Ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασες;
Το Blackout των Scorpions,λιγο μετά το καλοκαιρι του, όταν πήραμε και το πρώτο πικαπ και ενισχυτη compact μετά το πικαπ-βαλιτσάκι του πατέρα μου 78 στροφών. Είχα ακούσει στο ραδιόφωνο το When The Smoke Is Going Down και περνώντας καποιες οικογενειακές διακοπές ακούγοντας το Is There Anybody There και το Holiday είχα αποφασίσει ότι θέλω όλους τους δισκους των Scorpions. Φυσικά ελληνική εκδοση χωρίς στίχους.

Ποιος είναι ο δίσκος που είσαι πιο συναισθηματικά δεμένος μαζί του και γιατί;
Το Illusions των Sadus -μανιασμένο thrash από την California- γιατί περίμενα τρεις μήνες για να το λάβω από Αμερική. Ήταν το πρώτο LP που είχα λάβει απ’ ευθείας από συγκρότημα σε δικιά του ανεξάρτητη παραγωγή. Για να είναι πιο οικονομικός το έστελναν με πλοίο και έκανε τρεις μήνες να έρθει. Εγώ φυσικά νόμιζα ότι είχε χαθεί, απλά παρηγοριόμουν γιατί ο φίλος μου ο Παναγιώτης από το «Δισκάδικο της Αθηνάς» είχε πάθει το ίδιο και έλεγα ότι δεν ήμουν το μόνο κορόιδο με τα δολλάρια που είχα στείλει. Έχω κρατήσει ακόμη το χαρτόνι με τη σφραγίδα του group πάνω.

Υπάρχει κάποιος δίσκος που αγόρασες με μεγάλες προσδοκίες αλλά μόλις τον άκουσες ξεχάστηκε κάπου στη δισκοθήκη σου;
Φυσικά το Divine Intervention των Slayer. Ηταν ο πρώτος δίσκος που συνειδητοποίησα ότι και οι Θεοί είναι θνητοί. Ήμουν ήδη βέβαια στη φάση του underground και είχα αρχίσει να επεκτείνομαι και σε άλλα μουσικα είδη εκτός από το thrash και το metal.

Υπάρχουν album στη δισκοθήκη σου που δεν έχεις ακούσει ποτέ;
Μία φορά τουλάχιστον τα έχω ακούσει όλα, αλλιώς δεν μπαίνει στο ράφι, βέβαια τελευταία έχω κρατήσει κάποια σφραγισμένα και τα άκουσα από το Internet. Δέν μου αρέσει αυτό όμως.

Ποια περίοδο της ζωής σου απόκτησες το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής σου;
Τη δεκαετία του 90. Είχα μεγαλύτερη οικονομική άνεση, επεκτάθηκα στο classic rock, στο progressive και στην ψυχεδέλεια. Ταυτόχρονα άρχισαν να έρχονται μαζικά από Αμερική τόνοι από αμερικάνικες εκδόσεις όλων των δίσκων 70s-80s για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση, από το Ζαχαρία και άλλους εμπόρους. Αρχισα δειλά-δειλά και κανά ταξιδάκι στο εξωτερικό. Έπαθα εμφράγματα με αυτά που πρωτοείδα έξω.
Υπήρξε στιγμή που έμεινες απο λεφτά για να αποκτήσεις ένα album;
Εννοείται. Πολλές φορές και ειδικά σε κάτι καλά παζάρια δίσκων στην προ eBay εποχή. Ευτυχώς που υπήρχαν και κάποιοι γνωστοί που με δάνειζαν μέχρι να ρεφάρω, μανιακοί με το βινύλιο και αυτοί που είχαν κατανόηση.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πόσο που έχεις ξοδέψει για ένα album;
450 ευρώ για το Soundhouse Tapes των Iron Maiden. Είναι καλή τιμή αν σκεφτείς ότι με το φυλλάδιο φεύγει πάνω από 700 ευρώ. Αυτό ίσως να το ξαναέκανα μόνο για το 1ο δίσκο του metal , 1η εκδοση 1ο matrix που είδε το φως της ημέρας 13 Φεβρουαρίου 1970.

Αν έμενες απο χρήματα θα πουλούσες κομμάτια τις δισκοθήκης σου;
Τι ειναι αυτά που λες; Ήδη σκέφτομαι πως θα τους πάρω στον τάφο μου μαζί μου. Θα έχει πολλή υγρασία και θα χαλάσουν. Buried and Forgotten …

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου τα 5 album που δεν πρέπει να λείπουν απο καμία rock/metal δισκοθήκη;
Θα σου πω για κομμάτια καλύτερα, αν θέλεις:
Rainbow- Stargazer
Ac/dc- Hells Bells
Slayer- Reign in Blood
Iron Maiden- Prowler
Black Sabbath- Black Sabbath

Αν σου ζητούσα να πετάξεις ένα album από τη δισκοθήκη σου, ποιο θα ήταν αυτό;
Κανένα! Εδώ κρατάω και κάτι σπασμένους που έχω και δεν παίζουν. Επίσης έχω ένα τουρκικό που μου έστειλαν κατά λάθος με παραδοσιακή τουρκική μουσική! Ούτε αυτόν τον πέταξα.Το βινύλιο είναι ιερό.

leandros1 leandros2leandros3 leandros5 leandros6 leandros7leandros8
ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ
Ο Στέλιος Βογιατζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε δημοσιογραφία έχοντας σκοπό να περάσει τη ζωή του γράφοντας για μουσική. Στα επόμενα 20 χρόνια, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι συντάκτης στο Έθνος, έγραψε για τα πάντα αλλά ποτέ για μουσική. Του αρέσουν οι Grand Magus αλλά και οι Take That, ο HP Lovecraft αλλά και η JK Rowling, Επίσης, δεν κουράζεται να κάνει χιλιάδες περιττά πράγματα στο Internet.

Leave a Reply

  • (not be published)