Από τη δυσφορία φύλου της Marcie Free των King Kobra μέχρι το νομοσχέδιο για την αλλαγή ταυτότητας φύλου στην ελληνική βουλή

ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ
Posted on Οκτώβριος 11, 2017, 11:04 πμ
1 sec

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο βιρτουόζος drummer Carmine Appice, αδερφός του Vinnie που μεγαλούργησε δίπλα στο Ronnie James Dio. Ο Carmine έχει στο ιστορικό του μια αξιοζήλευτη καριέρα με μπάντες όπως οι Vanilla Fudge και οι Cactus, το τρίο Beck, Bogert & Appice, ενώ έχει συνεργαστεί εκτός των άλλων με ονόματα όπως ο Paul Stanley, ο Ted Nugent, ο Rod Stewart κλπ.

Κάποια στιγμή έκανε λίγο παραπάνω παρέα και με τον Ozzy, εκεί στην προώθηση του «Bark At The Moon» όπου ανέλαβε τα τύμπανα στη σχετική περιοδεία, και μυρίστηκε καλλιτεχνικό ψωμί στην όλη φάση που βρισκόταν στα σπάργανα της τότε, εκεί προς California μεριά. Με συνοδοιπόρους γνωστούς μουσικούς της περιοχής, ανάμεσα τους ο Johnny «Hot» Rod στο μπάσο (μετέπειτα στους WASP του Electric Circus) και ο τραγουδιστής Mark Free, θα δημιουργήσει τους King Kobra και θα κυκλοφορήσει μια σειρά από πολύ καλά έως εξαιρετικά δισκάκια Hard Rock/AOR με το πρώτο από αυτά ονόματι «Ready To Strike» να στέκεται σήμερα χαλαρά στα 50 καλύτερα albums της εποχής και του είδους (ακούστε το «Hunger» -γνωστό επίσης από την ταινία Transformers- και θα πειστείτε). Ο δε Mark Free θα γίνει γνωστός ως ο τραγουδιστής δύο εξαιρετικών groups του είδους, των Signal και των Unruly Child, καθώς επίσης και για τις συνεργασίες του με ηχηρά ονόματα όπως ο Desmond Child και ο Bobby Kimball των Toto. Το όνομα Mark Free θα γίνει όμως γνωστό και για άλλους λόγους, εξωμουσικούς (κατά το εξωαγωνιστικούς).

Η διαφοροποίηση της επιθυμητής ταυτότητας φύλου από το ίδιο το φύλο του ανθρώπου δεν είναι καινούριο φαινόμενο, υπάρχει από αρχαιοτάτων χρόνων

Η Marcie Free (όπως θα λέμε τον πρώην Mark Free από δω και πέρα) υπέφερε από αυτό που λέμε «gender dysphoria» κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της, έτσι το 1993 συστήθηκε ως Marcie Free στο κοινό, λίγο πριν εγκαταλείψει μια και καλή την έντονη ενασχόληση της με τη μουσική βιομηχανία. Η εγχείρηση αλλαγής φύλου του/της Free ήταν κάτι που σόκαρε ακόμα και στα «προχώ» υποτίθεται 80s το κοινό, κάτι που ακούγεται ακόμα πιο οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς ότι αποτελούσε μέλος της ευρύτερης glam σκηνής του LA, με το θηλυπρεπές ντύσιμο να δίνει και να παίρνει εκείνα τα χρόνια. Ο Carmine Appice δεν είχε ιδέα. Ζούσανε μονάχα μία ώρα απόσταση ο ένας από τον άλλον και παρόλα αυτά δεν κρατήσανε επαφή μετά τη διάλυση των King Kobra και την ένταξη του Carmine στους Blue Murder. Ο τύπος από το τοπικό κατάστημα μουσικών οργάνων τον ενημέρωσε για την αλλαγή φύλου της Marcie και φυσικά ο Carmine, ο οποίος συναντιόταν συχνά με τον Mark ο οποίος δεν τον είχε ενημερώσει για τα σχέδια του, ένιωσε μια απίστευτη έκπληξη. Και το μπέρδεμα έγινε μεγαλύτερο όσο σύμφωνα με τον ίδιο, η Marcie (πλέον) θα έπρεπε να φύγει νωρίς από το επικείμενο ραντεβού τους γιατί είχε ραντεβού για ηλεκτρόλυση. Με τα πολλά, η Marcie ασχολήθηκε ελάχιστα με τη μουσική βιομηχανία και έζησε στο Michigan με την οικογένεια της, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ δε συμμετείχε και στο πρόσφατο reunion των King Kobra. Θυμήθηκα ξανά τη Marcie μετά από καιρό. Δεν ήταν μόνο η ακρόαση του αγαπημένου μου «Ready To Strike». Είναι κι αυτό το νομοσχέδιο που έρχεται ακόμα μια φορά να διχάσει την κοινωνία, μια κοινωνία που ώρες ώρες νομίζεις πως οι διχασμοί είναι οι βιταμίνες της.

Η διαφοροποίηση της επιθυμητής ταυτότητας φύλου από το ίδιο το φύλο του ανθρώπου δεν είναι καινούριο φαινόμενο, υπάρχει από αρχαιοτάτων χρόνων. Μια φιλελεύθερη κοινωνία, καλώς ή κακώς και πέρα από τις προσωπικές ενστάσεις του καθενός, αισθητικές ή μη, οφείλει να βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση το όποιο μέλος της επιθυμεί το διαχωρισμό αυτό. Δεν είναι κάτι που το λέει ο γράφων αυτό. Αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ΟΗΕ ενώ αποτελεί επίσης αρχή του χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ε.Ε., της σύγχρονης magna carta. Το νομοσχέδιο δείχνει να κινείται σε μια κατεύθυνση που θα αφαιρεί αρκετή από την ταλαιπωρία και το ψυχολογικό φορτίο αρκετών συνανθρώπους μας, ενώ σημαντικό είναι το γεγονός ότι αποψυχιατρικοποιείται το state of mind αυτών των ανθρώπων, κάτι που κρίνεται ως θετικό καθώς κι οι ίδιοι τους δε θεωρούν περιοριστικό παράγοντα για τη ζωή τους το πραγματικά επιθυμητό τους φύλο, πόσο μάλλον να το θεωρούν ως αιτία αναπηρίας. Η υποστήριξη και η γνωμάτευση ειδικών επιστημόνων κινείται φυσικά στο σωστό πλαίσιο καθώς όλοι οι άνθρωποι αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού συνόλου οπότε δεν αρκεί η εκδήλωση μιας επιθυμίας αλλά κι η διαχείριση της επιθυμίας αυτής σύμφωνα με τις υπάρχουσες κοινωνικές επιταγές, πόσο μάλλον σε μια χώρα παραδοσιακά συντηρητική σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η Ελλάδα.

Ο κόσμος του rock n roll μπορεί να γίνει πολύ σκληρός, και η Free βρήκε καταφύγιο στα πολύχρωμα και φαντεζί ρούχα των King Kobra

Διότι καλώς ή κακώς τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι μόνο της LGΒΤ κοινότητας απαραίτητα, αποτελούσαν δύσκολες περιπτώσεις για τον μέσο Έλληνα πολίτη. Κι όμως κάθε τροποποίηση νόμου, κάθε νέα πρόταση που θα έρχεται σε σύγκρουση με το παλιό, όχι απλά οφείλει να μην αφουγκράζεται την άποψη των πολλών αλλά να έρχεται σε σύγκρουση με αυτά και να παίρνει την κοινωνία σαν σύνολο από το χέρι για να πηγαίνουν ένα βήμα παρακάτω, εφόσον αυτό φυσικά δεν έρχεται σε αντίθεση με βασικούς νόμους του κράτους. Κάποτε θεωρούσαμε ότι η γυναίκα δε θα πρέπει να ψηφίζει διότι είναι έρμαιο των συναισθημάτων της και των ορμονών της, κάτι που πολλοί γιατροί ανά τον κόσμο ήταν πρόθυμοι να πιστοποιήσουν. Σήμερα καλώς ή κακώς (κάλλιστα λέω εγώ) δε μπορούμε να φανταστούμε μια κοινωνία και μια πολιτική σκηνή, χωρίς ψήφο και συμμετοχή των γυναικων. Είναι η ίδια βάση από την οποία ξεκινάει και η αμφισβήτηση προς τα δικαιώματα των όποιων LGBT ατόμων, η συναίσθηση ότι πρόκειται για ανθρώπους μεν, αλλά σχεδόν ανθρώπους. Το debate για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μια περίπτωση που αφορά και θα αφορά πάντα μειονότητες. Οι όποιες μειονότητες συνήθως δε ζητούν ειδική μεταχείριση, παρά ίσα δικαιώματα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Πρόσφατο παράδειγμα το σύμφωνο συμβίωσης, που το μόνο που έκανε ουσιαστικά ήταν να λύσει προβλήματα που αφορούσαν αστικές συμβάσεις, καθώς άνθρωποι οποιουδήποτε φύλου που δεν επέλεξαν να ενωθούν με γάμο ή τους απαγορεύονταν, μπόρεσαν να βάλουν μια τάξη στα κληρονομικά τους.

H Marcie ένιωθε φυλακισμένη στο ίδιο της το κορμί. Ο κόσμος του rock n roll μπορεί να γίνει πολύ σκληρός, και η Free βρήκε καταφύγιο στα πολύχρωμα και φαντεζί ρούχα των King Kobra. Πολλά παιδιά που αντιμετωπίζουν θέματα με το φύλο τους σε νεαρή ηλικία, αρνούνται να ντυθούν με ρούχα του γενετικά προσδιορισμένου φύλου τους ή να παίξουν παιχνίδια που στερεοτυπικά «ανήκουν» στο φύλο τους. Σύμφωνα με τη διεθνή επιστημονική έρευνα, 14,6% των παιδιών στις τρυφερές ηλικίες 5 έως 11 ετών παρουσιάζουν αυτοκτονικό ιδεασμό και το 2,4% έχει πραγματοποίησει τουλάχιστον μία φορά απόπειρα αυτοκτονίας. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται καθώς περνάνε τα χρόνια καθώς έχουμε να κάνουμε με συμπτώματα που παραπέμπουν σε κάποιες ευρέως διαδεδομένες ασθένειες όπως η νευρική ανορεξία, καθώς μιλάμε για ανθρώπους που νιώθουν μια φυσική απέχθεια απέναντι στο σώμα τους όσο αυτό αλλάζει και παραπέμπει όλο και περισσότερο στο φύλο που στο μυαλό τους έχουν απορρίψει. Πρόκειται για ένα μεγάλο ερευνητικό πεδίο, με ελλιπή μέχρι στιγμής βιβλιογραφία, αλλά σε κάθε περίπτωση το φύλο είναι ένα πολυπαραγοντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που λαμβάνει υπόψιν τόσο τα χρωμοσώματα, την ανατομία και τις ορμόνες, όσο και την ψυχολογία και τις εγκεφαλικές ιδιομορφίες του καθενός.

Σε κάθε περίπτωση και πέρα απο την ιατρική παράμετρο του θέματος, ο στόχος της κοινωνίας οφείλει να είναι η αποφυγή του στίγματος για αυτούς τους ανθρώπους και κατά συνέπεια η αποφυγή παρουσίας έντονων ψυχικών διαταραχών που μπορεί να προέρχονται από το στίγμα αυτό και από την απόρριψη. Το πολιτικό ουράνιο τόξο της Ελληνικής Βουλής, με τα χρώματα να φτάνουν από το κίτρινο ως το κατάμαυρο, θα καλύψει για μια ακόμα φορά όλα τα γούστα σε απόψεις και ερμηνείες, αλλά στα πλαίσια μιας ισορροπημένης προσέγγισης ας θυμηθούμε τα πολύ πρόσφατα λόγια του βουλευτή και πρώην διεθνή πολίστα Γιώργου Μαυρωτά. Ο οποίος όταν σήκωνε τη σημαία της χώρας του στους διάφορους αγώνες, δεν καθόταν να σκεφτεί για λογαριασμό ποιανού ΔΕΝ θα τη σηκώσει. Τείνω να πιστέψω πως έτσι είναι το σωστό για κάθε χώρα. Θαρρώ πως η Marcie θα συμφωνούσε.

ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννήθηκε το 1980 κι ήταν πάντα μια αντίθεση. Γούσταρε το αστικό τοπίο, τα μεγάλα κτίρια, την πολυκοσμία, και τελικά πήγε σπούδασε Γεωπονική. Μέχρι σήμερα δεν έχει καταλήξει αν ανακάλυψε αυτός τις μουσικές του ή αυτές αυτόν. Του έχουν μιλήσει κατά καιρούς σε μια άλλη γλώσσα ο ΒΒ King, οι Rush, οι Skynyrd, οι Running Wild, οι Motley, οι Ratt, οι Dropkick Murphys κι αυτός τους είπε πολλά περισσότερα. Ιδεολόγος της ελευθερίας, θεωρεί πως τίποτα από όλα αυτά που περνάει η χώρα δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο παρά μόνο τη φαυλότητα ως παρονομαστή. Βρίσκει τέλος όλη τη γοητεία της μουσικής στον κοινωνικό της περίγυρο κι αυτόν προσπαθεί να αναδείξει γράφοντας.