Ποιο ήταν το πρώτο album που αγόρασες και σε ποια ηλικία;
Αγαπητέ μου φίλε, δεν ήταν μόνο 1 αλλά 3 μαζί τα εξής: KISS – “Lick It Up”, MANOWAR – “Sing Of The Hammer” και JUDAS PRIEST – “Unleashed in the Eeast”, από κάποιο συνοικιακό δισκάδικο στα Νέα Λιόσια, όλα Ελληνικής κοπής. Από τότε μέχρι στιγμής έχω γύρω στα 6.500 βινύλια και συνεχίζω ακόμα να μαζεύω. Προσωπικά κάνω χειρωνακτική εργασία, την οποία όμως ποτέ δεν παύω να μετατρέπω σε βινύλιο. Ποτέ μα ποτέ δεν μου χάρισε κάποιος δίσκους, είτε ήμουν μουσικός δημοσιογράφος για τα παίρνω δωρεάν.

Ποιο είναι το αγαπημένο album της δισκοθήκης σου;
Θα ήταν άδικο να πω μόνο ένα αλλά με βαριά καρδιά θα πω το “Destroyer” των KISS. Φυσικά πολλά είναι τ’ αγαπημένα μου, αφού όμως με απειλείτε με το 38-άρι περίστροφο στον κρόταφο είπα μόνο ένα.

Ποια χρονική περίοδο απέκτησες το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής σου;
Θα έλεγα κυρίως στα 90’s, αλλά όλα αυτά τα χρόνια (31) που ακούω Heavy Metal δεν έχω σταματήσει να μαζεύω (κυρίως) βινύλια, έχοντας κάνει ταξίδια στο εξωτερικό για να αγοράσω δίσκους σε συνδυασμό πάντα με συναυλίες.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο ποσό που έχεις δώσει για να προσθέσεις ένα κομμάτι στη συλλογή σου;
Έχω δώσει 80 ευρώ αρχές 00’s, για να πάρω έναν δίσκο των KUNI το “Looking For Action”, αλλά γενικώς δεν δίνω μεγάλα ποσά για την απόκτηση κάποιου βινυλίου, αλλά μέχρι 50-60 ευρώ σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις. Με την ευκαιρία που μου δίνετε να πω ότι, δυστυχώς αυτές οι ενδεικτικές-αστρονομικές τιμές πρέπει να σταματήσουν, η πραγματική αξία κάποιου σπάνιου ή μη δίσκου δεν διαμορφώνεται από την φαντασία κάποιου πωλητή.

Υπάρχει κάποιο album που αγόρασες με μεγάλες προσδοκίες αλλά μετά το πρώτο άκουσμα το παράτησες στη δισκοθήκη σου χωρίς να το ξανακούσεις;
Αρκετά θα έλεγα, όταν με επηρέαζαν κάποτε τα μουσικά περιοδικά της χώρας μας αλλά τελευταίο κραυγαλέο παράδειγμα είναι το τελευταίο solo album του James LaBrie των Dream Theater το “Impermanent Resonance”, το οποίο αγόρασα σε βινύλιο και είναι επιεικώς απαράδεκτο για τα μουσικά μου γούστα.

Έχεις σκεφτεί να πουλήσεις album από τη συλλογή σου;
Γενικά δεν πουλώ δίσκους από την συλλογή μου, παρά μόνο αγοράζω. Να λέμε την αλήθεια όμως, έχω πουλήσει κάποια Thrash βινύλια αρχές 90’s, τα οποία και δεν άκουγα καθόλου.

Αν σου ζητούσα να περιγράψεις το ύφος της δισκοθήκης σου αναφέροντας μου μόνο 5 albums ποια θα μου έλεγες;
Δεν θα σου έλεγα καθόλου για KISS που είναι το αγαπημένο μου συγκρότημα (του οποίου είμαι οπαδός και συλλέκτης), για να μην υποτιμήσω κάποιο. Οπότε θα σου πω τα έξης… ΜANOWAR – “Hail To England”, VIRGIN STEELE – “Guardians Of The Flame”, HELSTAR – “Nosferatu”, WARLORD – «The Cannons Of Destruction Have Begun…» και IRON MAIDEN – “The Number Of The Beast”.

Με ποιο album της δισκοθήκης σου έχεις περάσει περισσότερο χρόνο χαζεύοντας τους στίχους και το εξώφυλλο;
Δεν είναι μόνο ένα, αλλά πολλά από την ένδοξη δεκαετία του ’70. Η μαγεία του δίσκου δεν βρίσκεται μόνο στο γεγονός ότι μπορεί να κρατήσει μέσα του αιώνια φυλακισμένη μια μουσική δημιουργία. Είναι και στην αφή του, στο σχήμα του, στην όψη του και πολύ περισσότερο, σε αυτό που λέμε εξώφυλλο. Πάμπολλοι δίσκοι έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη και στη συνείδηση μας, όχι μόνο για τη μουσική τους αλλά και για το εξώφυλλο τους. Εξάλλου, η πρώτη εντύπωση ανήκει μοιραία σ’ αυτά και είναι δεκάδες τα εξώφυλλα που έχουν υποβοηθήσει το μουσικό έργο στην εξάπλωση του. Ένα εξώφυλλο μπορεί να είναι ένα έργο τέχνης στην καλύτερη του στιγμή, ένα μέσο που αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να πάρει πάμπολλες διαστάσεις. Βέβαια, τον πρωτεύοντα ρόλο τον παίζει πάντα η μουσική… έτσι δεν είναι; Δεν είναι λίγες οι φορές όμως που η εικόνα του εξωφύλλου ισορροπεί με το μεγαλείο του ήχου και γίνεται αναπόσπαστο μέρος του.

Υπάρχει κάποιος δίσκος που πάντα ήθελες να αποκτήσεις αλλά μέχρι σήμερα δεν το έχεις καταφέρει;
Θα έλεγα κάποιους private press δίσκους, αλλά δεν χρειάζεται ν’ αναφέρω τίτλους, γιατί έτσι έχω την ελπίδα να τους βρω κάποια στιγμή πιο φτηνά, ποτέ δεν έχω κάνει want list για δίσκους που ψάχνω.

Συνεχίζεις ακόμα και σήμερα, την εποχή των mp3 να συλλέγεις;
Έχοντας στο μυαλό μου τους κόπους, τις θυσίες και τις δυσκολίες που πέρασα για να μαζέψω όλα αυτά τα βινύλια, αρνούμαι να δω το Heavy Metal ως το ανώδυνο παιχνιδάκι το οποίο διασκεδάζει διάφορους εκεί έξω, αρνούμαι να αντιμετωπίσω το Metal με μερικά κλικ στο ποντίκι του υπολογιστή που θα με γεμίσουν με αέρα κοπανιστό. Το Metal κατακτιέται όπως όλα τα όμορφα πράγματα που είναι πάντα δύσκολα, δεν χαρίζεται. Για κάποιους αυτά είναι γραφικότητες, για κάποιους άλλους στάσεις ζωής. Οπότε ναι, φίλε μου, συνεχίζω ακόμα και σήμερα ν’ αγοράζω το φυσικό προϊόν της μουσικής μας, είτε είναι αυτό σε βινύλιο, είτε είναι αυτό σε CD.

luis5 luis2 luis6 luis4 luis3
ΣΑΒΒΑΣ ΣΤΑΝΗΣ
Υπεύθυνος Σύνταξης

Ο Σάββας Στανής μεγάλωσε στην Κομοτηνή και είναι δημιουργός του επίσημου ελληνικού FC των Dream Theater, βραβευμένο από τη Warner music και την ifpi για τις πωλήσεις του συγκροτήματος στην Ελλάδα. Έχει περάσει από τα μουσικά περιοδικά Rock On και Rock Hard ενώ βρέθηκε πίσω από την κονσόλα του Atlantis 105,2. Λατρεύει το φαγητό με αδυναμία στα burger και ζει με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα γνωρίσει από κοντά τον Antony Bourdain.

Leave a Reply

  • (not be published)