ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Arch Enemy – Will To Power

Πολλοί είχαν ενστάσεις για το «War Eternal» του 2014, το οποίο ήταν και το πρώτο album με την Alissa White-Gluz στα φωνητικά. Οι «επαναλήψεις» σε κάποιες από τις συνθέσεις, δικαιολογούνταν σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι η μπάντα προσπαθούσε να παντρέψει το παλιό με το νέο, χωρίς να αποξενωθεί…

Πολλοί είχαν ενστάσεις για το «War Eternal» του 2014, το οποίο ήταν και το πρώτο album με την Alissa White-Gluz στα φωνητικά. Οι «επαναλήψεις» σε κάποιες από τις συνθέσεις, δικαιολογούνταν σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι η μπάντα προσπαθούσε να παντρέψει το παλιό με το νέο, χωρίς να αποξενωθεί από το κοινό της. Επίσης, ήταν ίσως το πρώτο album της μπάντας από το οποίο όλα τα κομμάτια είχαν κάτι να πουν, χωρίς να στηρίζεται μόνο σε τρία-τέσσερα για την επιτυχία του. Από τότε, το μεγάλο νέο ήταν η προσθήκη του Jeff Loomis (ex-Nevermore) στις τάξεις τους, κάτι που αντιμετωπίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό από τους οπαδούς. Το κακό είναι ότι αυτό δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες, οι οποίες άρχισαν να ξεφουσκώνουν πριν καν την κυκλοφορία του album, όταν και ο Amott δήλωσε ότι ο βιρτουόζος κιθαρίστας δεν συμμετείχε στη σύνθεση των κομματιών, ενώ και τα προωθητικά video clips που ακολούθησαν δεν ενθουσίασαν. Παρόλα αυτά, περιμέναμε υπομονετικά να ακούσουμε ολοκληρωμένο το album. Σε γενικές γραμμές, το «Will To Power» κινείται σε πιο heavy ρυθμούς, ενώ είναι πιο «γενναίο» από ότι αρχικά το φανταζόμασταν, προσθέτοντας νέα συστατικά στον ήχο της μπάντας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «Reason To Believe» το οποίο παρουσιάζει για πρώτη φορά τα καθαρά φωνητικά της Alissa σε σύνθεση της μπάντας, ενώ άλλη μια εξαιρετική στιγμή αποτελεί το «Dream Of Retribution» (και στα δύο συμμετέχει ο Jens Johansson των Stratovarius στα πλήκτρα… Τυχαίο;). Τα καλά κομμάτια φυσικά είναι πολλά, όμως η αλήθεια είναι ότι οι μέτριες στιγμές μάλλον υπερτερούν. Enter factor Loomis! Ποτέ δεν θα καταλάβω την αποχή του από την σύνθεση του album, δεδομένου ότι είναι ένας εξαιρετικός και παραγωγικότατος συνθέτης. Σύμφωνοι, μπορεί το προσωπικό του στυλ να μην είναι 100% συμβατό με αυτό των Arch Enemy, όμως μιλάμε για έναν κορυφαίο κιθαρίστα ο οποίος έχει μεγάλη εμπειρία και μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Αν ο Amott ήθελε να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα με τη μπάντα, τώρα ήταν η κατάλληλη στιγμή. Με τα ήδη δυνατά σημεία του album, και άλλα τόσα που θα έφερνε ο Loomis, θα μπορούσαμε να μιλάμε για έναν πολύ καλό δίσκο. Συμπερασματικά, η νέα δουλειά των Arch Enemy, προδίδει το γεγονός ότι ο Amott έχει καταλάβει το γεγονός ότι έχει έρθει η ώρα για την αλλαγή. Προσωπική εκτίμηση, ότι δεν ανέλαβε το ρίσκο να την κάνει τόσο ριζικά όσο απαιτούνταν, κάτι που στοιχίζει στο τελικό αποτέλεσμα.

Συγκρότημα: Arch Enemy
Album: Will To Power
Label: Century Media
Ημ. Κυκλοφορίας: 08/09/2017

Αλλεργικός στους εγωκεντρικούς τύπους, τους ξερόλες και τους δήθεν, κοιτάζει μόνο τη δουλειά του, την οποία και επιθυμεί να κάνει όσο καλύτερα μπορεί. Προσέχει να μένει όσο μπορεί μακριά από οποιουδήποτε είδους φανατισμένους ανθρώπους, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη έλλειψης ευφυΐας αλλά και ανασφάλειας του ατόμου. Η σχέση του με τη μουσική μπορεί να χαρακτηριστεί εθιστική, μιας και η έλλειψη της μπορεί να προκαλέσει στερητικό σύνδρομο.

Latest from ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

The Specials – Encore

Από την επίσημη επανασύνδεση τους το 2008, η κατάσταση στη Μεγάλη Βρετανία…

The Drums – Brutalism

Ο Jonathan Pierce έχει πάρει πάνω του ήδη από το «Abysmal Thoughts»…

Go to Top