Ο σεναριογράφος, παραγωγός και auteur-σκηνοθέτης, Paul Thomas Anderson μεταξύ των breaks από τις κινηματογραφικές του επιτυχίες, γυροφέρνει τον κόσμο του video clip αρκετά συχνά τον τελευταίο καιρό.

Το ταξίδι του αυτό στον κόσμο του clip ξεκίνησε κυρίως με τον γνωστό εν Αμερική ως P.T. Anderson (P.T. θα τον λέμε εμείς εδώ από τούδε και στο εξής) να σκηνοθετεί clips της μουσικού Fiona Apple με την οποία και διατηρούσε σχέση μία δεκαετία περίπου. Αργότερα το εκλεκτικό του σκηνοθετικό γούστο πήγε πίσω από την κάμερα σε δύο clips της Joanna Newsom, η οποία, τολμώ να πω, αποτελεί το κύριο καλλιτεχνικό του ζευγάρι καθώς και η συμμετοχή της στο Inherent Vice (2014) βασισμένο σε βιβλίο του Thomas Pynchon, την έκανε να κλέψει την παράσταση τοποθετώντας την σε ένα σκηνοθετικό κλίμα φτιαγμένο για αυτήν και υπογραμμίζοντας την απόλυτη χημεία της με την κάμερα του P.T. με κοινό άξονα φυσικά τη μετα-μεταμοντέρνα εκκεντρικότητα τους που βρήκε σταθερά πατήματα πάνω στη ρευστότητα του κόσμου της «πρώτης ύλης» του Pynchon.

Και μιας και μιλάμε για το σινεμά του P.T. δεν γίνεται να μην αναφερθούμε στην πιθανώς μεγαλύτερη επιτυχία του, που μετριέται με εισιτήρια και βραβεία φυσικά, και που δεν είναι άλλη από το αριστουργηματικό, και σχεδόν πειραματικό Hollywood, There Will Be Blood (2007). Η ταινία απέσπασε κάπου στα 100 βραβεία, δύο Όσκαρ μέσα σε αυτά, και δύο ακόμη υποψηφιότητες για τον P.T. (6 έχει συνολικά) για σενάριο και σκηνοθεσία. Ίσως και να την άξιζε την νίκη στην τελευταία δε κατηγορία ο Anderson μίας και στο There Will Be Blood παίζει αριστουργηματικά με προσομοιώσεις τόπων, εποχών, πραγματικοτήτων, χειρίζεται την κάμερα του με χορογραφία που εκμαιεύει τρομερές ερμηνείες ακόμα και από τους ερασιτέχνες κομπάρσους του, στολίζει τη μεγάλη οθόνη με επική φωτογραφία και όλο αυτό το συνοδεύει τέλεια με τους πιο κατάλληλους ήχους, οι πιο μουσικοί εκ των οποίων προέρχονται από των Jonny Greenwood που είναι υπεύθυνος για το soundtrack της ταινίας στην πρώτη του συνεργασία με τον P.T. (έπειτα ακολούθησε ανάλογη συνεργασία στο Master (2010) και στο προαναφερθέν Inherent Vice).

daydreamingin
Ο Greenwood αρχικά συμμετείχε με μεγάλο δισταγμό στην ταινία και αφού πείστηκε από τη λατρεία του P.T. για τη μουσική του και από τον τεράστιο ενθουσιασμό του για το όραμα του σχετικά με το There Will Be Blood. Μάλλον η συνεργασία του γέννησε άλλη μία καλλιτεχνική παντρειά για τον P.T. καθώς πέρα από το σκοράρισμα των ταινιών του Anderson, There Will Be Blood, Inherent Vice και The Master, μαθαίνουμε πως o P.T. βρίσκεται πίσω από την κάμερα του νέου clip των Radiohead “Daydreaming.” Πιθανώς δεν υπήρξε ποτέ πιο κατάλληλος καλλιτέχνης για να σκηνοθετήσει τραγούδι με τίτλο “Daydreaming”.

Ο P.T. χρησιμοποιεί πληθώρα κινηματογραφικών τρικ για να σε αποπροσανατολίσει πλήρως ως θεατή του “Daydreaming” μέσα σε 6.27 λεπτά. Τα πλάνα του υπαινίσσονται οικειότητα και απομόνωση, δύο αντιθετικά αλλά κυρίαρχα συναισθήματα των ονείρων, ενώ η λαβυρινθώδης κάμερα και η φωτογραφία του δένουν καρμικά με τη μουσική των Radiohead σε μία προσπάθεια να σε υπνωτίσουν και να σου μεταδώσουν την εμπειρία ενός εκστατικού daydreaming. Οπτικό αποκορύφωμα όλου αυτού για μένα, η περιπλάνηση μέσα στο parking! 6.27 λεπτά αλλά σκηνοθετικές επιλογές για πολλή συζήτηση και ακόμη περισσότερη αντίρρηση πιθανώς, και όλο αυτό εμφανώς σχεδιασμένο και μελετημένο από τον auteur (μη ξεχνάμε)-σκηνοθέτη P.T. Anderson. Άλλη μία απόδειξη της ιδιοφυίας του.

ΆΝΤΑ ΛΕΙΒΑΔΑ
Μεταπτυχιακή φοιτητρια στις αγγλοφωνες λογοτεχνίες με αδυναμία σε οτιδήποτε αμερικάνικο. Χόμπι της το cinema και το daydreaming… Αγαπημένη ταινία το Pulp Fiction. Αγαπημένη ταινία στην πραγματικότητα, το Breakfast at Tiffany’s. Εύχεται να κατασκηνώσει κάποτε έξω από το Kodak Theater. Ενθουσιάζεται με μια καλή ταινία του Tarantino αλλά και με ένα juicy χολιγουντιανό κουτσομπολιό. Είναι trivia freak!!!