«Σημειώστε τα λόγια μου, θα χτίσω ένα σπουδαίο τείχος- και κανείς δε χτίζει καλύτερα από εμένα- και θα βάλω το Μεξικό να το πληρώσει. Σημειώστε τα λόγια μου», λέει ενώ βάζει στο ίδιο τσουβάλι υποστηρικτές των Ναζί και της Κου Κλουξ Κλαν και ανθρώπους που τους αντιτίθενται.

«Το καλύτερο χαρακτηριστικό μου είναι πως είμαι πλούσιος», λέει ενώ αρνείται πεισματικά να δημοσιοποιήσει τις φορολογικές του δηλώσεις. «Όλες οι αρνητικές δημοσκοπήσεις για το σκοπό μας είναι ψεύτικες ειδήσεις» ισχυρίζεται ενώ χτυπάει τη γροθιά στο τραπέζι δηλώνοντας πως στην ορκωμοσία του είχε περισσότερο κόσμο από αυτή του Obama. «Έχει παγωνιά και χιονίζει ασταμάτητα στη Νέα Υόρκη. Τώρα θα ήταν ό,τι πρέπει η παγκόσμια υπερθέρμανση» λέει και αποσύρεται από τη ζωτικής ανάγκης συμφωνία των Παρισίων. «Αν η Ιβάνκα δεν ήταν κόρη μου θα πήγαινα μαζί της» λέει ενώ συνεχίζει τα σεξιστικά σχόλια, βλέμματα και συμπεριφορές όπου σταθεί και όπου βρεθεί. Ενώ δηλώνει όλα αυτά, χλευάζει έναν δημοσιογράφο με ειδικές ικανότητες, θεωρεί πως η Meryl Streep είναι μία υπερεκτιμημένη ηθοποιός επειδή του πάει κόντρα, διορίζει και απολύει με μοναδικό κριτήριο την ταχύτητα που του λέει κάποιος Yes Sir, βρίσκεται στα πρόθυρα του να προκαλέσει διπλωματικά επεισόδια με παραπάνω από μία χώρες και ενώ τα κάνει όλα αυτά είναι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πως στην ερώτηση ποιος χαρακτήρας από ταινία θα γινόταν καλύτερος Πρόεδρος από τον προαναφερθέντα, οι απαντήσεις πολύ εύκολα θα μπορούσαν να συμπεριλαμβάνουν τον Jafar (Aladdin, 1992), το Sauron (Lord of The Rings), το Scar (Τhe Lion King, 1994) ή και το Voldermort (Harry Potter) ακόμα ακόμα. Αν οι ψηφοφόροι διάλεγαν μία διαφορετική κατεύθυνση εκτός σινεμά θα μπορούσαν να επιλέξουν το σκύλο μου, μία βεντάλια, μία αμοιβάδα, τη Μόνα Λίσα ή τέλος απλώς τα καροτί μαλλιά χωρίς την επισύναψη του υπόλοιπου σημερινού Προέδρου.

Επειδή εδώ όμως εμείς μιλάμε σοβαρά, ψάξαμε και επιλέξαμε 5 χαρακτήρες από ταινίες που όντως θα γινόντουσαν εξαιρετικοί πρόεδροι των ΗΠΑ και πλανητάρχες των υπολοίπων εξ ημών. Η σειρά προέκυψε μετά από αδιάβλητη κλήρωση που πραγματοποιήθηκε στα headquarters του rockyourlife.gr

Atticus Finch, To Kill A Mockingbird, 1962.
Ο πατριάρχης της μονογονεικής οικογένειας Finch είναι ένας πράος, γεμάτος παιδεία πατέρας και δικηγόρος που ζει με την οικογένειά του σε μία μικρή πόλη της Alabama κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 30 και προσπαθεί να μεγαλώσει τα παιδιά του με τις αξίες της ισότητας, του σεβασμού και της ανεκτικότητας λέξεις που πολλές φορές έρχονται σε μετωπική σύγκρουση με την κουλτούρα του αμερικάνικου νότου. Η συγγραφέας του βιβλίου, που βάσισε το χαρακτήρα στον πατέρα της, δημιούργησε τα θεμέλια για τη σινεματική κατασκευή του σπουδαιότερου αμερικανού ήρωα κατά το Αμερικάνικο Σωματείο Κινηματογράφου, ήρωα που ενσάρκωσε με τρόπο μοναδικό ο Gregory Peck στο φιλμ του 1962. O Atticus αναλαμβάνει την αποστολή αυτοκτονίας να υπερασπιστεί σε δίκη έναν αφροαμερικάνο συμπολίτη του που αδίκως κατηγορείται για το βιασμό μιας λευκής κοπέλας. Ο τρόπος που όλη η κοινωνία αντιδρά ενάντια σε εκείνον και στα παιδιά του τον επηρεάζει αλλά δεν τον αλλάζει. Ο Atticus Finch θα ήταν το είδος ιδεαλιστή προέδρου που πιθανώς δεν έχουμε δει από τη χρονιά που βγήκε η ταινία. Θα ήταν ο πρόεδρος που θα επέμενε πως κάποιες αναγκαίες επιλογές αφορούν παραπάνω από την τύχη ενός και μόνο ανθρώπου. Η επιμονή του να αναλάβει αυτή την κυριολεκτικά επικίνδυνη για τη ζωή του δίκη αφορά την πίστη του στη δικαιοσύνη και την ακεραιότητα του Αμερικάνικου νομοθετικού συστήματος αλλά ακόμη σημαντικότερα και του αμερικάνικου λαού. Ο Atticus θα ήταν ο πρόεδρος που θα μαχόταν καθημερινά για τις αξίες του καθήκοντος και της ισότητας και ο πρόεδρος που θα είχε βαθειά και ειλικρινή γνώση του ότι η ισότητα χτίζεται και γκρεμίζεται μόνο από τον ίδιο το λαό. Επίσης θα τα πήγαινε πολύ καλύτερα με τη λεγόμενη black vote από τον Trump.

Professor Minerva McGonagall, Harry Potter, 2001-2011.
Ίσως για τους περισσότερους αν υπάρχει μία προεδρική υποψηφιότητα από τη σειρά ταινιών του Harry Potter αυτή να είναι ο διευθυντής Dumbledore. Η Minerva McGonagall όμως αποτελεί μία αρκετά πιο σοφή επιλογή μιας και πρόκειται για μία προσωπικότητα πολύ λιγότερο εγωκεντρική και μεγαλομανή από αυτή του πιο αγαπητού κατά τα άλλα διευθυντή του Hogwarts. Είναι αυστηρή, δίκαιη, θαρραλέα, ικανή, ακλόνητη, αφοσιωμένη στους μαθητές και το σχολείο που υπηρετεί και έτοιμη να κάνει τα πάντα για να τους προστατεύσει αλλά και να θωρακίσει τις αξίες στις οποίες πιστεύει. Η Minerva McGonagall δεν θα ήταν μία προσιτή πρόεδρος αλλά θα βρισκόταν πάντα με βεβαιότητα και αποφασιστικότητα στη σωστή σελίδα της ιστορίας. Είναι ο ορισμός της προσωπικότητας που δεν επιτρέπει την ηλιθιότητα γύρω της και δεν κάνει χάρες. Πιθανώς θα ήταν από τους πιο ευφυής πολιτικούς που έζησαν πράγμα που αποδυναμώνει την πιθανότητα της υποψηφιότητας της. Το δηκτικό της χιούμορ θα την έκανε συμπαθή εκεί που έπρεπε και αντιπαθή επίσης εκεί που έπρεπε ενώ η φυσική της ευγένεια και οι καλοί της τρόποι καθώς και η δικαιοσύνη της θα συντελούσαν για μία ήρεμη, διπλωματική προεδρία στο κομμάτι της εξωτερικής πολιτικής. Με άλλα λόγια, σε αντίθεση με σήμερα, όλοι θα κοιμόμασταν ήσυχοι. Επίσης θα ήταν μία από τους πιο εργατικούς προέδρους που πέρασαν ποτέ ενώ ποτέ μα ποτέ δεν θα έμπαινε στον κόπο να ασχοληθεί με το twitter και να παροτρύνει το Robert Pattinson να χωρίσει από την Kristen Stewart. Τέλος, η Minerva McGonagall είναι η Maggie Smith και όχι το σημερινό προεδρικό γαριδάκι cheeto!

Yoda, Star Wars, 1980-.
Ο αρχηγός των Jedi αποτελεί μία αρκετά safe επιλογή για πρόεδρο και πλανητάρχη. Μπορεί να μην ήταν ο νεαρότερος των προέδρων αλλά θα ήταν σίγουρα δημοφιλής με τους νέους χάρη στο νεανικό ντύσιμο και τη χαρακτηριστική του ομιλία που θα γινόταν παγκόσμια τάση. Η αλήθεια είναι πως κατά την προεκλογική περίοδο του 2016 ξεκίνησαν δεκάδες διαδικτυακά petitions με τίτλο “Yoda for president”. Στην περίπτωση που οι υπογραφές κατάφερναν να επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα και βλέπαμε τελικά το Yoda στο Λευκό Οίκο θα κοιτούσαμε μία προεδρία σχεδόν διδακτική, ενός πράου, έμπειρου διπλωμάτη, το love child του Nelson Mandela και του Gandhi που θα σκεφτόταν, θα σχεδίαζε προσεκτικά και μετά θα έπραττε. Σαφέστατα πολύ πιο ικανός από το σημερινό σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, θα αντιμετώπιζε πολύ πιο αποτελεσματικά την κρίση με τη Βόρειο Κορέα αλλά θα ήταν και κάθετος στο θέμα παραμονής στη συμφωνία των Παρισίων, μιας και η κλιματική αλλαγή θα αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερές του ανησυχίες καθώς ο Yoda θα ήταν ο πρώτος πραγματικά πράσινος πρόεδρος.

Katherine G. Johnson, Hidden Figures, 2016.
Ο μοναδικός χαρακτήρας που είναι πραγματικό πρόσωπο. H Katherine Johnson ήταν αφροαμερικάνα και μαθηματικός της NASA την εποχή που υπήρχε στην Αμερική ο διαχωρισμός ανάμεσα σε τουαλέτες για λευκούς και για μαύρους. Ο ρατσισμός που αντιμετώπιζε στη δουλειά της ήταν καθημερινός και οι υπολογισμοί της για πολλές διαστημικές αποστολές της NASA συμπεριλαμβανομένης αυτής του Apollo 11 στο φεγγάρι ήταν κομβικοί. Η πραγματική Johnson μπορεί να μην έσπασε τις ξεχωριστές για τους μαύρους τουαλέτες που βρίσκονταν εκατοντάδες μέτρα μακριά από το γραφείο όπου δούλευε, αλλά αποφάσισε να τις αγνοήσει πηγαίνοντας σα να μη συμβαίνει τίποτα στις πιο κοντινές της. Ένας μη πολεμικός χαρακτήρας με μεγάλη όμως αποφασιστικότητα και εμπειρία σε διάφορα επαγγελματικά στρώματα παρά τις εξαιρετικές ικανότητες και την ευφυΐα της. Αν η Katherine Johnson γινόταν πρόεδρος η τετραετία της θα ήταν αυτή με τα πιο σωστά υπολογισμένα οικονομικά στοιχεία. Έμφασή της θα αποτελούσε το κομμάτι της παιδείας και των επιστημών ενώ θα διατηρούσε το χέρι της υψωμένο για ερωτήσεις μέχρι να πάρει ικανοποιητική απάντηση ακόμη και σε αυτούς που θα την αγνοούσαν. Εκεί που θα υπερτερούσε σαφέστατα σε σχέση με το παροντικό ανέκδοτο θα ήταν στην αντιμετώπιση των εσωτερικών κρίσεων ειδικά στα θέματα μειονοτήτων, όχι τόσο επειδή είναι αφροαμερικανή και θα είχε τη συμπάθεια των αφροαμερικάνων, αλλά περισσότερο επειδή προερχόμενη από τις εμπειρίες αλλά και την παιδεία που προέρχεται θα κατανοούσε τι σημαίνει να ζεις χωρίς προνόμια. Τέλος χάρη στη στενή της σχέση με τη NASA θα μαθαίναμε σίγουρα τι παίζει με τους εξωγήινους.

Nick Fury, The Avengers, 2012.
Σε πρόσφατη διαδικτυακή ψηφοφορία με την ερώτηση ποιος φανταστικός χαρακτήρας εύχεστε να είχε βάλει υποψηφιότητα για πρόεδρος, νικητής αναδείχθηκε ο Nick Fury ίσως γιατί στην πραγματικότητα ο κόσμος χρειάζεται απεγνωσμένα το Samuel L. Jackson στο Λευκό Οίκο. Αν αγνοήσουμε το σημαντικό κατά τα άλλα παράγοντα Jackson, ο Fury θα αποτελούσε μία ιδανική επιλογή για την αμερικάνικη προεδρία. Μιλάμε για έναν άνθρωπο overqualified με εμπειρία σε μυστικές υπηρεσίες, πολέμους και κατασκοπίες. Είναι αδιαμφισβήτητος ηγέτης και εξαιρετικός κριτής χαρακτήρων πράγμα που σημαίνει πως θα συγκέντρωνε γύρω του τους πιο σωστούς συνεργάτες και υπουργούς που έχουμε δει ποτέ. Θα ήταν ο πρόεδρος από τα χέρια του οποίου θα περνούσαν όλα και δεν θα του ξέφευγε τίποτα. Θα ήταν σκληροπυρηνικός αλλά δίκαιος. Πολιτικό του motto θα ήταν η φράση “I still believe in heroes” καθώς είναι και ο ίδιος αρκετά ηρωικός. Αγαπημένη του προεδρική ενασχόληση θα ήταν η αντιμετώπιση της έξαρσης των νεοναζί στην Αμερική μιας και έχει υπηρετήσει και στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και έχει όσο να’ ναι μία επιπλέον εμπειρία στο θέμα από το σημερινό επικίνδυνο ηλίθιο που κάθεται στο Οβάλ γραφείο. Ο Fury θα ήταν ο πιο πολεμικός πρόεδρος σε σχέση με τις άλλες μας προτάσεις για αυτό ίσως αποτελούσε την πιο σωστή επιλογή για προεδρικό αντίπαλο του Trump. Και αν δεν  σας κάνει ο Nick Fury τελειώνετε επιτέλους ρε Αμερικάνοι και κάντε το Samuel L. Jackson πρόεδρο! Ή τουλάχιστον διώξτε αυτόν που έχετε τώρα και βάλτε προσωρινά για αρχηγό του κράτους σας έναν αχινό!

ΆΝΤΑ ΛΕΙΒΑΔΑ
Μεταπτυχιακή φοιτητρια στις αγγλοφωνες λογοτεχνίες με αδυναμία σε οτιδήποτε αμερικάνικο. Χόμπι της το cinema και το daydreaming… Αγαπημένη ταινία το Pulp Fiction. Αγαπημένη ταινία στην πραγματικότητα, το Breakfast at Tiffany’s. Εύχεται να κατασκηνώσει κάποτε έξω από το Kodak Theater. Ενθουσιάζεται με μια καλή ταινία του Tarantino αλλά και με ένα juicy χολιγουντιανό κουτσομπολιό. Είναι trivia freak!!!