Ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασες;
Πραγματικά δε θυμάμαι, νομίζω ωστόσο πως είναι ένας δίσκος των Supertramp, το Crime of the Century. Σε κάθε περίπτωση το βινύλιο θυμάμαι να το αγοράζω σε πολύ μικρή ηλικία με τύπου χαρτζιλίκι και να λαχταρώ την απουσία των γονιών μου για να ακούσω το School στη διαπασών.

Ποιος είναι ο δίσκος που είσαι πιο συναισθηματικά δεμένη μαζί του και γιατί;
Είμαι συναισθηματικά δεμένη με πολλούς δίσκους, τόσο μάλιστα που νομίζω γίνομαι με έναν τρόπο κτητική. Αν όχι κτητική, τότε σίγουρα παραλογίζομαι. Για παράδειγμα, σχεδόν ενοχλούμαι όταν βλέπω κάποιον από αυτούς σε άλλη δισκοθήκη, να τον κρατάει κάποιος άλλος, να ανήκει σε μιά άλλη συνθήκη τέλος πάντων. Στα αυτιά μου, είναι κάπως πολύ δικό μου, κατάλαβες; Θα μπορούσα να σου μιλήσω για το The Freewheelin’ του Bod Dylan πάντως, αυτός ο καλλιτέχνης με το δίσκο αυτό, είναι σίγουρα πολύ μέσα μου.

Υπάρχει κάποιος δίσκος που αγόρασες με μεγάλες προσδοκίες αλλά μόλις τον άκουσες ξεχάστηκε κάπου στη δισκοθήκη σου;
Πάρα πολλοί! Tους αγόραζα γιατί μου ταίριαζαν εκείνη τη δεδομένη στιγμή και μετά σα να χανόταν το νόημα όλο. Ισοπέδωση, απογοήτευση. Ο πιο πρόσφατος είναι του Morrissey (World Peace is None of Your Business)…that was just none of my business! Και να φανταστείς, του ‘χω και μεγάλη αδυναμία!

Υπάρχουν album στη δισκοθήκη σου που δεν έχεις ακούσει ποτέ;
Έχω κάποια με τις ζελατίνες τους από την εποχή που μου έρχονταν τα promos. Βασικά όμως, αφορούν σε είδη μουσικής μακρυά από εμένα, από αυτά που πάντα δυσκολευόμουν να ακούσω.

Ποια περίοδο της ζωής σου απέκτησες το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής σου;
Στα 20something, κυρίως καθώς κυλούσαν οι ‘μέρες ραδιοφώνου’. Τα χρόνια δηλ που έκανα ραδιόφωνο και τα cds έφταναν με το κιλό, για ‘μας τους αδηφάγους και ανυπόμονους των τότε ερτζιανών.

Υπήρξε στιγμή που έμεινες από λεφτά για να αποκτήσεις ένα album;
Ε, για ένα όχι. Αλλά συχνά χρειάστηκε, η αλήθεια είναι, για να φέρω βόλτα τα ενδιαφέροντά μου με τη μουσική, δηλ δίσκους, βιβλία, συναυλίες ή φεστιβάλ στο εξωτερικό, να ζοριστώ, ναι βέβαια.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πόσο που έχεις ξοδέψει για ένα album;
Πραγματικά δε θυμάμαι. Νομίζω πως για κάποια πράγματα που σε ενδιαφέρουν, απλά κάνεις θυσίες.

Αν έμενες από χρήματα θα πουλούσες κομμάτια της δισκοθήκης σου;
Όχι, κάνω κι άλλες συλλογές εκτός από δίσκους. Θα προτιμούσα να ξεκινήσω με αυτές!

Για ποιο album της δισκοθήκης σου είσαι υπερήφανη που το έχεις;
Μάλλον για το Their Satanic Majesties Request, ένα συλλεκτικό βινύλιο των Rolling Stones. Έρχεται από την πιο psychedelic φάση τους, που βέβαια αντανακλάται γλαφυρότατα στην αισθητική του δίσκου, με 3D cover, εικόνες και έναν τεράστιο λαβύρινθο. Τον τελευταίο, τον έχω μουτζουρώσει με στυλό, σε κάποια μάλλον απέλπιδα προσπάθεια να τερματίσω στο IT’S HERE που φέρει ο δίσκος.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου τα 5 album που δεν πρέπει να λείπουν από καμία rock δισκοθήκη;
5;;;; Ας πούμε…
Ramones-Rocket to Russia,
The Kinks-Kinks,
David Bowie-Aladdin Sane,
Love-Forever Changes,
Bob Dylan-The Freewheelin’,
The Velvet Underground & Nico (η περίφημη μπανάνα),
The Smiths-The Queen is Dead,
Nirvana-Nevermind,
Joy Division-Unknown Pleasures,
Radiohead-Ok Computer,
Sonic Youth-Daydream Nation,
Neil Young-Rust Never Sleeps.
Ορίστε, παρασύρθηκα.

Αν σου ζητούσα να πετάξεις ένα album από τη συλλογή σου ποιο θα σου ερχόταν πρώτα στο μυαλό;
Να πετάξω δε μου πάει η καρδιά, αλλά σίγουρα έχω μουσική που δεν αξίζει. Την κρατάω όμως, λέω έλα μωρέ κάποιου το πόνημα είναι αυτό, κι ας μην κατάφερε να μ’αναστατώσει.

vlassi1 vlassi2 vlassi3vlassi4vlassi5vlassi6 vlassi8
ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ
Ο Στέλιος Βογιατζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε δημοσιογραφία έχοντας σκοπό να περάσει τη ζωή του γράφοντας για μουσική. Στα επόμενα 20 χρόνια, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι συντάκτης στο Έθνος, έγραψε για τα πάντα αλλά ποτέ για μουσική. Του αρέσουν οι Grand Magus αλλά και οι Take That, ο HP Lovecraft αλλά και η JK Rowling, Επίσης, δεν κουράζεται να κάνει χιλιάδες περιττά πράγματα στο Internet.

Leave a Reply

  • (not be published)