Το rockyourlife.gr ολοκληρώνει το αφιέρωμα του στα 40 χρόνια του punk με τους 80 δίσκους που ήταν οι πιο επιδραστικοί, πρωτοποριακοί, εμπορικά πετυχημένοι ή απλά οι καλύτεροι. (Β΄ Μέρος)

Στέλιος Μπασμπαγιάννης – Στέλιος Βογιατζάκης

ViolentFemmes39 Violent Femmes-Violent Femmes (1982)
Ένας δίσκος – ύμνος για όλους τους απροσάρμοστους αυτού του κόσμου, το ντεμπούτο των Violent Femmes μας λέει τις ιστορίες ενός ταλαιπωρημένου nerd με δύσκολη εφηβεία, βαρύ Οιδιπόδειο και καμία πιθανότητα επιτυχίας με τα κορίτσια. Και, εντάξει, υπάρχουν κι άλλοι τέτοιοι αλλά ο Gordon Gano διαστρέφει τόσο απολαυστικά την αμερικάνικη ακουστική folk και την εμπλουτίζει με punk μανία που δεν μπορείς να μην τον λατρέψεις.

sodomy_and_the_lash38 The Pogues-Rum, Sodomy And The Lash (1985) (5)
Δεν είναι ο καλύτερος δίσκος τους, αλλά μια και μιλάμε για punk εδώ ακούμε τους Pogues λιγότερο ραφιναρισμένους σε σχέση με το αριστούργημα τους “If I Should Fall From Grace With God”. Κατά τα άλλα, εδώ συνδυάζουν άψογα την ιρλανδική μουσική παράδοση με το punk, ενώ ο χαρισματικός Shane McGowan είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να διηγηθεί πειστικά σκοτεινές ιστορίες από το νησί του που είναι ποτισμένες από άφθονο αλκοόλ.

WeAreDevo37 Devo-Q: Are We Not Men? A: We Are Devo! (1978)
Το λέει και το όνομα τους. Ο πρώιμος βιομηχανικός ήχος των Devo ακούγεται σαν το προϊόν  ανθρώπων που ξαφνικά έχασαν μερικούς αιώνες εξέλιξης. Είναι οξύμωρο ότι αυτός ο ήχος είναι ταυτόχρονα ριζοσπαστικός και ευφυέστατος.

Minor_Threat36 Minor Threat-Out Of Step (1983)
Μερικά τετράγωνα μακριά από τον Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο δημιουργήθηκαν οι Minor Threat και η δισκογραφική εταιρία τους, η Dischord, συνεπώς το hardcore τους δεν θα μπορούσε παρά να είναι έντονα πολιτικοποιημένο. Πέρα από αυτό, οι Minor Threat δημιούργησαν σχολή με τον ιδιαίτερο trebly ήχο τους, ενώ με τη συνεπή straight edge στάση τους έγιναν το πιο αντι-rock συγκρότημα του rock κόσμου.

Elvis_Costello35 Elvis Costello-This Year’s Model (1978)
Ίσως το πιο διεισδυτικό μυαλό της γενιάς του, ο Elvis Costello συναντάται για πρώτη φορά με τους Attractions στο “This Year’s Model”. Εμφανώς πιο intellectual από τον μέσο punk, o Costello δεν περιορίζεται από το μουσικό κλίμα της εποχής, το οποίο ακολουθεί. Αντίθετα , κοιτάζει στο pub rock και την κλασική pop και δημιουργεί έναν εντελώς ξεχωριστό δίσκο, ο οποίος θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την συναρπαστική μελλοντική πορεία του.

Fugazi13Songs34 Fugazi-13 Songs (1989)
Ο  Ian McKaye καταφέρνει το σχεδόν αδιανόητο, να φτιάξει και δεύτερο συγκρότημα που γίνεται σημείο αναφοράς. Το “13 Songs” είναι οξύ, ιδιόρρυθμα μελωδικό, λιγότερο υπερηχητικό από τους δίσκους των Minor Threat αλλά το ίδιο θυμωμένο και έντονο. Κάπως έτσι γεννιέται το post hardcore.

Damned_damned33 The Damned-Damned Damned Damned (1977)
Είναι το πρώτο album του βρετανικού punk και γι’ αυτό έχει τη θέση του στην ιστορία. Δεν είναι όμως μόνο ένα κειμήλιο χωρίς άλλη αξία αλλά και ένας δίσκος που αφήνει την αίσθηση την αίσθηση του ρομαντισμού, της γοτθικής νύχτας και του πανκ παροξυσμού.

Heartbreakerslamf32 Heartbreakers-L.A.M.F. (1977)
Η μπάντα του Johnny Thunders και του Jerry Nolan ήταν οι Rolling Stones των υπονόμων και των αρουραίων. Φυσικά ο πρώτος και μοναδικός δίσκος τους είναι πολύ πιο ζωντανός, επικίνδυνος και ουσιαστικός από οτιδήποτε έκαναν εκείνη την εποχή οι Stones.

PereUbu31 Pere Ubu-The Modern Dance (1978)
Kακόφωνο rock ‘n’ roll, garage και art rock ποτισμένο με το τοξικό νέφος του βιομηχανικού Κλίβελαντ. Αυτό είναι το ντεμπούτο της παρέας του David Thomas, ένα πραγματικά προοδευτικός δίσκος που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα punk albums της εποχής του.

Buzzcocks-Love Bites30 Buzzcocks-Love Bites (1978)
Μικρά pop αριστουργήματα με σκληρό punk περιτύλιγμα από μια παρέα νεαρών που βιώνει την ερωτική απογοήτευση, τη συναισθηματική ανασφάλεια και γενικότερα το σκληρό πρόσωπο της εφηβείας. Δίσκος που παραμένει αξιαγάπητος.

Parallel_Lines29 Blondie-Parallel Lines (1978)
Το pop αριστούργημα της σκηνής του CBGB’s. Το “Parallel Lines” είναι γκλαμουράτο χωρίς τύψεις, sexy όσο τίποτα άλλο από τον κόσμο του punk, ανυπέρβλητα cool και την ίδια στιγμή κοφτερό σαν τα τακούνια της Debbie Harry.

Morespecials28 The Specials-More Specials (1980)
Μεγαλωμένοι δίπλα δίπλα στις εργατικές γειτονιές του μουντού Κόβεντρι οι λευκοί και οι μαύροι νεαροί των Specials ακούν παρέα punk, pop, ska και rocksteady, πολιτικοποιούνται και γράφουν δίσκους όπως αυτός. Το “More Specials” είναι το πιο ρεαλιστικό soundtrack για την Αγγλία της Θάτσερ.

NewYorkDolls27 New York Dolls-New York Dolls (1973)
Αν οι Rolling Stones είχαν παραμείνει οι επικίνδυνοι νεαροί που γνωρίσαμε στα πρώτα χρόνια της καριέρας τους και δεν έκαναν παρέα με με το διεθνές jet set θα έπαιζαν κάπως έτσι. Ο David Johansen και ο Johnny Thunders είναι οι Jagger και Richards του punk και στον πρώτο δίσκο των Dolls παίζουν το καλύτερο αυτοκαταστροφικό punk glam rock που έχετε ακούσει.

Im_Stranded26 The Saints- (I’m) Stranded (1977)
Οι Saints είναι οι άξιοι συνεχιστές της rock παράδοσης της Αυστραλίας, την οποία φρεσκάρουν και φέρνουν στο κέντρο των εξελίξεων προσθέτοντας γερές δόσεις παραμόρφωσης και επιθετικότητας. Η σπουδαία σκηνή του punk της Αυστραλίας ξεκινά με αυτόν τον δίσκο.

Germfree_Adolescents25 X-Ray Spex- Germ Free Adolescents (1978)
Η Poly Styrene, μια μαύρη κοπέλα με σιδεράκια στα δόντια, κερδίζει με το έτσι θέλω μια θέση στη σκηνή των λευκών αγοριών και γίνεται παράδειγμα προς μίμηση. “Some people think little girls should be seen and not heard but I think Oh bondage up yours!” φωνάζει στην αρχή του πιο γνωστού τραγουδιού τους και αυτό τα λέει όλα.

Real_Life24 Magazine-Real Life (1978)
Ο Howard Devoto αφήνει πίσω τις εφηβικές punk αγωνίες των Buzzcocks και δημιουργεί τους Magazine επειδή, στην πραγματικότητα, οι μουσικές φιλοδοξίες του είναι πολύ μεγαλύτερες. Όπως είπε και ο Νίκος Μποζινάκης στη συνέντευξη που έδωσε για το post punk στο rockyourlife.gr, το “Real Life” είναι ένα αριστούργημα που προσεγγίζει τα όρια του progressive.

Meatpuppetsii23 Meat Puppets-II (1984)
Δεν γίνεται να κατάγεσαι από τη βαθιά Αμερική της Αριζόνα, να αισθάνεσαι στο πρόσωπο τον καυτό αέρα της ερήμου της και να αγνοείς τη μουσική παράδοση της. Έτσι, οι Meat Puppets ρίχνουν στο hardcore τους country και ακουστικές κιθάρες, τις ανακατεύουν με ψυχεδέλεια και hard rock και βγάζουν ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα των 80’s.

BlankGeneration22 Richard Hell & The Voidoids-Blank Generation (1977)
Το “Pretty Vacant” των Sex Pistols δεν είναι παρά το βρετανικό remake του ομώνυμου τραγουδιού, ενός ύμνου για μια εκτοπισμένη, μουδιασμένη και αδιάφορη γενιά. Δείτε και το εξώφυλλο. Ο Richard Hell είναι το πραγματικό poster boy του punk, με πολύ μεγαλύτερο χάρισμα και καλλιτεχνικό εκτόπισμα από αυτό του Sid Vicious.

Kick_Out_the_Jams21 MC5-Kick Out The Jams (1969)
Ζωντανά ηχογραφημένη ηχητική επίθεση που τα λέει όλα με τον τίτλο της. Οι MC5 ήταν η άλλη όψη του hippie νομίσματος των 60’s, ένα συγκρότημα απόλυτα εχθρικό στην Αμερική της εποχής. Στο ιστορικό ντεμπούτο τους δείχνουν τα κοφτερά δόντια τους και μπαίνουν στη μαύρη λίστα του συστήματος, με δυσάρεστες επιπτώσεις για την καριέρα τους.

DoubleNickelsOnTheDime20 Minutemen-Double Nickels On The Dime (1984)
Σε αυτό το διπλό έπος των 80 λεπτών οι Minutemen διαστέλλουν τα όρια του hardcore και δημιουργούν ένα αριστούργημα το οποίο περιλαμβάνει από jazz αναζητήσεις έως διασκευές σε τραγούδια των Creedence Clearwater Revival, Steely Dan και Van Halen.

TheSlits-Cut19 The Slits-Cut (1979)
Το πρωτόγονο post punk των τριών νεαρών μαινάδων ήταν το όχημα για να ανατρέψουν τα στερεότυπα που αφορούσαν τους ρόλους των φύλων. Εδώ δεν μιλάμε καν για ισότητα, οι γυναίκες ισοπεδώνουν μοναδικά τους άνδρες και τα μελλοντικά riot grrrls κρατούν σημειώσεις.

AllModCons18 The Jam-All Mod Cons (1978)
Οι Jam ήταν οι δανδήδες της βρετανικής punk σκηνής. Περισσότερο εκλεπτυσμένοι από τους Pistols και τους Clash, αλλά καλλιτεχνικά άρτιοι και εξίσου οργισμένοι προχωρούν την μουσική των Who στο επόμενο επίπεδο με αυτό το κομψό punk μανιφέστο.

BlackFlag_Damaged17 Black Flag-Damaged (1981)
Ξερό μεταλλικό punk με ατονικές κιθάρες και ταχύτητες στο όριο. Οι φλέβες του Henry Rollins ετοιμάζονται να σπάσουν από την οργή και η Καλιφόρνια βράζει σε αυτό το μνημειώδες album το οποίο είναι γεμάτο άγχος για την Ριγκανική Αμερική.

NirvanaNevermind16 Nirvana-Nevermind (1991)
Ο σημαντικότερος δίσκος των τελευταίων 30 χρόνων έχει οργή, επιθετικότητα, μιλά για μια γενιά που είναι απαθής επειδή δεν μπορεί να συγχρονιστεί με τον κόσμο που κυκλοφορεί γύρω της και ήρθε την κατάλληλη στιγμή για να σκάσει το rock μπαλόνι που είχε αρχίσει ξανά να φουσκώνει επικίνδυνα. Ήταν, με λίγα λόγια, ποτισμένο με το πνεύμα του punk από το πρώτο έως το τελευταίο δευτερόλεπτο.

MetalBox15 Public Image Ltd-Metal Box (1979)
Με τους PIL o John Lydon στέλνει τους Sex Pistols στον αγύριστο και σε αυτό το δύστροπο αριστούργημα βουτά στις πραγματικές του αγάπες, το kraut rock και το dub, συνεπικουρούμενος από τους κιθαρισμούς του Keith Levene, που ακούγονται σαν να σου έχουν ρίξει οξύ στο αυτί, και το βαθύ μπάσο του Jah Wobble.

1Suicide197714 Suicide-Suicide (1977)
O Alan Vega και ο Martin Rev έπιασαν στα χέρια τους τη μουσική του CBGB’s, αφαίρεσαν όλα τα ορθόδοξα rock όργανα, πρόσθεσαν synths, drum machines και φωνητικά που σε κάνουν να πιστεύεις ότι είναι του Gene Vincent από τον άλλο κόσμο και έγιναν η punk εκδοχή του δόκτωρος Φράνκενσταιν.

GangOfFour-Entertainment!13 Gang Of Four-Entertainment! (1979)
Πολεμικό post punk που φτύνει funk κιθάρες και reggae ρυθμούς. Το “Entertainment!” είναι ένα οργισμένο πολιτικό και κοινωνικό μανιφέστο που, αν και σχεδόν 40 χρόνων, μοιάζει ανατριχιαστικά επίκαιρο μέχρι σήμερα.

Wire-PinkFlag12 Wire-Pink Flag (1977)
Το λοξό αδερφάκι των άλλων βρετανικών punk δίσκων της σοδειάς του 1977. Αφαιρετικό αλλά οξυδερκές, γεμάτο εκπλήξεις και πυκνό νοημάτων, το “Pink Flag” έχει στραμμένο το βλέμμα στο μέλλον και είναι ο δίσκος που βάζει τα θεμέλια του post punk.

The_Clash_UK111 The Clash-The Clash (1977)
Το ντεμπούτο των Clash είναι ο δίσκος για κάθε άνθρωπο που είναι νέος στην ψυχή, γεμάτος ενέργεια και οργή. Η επανάσταση, το rock ‘n’ roll και η αντίσταση στην ισοπέδωση αποθεώνονται και το punk βρίσκει τον Bob Dylan του στο πρόσωπο του Joe Strummer.

TheStooges-TheStooges10 The Stooges-The Stooges (1969)
Πρωτόλειος, ακατέργαστος και ανεξέλεγκτος, ο πρώτος δίσκος των Stooges είναι αυτός που, περισσότερο από όλους τους υπόλοιπους της πριν το 1976 εποχής , βάζει τις βάσεις για το punk. Οι βρώμικες κιθάρες του Ron Asheton και η ψυχωτική περσόνα του Iggy Pop ρίχνουν τα θεμέλια για ό,τι ακολούθησε μερικά χρόνια αργότερα στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο.

pleasures19 Joy Division-Unknown Pleasures (1979)
Μνημειώδες ντεμπούτο που βυθίζει τον ακροατή σε ένα άνυδρο, αφιλόξενο και μονοχρωματικό ηχητικό περιβάλλον για να του διηγηθεί ιστορίες απελπισίας, παραίτησης και ψυχικής διαταραχής. Πολλοί προσπάθησαν να αντιγράψουν τον λιπόσαρκο ήχο και την ατμόσφαιρα του “Unknown Pleasures” αλλά κανένας δεν είχε βυθίστηκε στην άβυσσο των Joy Division.

HuskerDuZenArcade8 Husker Du-Zen Arcade (1984)
Το “Zen Arcade” είναι το μεγάλο εξελικτικό άλμα του αμερικάνικου hardcore. Αν μιλήσουμε με όρους τέχνης είναι ο δίσκος που έκανε τη μετάβαση από τον Μεσαίωνα στην Αναγέννηση. Είναι ένα διπλό αριστούργημα που δεν αρνείται τις ρίζες του αλλά έχει τη γενναιότητα να εντάξει σε αυτό τους Byrds, τους ψυχεδελικούς πειραματισμούς και την ακουστική pop. Μετά από αυτόν τον δίσκο το καθαρόαιμο punk έγινε οριστικά μουσική του παρελθόντος.

Rocket_to_Russia7 Ramones-Rocket To Russia (1977)
Στους τρεις πρώτους δίσκους τους οι Ramones ήταν αλάνθαστοι. Εδώ ακούμε πιο έντονες τις επιρροές τους από τα girl groups των 60’s και αισθανόμαστε ότι η αγάπη τους για το κλασικό rock ‘n’ roll δεν ξεθυμαίνει με τίποτα. Το αστείο είναι ότι αυτός ο δυναμίτης, τον οποίο όλοι θα σκότωναν για να έχουν στη δισκογραφία τους, δεν είναι καν ο καλύτερος δίσκος τους.

Dead_Kennedys6 Dead Kennedys-Fresh Fruit For Rotting Vegetables (1980)
Η Καλιφόρνια του μύθου πεθαίνει και στη θέση της έρχεται η Καλιφόρνια του Jello Biafra, ένα μέρος που πίσω από τη λάμψη του κρύβει τρομακτικούς εφιάλτες. Το “Fresh Fruit For Rotting Vegetables” είναι δίσκος φόβητρο και μια σφαλιάρα στην Αμερική της εποχής, η οποία δικαιώνει τους νεαρούς που πίστεψαν ότι η αγαπημένη τους μουσική είχε αιχμή και άποψη.

Marquee_moon5 Television-Marquee Moon (1977)
Δίσκος ορόσημο για τη μετέπειτα εξέλιξη της ανεξάρτητης και post punk σκηνής. Οι κιθαριστικές δαντέλες που πλέκει ο Tom Verlaine με τον Richard Lloyd, ο ποιητικός λόγος που φέρνει το Παρίσι στη Νέα Υόρκη και η jazz ατμόσφαιρα γέννησαν τον πιο art punk δίσκο που ακούσαμε ποτέ.

PattiSmithHorses14 Patti Smith-Horses (1975)
Το “Horses” δεν είναι μόνο ένα ηχητικό fireball ζωτικής rock ενέργειας. Ούτε έχει τη μεγαλύτερη σημασία αν η Patti Smith ήταν αυτή που μετά τον Bob Dylan έβαλε σε νέες βάσεις τη θέση της ποίησης στο rock. Αυτό που κάνει το “Horses” μνημείο πολιτισμού είναι ο τρόπος με τον οποίο επαναπροσδιόρισε τον ρόλο της γυναίκας στη μουσική. Μέσα σε λιγότερο από 45 λεπτά η ανθρωπότητα προχώρησε μερικές δεκαετίες.

Never_Mind_the_Bollocks3 Sex Pistols-Never Mind The Bollocks, Here’s The Sex Pistols (1977)
H Παλαιά Διαθήκη του βρετανικού punk, ένας δίσκος πρωτόγονος, τυφλά οργισμένος, χωρίς σκοπό αλλά τόσο καίριος που κατάφερε να πει όλα όσα σκεφτόταν μια ολόκληρη γενιά εφήβων αλλά δεν ήξερε πως να τα εκφράσει. Οι Sex Pistols το κατάφεραν και τελικά ξεπεράστηκαν από το ίδιο το δημιούργημα τους.

TheClashLondonCalling2 The Clash-London Calling (1979)
Οι Clash είναι λιγότερο ωμοί και punk από όσο στο ντεμπούτο τους αλλά κανένας δεν μπορεί να τους κατηγορήσει ότι μαλάκωσαν. Αντίθετα, είναι το ίδιο θυμωμένοι όταν φωνάζουν για τον επερχόμενο Αρμαγεδδώνα και έχουν πλέον τη μουσική μεγαλοφυΐα να γράψουν 19 τραγούδια -τουλάχιστον τα μισά είναι αιώνια classics- τα οποία συγκλονίζουν με την πολυσυλλεκτικότητα και την αμεσότητα τους. Προσθέστε ένα iconic εξώφυλλο και το γεγονός ότι το Rolling Stone αποφάσισε να κλέψει μερικές μέρες για να ανακηρύξει το “London Calling” καλύτερο δίσκο της δεκαετίας του 1980 και έχετε το μεγάλο αριστούργημα του βρετανικού punk.

Ramones_-_Ramones
1 Ramones-Ramones (1976)
Δεν λέμε ότι punk σημαίνει “1-2-3-4 φύγαμε”; Φυσικά και το λέμε, γιατί ακριβώς έτσι το όρισαν οι Ramones στο θρυλικό ντεμπούτο τους. Οι τέσσερις τύποι με τα δερμάτινα και τα σκισμένα jeans από το Queens έμοιαζαν με σύγχρονους ήρωες του Ντίκενς και έλεγαν ιστορίες για τις κακόφημες συνοικίες της Νέας Υόρκης. Τις ιστορίες τους τις έντυσαν με την ποτισμένη σε αμφεταμίνες μουσική των surf groups, του Brill Building και του rock ‘n’ roll. Χωρίς αυτόν τον δίσκο δεν υπάρχουν οι Sex Pistols και οι Clash, αυτό τα λέει όλα.

Στέλιος Βογιατζάκης
Ο Στέλιος Βογιατζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε δημοσιογραφία έχοντας σκοπό να περάσει τη ζωή του γράφοντας για μουσική. Στα επόμενα 20 χρόνια, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι συντάκτης στο Έθνος, έγραψε για τα πάντα αλλά ποτέ για μουσική. Του αρέσουν οι Grand Magus αλλά και οι Take That, ο HP Lovecraft αλλά και η JK Rowling, Επίσης, δεν κουράζεται να κάνει χιλιάδες περιττά πράγματα στο Internet.