Αν μπορούσα να παραποιήσω την ονομασία της διοργάνωσης Vinyl is Back, μόνο ένας τίτλος θα της ταίριαζε, το Vinyl is Forever! Κι αυτό διότι το πάθος για το βινύλιο των ανθρώπων που λατρεύουν τη μουσική φουντώνει μέσα τους ολοένα και περισσότερο, ενάντια στην «ασθένεια» της ψηφιακής εποχής που μάταια προσδοκά, να αντικαταστήσει τη μοναδική απτική εμπειρία που μας χαρίζει το πρώτο. Όπως η βελόνα του πικ-απ διασχίζει τα αυλάκια ενός δίσκου έτσι και πολυάριθμοι άνθρωποι περιηγούνται κάθε χρόνο στο Γκάζι όπου φιλοξενείται το Vinyl is Back, για να ανακαλύψουν τις αγαπημένες τους μουσικές, να ανταλλάξουν σχετικές κουβέντες και πληροφορίες με γνωστούς και αγνώστους, να ενημερωθούν και να «αναπνεύσουν» τον αέρα αυτού του μοναδικού είδους. Ένας από τους λάτρεις του βινυλίου και υπεύθυνους της φετινής διοργάνωσης που θα πραγματοποιηθεί από τις 13 έως και τις 15 Μαρτίου στο χώρο της Τεχνόπολης στο Γκάζι (Κτίριο Δ12 «Μηχανουργείο»), με δωρεάν είσοδο, είναι και ο Γιάννης Αλεξίου, ο οποίος μας αφιέρωσε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του, για να μας δώσει μία γεύση από τον κόσμο του βινυλίου και για αυτά που πρόκειται να δούμε.

Πως προέκυψε η ιδέα για τη συγκεκριμένη διοργάνωση, ποιοι συμβάλλετε στην υλοποίησή της και τι είναι αυτό που σας κάνει να επανέρχεστε και πάλι με ένα νέο ραντεβού;
Το Vinyl is back προέκυψε από την αγάπη της ομάδας που το διοργανώνουμε για τους δίσκους βινυλίου και πρόθεσή μας είναι να διαδώσουμε και να υποστηρίξουμε την τάση, που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια, πολλοί φίλοι της μουσικής να επιλέγουν το βινύλιο ως μέσο ακρόασης. Όπως παλιά. Η ιδέα του Vinyl is back ήταν του Δημήτρη Αντωνάκου που είναι πετυχημένος διοργανωτής εκθέσεων (100 % Hotel Show, Design Lamb, Material Lamb, Shop and Retail) μέσα από τις οποίες κάνει πιο πρακτική τη ζωή μας και προτείνει πράγματα σε διαφορετικές θεματικές ενότητες. Το Vinyl is back είναι η μόνη έκθεση που έχει θέμα την μουσική. Εκείνος βρήκε εμένα που είμαι υπεύθυνος προβολής και επικοινωνίας του Vinyl is back, της κορυφαίας και πολύ προβεβλημένης εκδήλωσης για το βινύλιο και τον Κώστα Δαμίγο που αναλαμβάνει το κομμάτι του κλεισίματος των πάγκων. Όλοι όμως συμβάλλουμε σε πολλά διοργανωτικά θέματα καθώς το Vinyl is back είναι μια πολύπλευρη εκδήλωση που διεξάγεται κάθε έξι μήνες και μας κρατά απασχολημένους όλο το χρόνο. Επίσης υπάρχει μια ομάδα ικανών γραφιστών από πίσω που σχεδιάζει όλα όσα χρειάζονται. Το Vinyl is back το επισκέπτονται περίπου 15.000 κόσμος και φυσικά θα είμαστε πιστοί στο νέο ραντεβού μας που είναι αυτή τη φορά από τις 13 έως 15 Μαρτίου, στον ίδιο πάντα χώρο της Τεχνόπολης, στο Γκάζι.

Ποιες ηλικίες κυρίως είναι οι πιο φανατικοί αγοραστές;
Δίσκους βινυλίου ψάχνουν πια όλες οι ηλικίες και αυτή είναι και η επιτυχία της διοργάνωσης αυτής! Έρχονται παιδιά που έχουν ακούσει για τα βινύλια και τον αξεπέραστο ήχο τους μόνο από τους μεγαλύτερους τους! Αυτός είναι και ο στόχος μας, να ανακαλύψουν οι νέοι το πικ-απ και το δίσκο βινυλίου για να ακούσουν σωστά την μουσική που αγαπούν και να αποκτήσουν ένα πιστό φίλο που θα είναι συντροφιά τους σε όλη τη ζωή. Φυσικά ο μεγαλύτερος όγκος που αγοράζει βινύλια είναι από 30 ετών και άνω μέχρι και τις μεγαλύτερες ηλικίες των 70 και 75 ετών που ακόμη ψάχνουν κάποια albums για τη δισκοθήκη τους».

vinylbackin1
Τελικά γεννιέται κάποιος με το «μικρόβιο» για το βινύλιο ή μπορεί να γοητευτεί και στην πορεία της ζωής του;
Το βινύλιο είναι πράγματι γοητευτικό και αγαπησιάρικο. Η μουσική σου μιλάει μέσα από τον ήχο του όταν γυρίζει πάνω στο πικ-απ και η βελόνα διαπερνά τα αυλάκια του ενώ η μουσική βγαίνει ατόφια και οικεία μέσα από τα ηχεία. Είναι μια αληθινή μυσταγωγία. Μπορείς να ερωτευτείς τα βινύλια. Είναι άκρως ερωτεύσιμα και συναρπαστικά. Είναι και η διαδικασία που θα βγάλεις το δίσκο από το εξώφυλλο και τη προστατευτική θήκη του, θα τον τοποθετήσεις στο πικ-απ και θα πατήσεις το start ή θα βάλεις με το χέρι τη βελόνα προσεκτικά πάνω του. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει το εικαστικό μέρος του βινυλίου όπου οι φωτογραφίες, οι ζωγραφιές, οι στίχοι σε ταξιδεύουν την ώρα που ακούς την μουσική. Το βινύλιο είναι φετίχ και όπως όλα τα φετίχ τα ανακαλύπτεις και κολλάς μαζί τους.

Εσύ πότε άρχισες να ασχολείσαι με αυτό; Τι ήταν αυτό που σου κέντρισε το ενδιαφέρον.
Την αγάπη μου για το βινύλιο και την μουσική την κατέγραψα στο πρώτο μου βιβλίο «Βινύλιο, τα καλύτερά μας χρόνια» (εκδόσεις Φαρφουλάς) που κυκλοφόρησε πρόσφατα, όπου αναφέρω ότι η πρώτη μου επαφή με το βινύλιο ήταν όταν πιτσιρικάς ανακάλυψα μια σακούλα με δίσκους κρυμμένους στο πατάρι, δίπλα στο καζανάκι, που περιείχε μερικούς δίσκους 33 στροφών και περισσότερους μικρούς, 45 στροφών. Αμέσως διαισθάνθηκα ότι ανακάλυψα κάτι υπερπολύτιμο. Όταν μπήκα στην περιέργεια να τους ακούσω, αυτό ήταν! Κόλλησα! Ήταν δισκάκια του Elvis Presley, του Enrico Macias, της Eydie Gorme και μερικά ελληνικά των Ξαρχάκου, Θεοδωράκη, Μπιθικώτση, Ζωγράφου κ.α., αλλά και δύο μεγάλοι δίσκοι της country τραγουδίστριας Jeannie C. Riley και μια συλλογή με soul τραγούδια των Temptations, Four Tops, Impressions, του Roy Orbison κ.α. Τότε o πατέρας μου πήρε δώρo ένα πικ-απ Dual 1224, το ίδιο που είχε ο Elvis κι άκουγε μουσική! Αμέσως άρχισα να παίρνω δίσκους και συνεχίζω έως σήμερα τους οποίους ακούω στο ίδιο πικ-απ» !

Η ποιότητα του ήχου σε ένα βινύλιο είναι ανώτερη από αυτή του CD, διότι η αναλογική εγγραφή, σε αντίθεση με την ψηφιακή, εμπερικλείει το πλήρες ηχητικό κύμα. Ποια άλλα πλεονεκτήματα έχει;
Πρωτίστως το βινύλιο είναι χειροποίητο προϊόν. Το CD έγινε για να ακολουθήσει τις τεχνολογικές εξελίξεις και την ψηφιακή επανάσταση της δεκαετία του 90. Έτσι δημιουργήθηκε ένα τεχνολογικό προϊόν, χωρίς όμως την ψυχή του βινυλίου. Αξίζει να ψάξει κανείς στο διαδίκτυο να δει πώς δημιουργείται ένα βινύλιο και με ποιο τρόπο γίνεται η εγγραφή με κεριά, λάμπες και μεράκι. Το βινύλιο είναι πολιτισμός. Η αξία του είναι ανεκτίμητη σε μια απρόσωπη εποχή που διαγράφει τα παραδοσιακά πράγματα, αλλά όσα επιβιώνουν σε αυτή έχουν λόγω ύπαρξης και αξίζει να μείνουν ζωντανά. Άλλωστε η σύγκριση μεταξύ βινυλίου και CD έχει γίνει. Η ακρόαση του βινυλίου είναι εντελώς μυσταγωγικό πράγμα. Και αυτό το διαπιστώνουμε όταν, για παράδειγμα, ακούμε ένα CD μπορεί για κάποιο λόγο κάτι να μας αποσπάσει την προσοχή από αυτό και να σταματήσουμε την ακρόαση έτσι απλά, ενώ ο ήχος του βινυλίου σε καθηλώνει κυριολεκτικά.

vinylbackin2
Μία επιτυχημένη έρευνα, προτού προβούμε στην αγορά ενός δίσκου, συνεπάγεται και μία επιτυχημένη επιλογή;
Η επιλογή ενός βινυλίου κρύβει πολλές εκπλήξεις. Καθώς μπορεί να φανερωθεί ένα βινύλιο μπροστά μας την ώρα που ψάχνουμε, το οποίο να ακυρώσει την προτεραιότητά μας γιατί θα μας φέρει μπροστά μας κάποια ανάμνηση ή ένα απωθημένο και θα θέλουμε να το αποκτήσουμε οπωσδήποτε εκείνη την ώρα. Κάθε δίσκος έχει τη δική του ιστορία. Ασφαλώς εάν είσαι συλλέκτης και σε ενδιαφέρουν συγκεκριμένα albums η έρευνα πριν την αγορά του δίσκου βοηθάει. Άλλωστε με το YouTube έχουμε την δυνατότητα πια να ακούσουμε ένα απόσπασμα του δίσκου που μας ενδιαφέρει και να διαπιστώσουμε εάν είναι καλό ή όχι. Προσωπικά πολλές φορές έχω εκπλαγεί ακούγοντας ένα απόσπασμα στο YouTube και μετά κάνοντας την σύγκριση στο βινύλιο, καθώς η ποιότητα του ήχου το κάνει να ακούγεται σαν εντελώς διαφορετικό πράγμα. Ο ήχος του βινυλίου πραγματικά αναδεικνύει την μουσική.

Στο συγγραφικό σου εγχείρημα «Βινύλιο, τα καλύτερά μας χρόνια» έχεις «αιχμαλωτίσει» γνώσεις και εμπειρίες! Τι ακριβώς θα ανακαλύψει κάποιος μέσα από τις σελίδες του;
Είναι ένα βιβλίο που έγινε με πολύ μεράκι για όσους αγαπούν την μουσική. Στόχος μου είναι να ανακαλύψει ο κάθε αναγνώστης ένα ή περισσότερα κομμάτια του εαυτού του μέσα από τις σελίδες του, όπου με αφορμή το βινύλιο και μέσα από βιωματικές εμπειρίες καταγράφεται μια ολόκληρη εποχή, χωρίς internet, με πολλά πάρτυ σε σπίτια, χορό στις disco και δισκάδικα σε κάθε γειτονιά. Μια εποχή με καλό ραδιόφωνο και καλό ποδόσφαιρο, ροκάδες και καρεκλάδες, στην οποία πήγαινε ο ένας στο σπίτι του άλλου με πέντε – δίσκους μαζί για να τους ακούσουν ή δώριζε ένα βινύλιο ως μουσική πρόταση. Η καταγραφή φθάνει μέχρι το σήμερα με την χαρτογράφηση των δισκάδικων της Αθήνας, προτάσεις για μια καλή rock δισκοθήκη, αλλά και καταγραφή αναμνήσεων σπουδαίων καλλιτεχνών για το πώς έκαναν ιστορικές ηχογραφήσεις βινυλίων και τις ιστορίες πίσω από αυτά, μέσα από την πορεία μου ως μουσικός συντάκτης. Όσοι το έχουν διαβάσει μου λένε ότι το τελείωσαν απνευστί καθώς τους καθήλωσε κυριολεκτικά, κάτι που πραγματικά με συγκινεί.

vinylbackin3
Οι τιμές του βινυλίου παραμένουν στάσιμες, έχουν ανοδική πορεία ή είναι πλέον προσιτές σε κάθε τσέπη;
Όσοι υποστηρίζουν ότι το βινύλιο είναι ακριβό σπορ κάνουν λάθος και το λένε αυτό γιατί έχουν χάσει την επαφή τους με τα παραδοσιακά δισκάδικα και τα παζάρια δίσκων. Οι δίσκοι βινυλίου είναι για κάθε πορτοφόλι. Οι τιμές τους ξεκινούν από ένα ή λίγα ευρώ και φθάνουν σε ψηλές τιμές ανάλογα με την σπανιότητα του δίσκου, αλλά αυτό αφορά ένα μικρό αριθμό πραγματικά… άρρωστων συλλεκτών. Για τον πολύ κόσμο το βινύλιο είναι απολύτως προσιτό. Όσο για τους καινούργιους δίσκους που κυκλοφορούν σφραγισμένοι σε βινύλιο ή επανατυπώσεις παλιότερων ή σπανιότερων albums, οι τιμές τους κυμαίνονται από 10 έως περίπου 25 ευρώ, ανάλογα το δίσκο, κάτι που μπορεί κανείς να επιλέξει για κάτι που τον ενδιαφέρει όπως θα κάνει για ένα ρούχο ή ένα απαραίτητο αξεσουάρ.

Τι καθιστά υπερβολικά σπάνιο ένα βινύλιο (οι περιορισμένες/συλλεκτικές εκδόσεις του, κάποια υπογραφή, ο χρόνος που περνά, το γεγονός ότι δεν είναι εν ζωή κάποιος καλλιτέχνης);
Ένας υπογεγραμμένος δίσκος σίγουρα έχει άλλη αξία στο χρηματιστήριο του βινυλίου, όμως γενικότερα η σπανιότητα ενός δίσκου έχει την ιδιαιτερότητά του. Υπάρχουν συγκεκριμένα albums που δεν βρίσκεις εύκολα και η αξία τους είναι υψηλή εφόσον έχουν ζήτηση στους συλλεκτικούς κύκλους, όπως κάποια ψυχεδελικά LPs, δίσκοι συγκροτημάτων ή καλλιτεχνών της pop/rock ελληνικής σκηνής του 60, 70 και 80, κάποια soundtracks Ελλήνων δημιουργών, όπως των Πλέσσα ή Μαρκόπουλου, ή συγκεκριμένοι δίσκοι των Μ. Θεοδωράκη ή Μ. Χατζιδάκι στις αυθεντικές κόπιες τους. Οπωσδήποτε η κατάσταση που βρίσκεται ένα βινύλιο καθορίζει την τιμή τους, έστω κι αν είναι σπάνιος. Είναι περίεργο πράγμα το χρηματιστήριο των δίσκων. Ας πούμε οι δίσκοι του Παύλου Σιδηρόπουλου δεν είναι σπάνιοι, ούτε ακριβοί. Αντίθετα οι δίσκοι των Πελόμα Μποκιού, των Poll, ή των Νοστράδαμος στις αυθεντικές τους κόπιες είναι πανάκριβοι. Οι δίσκοι που επανεκδίδονται σε βινύλιο σε περιορισμένο αριθμό κυκλοφορίας, συνήθως από 300 έως 1.000 κόπιες, μόλις εξαντληθούν, σίγουρα ανεβαίνει η τιμή τους.
Κάποια εξώφυλλα βινυλίων αποτελούν έργα τέχνης από μόνα τους. Δεν είναι τυχαίο που η σχεδίασή τους έχει συνδεθεί με μεγάλα ονόματα καλλιτεχνών (Andy Warhol , Burt Goldblatt και Roger Dean κ.α). Θεωρείς ότι κάποια βινύλια κέρδισαν έδαφος εξαιτίας ενός ωραίου εξωφύλλου, ενώ δεν είχαν αξιόλογο μουσικό περιεχόμενο;
Ένας δίσκος με πολύ όμορφο εικαστικό μέρος, αξιοπρόσεκτο δηλαδή, συνήθως είναι και πολύ καλός στο περιεχόμενο του. Τα εξώφυλλα δίσκων, ιδιαίτερα στην jazz που είχαν μια δική τους αισθητική, αλλά και στις κυκλοφορίες 60s και 70s, τόσο τη χώρα μας, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, ήταν πάντα ήταν πολύ προσεγμένα και η επιλογή τους γινόταν με μεγάλη προσοχή και δούλευε ολόκληρη ομάδα ώστε το εξώφυλλο να αιχμαλωτίζει τον μουσικόφιλο. Το πολύ όμορφο εξώφυλλο αποτελούσε πάντα ένα σημαντικό κίνητρο για να πάρεις ένα δίσκο.

Ποιο είναι το πιο πολύτιμο βινύλιο της συλλογής σου και γιατί;
«Το πιο πολύτιμο βινύλιο μου σε χρηματική αξία είναι του πρόωρα χαμένου Βρετανού μπλουζίστα Syril Davies με το γκρουπ του Alexis Corner τους Breakdown Group και τους The Roundhouse Jug Four, μια live ηχογράφηση. Το είχα πάρει πριν πολλά χρόνια 50.000 δραχμές ! Όσο για το πιο πολύτιμο λόγω συναισθηματικής αξίας είναι το «Who Are You» των Who γιατί είναι ο πρώτος δίσκος που αγόρασα όταν μου πήρε πικ-απ ο πατέρας μου, τα Χριστούγεννα του 1978, και ο παππούς μου μου έδωσε 250 δραχμές να πάω να τον αγοράσω από την Πυραμίδα, το δισκάδικο της γειτονιάς μου στη Νέα Σμύρνη, για να δούμε πώς παίζει το πικ-απ!

Τι κερδίζει κάποιος ερχόμενος σε αυτό το «πάρκο ψυχαγωγίας» για τους μουσικόφιλους;
Καταρχάς το Vinyl is back είναι ένα σημείο συνάντησης για όσους αγαπούν την μουσική, όπου συνευρίσκονται και συναντούν ξαφνικά παλιούς φίλους ή άλλους που δεν βλέπουν μέσα στο χρόνο και γεύονται τη χαράς της παρέας. Κάτι ανάλογο συμβαίνει μόνο σε μουσικά φεστιβάλ! Εκεί τον περιμένουν χιλιάδες δίσκοι βινυλίου να διαλέξει από όλα τα μουσικά είδη που έχουν στους πάγκους τους ιδιώτες, δισκάδικα, αλλά και ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρίες που τυπώνουν βινύλια και συμμετέχουν στο Vinyl is back. Επίσης υπάρχουν πικ-απ και αξεσουάρ, μηχανήματα ήχου, posters, t-shirt, παιχνίδια και χειροτέχνες και γενικά οτιδήποτε συνδέετε με την κουλτούρα της μουσικής και του βινυλίου. Ακόμη κάθε φορά υπάρχουν κάποια happenings που θα ανακοινώσουμε στο προσεχές διάστημα και φυσικά καλή μουσική καθόλη τη διάρκεια. Σίγουρα το Vinyl is back είναι μια καλή απόδραση από την καθημερινότητα που περικλείει πολλές εκπλήξεις.

vinylback5
Το ανικανοποίητο συναίσθημα ενός συλλέκτη καταπραΰνεται για ένα χρονικό διάστημα μετά από μία αγορά ή το πάθος είναι μονίμως ακατανίκητο;
Δεν υπάρχει γιατρειά για αυτό. Είναι ένα όμορφο πάθος που η απεραντοσύνη της μουσικής φροντίζει να τον κρατά πάντα ζεστό και να του ανανεώνει το ενδιαφέρων για όσα θέλει να αποκτήσει. Ένα συναίσθημα που έχει πολύ βάθος και δεν τελειώνει ποτέ αν αγαπάς πραγματικά τη μουσική, γιατί αλλιώς αν συλλέγεις δίσκους σαν να μαζεύεις γραμματόσημα είναι κάτι που εξαντλείτε κάποια στιγμή. Η μουσική είναι μια σχέση που πρέπει να δίνεις και να παίρνεις, όπως και στην ερωτική ζωή σου. Έτσι πάντα μένεις ζεστός και ανικανοποίητος. Η μουσική είναι ένα συναίσθημα που δεν χορταίνεις ποτέ εάν έχεις μια αληθινή αγάπη για αυτήν. Είναι πολύ ρομαντικό και όμορφο να χάνεσαι μέσα στην σχέση σου με τους δίσκους σου και να ανακαλύπτεις συνέχεια νέα πράγματα, αλλά και να απολαμβάνεις ανά πάσα στιγμή τις μεγάλες μουσικές σου αγάπες που έχεις σε ένα ξεχωριστό μέρος της δισκοθήκης σου και ανά πάσα στιγμή να έχεις τη δυνατότητα να ακούσεις ότι αγαπάς!

Πως λειτουργούν οι συλλέκτες μεταξύ τους, υπάρχει πνεύμα αλληλεγγύης, βοηθά ο ένας τον άλλο να αποκτήσει το βινύλιο που του λείπει όπως κάναμε ως παιδιά με τα διάφορα συλλεκτικά αυτοκολλητάκια ή υπάρχει «ανταγωνισμός»;
Συνυπάρχουν και τα δύο. Δηλαδή και πνεύμα αλληλεγγύης όταν βρεις ένα βινύλιο που το ψάχνει ο άλλος να τον ενημερώσεις, για χρηματικό όφελος βεβαίως μεταξύ συλλεκτών, αλλά και μεγάλος ανταγωνισμός για να αποκτήσεις κάτι που δεν έχει ο άλλος. Ανάμεσα στους συλλέκτες κυκλοφορούν και «κατάσκοποι» τους, οι οποίοι ενημερώνουν για ότι σπάνιο πέσει στην αντίληψή τους, ώστε να μην φτάσει σε άλλα χέρια. Η έννοια συλλέκτης περικλείει ασφαλώς και το άρρωστο κομμάτι καθώς υπάρχει το αίσθημα της ηδονής βρεις κάτι σπάνιο που δεν το έχουν οι άλλοι και το επιθυμείς διακαώς εσύ να το αποκτήσεις. Πολλοί συλλέκτες, δυστυχώς για μένα, ψάχνουν δίσκους μόνο για τις ετικέτες τους ή να συμπληρώσουν τα νούμερα των δίσκων μιας εταιρίας, όπως τα αυτοκολλητάκια που αναφέρεις, και βάζουν τους δίσκους στο ράφι χωρίς καν να τους ακούσουν…αλλά εκεί χάνουν την ουσία που δεν είναι άλλη από την ίδια την μουσική!

Η ταυτότητα της εκδήλωσης
Vinyl is back – Ραντεβού με τα βινύλια!
Στο «Τεχνόπολις» Δήμου Αθηναίων από 13 έως 15 Μαρτίου 2015!

Το Vinyl is back, η κορυφαία διοργάνωση για το βινύλιο, έχοντας πλέον καταξιωθεί ως το σημείο συνάντησης όσων αγαπούν τη μουσική και τον ιδιαίτερο ήχο των δίσκων βινυλίου, επανέρχεται για μια ακόμη φορά στο «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, (Πειραιώς 100, Γκάζι) το τριήμερο 13, 14 και Μαρτίου 2015 !

Η μυσταγωγία της ακρόασης του βινυλίου όταν η βελόνα του πικ-απ μπαίνει στα αυλάκια του και ο ζεστός ήχος του αναβλύζει από τα ηχεία, έφερε κοντά μια ομάδα ανθρώπων που δημιούργησε το Vinyl is back. Μια εκδήλωση που ζωντανεύει το όνειρο κάθε λάτρη της μουσικής, την οποία από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε μαζικά ο κόσμος ! Μόνιμος τόπος διεξαγωγής είναι το Κτήριο «Μηχανουργείο» (Δ12) στο «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, στο Γκάζι, όπου επί τρεις μέρες το βινύλιο είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής !

Το Vinyl is back γρήγορα έγινε ένα «πάρκο ψυχαγωγίας» για τους μουσικόφιλους, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση τους με την μουσική, ότι πιο τονωτικό για την εποχή. Μέσα από τα βινύλια ο μουσικόφιλος κυριολεκτικά «κοσκινίζει» τους μουσικούς και τις μπάντες, ενώ οι νεώτεροι λάτρεις του βινυλίου, που όλο και πληθαίνουν, ακούν καλλιτέχνες που μόνο από τον μεγαλύτερο αδερφό τους ή τους γονείς τους είχαν ακούσει. Τώρα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν μύθους της μουσικής όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, οι Rolling Stones, οι Beatles, ο Jimi Hendrix, αλλά και νέους μουσικούς που παίζουν με πάθος όπως οι Black Keys και φυσικά τους U2, Nick Cave, ο Tom Waits, Γιάννη Αγγελάκα και τόσους άλλους που γράφουν το δικό τους μύθο μέσα στα χρόνια !

Η επαφή με την μουσική και η εμμονή της μέσα από το βινύλιο, που κατά γενική ομολογία έχει την μεγαλύτερη απήχηση σε πωλήσεις , αν εξαιρέσουμε φυσικά το εύκολο αλλά ψυχρό και χωρίς συναίσθημα διαδικτυακό κατέβασμα τραγουδιών, έφερε την επιστροφή στο βινύλιο.

Οι άνθρωποι που εργάζονται στα δισκοπωλεία μιλούν για τη μουσική, για τις καλύτερες κυκλοφορίες από κάθε καλλιτέχνη και οι μουσικόφιλοι πελάτες ανακαλύπτουν ένα νέο στέκι όπου δεν περνούν αδιάφορα την ώρα τους, αφού θα πάρουν μαζί τους υλικό για το σπίτι, ενώ θα εμπλουτίσουν με συγκεκριμένες πληροφορίες τις γνώσεις τους, χωρίς να χάνονται μέσα στην πληροφόρηση του υπολογιστή τους, κλέβοντας ταυτόχρονα όμορφες στιγμές από το σερφάρισμά τους.

Το 1999 ξεκίνησε η ψηφιακή επανάσταση και σταδιακά πήρε τα ηνία στο μοίρασμα της μουσικής και της αγοράς. Ξεκινώντας με το πρόγραμμα ανταλλαγής αρχείων Napster, το νέο μέσο ψηφιακής μουσικής οδήγησε σε αυτό που έχει γίνει η νούμερο ένα στην πώληση μουσικής στον κόσμο, το iTunes. Παράλληλα όμως έφερε μείωση των πωλήσεων και μοιραία έκλεισαν, δισκογραφικές εταιρείες που κήρυξαν πτώχευση, αλλά και μείωση των πωλήσεων στα megastores, στα δισκοπωλεία και στη μουσική βιομηχανία. Έτσι άλλαξε ο παγκόσμιος χάρτης της μουσικής.

Αλυσίδες καταστημάτων που έχασαν την επαφή τους με την μουσική, ίσως αποτελούν μια ξεθωριασμένη ανάμνηση για πολλούς. Σε πείσμα όλων αυτών τα παραδοσιακά δισκάδικά με βινύλια άντεξαν στο χρόνο και στην κρίση, αναπτύχθηκαν και εξακολουθούν να ανάβουν την φλόγα και το πάθος για τις παλιές καλές μέρες της μουσικής και της δισκογραφίας !

Οι επικριτές του βινυλίου μιλούν για «ακριβό σπορ». Όμως το βινύλιο, καταρχάς, είναι άποψη στην επαφή με την μουσική και κατά δεύτερον όσοι αναφέρονται έτσι για αυτό, μάλλον έχουν χάσει την επαφή με τα δισκάδικα καθώς μια επίσκεψή τους σε αυτά θα καταλάβουν ότι οι τιμές των δίσκων βινυλίου ξεκινούν από το ελάχιστο ποσό του 1 ευρώ (τιμή second hand δίσκων) και η διακύμανσή της τιμής τους, στην περίπτωση των σφραγισμένων δίσκων καινούργια παραλαβής, δεν ξεπερνά τα 20-25 ευρώ, πόσο που μπορεί κανείς να διαθέτει με μέτρο στο γενικό προϋπολογισμό του, για να απολαύσει ένα καλό βινύλιο.

Το Vinyl is back μαζί με τα δισκοπωλεία και τις ανεξάρτητες εταιρίες, αλλά και τις δισκογραφικές που κρατούν την παλιά τους αίγλη με νέες προτάσεις, ειδικεύεται στην αίσθηση και στην οσμή της μουσικής πρωτοστατώντας πέρα από την ψηφιακή επίθεση.

Ποιοι συμμετέχουν στο Vinyl is back
Καταστήματα πώλησης δίσκων
Ιδιώτες/ Συλλέκτες δίσκων
Δισκογραφικές εταιρείες που παράγουν δουλειές καλλιτεχνών και σε δίσκους βινυλίου
Μηχανήματα αναπαραγωγής δίσκων (πικάπ, ενισχυτές κοκ) Αξεσουάρ για βινύλια Είδη αποθήκευσης δίσκων βινυλίου
Αξεσουάρ και ανταλλακτικά για πικάπ
Έπιπλα/Βάσεις για ηχοσυστήματα
Μουσικές Αφίσες,
Μουσικά T-shirts & Μπλούζες
Μουσικά Βιβλία
Handmade Express Bazaar

Info :
Χώρος :
Κτίριο Δ12 «Μηχανουργείο» (Πειραιώς 100, Γκάζι)

ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ

Ώρες λειτουργίας :
Παρασκευή 13 Μαρτίου : 5-9 μ.μ.
Σάββατο 14 Μαρτίου : 11 π.μ. – 9 μ.μ.
Κυριακή 15 Μαρτίου : 11 π.μ. – 9 μ.μ.

ΝΤΕΜΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗ
Η Ντέμη Αυλωνίτη εργάστηκε για δώδεκα χρόνια ως συντάκτρια στο πολιτιστικό τμήμα της εφημερίδας «Έθνος» και είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Τη χαλαρώνει απίστευτα το να κάθεται σε ένα δωμάτιο με ωραία θέα, παρέα με καλό φαγητό και μουσική (ακούει από τους ήχους της φύσης έως όπερα και heavy metal) . Δεν φοβάται να πει ούτε να ακούσει την αλήθεια. Πιστεύει πως όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να γνωρίζουν πώς να παρέχουν τις Πρώτες Βοήθειες.

Leave a Reply

  • (not be published)