20+1 ταινίες που αν ακούς rock πρέπει να δεις πριν πεθάνεις

ΆΝΤΑ ΛΕΙΒΑΔΑ
Posted on Νοέμβριος 05, 2017, 12:39 πμ
5 mins

Ψιτ! Εσείς οι φαν της rock… Σας πιάνει ποτέ έτσι μία διάθεση να δείτε μία ταινία με τη μουσική σας; Ή μία ταινία με πολύ rock διάθεση ή rock ατμόσφαιρα; Ορίστε, ιδού η λίστα με 20 + 1 επιλογές για ταινίες που ροκάρουν, που αγαπούν τη rock και την αναδεικνύουν οπτικά ή την αναδεικνύουν μέσα από φιλικά «πειράγματα» σχετικά με τις πολλές ιδιοτροπίες που την ξεχωρίζουν. 20 +  1 φιλμ με rock ψυχή και συνήθως πολύ χιούμορ… Άλλωστε αυτά μάλλον πηγαίνουν μαζί…

The Music Never Stopped (2011)
Η ιστορία ενός πατέρα που προσπαθεί να έρθει κοντά με τον άρρωστο γιό του. Η σχέση αποξενωμένη, η κατάσταση δύσκολη και το μοναδικό μέσο που δίνει κάποια ελπίδα επικοινωνίας… η μουσική. Grateful Dead, The Beatles, Buffalo Springfield, Bob Dylan, Steppenwolf, Donovan, The Rolling Stones, Cyndi Lauper μερικά μόνο από τα ονόματα που τραγουδάνε τα συναισθήματα της μουσικής που δε σταμάτησε ποτέ σε ένα φιλμ με καλή πρόθεση και μέτρια εκτέλεση.

Velvet Goldmine (1998)
Το φιλμ του Todd Haynes με τους Ewan McGregor, Jonathan Rhys Meyers, Toni Collette και Christian Bale τοποθετείται στη Βρετανία στις αρχές των 70s και των ημερών της glam rock σκηνής. Το κλίμα δυστοπικό, η  αφήγηση μη γραμμική με διάφορους χαρακτήρες και ιστορίες να εμπλέκονται καθόλη τη διάρκεια της ταινίας και με το βασικό χαρακτήρα βασισμένο ελαφρώς ή και βαρέως στην περσόνα του David Bowie. Ο τελευταίος δυσαρεστήθηκε φανερά με το σενάριο και άσκησε βέτο στην πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν τα τραγούδια του. Το soundtrack παρόλα αυτά περιλαμβάνει αρκετούς σημαντικούς μουσικούς όπως οι Thom Yorke και Jonny Greenwood των Radiohead, όπως μουσικοί από The Stooges, από Mudhoney ενώ κάνουν μία σύντομη εμφάνιση και οι Placebo.

Rock Star (2001)
Ένα φιλμ με ένα πυροτέχνημα ονόματι Mark Wahlberg στο δυναμικό του. Ο τελευταίος ενσαρκώνει το μεγαλύτερο όνειρο κάθε μικρομεσαίου τραγουδιστή μπάντας όταν γίνεται ο βασικός frontman της μπάντας που λατρεύει. Σίγουρα όχι η καλύτερη ταινία της λίστας, το soundtrack της όμως με κομμάτια από Motley Crue, Everclear, Jon Bon Jovi, Kiss δημιουργεί την κατάλληλη σπιθίζουσα ατμόσφαιρα για κάθε φαν  της ροκ.

End of the Century (2003)
Η ιστορία των Ramones, της Νεουορκέζικης punk rock μπάντας με ύφος ντοκιμαντέρ και τόνο ψυχαναλυτικό. Άλλωστε το στόρι των Ramones, των Van Gogh της ροκ, που για χρόνια δεν είχαν επιτυχίες, που λιθοβολήθηκαν όσο καμία άλλη ροκ μπάντα, που σκοτώνονταν στους καυγάδες όπως όλες οι ροκ μπάντες και που τελικά σημαδεύτηκαν από τη διάλυσή τους το 1996 αλλά και από το θάνατο δύο μελών τους το 2002 και 2004, προσφέρεται όσο καμία για τη μεγάλη οθόνη.

Hair (1979)
Το αντιπολεμικό musical βασισμένο στο Broadway έργο του 1968 περιστρέφεται γύρω από μία «φυλή» χίπηδων που γνωρίζουν έναν νεαρό στρατιώτη που βρίσκεται στο δρόμο του προς το στρατιωτικό κέντρο που θα τον εισαγάγει στον μέτωπο του Βιετνάμ. Αντ’αυτού οι χίπηδες των εισαγάγουν στην κουλτούρα του LSD, της μαριχουάνας, της απελευθερωμένης σεξουαλικότητας και της λιποταξίας που διαμαρτύρεται. Το original φυσικά soundtrack δεν είναι ο ορισμός του rock , ο τρόπος όμως που τα τραγούδια χρησιμοποιούνται για να εκφράσουν πολιτικές απόψεις που αντιστέκονται καθώς και μουσικές στιγμές που ενώνουν, αν με ρωτάτε… είναι.

Suburbia (1984)
Αφήνουμε για λίγο τα ντοκιμαντέρ και τα biopic και βλέπουμε ένα φιλμ με ροκ συνείδηση. Η αφήγηση ακολουθεί μία ομάδα εφήβων των προαστίων που το σκάνε από το σπίτι τους και υιοθετούν μία punk ζωή. Ή τους υιοθετεί εκείνη. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει. Μοΐκάνες, δερμάτινα τζάκετς, σκισμένα τζιν και έφηβοι που ζουν σε εγκαταλελειμμένα σπίτια προκάτ σε μία περιοχή όπου ο μπασίστας των Metallica Ron McGovney έκανε audition και ντέμο τις αρχικές ημέρες της μπάντας. Το φιλμ έχει φόρα ροκ επανάστασης και ελπίδα αντίδρασης η οποία προέρχεται κυρίως από το καστ που δεν επιλέχθηκε από κάστινγκ ηθοποιών αλλά από πραγματικούς punk έφηβους μουσικούς, πολλοί από τους οποίους ζούσαν στους δρόμους και ένας εκ των οποίων έγινε αργότερα ο Flea των Red Hot Chili Peppers.

Sid and Nancy (1986)
Επιστρέφουμε στα biopics με την ιστορία του Sid Vicious των Sex Pistols και της συντρόφου του Nancy Spungen. Φιλμ γεμάτο ένστικτα, αστείρευτη ενέργεια και συχνά θλίψη. Ο Gary Oldman ξεκάθαρα κλέβει την παράσταση στην ταινία που χαρακτηρίστηκε ως ο Ρωμαίος και Ιουλιέτα της punk rock. Όσο για το soundtrack… Περιλαμβάνει τραγούδια από Gary Oldman, John Cale, Steve Jones, The Pogues, Pray for Rain, Circle Jerks, Joe Strummer. Και ούτε μισό τραγούδι από Sex Pistols και Sid Vicious. Άλλωστε ο frontman των Sex Pistols John Lydon (ή Johnny Rotten εναλλακτικά) δήλωσε πως το μόνο που «πέτυχε» η ταινία ήταν το όνομα Sid.

This is Spinal Tap (1984)
Μία από τις πιο απολαυστικές ταινίες της λίστας. Ένα mockumentary όπως αποκαλέστηκε. Ένα φιλμ που κατασκευάζει μία θορυβώδη Βρετανική μπάντα για να σατιρίσει όλες τις επιτηδεύσεις και ιδιοσυγκρασίες της hard rock που μεταξύ μας όλοι λατρεύουμε. Χιούμορ, ροκ θόρυβος, καλή διάθεση, πραγματική αγάπη για τη μουσική και πάνω από όλα μαλλιά και 80s! Ο Rob Reiner ζωγράφισε και η heavy metal σκηνή βρήκε το δάσκαλό της.

Boogie Nights (1997)
Η ιστορία ενός νεαρού άντρα και οι περιπέτειες του στη βιομηχανία της πορνογραφίας στο Los Angeles των 70s έχει πιο πολύ disco παρά rock ατμόσφαιρα. Παρόλα αυτά αρκετά τραγούδια πιο rock βρίσκονται στο παρασκήνιο. Η ταινία όμως συμπεριλαμβάνεται κυρίως στη λίστα αυτή για τον τρόπο που η επιλογή δύο τραγουδιών, του Sister Christian και Jessie’s Girl, ντύνουν μία από τις καλύτερες σκηνές του κινηματογράφου. Ρώσικη ρουλέτα, υπαρξιακές διαπιστώσεις, σατέν ρόμπες, μουστάκια και η κατάλληλη soft rock να κυριαρχεί στη βαθιά συναισθηματική σκηνή.

The Runaways (2010)
Τα μοναδικά πρωταγωνιστικά κορίτσια της ροκ δε θα μπορούσαν να λείπουν από την ανδροκρατούμενη τούτη λίστα. Βασισμένο στη βιογραφία της Cherrie Currie, το φιλμ ακολουθεί την Currie και τη Joan Jett στα μέσα των 70s όταν και δημιούργησαν τις Runaways, ενώ εστιάζει κυρίως στην πολυδιάστατη σχέση ανάμεσα σε Jett και Currie. Η ενέργεια και ο ρυθμός της ταινίας είναι ηλεκτρική και το soundtrack κλασσικό και αδιαμφισβήτητο. Nick Glider, David Bowie, The Stooges, Sex Pistols, Joan Jett και τραγούδια των Runways είτε στο background είτε σε ερμηνεία Kristen Stewart και Dakota Fanning.

Baby Driver (2017)
Το πιο πρόσφατο φιλμ που θα βρείτε εδώ ακολουθεί τον Baby έναν οδηγό αυτοκινήτου διαφυγής και λάτρη της μουσικής που δουλεύει για ένα αφεντικό εγκληματικής οργάνωσης. Η καλοκουρδισμένη ταινία έχει νόημα μόνο μέσα από την ύπαρξη της μουσικής που επιλέγει. Οι ηθοποιοί χορογραφήθηκαν για να κινούνται πάντα σε σχέση με το soundtrack το οποίο εκτείνεται από Queen μέχρι Simon & Garfunkel και  Barry White και κατασκευάζει ένα κινηματογραφικό θέαμα που μόνο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το βασίλειο της μουσικότητας.

Rushmore (1998)
To λεγόμενο dramedy του Wes Anderson ακολουθεί τον εκκεντρικό έφηβο Max, τη φιλία του με τον Herman (Bill Murray) και την κοινή τους αγάπη για τη δασκάλα Rosemary. Η ταινία που έχει χαρακτηριστεί από σημαντικούς κριτικούς ως «πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική» αρχικά ήταν να ντυθεί μουσικά μόνο από ήχους των Kinks καθώς ο Anderson θεωρούσε πως η μουσική ταίριαζε γάντι στην ηχηρή και θυμωμένη φύση του Max. Στην πορεία άλλαξε γνώμη και απλώς επέμεινε σε ήχους από British Invasion(Faces, Stones, Lennon),  καθώς θεώρησε πως όλοι αυτοί οι Βρετανοί ροκερς έμοιαζαν σαν τύπους που φορούσαν blazers και παρόλα αυτά συνέχιζαν να «ροκάρουν», ακριβώς όπως ο Max.

The Doors (1991)
Η ιστορία της επιδραστικής μπάντας των 60s. Η ιστορία της ιδιοφυίας του μουσικού Jim Morrison από τις μέρες του στο πανεπιστήμιο μέχρι το θάνατό του στο Παρίσι μόλις στα 27 του χρόνια. Αυτή η ταινία χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως ο “King Kong των ροκ ταινιών”. Άλλοι, πολλοί διαφώνησαν όπως ήταν λογικό για ένα φιλμ που ακουμπάει θρύλους για τους οποίους υπάρχουν τόσες απόψεις όσοι οι άνθρωποι που άκουσαν τη μουσική τους. Η ατμόσφαιρα όμως είναι εκεί. Όπως και η μουσική των Doors… Συναισθηματικά εξαντλητική και εξαντλημένη, όπως η ψυχή του Morrison.

Easy Rider (1969)
Αυτή η άγρια και μπερδεμένη ταινία χαρίζει ένα από τα πρώτα patchwork soundtracks που ενώνει τραγούδια από διάφορους καλλιτέχνες για να εξυπηρετήσει τη μουσική επένδυση της αφήγησης. Φυσικά η σκηνή του Born To Be Wild αποτελεί πλέον μία από τις πιο εικονικές στιγμές του σινεμά. Το φιλμ, όμως, έχει κι άλλες αξιόλογες rock στιγμές να αναδείξει όπως για παράδειγμα το “If 6 Was 9” του Jimmy Hendrix ή τη Μπαλάντα του Easy Rider στη σύνθεση της οποίας βοήθησε ο Bob Dylan. Ο «Ξέγνοιαστος Καβαλάρης» ακόμα και σήμερα παραμένει έμβλημα της Americana rock σκηνής και ζωής των 60s κυρίως χάρη στο αντιπροσωπευτικό soundtrack.

The Big Lebowski (1998)
Άλλο ένα παράδειγμα ταινίας που δεν είναι biopic ή δεν αφορά στον τυπικό rock star αλλά περιλαμβάνει το μεγαλύτερο rock star της λίστας. Ο τρόπος που οι αδερφοί Cohen έδεσαν τα τραγούδια που συμπεριλήφθηκαν στο φιλμ, μετέτρεψε τον Dude σε ένα βαθιά μουσικό και βαθιά rock πλάσμα. Τα όνειρά του μετατρέπονται σε σουρεαλιστικές φαντασιώσεις χάρη στους ήχους του Bob Dylan. Ενώ ο περαστικός Jesus Quintana μετατρέπεται σε κινηματογραφικό θρύλο χάρη στους Gipsy Kings και το Hotel California.

A Hard Day’s Night (1964)
Και μιας και μιλήσαμε για Βρετανούς με blazers… The Beatles! Το φιλμ περιγράφεται ως μία τυπική ημέρα στη ζωή των Beatles τις ημέρες της Beatlemania. Εναλλακτικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία μουσική κωμική φαντασίωση γεμάτη από τραγούδια των Beatles και από κουρέματα των 60s. 53 χρόνια μετά η ταινία δεν αποτυγχάνει ποτέ, μέσα από τη μουσικής της, να αναβιώσει όλον εκείνο τον ενθουσιασμό τότε που ο κόσμος μας ήταν ακόμη νεανικός και γεμάτος όρεξη για μουσική.

Dazed and Confused (1993)
Ο πρώτος Linklater στη λίστα και για πολλούς ο καλύτερος Linklater ever. Μπορεί το συγκεκριμένο φιλμ να μην είναι biopic κάποιου rock star. Μπορεί να μη διηγείται την ταραγμένη ζωή κάποιας φανταστικής rock μπάντας. Τα παρεάκια των Τεξανών εφήβων που ακολουθεί, όμως, η αφήγηση στην τελευταία ημέρα της τρίτης λυκείου το έτος 1976 έχει μία πολύ ροκ ψυχή, νεανική και στυλιζαρισμένη, και ένα ακόμα πιο ροκ soundtrack. Alice Cooper, ZZ Top, The Runaways, Lynyrd Skynyrd, Deep Purple, Kiss, Black Sabath, Aerosmith, Bob Dylan, Ted Nugent όλοι έδωσαν με χαρά τα δικαιώματα για να χρησιμοποιηθούν τα τραγούδια τους στην ταινία που ο Tarantino θεωρεί την 10η καλύτερη ταινία όλων των εποχών. Οι Led Zeppelin δεν έδωσαν το “Rock and Roll” που ζήτησε ο Linklater, ο τίτλος όμως της ταινίας έμεινε και έπεσε διάνα.

I’m Not There (2007)
Μετά το Velvet Goldmine ακόμα μία ταινία του Todd Haynes, αυτή τη φορά πιο ευρέως αποδεκτή. 6 ηθοποιοί ενσαρκώνουν 6 πτυχές της ζωής και της δημόσιας περσόνας του Bob Dylan. Η μόνη αναφορά στον τελευταίο έρχεται στην αρχή όταν το φιλμ δηλώνει πως είναι εμπνευσμένο από «τη μουσική και τις πολλές ζωές του Bob Dylan». Η ταινία περιλαμβάνει πολλά τραγούδια του Dylan είτε σαν background συνοδεία στην αφήγηση είτε σα live ερμηνείες. Η πεμπτουσία της μουσικής της μεγάλης αυτής ιδιοφυίας αποδίδεται με πολύ ποιητική διάθεση, χιούμορ και συναισθηματισμό στην πιθανώς καλύτερη δουλειά του Haynes μετά το Far From Heaven και πριν το Carol.

High Fidelity (2000)
To τρομερά ευρηματικό High Fidelity περιστρέφεται γύρω από το Rob, ιδιοκτήτη δισκάδικου και ψυχαναγκαστικού δημιουργού λιστών, που αποφασίζει να θυμηθεί το top 5 των χωρισμών της ζωής του. Crocodile Rock, We Are The Champions, Mendocino, Suspect Device στολίζουν μουσικά την ταινία. Αλλά οι καλύτερες μουσικές στιγμές έρχονται παράλληλα με την απόγνωση του Rob. Η τεράστια δυστυχία του συνοδεύεται από τις πρώτες κιόλας σκηνές της ταινίας από το “You are gonna miss me” των 13th Floor Elevators, η λασπωμένη του ντροπή ντύνεται μουσικά από το “Most of the time” του Dylan ενώ η ερωτόληπτη κατάθλιψη του έχει συνδεθεί για πάντα στο μυαλό του με το “River” του Bruce Springsteen.  Ο τελευταίος κάνει και ένα ωραιότατο cameo για να μοιράσει λίγη σοφία στο Rob.

School of Rock (2003)
Ο δεύτερος Linklater… Ας το κρατήσουμε ελαφρύ με ίσως την πιο δημοφιλή ταινία της λίστας. Κανείς δεν περίμενε πως  μία κωμωδία με τον Jack Black και μισή περίπου ντουζίνα 12χρονα θα είχε τέτοια επιτυχία σε σκληροπυρηνικούς χεβιμεταλάδες και ροκάδες. Από την άλλη βέβαια με τον Richard Linklater στο τιμόνι, ένα soundtrack που ξεκινάει από The Who, Ramones, Deep Purple και φτάνει μέχρι Black Sabbath, Led Zeppelin, David Bowie κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ, και με όλη αυτή την κρυφή ευχή όλων μας να είχαμε βρεθεί σε μία αντίστοιχη μπάντα με έναν ανάλογο καθηγητή στα 12 μας ίσως η επιτυχία της ταινίας στα ροκ κοινά να ήταν απολύτως αναμενόμενη.

Almost Famous (2000)
Tο Almost Famous «πρέπει να είναι ξεχωριστό μάθημα σε σχολές κινηματογράφου ώστε να διδάσκει πώς να χρησιμοποιεί κανείς μουσική σε ένα φιλμ». Από το μοναχικό χορό της Penny Lane στο άκουσμα του Wind του Cat Stevens, από την μουσική αφύπνιση των Who με το Sparks, μέχρι τον ενθουσιασμό που προσφέρει ένα βράδυ στο Los Angeles, αίσθηση που αποτυπώνεται μουσικά από το Every Picture Tells a Story του Rod Stewart και μέχρι την υπόσχεση της προκλητικής Νέας Υόρκης που δίνουν οι Led Zeppelin με το Misty Mountain Hop, το Almost Famous και τα πάνω από 50 κομμάτια του έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Οι τελευταίες κορυφώνονται με το παντοτινό σιγοτραγούδισμα κάθε φορά στο Tiny Dancer του Elton John.

 

 

 

 

ΆΝΤΑ ΛΕΙΒΑΔΑ
Μεταπτυχιακή φοιτητρια στις αγγλοφωνες λογοτεχνίες με αδυναμία σε οτιδήποτε αμερικάνικο. Χόμπι της το cinema και το daydreaming… Αγαπημένη ταινία το Pulp Fiction. Αγαπημένη ταινία στην πραγματικότητα, το Breakfast at Tiffany’s. Εύχεται να κατασκηνώσει κάποτε έξω από το Kodak Theater. Ενθουσιάζεται με μια καλή ταινία του Tarantino αλλά και με ένα juicy χολιγουντιανό κουτσομπολιό. Είναι trivia freak!!!