Trainspotting. H ταινία του Ντάνι Μπόιλ, που σημάδεψε την δεκαετία του 90, σαν το απόλυτο πάρτι, ύμνο των ναρκωτικών. Τα ωραιοποίησε σε τέτοιο βαθμό που όσο και αν προσπάθησε να διαγράψει την «όμορφη» πλευρά του φτιαξίματος, η στεγνή απεξάρτηση του κεντρικού ήρωα, με το στερητικό σύνδρομο, δεν τα κατάφερε.

Σε μια δεκαετία που η Ευρώπη άλλαζε, αλλά η Ελλάδα ακόμη περισσότερο, ένα έργο βασισμένο σε ένα βιβλίο ενός ριζοσπάστη συγγραφέα, γίνεται μια ζωντανή καμπάνια υπέρ της πρέζας, των εξαρτησιογόνων σε κάθε τους μορφή. Θυμάμαι ακόμη βγαίνοντας από τον κινηματογράφο, ένα φίλο που την είδαμε μαζί, δημοσιογράφο σε μεγάλη εφημερίδα σήμερα, να μου δηλώνει ότι τελικά τα ναρκωτικά δεν είναι και τόσο κακά, όσο μας τα παρουσιάζουν…

Η δεκαετία των 90s, του ecstasy (E), της κόκας, θα αντικαταστήσει το μαύρο και την ηρωίνη των 70s και 80s. Ο Σιδηρόπουλος η τελευταία μεγάλη απώλεια της Ελληνικής rock σκηνής, θα συγκατοικήσει με την Τζόπλιν, τον Χέντριξ και τον Κιθ Μοον, ενώ στην γη, θα ακούγονται αντί για ηλεκτρικές κιθάρες, rave μπασογραμμές και Βρετανική κιθαριστική ποπ. Τα rock club θα παρακμάσουν και η «πόρτα» και τα ιν μαγαζιά, θα γίνουν θεσμός, μαζί με την παραλιακή και την ιδιωτική τηλεόραση. O πληθωρισμός θα μας χαμογελά, μαζί με τον νεόπλουτο γιάπι και τα πρωινάδικα. Welcome to the Greek 90s.

Η ταινία που από rock μουσική περιείχε μόνο Iggy Pop στην New Wave περίοδο του,  μιλούσε για όσα πρέσβευε η rock μουσική, χωρίς την δύναμη και το όραμα, που κάνει τους σκεπτόμενους μουσικούς, αθάνατους. Προϊόν επεξεργασίας, μίας μαζικής κουλτούρας που σαν άλλη μόδα , όπως και το εξαρτησιογόνο κάθε εποχής, θα αντικατασταθεί από το επόμενο αγαπημένο προϊόν της μάζας, των καναλιών. Το Trainspotting ήταν ντυμένο με τραγούδια που η ιστορία ξέχασε επιδεικτικά.

Η επαναφορά του Trainspotting το 2017, ως brand name, με βάση ή καλύτερα αφορμή το επόμενο βιβλίο του Ουέλς το «Πορνό», μου έδωσε το έναυσμα, να μιλήσω για την πραγματική μουσική υπόκρουση, μιας γενιάς, που παραμένει διαχρονικά βουτηγμένη στα εξαρτησιογόνα, με κάποιους να σώνονται, κάποιους να χάνονται, αλλά όλους να κοιτάζουμε την πρέζα σαν αρνητική στιγμή και όχι σαν παιδική χαρά, όπως ηθελημένα ο Μπόλι και η γενιά του rave, έκαναν. Ας δούμε λοιπόν μια σειρά τραγουδιών, που θα έντυναν το Trainspotting αν είχε rock μουσική συνείδηση.

Use the man – Megadeth
Ποιος θα μιλήσει καλύτερα από τον άρχοντα των καταχρήσεων David Mustaine, για την έννοια της εξάρτησης, αλλά και για τη σωτηρία του, ως αναγεννημένος Χριστιανός;

Stoned and drunk – Black Label Society
Ζωντανή κατάθεση ψυχής στο αλκοόλ και το μαύρο, ο Zakk Wylde, μας μιλά όχι μόνο για τα «ανεβάσματα» αλλά και για τις στιγμές απόγνωσης, όταν η επίδραση  των ναρκωτικών τελειώνει.

Mr Brownstone – Guns n’ Roses
Έκαναν το hard rock αγαπητό, δημοφιλές. Έδιωξαν τους ρεϊβάδες από τα ηχεία, αλλά διέφυγαν τον όλεθρο της πρέζας, μόνο όταν ουσιαστικά διέλυσαν εις τα εξ ων συνετέθησαν, με τον Adler ακόμα να προσπαθεί να σωθεί από την ηρωίνη.

Just one fix – Ministry
Σκοτεινός, χορευτικός, δίχως έλεος για τους αδύναμους, ο γέροντας των καταχρήσεων Al J, τραγουδά για την αιώνια έξη για το επόμενο φιξάκι (δόση).

Master of puppets – Metallica
Υποταγή στον έμπορο και οι Μetallica μας τα είπαν όλα, χρόνια πολλά πριν ο Μπόιλ, θεοποιήσει την λευκή σκόνη.

Junkhead – Alice in chains
O Stacey Lane, ο τραγουδιστής τους, έπεσε και ο ίδιος θύμα της εξάρτησης του από την ηρωίνη. Αυτοβιογραφικά τραγούδια που φωνάζουν από μακριά την ανάγκη για βοήθεια, που δεν ήρθε ποτέ, σκιαγραφώντας το σκοτάδι, όταν το φως της άσπρης σκόνης, πάψει να ρίxνει τις ακτίνες του.

Cold turkey – Lennon/Godfathers
Ένα τραγούδι για το στερητικό σύνδρομο, γραμμένο από κάποιον John Lennon και δοσμένο με πάθος και μοναδικό πραγματισμό από τους Godfathers στο πρώτο άλμπουμ τους.

Lucy in the sky of diamonds – Beatles
Η rock κουλτούρα παίζει με τα ακρωνύμια και οι πολιτιστικές ρίζες του Trainspotting διαφαίνονται καθαρά στο αγγελικά  παρουσιαζόμενο Lcd από τα τέσσερα σκαθάρια. Το τέλος της εποχής της αθωότητας, η αρχή της εποχής της ηλιθιότητας.

The needle and the damage done – Neil Young
Ο τίτλος τα λέει όλα, από ένα μουσικό γίγαντα των 60ς που είδε τη σειρά του να χάνεται στο βωμό των εξαρτησιογόνων.

Slow Suicide – Scott Strap
Μικρά λόγια, για την αργή αυτοκτονία της εξάρτησης από ναρκωτικά, αλκοόλ, τοξικές σχέσεις.

Kickstart my Heart – Motley Crue 
Βασισμένο στην επαναφορά του Nikki Sixx από το σταμάτημα της καρδιάς του από υπερβολική δόση, ένα τραγούδι για την «εύθυμη» πλευρά του θανάτου ,από τους ανθρώπους που μας έδωσαν το Dirt.

Oxycontin Blues – Steve Earle
Η country μουσική έχει τα δικά της βάσανα και τα παυσίπονα σε μεγάλες δόσεις είναι ένα ζόρι που σε καθιστά ράκος, ο Steve Earle ξέρει καλύτερα και μας τα διηγείται.

Feel Good Hit of the Summer – Queen Of The Stone Age
Το απόλυτο τραγούδι που θα ταίριαζε στο Trainspotting, περιγράφει τις δυνατότητες και ποικιλίες ουσιών που μπορεί κάποιος να προμηθευτεί, χωρίς να χρειαστεί κάτι παραπάνω από ένα υπνωτικό riff και την έμπνευση του Josh Homme.

Now I wanna sniff some glue – Ramones 
Το εξαρτησιογόνο των πανκ και των φτωχών γενικά βενζινόκολα, χρώμα και εισπνεόμενα…Δεν ταίριαξαν ποτέ με τα rave party στα Οινόφυτα και το άλσος, αλλά μίλησαν και μιλούν ακόμα σε γενιές rockers.

Sick of Drugs – Wildhearts
Το σχήμα θρύλος, που έζησε για να μιλήσει για τις καταχρήσεις και έκανε το μελωδικό metal punk σημαία του. Πραγματικές ιστορίες από ανθρώπους που επέλεξαν με πολύ κόπο να ζήσουν.

Cocaine – Eric Clapton
Διασκευή μεν, αλλά ο Eric Clapton τό έκανε γνωστό και αγαπητό. Το ναρκωτικό των 80s αγαπημένο σε κάθε χρηματιστηριακό γραφείο, έχασε την θέση του από το έκστασι, αλλά επανήλθε εθιστικό όσο και το riff του Clapton

The Needle Lies – Queensryche
Όταν ο Geoff Tate μιλά για την διαστροφή της εξάρτησης, οι υπόλοιποι σιωπούν και αφουγκράζονται την βελόνα.

The Needle and the Spoon – Lynyrd Skynyrd
Ο Ronnie Van Zant μιλά για την απώλεια, το τέλος που φέρνει η σύριγγα και το κουτάλι, τα κλασικά σύνεργα του χρήστη ηρωίνης, σε ενα τραγούδι γεμάτο πόνο και συναίσθημα.

Speed Freak –  Motorhead
Οι αμφεταμίνες (αδυνατιστικό χάπι, διεγερτικό)  speed  ήταν από τα αγαπημένα της Αγγλικής νεολαίας στα 60s και από τους πιο μεγάλους φίλους τους ο Lemmy, εξ ου και το τραγούδι, για το πως καταντάς από την υπερβολική και συνεχή χρήση. Σας μιλά έχοντας δει τους πάντες και τα πάντα.

Sweet Leaf – Black Sabbath
Πριν μπουν στα βαριά οι Sabbath δοκίμασαν τα λεγόμενα «αναζωογονητικά» ναρκωτικά απλά για να χαλαρώσουν και ο ύμνος στο φύλλο της κάνναβις, παραμείνει στο μυαλό σας, για το riff του Ιommi και λιγότερο για τους στίχους, που τραγουδά με το γνωστό χαμόγελο του μαστουρη, ο Ozzy.

Snowblind – Black Sabbath
Η χρήση κοκαΐνης και η θολούρα, από την λευκή σκόνη σε μια εποχή που οι Sabbath ξέδιναν και με το παραπάνω. Αυτοβιογραφικό και κλασικό συνάμα.

Pusher – Steppenwolf
Τα αθώα 60s του μαύρου, ισοπεδώνονται από το Βιετνάμ, την φυλετική βία, τα σκληρά ναρκωτικά και οι Steppenwolf με ένα τραγούδι που ξεκινά το easy rider, μας μιλάνε για τις εποχές της χαμένης αθωότητας, την διαφορά ανάμεσα στο βαποράκι και τον έμπορο ναρκωτικών κι άλλα χαρούμενα θέματα.

The Hunt – New Model Army 
Το τραγούδι που θα έπρεπε να κλείνει το Trainspotting , ένας ύμνος στην αυτοδικία ενάντια στους εμπόρους ναρκωτικών από τον πάντα επίκαιρο και πολιτικοποιημένο Justin Sullivan.

Ένα Trainspotting, για όσους η δεκαετία του 90 σήμαινε Stand, Mo Better, Decadence, Ρόδον, Πεδίο του Άρεως και όχι την πλατεία του Λάκη…Το δικό μας soundtrack, που θα συνεχίσει να προσθέτει τραγούδια και να χάνει μουσικούς.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.