Ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασες;
Ο πρώτος δίσκος που κράτησα στα χέρια μου, ένα βινύλιο 180 γρ, ήταν το Made in Japan από τους Deep Purple αλλά δεν αγοράστηκε. Ήταν δώρο από ένα φιλαράκι που δεν το ήθελε. Πρέπει να ήταν το 1981. Το αστείο είναι ότι δεν είχα πικ απ και το άκουσα 2 χρόνια μετά. Τελικά ο δεύτερος που πήρα με το χαρτζιλίκι μου ήταν το Trouble των Whitesnake. Ήταν ελληνική έκδοση και μάλιστα ανάμεσα στα τραγούδια των snake ακουγόταν μια punk μπάντα. Ακόμη δεν έχω ιδέα ποιοι ήταν. Δυο σε ένα…

Πώς μπήκες επαγγελματικά στο χώρο της μουσικής;
Το 97 μόλις είχα τελειώσει από τον στρατό και έψαχνα για δουλειά στέλνοντας βιογραφικά από εδώ και από εκεί. Ένα από αυτά κατέληξε στα virgin megastores τα οποία ανέβαιναν Θεσσαλονίκη. Από εκεί λοιπόν ξεκίνησε η ενασχόληση μου επαγγελματικά. Μετά από 3 χρόνια ως υπεύθυνος ξένου ρεπερτορίου στα virgin Θεσσαλονίκης, είχε έρθει η ώρα να κάνω κάτι δικό μου. Κάπως έτσι ξεκίνησα πρώτα σαν διανομέας των MTM, Frontiers και άλλων ανεξάρτητων εταιριών κυρίως στο χώρο του melodic hard rock.

Θωρείς ότι μια συλλογή κρίνεται από την ποσότητα ή από την ποιότητα (σπανιότητα-αυθεντικότητα εκδόσεων), για να θεωρηθεί αξιόλογη;
Η δική μου συλλογή βασίστηκε σε μια αρχή: Ότι υπάρχει σ’ αυτήν πρέπει να μου αρέσει. Μπορεί από ένα μεγάλο μέρος των οπαδών του hard rock να κριθεί ανεπαρκής γιατί μπορεί να λείπει κάποιο άλμπουμ που να θεωρείτε κλασικό, ή να συμπεριλαμβάνει άλμπουμ που ο μέσος οπαδός δεν θα αγόραζε ποτέ. Άρα πρώτα ποιότητα (τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ), αλλά μετά από σχεδόν 30 χρόνια λογικό είναι να έρθει και η ποσότητα. Πάντως πιστεύω στο αυθεντικό καλύτερα λιγότερα παρά cdrs.

Cd ή βινύλιο, σε ποια γενιά θεωρείς ότι ανήκεις, αν ανήκεις;
Κοίτα ξεκίνησα με το βινύλιο άλλα μάλλον cd θα έλεγα, αυτή τη στιγμή τα cd μου είναι πολύ περισσότερα παρόλα αυτά εξακολουθώ να λατρεύω το βινύλιο. ‘Όπως αντίστοιχα επειδή είμαι λάτρης του οπτικοακουστικού, ξεκίνησα να αγοράζω μουσικά video σε VHS και μετά DVD και τώρα BluRay.

Η συλλογή σου επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στο AOR/melodic hard rock, από που προέκυψε αυτή η αγάπη;
H αλήθεια είναι ότι σε μεγάλο βαθμό ισχύει αυτό, αλλά έχω και πολλά κλασικά από τον χώρο του hard rock και heavy metal. ‘Όσο για το πώς έγινε αυτό, μάλλον ξεκίνησε το 1986 με την εμπορική επιτυχία των Bon Jovi, Europe, Leppard και Whitesnake. Κάπως έτσι κόλλησα και εγώ το μικρόβιο…

West Coast AOR/Scandinavian AOR/US Hard-sleaze rock/AOR κατέταξε τα με σειρά προτίμησης και τι θεωρείς από την δισκοθήκη σου, σαν κλασικότερο δείγμα της κάθε «σχολής»;
US HARD ROCK House of Lords- House of Lords
SCADINAVIAN AOR Treat- Dreamhunter
AOR Diving for Pearls-s/t
Αν και να σου πω την αλήθεια δεν μου αρέσει να βάζω ταμπελάκια. Ότι μου ακούγεται καλά μπαίνει στην δισκοθήκη μου.

Έχεις διατελέσει ιδιοκτήτης δισκοπωλείου σε πραγματική αλλά και ηλεκτρονική μορφή. Πώς βλέπεις το χώρο σήμερα;
Ξεκίνησα τις πωλήσεις ιντερνετικά πριν το μαγαζί, το 2000. Πρόλαβα μόνο το τέλος μιας καλής εποχής, τουλάχιστον από εμπορικής άποψης. Εμείς που έχουμε ζήσει τις εποχές που οι εταιρίες ξόδευαν εκατομμύρια για promotion, video, live, που οι μπάντες και η μουσική ήταν “bigger than life” μάλλον δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ευχαριστημένοι με ότι συμβαίνει τώρα στη μουσική βιομηχανία.

Τι θυμάσαι ως πιο ακριβή πώληση, αλλά και ως μεγαλύτερο λάθος σε αγορά σου, σαν καταστηματάρχης;
Λάθη έχουν γίνει αλλά δεν μπορούσα να γνωρίζω από πριν πως θα εξελιχθεί η κατάσταση. Να σου πω ένα παράδειγμα. Αγόρασα πανάκριβα από παζάρι στο εξωτερικό την Ιαπωνική έκδοση του JLTurner – Rescue you, το οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν δυσεύρετο, πουλήθηκε αμέσως, αλλά φυσικά σε υψηλή τιμή. Μετά από ένα μήνα επανεκδόθηκε και η τιμή πώλησης του ήταν χαμηλή. Ο πελάτης λοιπόν ήρθε να κάνει παράπονα και φυσικά δεν τον ενδιέφερε ποια έκδοση αγόρασε. Από την άλλη υπήρχαν πελάτες που ζητούσαν να τους βρω ότι ποιο σπάνιο υπήρχε και πλήρωναν το αντίστοιχο αντίτιμο.

Διοργάνωσες συναυλίες και παρακολουθείς ακόμα συναυλίες του χώρου, ιδίως στο εξωτερικό, Πώς βλέπεις τη μελωδική σκηνή εντός και εκτός Ελλάδος σε συναυλιακό επίπεδο;
Η Ελλάδα δεν έχει κοινό σε ικανό αριθμό ώστε να στηρίξει αυτή τη σκηνή. Ποιο πολύ το έβλεπα σαν μια προσωπική ικανοποίηση παρά ότι είχε οικονομικό ενδιαφέρον. Το 2005 φέραμε το firefest στην Αθήνα και η προσέλευση ήταν απογοητευτική. Έξω είναι καλύτερα τα πράγματα αλλά κυρίως γιατί στα μεγάλα events συσπειρώνονται οι οπαδοί από διάφορα μέρη της Ευρώπης. Για έναν Γερμανό ή Σουηδό δεν είναι τίποτα να δώσει 50 ευρώ για μια πτήση για να δει ένα live στην Αγγλία ή κάπου αλλού.

Αληθεύει ότι η Θεσσαλονίκη έχει ισχυρότερο πυρήνα οπαδών του μελωδικού ήχου και πώς το εξηγείς (αν εξηγείται;)
Δεν νομίζω ότι ισχύει κάτι τέτοιο. Μάλλον το αντίθετο ισχύει. Πάντως είναι μικρό συνολικά.

Πώς βρίσκεις τις επανεκδόσεις από εταιρίες τύπου Rock Candy; Βοηθούν να βρίσκεις κάποιος σπάνια κομμάτια;
Αυτοί που κάνουν τις επανεκδόσεις είναι και οι ίδιοι συλλέκτες. Σίγουρα μια επανέκδοση βοηθάει στο να βρει κάποιος κάτι σπάνιο που του λείπει. Τώρα αν το θέλεις ή όχι αυτό στη συλλογή σου είναι άλλο θέμα.

Είναι πραγματικά αναγκαία τα σχήματα που επιλέγουν, αυτές οι εταιρίες ή τελικά βρισκόμαστε δέσμιοι των επιλογών των ιδιοκτητών;
Πολλές φορές οι επανεκδόσεις είναι προσωπικές επιλογές των ιδιοκτητών των εταιρειών. Υποθέτω ότι μάλλον είναι ένα μίγμα του τι προτιμούν μουσικά και τι πιστεύουν ότι θα πουλήσει. Ο συνδυασμός δεν πετυχαίνει πάντα…

Ποιος είναι ο δίσκος που είσαι πιο συναισθηματικά δεμένος μαζί του και γιατί;
Χμ, μάλλον Whitesnake – 1987 γιατί βγήκε σε μια εποχή που ήδη ήμουν fan της μπάντας από τις προηγούμενες δουλειές τους και θυμάμαι ακόμη την στιγμή που είδα το video του still of the night. Ήμουν 17 χρονών όταν κόλλησα την αρρώστια και δεν έγινα καλά ακόμη…

Υπάρχει κάποιος δίσκος που αγόρασες με μεγάλες προσδοκίες αλλά μόλις τον άκουσες ξεχάστηκε κάπου στη δισκοθήκη σου;
Το Generation Swine των Motley Crue, μετά το ομώνυμο οι προσδοκίες ήταν στα ύψη. Κάπου μαζεύει σκόνη. Ούτε τον γιο μου άφησα να το ακούσει, ο οποίος είναι άρρωστος με motley, για να μην ξενερώσει! Τέλος πολλές αμερικάνικες μπάντες ενώ ξεκίνησαν με άλμπουμ δυναμίτες, όπως wildside, sven gali, slik toxic κλπ το γύρισαν στο grudge (μπορεί να ήταν επιλογή των εταιριών, αλλά το γεγονός παραμένει) και τα επόμενα τους ήταν σκέτη απογοήτευση.

Υπάρχουν album στη δισκοθήκη σου που δεν έχεις ακούσει ποτέ;
Όχι, τα έχω ακούσει όλα έστω και από μια φορά.

Ποια περίοδο της ζωής σου απέκτησες το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής σου;
Την δεκαετία 2000-2010. Πάντως παρακολουθώ την σκηνή μέχρι και σήμερα, αλλά είμαι πιο επιλεκτικός ιδίως με τα καινούργια συγκροτήματα.

Υπήρξε στιγμή που έμεινες από λεφτά για να αποκτήσεις ένα album;
Εννοείται, ψωμί και ελιά… κυρίως όταν ήμουν μικρότερος.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πόσο που έχεις ξοδέψει για ένα album;
100 ευρώ για το Cd Freiheit-Romancing in the dark. Ακόμη και τώρα τρέμει η ψυχή μου κάθε φορά που το παίρνει ο μικρός να το ακούσει.

Αν έμενες από χρήματα θα πουλούσες κομμάτια τις δισκοθήκης σου;
Αν ήταν εξαιρετική ανάγκη ίσως. Θα προτιμούσα πάντως να την δώσω σε ένα συλλέκτη παρά σε κάποιο μαγαζί ή αποθήκη.

Για ποιο album της δισκοθήκης σου είσαι περήφανος που έχεις;
Για δυο 7ινστα singles του Cozy Powell. Tα υπέγραψε μετά το live των Peter Green Splinter Group και 1-2 βδομάδες μετά σκοτώθηκε σε ατύχημα.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου τα 5 album που δεν πρέπει να λείπουν από καμία (AOR/melodic hard) δισκοθήκη;
Είναι πάρα πολλά αλλά αφού πρέπει να πω πέντε θα έλεγα τα εξής:
Brighton Rock- Take a deep breath
House of Lords-Demons Down
Harem Scarem – Harem Scarem
Rainbow – Bent out of Shape
Foreigner – Inside Information

Αν σου ζητούσα να πετάξεις ένα album από τη συλλογή σου ποιο θα σου ερχόταν πρώτα στο μυαλό;
Κανένα γιατί είμαι της λογικής ότι μπει στην δισκοθήκη δεν ξαναβγαίνει. Γίνεται μέλος της φαμίλιας.

saroglou2 saroglou3 saroglou4 saroglou5 saroglou6 saroglou7 saroglou8 saroglou9 saroglou10 saroglou11 saroglou12 saroglou13 saroglou14
ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.

Leave a Reply

  • (not be published)