ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ CRISIS POINT/TOP STORIES

«Ακούμε» τα χρώματα των Baroness

Τα πέντε χρωματικά albums των Αμερικανών στο μικροσκόπιο. Κόκκινο, μπλε, Κίτρινο/Πράσινο, Μωβ, Χρυσό/Γκρι… και πουθενά μαύρο. Και όμως, οι Baroness έφτασαν ένα βήμα πριν από το απόλυτο σκοτάδι όταν ανήμερα τον δεκαπενταύγουστο του 2012 στο Bath της Αγγλίας, το tour bus τους ενεπλάκη σε σοβαρό ατύχημα που είχε ως αποτέλεσμα…

Τα πέντε χρωματικά albums των Αμερικανών στο μικροσκόπιο.

Κόκκινο, μπλε, Κίτρινο/Πράσινο, Μωβ, Χρυσό/Γκρι… και πουθενά μαύρο. Και όμως, οι Baroness έφτασαν ένα βήμα πριν από το απόλυτο σκοτάδι όταν ανήμερα τον δεκαπενταύγουστο του 2012 στο Bath της Αγγλίας, το tour bus τους ενεπλάκη σε σοβαρό ατύχημα που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό των μελών της μπάντας και τελικά την αποχώρηση από το group των Allen Blickle (drums) και Matt Maggioni (μπάσο).

Οι Baroness έφτασαν πολύ κοντά στην διάλυση, όμως ευτυχώς ο John Baizley αποδείχθηκε τύπος που δύσκολα το βάζει κάτω. Βρήκε νέα μέλη, ορθοπόδησε και συνέχισε το χρωματικό project που ξεκίνησε με το «Red Album» το 2007 και συνεχίστηκε με τα «Blue Record» (2009) και «Yellow And Green» (2012).

Φέτος -αφού πρώτα έχει προηγηθεί το comeback album «Purple» (2015)- με την πνοή που έδωσε στην μπάντα η Gina Gleason στις κιθάρες, οι Baroness επέστρεψαν με το τελευταίο μέρος αυτής της μουσικής παλέτας που ακούει στο όνομα «Gold & Grey», το τελευταίο που θα φέρει τίτλο κάποιου χρώματος, σύμφωνα με δηλώσεις του Baizley.

Η επικείμενη πρώτη επίσκεψη των Baroness στην Ελλάδα, μας δίνει την ευκαιρία να ακούσουμε ξανά και να «εξετάσουμε» πιο προσεκτικά τα πέντε καταπληκτικά studio album μιας μπάντας που έκανε πράξη το «επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς».

Blue Record (2009)
Μπορεί να βρίσκεται στην τελευταία θέση της λίστας μας, αλλά μην κάνετε το λάθος να αγνοήσετε το Μπλε. Οι Baroness αφού έχουν καταφέρει να στρέψουν πάνω τους τα βλέμματα ήδη από το προ διετίας ντεμπούτο τους, εδώ μοιάζουν απίστευτα πεινασμένοι. Με τον παραγωγό John Congleton να κάθεται πίσω από την κονσόλα, οι Αμερικανοί από την Savannah της Georgia δημιουργούν ένα πολυεπίπεδο album, διαλύοντας κάθε ταμπέλα που θα επιχειρήσεις να τους κολλήσεις. Ακουστικά ιντερλούδια, sludge/post περάσματα, heavy αισθητική και progressive -με την σωστή έννοια του όρου- προσέγγιση, κάνουν το «Blue Record» έναν δίσκο που συνεχώς προσφέρει πράγματα στον ακροατή που αναζητά εναγωνίως περιπετειώδη ακούσματα. Με τον Baizley να βάζει περισσότερες φωνητικές μελωδίες σε σχέση με το «Red Album» και φυσικά το καταιγιστικό riffing που σε κατατροπώνει, ο δίσκος δεν κάνει κοιλιά σε κανένα σημείο του. Τραγούδια όπως τα «A Horse Called Golgotha», «Swollen And Halo» και «Steel That Sleeps The Eye» αποδεικνύουν πως εδώ έχουμε να κάνουμε με μια μπάντα που παίρνει όλα τα συνθετικά ρίσκα που απαιτούνται προκειμένου να κερδίσει και τον πλέον απαιτητικό. Η αψεγάδιαστη παραγωγή δεν καπελώνει ούτε στο ελάχιστο την εκτελεστική δεινότητα των μουσικών, με τον Congleton να τα καταφέρνει περίφημα σε ένα περιβάλλον αρκετά πιο heavy από αυτά που μας είχε συνηθίσει ως τότε.

Gold & Grey (2019)
Ο τελευταίος, χρονικά, κρίκος στην αλυσίδα των studio albums των Baroness και πρώτος με την Gina Gleason στις κιθάρες, βάζει δύσκολα στους ακροατές. Όχι, το συγκρότημα δεν άλλαξε ύφος, βάζει όμως στην εξίσωση νέα πράγματα για τον ακροατή. Εδώ για παράδειγμα θα ακούσετε τα περισσότερα πλήκτρα και samples που έχετε ακούσει ποτέ σε δίσκο των Baroness, εντονότερα ατμοσφαιρικά στοιχεία, και ναι, η οργή έχει μετριαστεί και άλλο. Η πρώτη ανάγνωση μπορεί να λέει ότι οι Baroness «μαλάκωσαν» προκειμένου να κερδίσουν ακόμα μεγαλύτερο ακροατήριο, όμως θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω σε όλους τους τόνους. Τα 17 κομμάτια που έχουμε στο Χρυσό και Γκρι δεν στερούνται αδρεναλίνης, οι κιθαριστικές εξάρσεις είναι έντονες και τελικά το metal στοιχείο επικρατεί. Αυτό που ισχύει εδώ είναι πως απολαμβάνουμε πλέον μια μπάντα που κέρδισε την μάχη της επιβίωσης με το «Purple» το 2015 και διεκδικεί με μεγαλύτερη σοφία την καλλιτεχνική καταξίωση. Το μεγάλο στοίχημα όμως των Baroness κερδίζεται με την προσθήκη της Gleason. Τα προηγούμενα χρόνια η μοίρα στέρησε από το group μέλη, όμως εδώ ο Baizley δείχνει πως πετυχαίνει διάνα με την επιλογή της νεαρής μουσικού, η οποία έφτιαξε το όνομα της ως μέλος του Cirque Du Soleil. Οι δυο τους μοιράζονται αρκετά από τα φωνητικά του album, με τον φυσικό ηγέτη του συγκροτήματος να δίνει χώρο έκφρασης δείχνοντας πως η μπάντα του δεν αποτελεί one man’s show. Με το «Gold & Grey» ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρό και δίνει στους Baroness την δυνατότητα να βγάλουν αρκετούς άσους στο μέλλον.

The Red Album (2007)
Οι «πρωτοδισκάκιδες» και όσοι μπορούν να καυχιούνται ότι έμαθαν τους Baroness από το ντεμπούτο τους θα διαφωνήσουν και θα τοποθετήσουν το Κόκκινο ψηλότερα. Δεν θα με βρείτε απολύτως αντίθετο με αυτό, όμως προϊόντος χρόνου, θεωρώ πως τόσο το «Purple» όσο και το «Yellow And Green» θα κερδίσουν την μάχη της ιστορίας. Εν πάση περιπτώσει, το Κόκκινο αποτελεί την πρώτη κατάθεση ψυχής των Baroness, οι οποίοι έπειτα από δύο EPs βάζουν το όνομα τους δίπλα σε αυτά των συμπολιτών τους Kylesa και Mastodon. Τα «Rays On Pinion» και «Isak» με το πομπώδες τους χτίσιμο σε προδιαθέτουν πως εδώ έχουμε να κάνουμε με μια μπάντα που δείχνει διάθεση εξερεύνησης ήδη από το πρώτο της album. Στην συνέχεια της ακρόασης ερχόμαστε αντιμέτωποι με ασυνήθιστα μουσικά μοτίβα, προοδευτική και κοφτερή ματιά, ασήκωτες κιθάρες και «λασπωμένα» φωνητικά από τον Baizley που δεν αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης. Οι Mastodon, οι Neurosis και οι Isis είναι ίσως τα πρώτα ονόματα που θα σου έρθουν στο μυαλό ακούγοντας το «The Red Album», με τους Baroness όμως να καταφέρνουν να ακουστούν πιο προσβάσιμοι. Οι crust/punk ενέσεις τονώνουν και δίνουν ισχυρές δόσεις αδρεναλίνης, ενώ οι στρατηγικά τοποθετημένες φωνητικές μελωδίες του frontman τους κάνουν το αποτέλεσμα ακόμα πιο πιασάρικο. Και να φανταστείτε πως αυτή ήταν μονάχα η αρχή του δρόμου. Το προοδευτικό metal όπως πρέπει να ακούγεται.

Purple (2015)
Κρίνοντας αυστηρά συναισθηματικά, το «Purple» είναι ενδεχομένως ο πιο σημαντικός δίσκος που θα γράψουν ποτέ οι Baroness. Πρόκειται για την θριαμβευτική επιστροφή ενός συγκροτήματος που όχι μόνο κατάφερε να σταθεί στα πόδια του, αλλά πραγματοποίησε ένα αξιοζήλευτο comeback σε όλα τα επίπεδα. Το Μωβ είναι το meeting point παλιών και νέων οπαδών. Είναι ο δίσκος που σε αντίθεση με τα 18 κομμάτια και 75 λεπτά του «Yellow And Green» «μαζεύεται» σε πιο κλασικά μοτίβα (10 συνθέσεις, 43 λεπτά). Πρόκειται για το album εκείνο στο οποίο οι μελωδίες και η πρόοδος του «Yellow And Green» συναντούν την ορμή και την επιθετικότητα των «The Red Album» και «Blue Record», με όλα τα συστατικά στην σωστή ποσότητα. Σε αυτό έπαιξε καταλυτικό ρόλο η απόφαση των Baroness να συνεργαστούν με τον παραγωγό Dave Fridmann, έπειτα από δύο albums με τον John Congleton. Η ψυχεδέλεια βρίσκει στο «Purple» περισσότερο χώρο («Chlorine & Wine»), με την τριάδα των «Shock Me», «Try To Disappear» και «Kerosene» να πείθει και τον πλέον δύσπιστο πως οι Baroness όχι μόνο δεν έχουν τελειώσει το 2012, αλλά αντιθέτως έχουν ακόμα να δώσουν πολλά. Και τελικά, αν κάτι θαυμάζω περισσότερο στο «Purple» είναι πως οι Baroness δεν τα βάζουν με την τύχη τους, δεν βουτάνε στην μιζέρια, αλλά αντιθέτως μοιάζουν να έχουν όρεξη να διεκδικήσουν ξανά.

Yellow And Green (2012)
Ξέρω πως πολλοί θα διαφωνήσουν με την τοποθέτηση του «Yellow And Green» στην πρώτη θέση, όμως η αλήθεια είναι πως ο τρίτος δίσκος των Baroness άλλαξε την ιστορία τους για πάντα. Οι φανατικοί των πρώτων ημερών θα πουν ότι η μπάντα κλείνει το μάτι σε πιο μεγάλα ακροατήρια. Σωστό. Αλλά γιατί όχι; Μετά από 10 χρόνια πορείας, οι John Baizley & Co. συνεχίζουν να παίρνουν ρίσκα και καλά κάνουν. Ναι, η παραγωγή είναι η πιο καθαρή που θα ακούσεις σε δίσκο των Baroness και ναι, ο Baizley δεν «γκαρίζει» όπως στα δύο πρώτα albums. Ε και; Το «Yellow And Green» είναι ένα φιλόδοξο διπλό album που στα 75 του λεπτά σε προκαλεί συνεχώς και δίνει στο group αρκετές διεξόδους. Εξαιρετικά φιλόδοξος συνθετικά, ο δίσκος δείχνει να υπηρετεί έναν ανώτερο σκοπό. Και έτσι είναι. Τα κομμάτια ρέουν υπέροχα με τις μελωδίες να γεμίζουν τον χώρο. Σε αυτό βοηθούν αρκετά τα ακουστικά περάσματα που σε αφήνουν να πάρεις τις απαραίτητες ανάσες προκειμένου να παραμείνεις προσηλωμένος στην ακρόαση, με τα φωνητικά να ακούγονται πιο «προσγειωμένα». Με το «Yellow And Green», οι Baroness δεν βρίσκονται πλέον στην σκιά των Mastodon αλλά ανοίγουν τα φτερά τους και δημιουργούν τον δικό τους ογκόλιθο που αποτελεί σημείο αναφοράς στο metal της δεκαετίας που διανύουμε.

Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.

Latest from CRISIS POINT

We Are All… Disturbed

Ακούμε ξανά τα albums των Disturbed λίγο πριν την πρώτη τους εμφάνιση…

Go to Top