ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Avenged Sevenfold – The Stage

Με πρώτο δείγμα το πραγματικά εξαιρετικό ομώνυμο κομμάτι του album, οι A7X έθεσαν πολύ ψηλά τον πήχη των προσδοκιών. Είναι θλιβερό όμως να διαπιστώνει κανείς ότι το υπόλοιπο του album κινείται σε χαρακτηριστικά χαμηλότερα επίπεδα. Από τις συνθέσεις μέχρι τις ερμηνείες, σε πολλά σημεία χωλαίνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον του…

Με πρώτο δείγμα το πραγματικά εξαιρετικό ομώνυμο κομμάτι του album, οι A7X έθεσαν πολύ ψηλά τον πήχη των προσδοκιών. Είναι θλιβερό όμως να διαπιστώνει κανείς ότι το υπόλοιπο του album κινείται σε χαρακτηριστικά χαμηλότερα επίπεδα. Από τις συνθέσεις μέχρι τις ερμηνείες, σε πολλά σημεία χωλαίνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον του ακροατή. Γνωρίζω πολύ καλά ότι μπορεί να εμφανίζομαι ως αιρετικός, αλλά διευκρινίζω ότι δεν έχω λόγο να μην είμαι αντικειμενικός με την μπάντα, και φυσικά περίμενα και εγώ το album με μεγάλες προσδοκίες. Ενώ γνωρίζω την μουσική τους, ήταν λίγες οι φορές που ενθουσιάστηκα όπως επίσης λίγες ήταν και αυτές που απογοητεύθηκα από αυτούς. Το «The Stage» όμως, καταντάει βασανιστικό όταν προσπαθείς να το ακούσεις ολόκληρο. Έτσι απλά, και χωρίς πολλές αναλύσεις. Θα τους αναγνωρίσω το γεγονός ότι η κιθαριστική δουλειά είναι για ακόμη μια φορά υποδειγματική σε πολλά σημεία («The Stage», «Creating God»), και ότι εδώ κάνουν την εμφάνιση τους κάποια νέα στοιχεία στον ήχο τους («Sunny Disposition»), ενώ και το «Roman Sky» είναι ένα κομμάτι που επιτυχημένα προβάλει μια πιο ευαίσθητη πλευρά του group. Από εκεί και πέρα, τα περισσότερα κομμάτια παρουσιάζουν κάποια καλά σημεία χωρίς να κερδίζουν στο σύνολο τους. Χωρίς να κάνω συγκεκριμένες αναφορές, οι A7X ατύχησαν να συμπέσουν στην εποχή κυκλοφορίας με άλλη τεράστια μπάντα του χώρου, και με ένα album επιπέδου «The Stage», δεν είναι σε καμία περίπτωση ικανοί να κρατήσουν τα φώτα πάνω τους. Το αντίπαλον δέος νίκησε (πονηρό γελάκι!).

Συγκρότημα: Avenged Sevenfold
Album: The Stage
Label: Capitol
Ημ. Κυκλοφορίας: 28/10/2016

Αλλεργικός στους εγωκεντρικούς τύπους, τους ξερόλες και τους δήθεν, κοιτάζει μόνο τη δουλειά του, την οποία και επιθυμεί να κάνει όσο καλύτερα μπορεί. Προσέχει να μένει όσο μπορεί μακριά από οποιουδήποτε είδους φανατισμένους ανθρώπους, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη έλλειψης ευφυΐας αλλά και ανασφάλειας του ατόμου. Η σχέση του με τη μουσική μπορεί να χαρακτηριστεί εθιστική, μιας και η έλλειψη της μπορεί να προκαλέσει στερητικό σύνδρομο.

Latest from ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

The Specials – Encore

Από την επίσημη επανασύνδεση τους το 2008, η κατάσταση στη Μεγάλη Βρετανία…

The Drums – Brutalism

Ο Jonathan Pierce έχει πάρει πάνω του ήδη από το «Abysmal Thoughts»…

Go to Top