Οι 10 κορυφαίοι χαρακτήρες στα τραγούδια του Nick Cave

Στέλιος Βογιατζάκης
Posted on Νοέμβριος 12, 2017, 9:00 πμ
5 mins

Η συναυλία του Nick Cave στην Αθήνα δίνει στο rockyourlife.gr την ευκαιρία να ανατρέξει στη δισκογραφία του με τους Bad Seeds και να επιλέξει τους κορυφαίους χαρακτήρες που δημιούργησε με την πένα του.

10. Η Γυναίκα του John Finn (“John Finn’s Wife” από το “Henry’s Dream”)
Αυτή η γυναίκα είναι το βρώμικο μυστικό της πόλης. Όλοι ξέρουν ότι υπάρχει, αλλά κανένας δεν ξέρει ούτε το όνομα της ούτε πως είναι στην πραγματικότητα. “John Finn’s wife was something of a mystery, in a town where to share a sworn secret was a solemn duty” διηγείται ο αφηγητής, ο οποίος μένει άφωνος όταν κάνει την εμφάνιση της στην αίθουσα χορού. Αυτή η γυναίκα “with legs like scissors and butchers knives, a tattooed breast and flaming eyes” είναι τόσο ακαταμάχητη που κάνει το τέλος της ιστορίας να μοιάζει προδιαγεγραμμένο. Ο κυριευμένος από το πάθος αφηγητής σκοτώνει με συνοπτικές διαδικασίες τον John Finn όταν αυτός μπαίνει στην αίθουσα για να την πάρει σπίτι.

9. Ο Bellini (“The Carny” από το “Your Funeral… My Trial”)
Το αφεντικό του τσίρκου εμφανίζεται μόνο για μια στιγμή, για να πυροβολήσει το ψωράλογο που άφησε πίσω του ο carny πριν εξαφανιστεί. Καταλαβαίνουμε όμως αμέσως ότι έχουμε να κάνουμε με έναν αδίστακτο άνθρωπο –μάλλον μια ακριβής περιγραφή ενός ιδιοκτήτη τσίρκου του παρελθόντος- χωρίς ίχνος συμπόνιας για τον αδύναμο Sorrow. “The nag is dead meat, we can’t afford to carry dead weight …bury this lamp of crow bait” λέει μόνο και μας κάνει να αναρωτιόμαστε: μήπως αυτός εξαφάνισε τον carny;

8. Ο Άγιος Huck (“Saint Huck” από το “From Her To Eternity”)
Ο πρωταγωνιστής του πρώτου τραγουδιού που έγραψαν οι Bad Seeds είναι βασισμένος στον Huckleberry Finn. Ακόμα και ο βίαιος αμερικάνικος Νότος που περιέγραψε ο Mark Twain ωχριά μπροστά στα Σόδομα και τα Γόμμορα, με τα “two dollar fucks”, που συναντά ο Άγιος Huck στην περιπλάνηση του. Και αν ο νεαρός Finn που γνωρίσαμε από τα βιβλία ήταν ένας πανέξυπνος καταφερτζής που έβγαινε από τη δύσκολη θέση, αυτός για τον οποίον έγραψε ο Cave δεν έχει την ίδια τύχη αφού δεν είναι τόσο σκληρός για τον κόσμο που τον περιβάλλει. “Now Huck whistles and he kneels and he lays down there. See ya Huck, good luck. A smoke ring hovers above his head, and the rats and the dogs and the men all come and put a bullet through his eye”. Αντίο Huck.

7. Η Deanna (“Deanna” από το “Tender Prey”)
Η αληθινή ιστορία της φιλίας του μικρού Nick Cave με ένα οκτάχρονο κορίτσι, το οποίο ζούσε με τον βίαιο πατέρα του δεν είναι μια τρυφερή παιδική περιπέτεια. Η πραγματική Deanna, σύμφωνα με τη διήγηση του Cave, κατέληξε σε ψυχιατρική κλινική αφού πυροβόλησε δύο ανθρώπους. Συνεπώς, δεν περιγράφεται ως η κλασική αθώα, ροδομάγουλη νεαρή που πέφτει σε κακά χέρια –βλέπε Elisa Day στο “Where The Wild Roses Grow”- αλλά ως άγγελος του θανάτου. “We discuss the murder plan, we discuss murder and the murder act” γράφει ο Cave και προσθέτει: “we will eat out of their pantries and their parlours, ashy leaving in their beds and we’ll unload into their heads”.

6. Ο Καπετάνιος (“Cabin Fever” από το “From Her To Eternity”)
“Notch by notch, winter by winter” ο καπετάνιος χάνει τα λογικά του, μετά από χρόνια μοναξιάς στη θάλασσα. Ο Cave μοιάζει σαν να κάθεται απέναντι του στην καμπίνα του πλοίου, να τον παρατηρεί και να περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τις συσπάσεις του κορμιού του –“his arm now like coiled snakes”- τις παραισθήσεις για τη γυναίκα που έχασε, την τελική κάθοδο στην τρέλα και το ταξίδι που δεν θα τελειώσει ποτέ.

5. Η Betty Coltrane (“The Ballad Of Robert Moore and Betty Coltrane” από το single “Where The Wild Roses Grow”)
Μπορεί να κρύβεται κάτω από ένα τραπέζι και να μοιάζει τρομαγμένη επειδή και οι τέσσερις σύζυγοι της έχουν μπει στο μπαρ για να την ψάξουν, αλλά η Betty Coltrane είναι ο ορισμός της γυναίκας αράχνης. Ξέρει πολύ καλά ότι όλοι την λατρεύουν και ότι θα αλληλοσφαχτούν για το χατίρι της. Αυτό ακριβώς συμβαίνει. Ο ναυτικός, ο άνθρωπος με τα βατραχίσια μάτια και ο αυτός με τα αυτιά που μοιάζουν με βίδα πέφτουν νεκροί. Ο μόνος που μένει όρθιος είναι ο Robert Moore, ο οποίος είναι φουλ ερωτευμένος και έτοιμος να τα ξεχάσει όλα. Και αυτή τι έκανε; “Betty Coltrane she did crawl, she put the gun to the back to the back of his head, and pulled the trigger once more and blew his brains out all over the table”. Μετά πλήρωσε και έφυγε σαν κυρία.

4. Ο Jack Henry (“Jack’s Shadow” από το “Your Funeral… My Trial”)
Ο Nick Cave εμπνέεται από τον συγγραφέα Jack Abbott, ο οποίος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη φυλακή για δολοφονίες, ληστείες και απάτες, και δημιουργεί έναν ολοκαίνουργιο χαρακτήρα ο οποίος κινείται στη λεπτή γραμμή που χωρίζει τη λογική από την σχιζοφρένεια. Ο Jack Henry μοιάζει με έναν σύγχρονο Δόκτωρ Τζέκιλ, το μυαλό του οποίου κυριεύεται από τη Σκιά. Ο Jack τη μισεί και θέλει να απαλλαγεί από αυτήν, αλλά όταν το καταφέρνει διαπιστώνει ότι σκότωσε ένα κομμάτι του εαυτού του. Ο Cave το περιγράφει περίφημα όταν γράφει “’And Shadow, you ‘re just a gallow that I hang my body from. O Shadow you ‘re a shackle from which my time is never done’. Then he peeled his shadow off in strips, he peeled his shadow off in strips. Then kneeled his shadow on some steps and cried ‘What have I done?’”.

3. Ο Larry (“Dig!!! Lazarus Dig!!!” από το “Dig!!! Lazarus Dig!!!”)
Η Αγία Γραφή δεν μας λέει τι απέγινε ο Λάζαρος μετά την ανάσταση του. Ο Nick Cave γράφει τη συνέχεια της ιστορίας, μεταφέροντας τον στην σύγχρονη Αμερική. Ο Larry μετατρέπεται σε έναν σύγχρονο γυρολόγο ο οποίος δεν μπορεί να προσαρμοστεί στον κόσμο ούτε στην πρόσκαιρη φήμη που έφερε η ανάσταση του. Πηγαίνει από τη Νέα Υόρκη, στο Λος Άντζελες, στο Σαν Φρανσίσκο και ξανά στη Νέα Υόρκη όπου καταλήγει στα συσσίτια, στη φυλακή, στο τρελοκομείο και, τέλος πίσω στον τάφο του. Ο Larry πνίγεται από τη θλίψη όταν συνειδητοποιεί ότι ο θάνατος ήταν καλύτερος. “I mean he never asked to be raised up from the tomb, I mean no one ever asked him to forsake his dreams”.

2. Ο Άνδρας με το Δεξί Κόκκινο Χέρι (“Red Right Hand” από το “Let Love In” και “Song For Joy” από το “Murder Ballads”)
O Nick Cave έχει γράψει για πολλούς ανθρώπους που δεν θέλεις να βρεθείς στο διάβα τους. Όμως, αυτός ο ψηλός, όμορφος άνδρας με το σκονισμένο παλτό είναι ο πιο επικίνδυνος και αδίστακτος χαρακτήρας που έχει γεννήσει το μυαλό του. Και προκαλεί τρόμο επειδή δεν ξέρεις αν είναι άνθρωπος ή κάτι άλλο. “He’s a god, he’s a man, he’s a ghost, he’s a guru” και επιπλέον είναι κάποιος που καταφέρνει να απλώσει παντού μια δυσοίωνη σκιά. Εμφανίζεται παντού και είναι σαγηνευτικός, αλλά ο Cave προειδοποιεί ότι τα φαινόμενα απατούν. “He’ll appear out of nowhere but he ain’t what he seems, you’ll see him in your head, on the TV screen. And hey buddy, I’m warning you to turn it off” γράφει. Αλλά είναι αργά, αφού οι τελευταίοι στίχοι αποκαλύπτουν την αλήθεια. Το κόκκινο δεξί χέρι του είναι αυτό που κινεί τα νήματα και είναι ο πραγματικός φορέας της -κατά τον John Milton- θεϊκής εκδίκησης που δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ δικαίων και αδίκων. Η αθώα Joy και οι μικρές κόρες της το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό.

1. Η μικρή Lottie (“The Curse Of Millhaven” από το “Murder Ballads”)
Η Loretta είναι ένα καλοχτενισμένο δεκαπεντάχρονο κορίτσι με καταπράσινα μάτια. Μοιάζει με ένα από αυτά τα κορίτσια που στα τραγούδια του Nick Cave συνήθως έχουν κακό τέλος. Αλλά είναι κακή από κούνια -”since I was no bigger than a weevil they ‘ve been saying I was evil, that if bad was a boot that I’d fit it”- και αν ρωτήσετε τον γιο του Bill Blakey, τον Handyman Joe, την κυρία Colgate, και τα 20 παιδιά που πνίγηκαν στην παγωμένη λίμνη Tahoo, τότε θα σας απαριθμήσουν όλους τους ευφάνταστους τρόπους που είχε η Lottie για να σκοτώνει. Όμως αυτό το κορίτσι είναι ο πιο ξεχωριστός χαρακτήρας που έχει δημιουργήσει ο Cave, όχι επειδή σκοτώνει με στιλ, αλλά επειδή το κάνει με το πιο πλατύ χαμόγελο του κόσμου και την πιο “fuck it” attitude που υπάρχει. “I keep telling them that I think they ‘re out to get me. They ask me if I feel remorse and I answer ‘Why of course, there’s so much more I could have done if they ‘d let me’. So it’s Rorschach and Prozac and everything’s groovy”. Τόσο fuck it.

Στέλιος Βογιατζάκης
Ο Στέλιος Βογιατζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε δημοσιογραφία έχοντας σκοπό να περάσει τη ζωή του γράφοντας για μουσική. Στα επόμενα 20 χρόνια, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι συντάκτης στο Έθνος, έγραψε για τα πάντα αλλά ποτέ για μουσική. Του αρέσουν οι Grand Magus αλλά και οι Take That, ο HP Lovecraft αλλά και η JK Rowling, Επίσης, δεν κουράζεται να κάνει χιλιάδες περιττά πράγματα στο Internet.