Anthony Frederick «Tony» Levin! Για όσους δεν τον γνωρίζουν:

Τον Levin μπορεί να τον ξέρεις από τους King Crimpson και τον Peter Gabriel όπως επίσης και από τους Liquid Tension Experiment. Έχει ηχογραφήσει σε πάνω από 500 δίσκους και έχει συνεργαστεί με….. Cher, Alice Cooper, John Lennon, Sarah McLachlan, Stevie Nicks, Pink Floyd, Dire Straits, Lou Reed, Tom Waits, Buddy Rich, Seal, Anderson Bruford Wakeman Howe, Paul Simon, Gary Burton, James Taylor, Herbie Mann, Judy Collins, Carly Simon, Peter Frampton, Tim Finn, Richie Sambora και πολλούς πολλούς άλλους!

Είναι από τους πρώτους bloggers και καταγράφει από το 94’ τις εμπειρίες του από τις περιοδείες. Είναι ο δημιουργός των “funky fingers”…. Το μπάσο που ακούγεται στο “Big Time” του Peter Gabriel; Ε… κόλλησε κομμένες μπαγκέτες στα δάχτυλα του δεξιού χεριού και χτυπούσε τις χορδές με τις μπαγκέτες σαν να είναι επέκταση των δακτύλων. Προσέξτε τον ήχο του…. Μοναδικός!

Εδώ και κάμποσα χρόνια περιοδεύει και ηχογραφεί με την μπάντα του Stick Men. Και μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα Jazz δίσκο με τον αδελφό του. Αν κάποιος, που δεν έτυχε να ακούσει ή να γνωρίσει, την jazz μουσική ιδίως την εποχή που έμεινε στην ιστορία ως cool, είναι ευκαιρία να ακούσει αυτό τον δίσκο. Ένα πανέμορφα φτιαγμένο δίσκο, που αντιπροσωπεύει πλήρως την cool εποχή του 50’ από έναν πολύ προχωρημένο μουσικό ο οποίος δημιούργησε το τέλειο μουσικό δείγμα για τι παιζόταν τότε

Πως προέκυψε ο δίσκος “Levin Brothers”; Ποιοι έγραψαν την μουσικοί και ποιοι άλλοι συμμετείχαν εκτός από τους αδελφούς Levin;
Όλο το υλικό για τους Levin Brothers το γράφουμε εγώ και αδελφός μου, Pete. Εκτός από ένα κομμάτι στο δίσκο, το «Matte Kudasai», είναι κομμάτι των King Crimson. Είναι πιθανό φίλοι των Crimson να τσεκάρουν τον δίσκο και επειδή δεν συνηθίζουν να ακούνε jazz, σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραία να τους δώσουμε ένα κομμάτι που το ξέρουν. Πάντως προσπαθήσαμε να γράψουμε μουσική η οποία θα σου «μένει», αυτό είναι που αγαπάμε από την cool jazz εποχή με την οποία μεγαλώσαμε.

Μου αρέσει πολύ η όλη ιδέα του 1950, με μικρά σε διάρκεια κομμάτια τα οποία επικεντρώνονται στις μελωδίες. Ήταν δύσκολο να «συγκρατήσετε» του εαυτούς σας ιδίως σε ότι αφορά το σολιστικό μέρος.
Καλή ερώτηση. Σίγουρα με κάποιους παίχτες θα ήταν δύσκολο να μείνουμε σε αυτή την προσέγγιση, αλλά ξέραμε και εγώ και ο Pete από την αρχή ποιος ήταν ο στόχος μας. Έτσι διαλέξαμε τον Erik Lawrence στο σαξόφωνο, ο οποίος μπορεί να παίξει αυτό το στυλ υπέροχα και επίσης έχει ένα «ζεστό», «τραγουδιστό» τόνο στο παίξιμό του.

Ποια είναι η γνώμη σου για την jazz σήμερα;
Νομίζω ότι υπάρχουν πολλά είδη jazz εκεί έξω. Γενικότερα πολλά είδη από κάθε τύπου μουσικής και πραγματικά δεν καταφέρνω να ακούσω πολλά από αυτά. Σέβομαι πολλές δισκογραφικές δουλειές και παίχτες και ως παίχτης και εγώ νιώθω ότι έχω κάτι να μάθω από έναν καλό οργανοπαίχτη ακόμα και αν το όργανο και η μουσική που παίζει δεν είναι σε αυτά που παίζω εγώ. Οπότε, προσπαθώ να έχω τα αυτιά μου ανοιχτά σε κάθε είδος μουσικής.

Τι πιστεύεις για την χρήση του ηλεκτρικού μπάσου σε jazz δουλείες;
Πριν πολύ καιρό όταν έπαιζα με την μπάντα του Buddy Rich χρησιμοποιούσα το Fender. Και λειτούργησε μία χαρά. Αλλά εκείνη την εποχή (αρχές του 1970) προσπαθούσε να έχει ένα πιο rock feel στην μουσική του. Γενικά προτιμώ τον ήχο ενός ακουστικού μπάσου για κλασική jazz (με 4/4 ρυθμό από το μπάσο). Στην νέα μας ηχογράφηση χρησιμοποίησα ένα ηλεκτρικό όρθιο μπάσο, αλλά έχει τον ήχο ακουστικού. Το χρησιμοποιώ χρόνια τώρα αυτό το μπάσο (NS Electric Upright) σε ηχογραφήσεις όπως του Peter Gabriel και King Crimson αλλά και σε jazz albums. Όπως επίσης και το τσέλο, που χρησιμοποιώ στο δίσκο (το οποίο σε πολλά κομμάτια έχει τον κύριο μελωδικό ρόλο), είναι ηλεκτρικό από τον ίδιο κατασκευαστή.


Πόσο δύσκολο είναι να είσαι ταυτόχρονα ο συνθέτης, ο παίχτης, ο παραγωγός και ο promoter;
Στην πραγματικότητα δεν είναι δύσκολο. Αν έχεις γράψει την μουσική το πιο πιθανό είναι να έχεις ένα όραμα για το πώς πρέπει να καταλήξει. Με τον Pete είμαστε και οι δύο «ο καλλιτέχνης» οπότε είναι φυσικό να πρέπει να συμβιβαζόμαστε στα διάφορα στάδια της παραγωγής. Αλλά δεν ήταν δύσκολο. Τα πάμε πολύ καλά και έχουμε μεγάλο μουσικό σεβασμό ο ένας για τον άλλον.

Μπορείς να μας μιλήσεις για την ιστοσελίδα σου; Ξέρω ότι ήσουν ένας από τους πρώτους bloggers. Μπορείς να μας περιγράψεις τις πληροφορίες και την μουσική που μπορούμε να βρούμε στο site;
Όταν άρχισα το tonylevin.com, κάπου περίπου το 1994, είχα αρχικά σκοπό απλώς να πουλάω τους δίσκους που κυκλοφορούσα. Αλλά γρήγορα ανακάλυψα, μόλις άρχισα το «ημερολόγιο του δρόμου» (road diary) και τις φωτογραφίες, ότι είχε περισσότερο ενδιαφέρον. Και ως έκπληξη, βοήθησε να ρίξει το «φράγμα» ανάμεσα στους καλλιτέχνες και το κοινό τους. Έτσι ο κόσμος μπορούσε να δει πως είναι τα παρασκήνια (backstage), αλλά το καλύτερο από όλα είναι ότι μπορούσαν να δουν πως φαίνονται ΑΥΤΟΙ σε εμάς, διότι ακόμα και τώρα παίρνω φωτογραφίες τους θεατές. Έτσι λοιπόν, σταδιακά, το site άρχισε να γίνεται ένα ημερολόγιο περιοδείας (tour-diary site) και λίγα χρόνια αργότερα επινοήθηκε η λέξη “blog”.

Κάποτε είχα διαβάσει ότι ο Steve Gadd είχε επηρεάσει το παίξιμό σου. Θα μπορούσες να επεκταθείς πάνω στα πράγματα που σου παρουσίασε και επηρέασαν το παίξιμό σου;
Εγώ και ο Steve ήμασταν μαζί στο μουσικό σχολείο και έχω παίξει μαζί του νυχτερινά gigs. Στην αρχή αυτών των τεσσάρων ετών ήμουν κυρίως ένας Κλασσικός παίχτης που μπορούσε να παίξει και λίγο jazz. Ο Steve έγινε ο μέντορας μου, (και ήταν πολύ υπομονετικός με την όχι και τόσο πετυχημένη τοποθέτηση των νοτών μου). Μετά την αποφοίτησή μας παίζαμε για χρόνια μαζί σε μπάντες και σε ηχογραφήσεις. Τώρα πια, με εμένα να περιοδεύω με Peter Gabriel και King Crimson και τον Steve να είναι εντελώς απασχολημένος με ανθρώπους όπως ο Eric Clapton και ο James Taylor, δεν παίζουμε μαζί όσο θα ήθελα. Έτσι μου φάνηκε πολύ καλή ιδέα να κάνω την προσπάθεια να τον εντοπίσω και να τον ρωτήσω αν μπορεί να γράψει μαζί μου έστω ένα κομμάτι. Το κομμάτι λέγεται “Basics” και ήταν ιδανικό, γιατί αρχίζει απλώς με μπάσο και τύμπανα τα οποία έχουν τα κύρια μέρη στο κομμάτι.

Κάνετε πολλές πρόβες με τις μπάντες που παίζεις πριν βγείτε για περιοδεία;
Αυτό εξαρτάται από την μπάντα. Με τους King Crimson, που περιοδεύω τώρα, είμαστε κοντά στο να κάνουμε το τρίτο show μας, προβάραμε περίπου για 7 εβδομάδες για αυτή την περιοδεία. Και αυτό είναι πολύ για περιοδεία 5 εβδομάδων! Ο Peter Gabriel προβάρει για ένα μήνα πριν από μία νέα περιοδεία, αλλά αν είναι να κάνουμε μία παράσταση που την έχουμε ξανακάνει, όπως το “So” που θα το κάνουμε τον Νοέμβριο, προβάρουμε μόνο για λίγες μέρες. Με του “Stick Men” περιοδεύουμε πολύ μέσα στο έτος, έτσι δεν χρειάζεται να κάνουμε πρόβα εκτός αν έχουμε καινούργιο υλικό που θέλουμε να βάλουμε στην παράσταση.

Πως αντιμετωπίζεις τα λάθη πάνω στην σκηνή; Και ποια είναι η ψυχική προετοιμασία για να μην τα κάνεις;
Εγώ κάνω πολλά λάθη, όπως και πολλοί άλλοι καλοί παίχτες που δουλεύω μαζί. Όμως κάποιοι δεν κάνουν καθόλου. Ποικίλει πολύ. Εννοείτε ότι προσπαθώ να τα μειώσω αλλά αν είναι μία παράσταση με αυτοσχεδιασμό μέσα, είναι σημαντικό «ορμήσεις» και να δοκιμάσεις διαφορετικά πράγματα κάθε βράδυ. Με αυτό ρισκάρεις κάποια πράγματα να μην πάνε καλά αλλά κάποιες φορές το αξίζει.

Πως γράφεις μουσική για τους προσωπικούς σου δίσκους; Έρχεται πρώτα η μελωδία ή ο ρυθμός; Έχεις κάποιο συνθετικό πλάνο;
Συνήθως το κάνω στο κεφάλι μου, μετά το γράφω στο χαρτί, όποτε έχω την ευκαιρία για να μην το ξεχάσω.

Πότε ήταν το σημείο όπου ήξερες ακριβώς το τι ήθελες να κάνεις, πώς να το κάνεις και ποιος πραγματικά είσαι ως μπασίστας? Πότε έπαψες να νοιάζεσαι για γρήγορες φράσεις και άρχισες αληθινά να ευχαριστιέσαι τις μεγάλες νότες;
Δεν μπορώ να θυμηθώ να ήμουν παιδί και να μην έπαιζα μουσική. Μάλλον αυτό θα ήταν όταν ήμουν 9 χρονών. Από τότε που πήρα το μπάσο στα χέρια μου απλώς αγαπούσα το ότι έπαιζα μουσική, οποιοδήποτε είδος, αν είναι καλό. Δεν είχα προγραμματίσει ότι θα γινόμουν επαγγελματίας μουσικός, όπως τα περισσότερα παιδιά δεν κοιτούσα μακριά στο μέλλον. Αλλά εδώ είμαι περίπου 60 χρόνια αργότερα και ακόμα κάνω το ίδιο πράγμα και ακόμα το απολαμβάνω. Όχι, το απολαμβάνω ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.

Σκοπεύεις να επισκεφτείς την Ελλάδα σύντομα;
Δεν έχω κάποια προγραμματισμένη περιοδεία που θα με φέρει στην Ελλάδα, αλλά λάτρεψα το καιρό που πέρασα εκεί, και εύχομαι τον χρόνο που έρχεται να παρουσιαστεί η ευκαιρία και να ξανά έρθω ή για διακοπές ή για περιοδεία. Είναι ένα μαγικό μέρος από πολλές απόψεις και ξεχωρίζει από τα πολλά μέρη που έχω επισκεφτεί.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΥΔΑΙΜΩΝ
Ο Μιχάλης Ευδαίμων έχει σπουδάσει Marketing στο New York College… αλλά δουλεύει ως επαγγελματίας μουσικός (Ηλεκτρικό Μπάσο). Έχει συνεργαστεί ως session με: Μαρινέλα, Κώστα Χατζή, Κώστα Καραφώτη, Νατάσσα Θεοδωρίδου, Χρήστο Θηβαίο, Νίκο Ζούδιαρη, Αποστόλη Ρίζο, Nότη Μαυρουδή, Χριστόφορο Κροκίδη, Μίλτο Πασχαλίδη, Γιώργο Θεοφάνους, Alex Foster, 48 ώρες, Αποστολία Ζώη και πολλούς άλλους. Έχει περιοδεύσει σε όλη τη χώρα αλλά και σε Αγγλία, Αμερική, Αυστραλία και Κύπρο. Έχει συμμετάσχει στα περισσότερα Jazz Festivals της χώρας. Διδάσκει ηλεκτρικό μπάσο στο Modern Music School της Αθήνας. Έχει γράψει το βιβλίο «Η Οργάνωση Της Μουσικής Πληροφορίας» πρωτότυπη μέθοδος για εκμάθηση του οργάνου. Τα τελευταία χρόνια γράφει μουσική και παίζει για δύο jazz σχήματα τους Ο3 και τους Good Demons. Συνεργάζεται επίσης με τα ροκ σχήματα της Irene Ketikidi και τους Press Esc. Είναι endorsed από Gamma Guitar Workshop και από JAM PEDALS. Παραδίδει μαθήματα μπάσου στις σχολές της Αθήνας και του Περιστερίου (LAB music education).

Leave a Reply

  • (not be published)