Ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασες;
Ήταν 7 Ιανουαρίου 1973, ημέρα της γιορτής μου, το πρώτο μου πάρτι. Συμμαθητές και συμμαθήτριες στο σπίτι, ένα δανεικό πικάπ βαλιτσάκι και χρειάζεται ένας δίσκος να παίζει. Αγοράζω λοιπόν το «Forever & Ever» από τον Demis Roussos. Ούτε ξέρω τι απέγινε, τον αγόρασα ξανά πρόπερσι για συναισθηματικούς λογούς. Δεν θεωρώ όμως αυτόν σαν πρώτο μου δίσκο. Η πρώτη συνειδητή επιλογή ήταν 3 δίσκοι ταυτόχρονος, το 1977, «Love Gun» και «Rock And Roll Over» των Kiss συν το «Wish You Were Here» των Pink Floyd. Απο εκείνη την στιγμή αρχίζει η λατρεία των Kiss και το άνοιγμα στην μαγεία των rock ήχων.

Ποιος είναι ο δίσκος που είσαι πιο συναισθηματικά δεμένος μαζί του και γιατί;
Με πάρα πολλούς δίσκους συμβαίνει αυτό, κάθε ένας ξεχωριστά φέρνει και τις αναμνήσεις του. Το 1978 είμαι 15 ετών και στην ασπρόμαυρη TV παίζονται οι σειρές «Star Trek», «Lost Ιn Space» και «Space 1999». Στο σινεμά κάνει θραύση το «Αναμνήσεις από το μέλλον» του Νταίνικεν και συνοδεύεται από την αγορά του ομότιτλου βιβλίου και δυο δίσκων διαφορετικών μεταξύ τους αλλά με ένα κοινό στοιχειό, την αναφορά τους στο διάστημα. Αγοράζω λοιπόν το «Magic Fly» των Space και το «Rubycon» των Tangerine Dream.

Ακούω τον πρώτο δίσκο και περνώ στον δεύτερο. Από τον ρυθμό στην αρρυθμία, ακούω ένα διαρκές «βουητό», και επέρχεται πλήρης εγκεφαλική σύγχυση. Όμως αυτός ο δίσκος ήταν η αρχή της ατέλειωτης περιπέτειας, το άνοιγμα στο kraut και space rock, η αρχή πνευματικών, φιλοσοφικών και μεταφυσικών αναζητήσεων που συνοδεύεται από εκατοντάδες βιβλία, ταινίες και δίσκους φυσικά. Άρα, Tangerine Dream και»Rubycon».

Υπάρχει κάποιος δίσκος που αγόρασες με μεγάλες προσδοκίες αλλά μόλις τον άκουσες ξεχάστηκε κάπου στη δισκοθήκη σου;
Την εποχή που δεν υπήρχε το internet και ούτε η πληθώρα των μουσικών περιοδικών κάθε συμμαθητής ανακάλυπτε και κάτι δικό του. Από μια τέτοια ανταλλαγή πληροφοριών αγοράζω το «Hot Rats» του Frank Zappa. Ακούω οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που φανταζόμουν, απογοητεύομαι, θεωρώ ότι πέταξα τα λεφτά μου και μπαίνει στο ράφι. Όταν μετά από χρόνια άκουσα ξανά αυτόν τον δίσκο κατάλαβα ότι υπάρχει η κατάλληλη ώρα για κάθε τι. Είναι αυτή η μαγική στιγμή της αντίληψης που ανοίγει νέους ορίζοντες και νέα πεδία αναζήτησης.

Υπάρχουν album στη δισκοθήκη σου που δεν έχεις ακούσει ποτέ;
Με μια συλλογή 7.000 τίτλων βινυλίου και περίπου 4.000 CDs είναι δυνατόν να μην υπάρχουν; Αυτό βέβαια συμβαίνει τα τελευταία χρονιά. Φροντίζω πάντως να ακούω έστω και μια φόρα κάθε τι που αγοράζω, οπότε το φαινόμενο είναι εξαιρετικά περιορισμένο.

Ποια περίοδο της ζωής σου απόκτησες το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής σου;
Σίγουρα μετά το 1988 που άρχισα να εργάζομαι και είχα δικά μου χρήματα. Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου όλα τα μέλη του στενού μου περιβάλλοντος που με την «ευγενή προσφορά» τους συνετέλεσαν στην δημιουργία της δισκοθήκης μου μέχρι την έναρξη της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας.

Υπήρξε στιγμή που έμεινες απο λεφτά για να αποκτήσεις ένα album;
Μου δίνεις την ευκαιρία για να θυμηθώ μια από τις γλυκύτερες αναμνήσεις μου. Ήταν μια Τετάρτη 1978 και εντελώς τυχαία διαβάζω σε κάποιο περιοδικό ποικίλης ύλης ότι τα μέλη των Kiss κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα από έναν προσωπικό δίσκο. Μαζεύω ότι λεφτά είχα και κατεβαίνω στο κέντρο, στο παλιό Music Corner, ένα τεράστιο υπόγειο Ιπποκράτους και Πανεπιστήμιου. Στην ερώτηση μου για τους συγκεκριμένους δίσκους μου φέρνουν και τους τέσσερις, Ελληνικής βέβαια κοπής (τώρα πάει πια το χάσαμε και αυτό), Μίνος Μάτσας και Υιός.

Από 80 δραχμές έκαστος, σύνολο 320 δραχμές. Ψάχνω τις τσέπες μου και βγάζω ως δια μαγείας ακριβώς το συγκεκριμένο ποσό! Ευχαρίστησα την Θέα Τύχη που με λυπήθηκε, αγόρασα και τους 4 δίσκους και χωρίς λεφτά για εισιτήριο γύρισα από το κέντρο στου Ζωγράφου με τα ποδιά. Δεν θυμάμαι να περπατούσα, πιθανόν και να πάταγα από την χαρά μου. Και σήμερα να μου συνέβαινε κάτι παρόμοιο, πάλι με τα ποδιά θα γύριζα και από πιο μακριά ακόμα.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πόσο που έχεις ξοδέψει για ένα album;
Το ποσό για ένα LP βρίσκεται σε συνάρτηση με το συγκρότημα, σειρά κοπιάς, έτος , αριθμός παραγωγής και κατάσταση βινυλίου και εξώφυλλου, δεν μπαίνουν όλα στο ίδιο καζάνι. Γενικά, αν μια πρώτη κοπιά είναι πανάκριβη προτιμώ μια καλή επανέκδοση που συνήθως υπάρχει, δεν αγχώνομαι (αν και προτιμώ τις πρώτες και LTD εκδόσεις) και δεν μου αρέσει να εκμεταλλεύονται το πάθος μου.

Πάντως το μεγαλύτερο αθροιστικά ποσό που έχω δώσει για συγκρότημα είναι οι Hawkwind. Συλλέγω τα πάντα από αυτούς και τα μέλη που πέρασαν από τις τάξεις τους. Έχω οργώσει την Μεγάλη Βρετάνια (και όχι μόνο) για χάρη τους και πιστεύω ότι είμαι από τους σοβαρότερους συλλέκτες τους. Σήμερα το ίδιο κάνω, δηλαδή προσπαθώ να κάνω και με τους Acid Mothers, ένα συγκρότημα με ανάλογα πολλές κυκλοφορίες.

Φροντίζω επίσης, όταν μου δίνεται η ευκαιρία, αγαπημένοι μου καλλιτέχνες να μου υπογραφούν τα albums τους και ο αριθμός των ενυπόγραφων είναι αρκετά σεβαστός. Όταν ο Eric Burdon μου υπέγραψε πάνω σε μερικά από τα LPs του ένοιωσα μια από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις της ζωής μου.

Αν έμενες απο χρήματα θα πουλούσες κομμάτια τις δισκοθήκης σου;
Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι θα σας απαντήσουν με την λέξη ΠΟΤΕ!

Εγώ θα έλεγα ότι για λογούς υγείας αγαπημένου μου πρόσωπου θα πουλούσα τα πάντα. Βέβαια θα πουλούσα αλλά περιουσιακά μου στοιχειά και τα βινύλια θα ήταν τα τελευταία που θα έμπαιναν σε διαδικασία εκποίησης. Όσον άφορα τα CDs θα τα πουλούσα χωρίς καθόλου τύψεις και νοιώθω άσχημα που «απάτησα» το βινύλιο για κάποιο διάστημα. Αντιμετωπίζω τα CDs όπως τις κασέτες παλαιοτέρα, είναι εξαιρετικά χρήσιμα ώστε να μην φθείρονται τα βινύλια σε ανέμελες ακροάσεις αλλά χωρίς συλλεκτική αξία.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου τα 5 album που δεν πρέπει να λείπουν απο καμία rock/metal δισκοθήκη;
Θα μπορούσα άνετα να σου αναφέρω εκατοντάδες διαφορετικές πεντάδες, εξίσου απόλυτα απαραίτητες, αφού όμως το περιορίζεις τόσο πολύ, έτσι χωρίς πολλή σκέψη και περισυλλογή θα έλεγα:
Eric Burton – «Sun Secrets»
Black Sabbath – «Black Sabbath»
The Who – «Live At Leeds»
Motorhead – «Bomber»
Sex Pistols – «Never Mind The Bollocks»

Αν σου ζητούσα να πετάξεις ένα album από τη δισκοθήκη σου, ποιο θα ήταν αυτό;
Το «Slippery When Wet» των Bon Jovi. Παρότι τον θεωρώ πολύ καλό τραγουδιστή. Τον καημένο τον Jon Bon Jovi, όταν τον είδα σε ένα video στο YouTube να τραγουδά δίπλα στον Eric Burdon, ειλικρινά τον λυπήθηκα.

od1 od2od3 od4od5od6od7od8
ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣ
Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.

Leave a Reply

  • (not be published)