ΜΟΥΣΙΚΗ Category

Posted On Σεπτέμβριος 21, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Ringo Starr – Give More Love

Αν και αρχικά πήγαινε για ένα country album, ο Ringo Starr και η μπάντα του κατέληξαν να κινούνται σε πιο παραδοσιακά rock χωράφια. Το εναρκτήριο «We’re On The Road Again» βάζει τις βάσεις, με τον Steve Lukather να μας χαρίζει ένα εξαιρετικό κιθαριστικό solo, με τους υπόλοιπους «συνήθεις ύποπτους» Peter Frampton, Joe Walsh, Edgar Winter και Timothy Schmit να  υπογράφουν τις υπόλοιπες συνθέσεις και αρκετούς ακόμα καλεσμένους να προσθέτουν το αλατοπίπερο. Και αυτή ακριβώς η αίσθηση πως εδώ έχουμε να κάνουμε με μια δεμένη παρέα που γουστάρει να παίζει μουσική,Read More

Posted On Σεπτέμβριος 20, 2017By ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Chuck Berry – Chuck

Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την τελευταία του studio δουλειά,  ο θρύλος του rock n roll κυκλοφορεί την τελευταία του studio ηχογράφηση. Βαδίζοντας στα 90 του χρόνια, λίγο πριν αποχαιρετήσει τα εγκόσμια, παραδίδει μάθημα ενεργητικότητας, ζωντάνιας, rock n roll πνεύματος και αγάπης για τις μουσικές του ρίζες. Δωδεκάμετρα, blues, country, αλλά και χιούμορ. Ακούστε το  «Lady B. Good», τη συνέχεια δηλαδή του δικού του «Johnny B. Good», και θα καταλάβετε. Στο album συμμετέχουν η κόρη του, ο Gary Clark Jr. και ο Tom Morello, χωρίς πάντως να παίρνουν τα φώτα τουRead More

Posted On Σεπτέμβριος 20, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Ufomammut – 8

Το κοσμικό τους ταξίδι συνεχίζουν οι Ufomammut οι οποίοι έφτασαν αισίως τις 8 full length δουλειές. Με το νέο τους album, πρώτο μετά το 2015, οι Ιταλοί για πρώτη φορά αφήνουν τόσο πολύ χώρο στα πλήκτρα και τα samples, δίχως όμως να χάνουν ούτε στο ελάχιστο τον όγκο τους. Με ελαφρώς μικρότερες σε διάρκεια συνθέσεις σε σχέση με τα προηγούμενα albums τους, η ένταση στα κομμάτια χτίζεται σταδιακά, με τις χαρακτηριστικές τους ηχητικές εκρήξεις να σου λιώνουν τα μυαλά. Τα ρυθμικά μέρη είναι ασήκωτα, ο Vita στα τύμπανα είναι γιαRead More

Posted On Σεπτέμβριος 19, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Chelsea Wolfe – Hiss Spun

Το εναρκτήριο riff του Troy Van Leeuwen στο «Spun» διαλύει τις όποιες αμφιβολίες σου. Το πέμπτο album της Chelsea Wolfe είναι σίγουρα το πιο απόκοσμο, μουντό και βλοσυρό δημιούργημα της. Ακροβατώντας με μαεστρία πάνω στην λεπτή γραμμή μελωδίας και μουσικής παράνοιας, έχοντας αφεθεί στην φροντίδα του παραγωγού Kurt Ballou (Converge), τα νέα τραγούδια της Αμερικανίδας τραγουδίστριας είναι εσωστρεφή και κλειστοφοβικά. Το γοτθικό «Vex» με τη συμμετοχή του Aaron Turner (SUMAC) θα σου μαυρίσει την ψυχή, με τη γλυκιά μελωδία του «The Culling» να αφήνει προς στιγμή μια μικρή χαραμάδα φωτός.Read More

Posted On Σεπτέμβριος 19, 2017By ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

The Quireboys – White Trash Blues

Ένα ακόμα album διασκευών από τους βετεράνους που μπορεί με τους δίσκους τους να δόξασαν το hair metal, αλλά με την στάση τους απέδειξαν ότι ο ήχος τους έχει βαθύτερες μουσικές ρίζες. Τα κομμάτια που διασκευάζονται στο «White Thrash Blues» είναι κυρίως στο Αμερικάνικο blues (Muddy Waters, John Lee Hooker, Chuck Berry), με την ιδιαίτερη χροιά και τη βραχνάδα του Spike πάντως να προσδίδει έναν καθαρά Βρετανικό rock χαρακτήρα. Γεγονός ότι οι Quireboys δε φέρνουν κάτι νέο στα κομμάτια που αποδίδουν, η τιμιότητα που προσεγγίζουν συνθετικά όμως τα τραγούδια, πείθειRead More

Posted On Σεπτέμβριος 18, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Foo Fighters – Concrete & Gold

Προσεγμένο και δουλεμένο στις λεπτομέρειες, το ένατο album της παρέας του Dave Grohl έχει τα πάντα, τόσο σε επίπεδο συνθέσεων, όσο και σε αυτό της παραγωγής. Με αρκετούς καλεσμένους αλλά και έξυπνες προωθητικές ενέργειες σε όλα τα επίπεδα, το «Concrete & Gold» εισέβαλε στις ζωές μας καταδικασμένο να πρωταγωνιστήσει. Για αυτό φρόντισε αρχικά το «Run», το οποίο έχει ήδη γίνει classic, ενώ στη συνέχεια ήρθε το «The Sky Is A Neighborhood» που αγαπήθηκε εξίσου.  Το «Sunday Rain» με τον Taylor Hawkins στα φωνητικά και την υποβόσκουσα southern αισθητική κερδίζει συνεχώςRead More

Posted On Σεπτέμβριος 18, 2017By ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

The Cadillac Three – Legacy

Μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες του Νότιου rock επιστρέφουν με έναν δίσκο γεμάτο αναφορές στις ρίζες τους. Οι Cadillac Three αγαπάμε τα blues, την outlaw country, αλλά και τα νεότερα neo-country ακούσματα των 00s. Έχοντας ως όπλο τους τον χαρακτηριστικό και μεστό τους ήχο, αλλά και την δυνατότητα τους να γράφουν πιασάρικα κομμάτια που χτυπάνε κόκκινο στο ραδιόφωνο, οι Cadillac Three κάνουν τη μουσική τους μοντέρνα και προσβάσιμη. Αν σας αρέσουν καλλιτέχνες όπως ο Aaron Lewis, o Hank Williams Jr., αλλά και οι παλιότεροι Johnny Cash, Lynyrd Skynyrd και MerleRead More

Posted On Σεπτέμβριος 15, 2017By ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΛΟΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Cradle Of Filth – Cryptoriana-The Seductiveness of Decay

Μετά από μια μακρά περίοδο που χαρακτηρίστηκε από άοσμα και αδιάφορα albums, αρκετούς καβγάδες, αποχωρήσεις και συνεχείς αλλαγές μελών, οι Filth φαίνεται ότι βρήκαν επιτέλους την απαραίτητη χημεία. Η προσθήκη του κιθαριστικού δίδυμου των Marek «Ashok» Smerda και Richard Shaw έδωσε στον προβληματικό Dani τη δυνατότητα να γίνει ξανά δημιουργικός. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι έφερε μια φρεσκάδα που αποτυπώθηκε αρχικά στο «Hammer Of The Witches» του 2015, προετοιμάζοντας το έδαφος για το ολόφρεσκο «Cryptoriana», το πρώτο album που μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τη χρυσή εποχή των Άγγλων καιRead More

Posted On Σεπτέμβριος 15, 2017By ΝΤΕΜΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Rosetta – Utopioid

Ακόμα ένα πολύ ποιοτικό album προσθέτουν στη δισκογραφία τους οι Αμερικανοί post metallers. Η προσεγμένη δομή στα κομμάτια και η αρμονία είναι τα δυνατά στοιχεία του «Utopioid», με μοναδικό μείον τη δίψα που σου αφήνει ο δίσκος θα περισσότερα heavy στοιχεία. Τα «King Ivory Tower», «Detente» και «Qohelet» αποτελούν τις κορυφαίες στιγμές του δίσκου, με τα έντονα ατμοσφαιρικά σημεία και τα μελωδικά ηχοτοπία να ισορροπούν με τον δυναμισμό. Τα πανέξυπνα κιθαριστικά μοτίβα που λατρέψαμε στο «Wake/Lift» του 2007 θα τα βρούμε και εδώ, παρόλο που μερικές στιγμές όπως το instrumentalRead More

Posted On Σεπτέμβριος 15, 2017By ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Lynch Mob – The Brotherhood

Το ότι ο George Lynch είναι εξαιρετικός κιθαρίστας, είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες σε όσους ασχολούνται με το κλασικό Αμερικανό hard rock. Παρά το ανορθόδοξο στυλ παιξίματος του, έχει κερδίσει την εκτίμηση πολλών κορυφαίων συναδέλφων του, ενώ στο ενεργητικό του έχει και μεγάλα νούμερα πωλήσεων με τους Dokken της δεκαετίας του 80. Πέραν τούτων, η αλήθεια είναι ότι η καριέρα του είχε πολλά σκαμπανεβάσματα, κάτι που η λογική αποδίδει σε δύο παράγοντες. Ο πρώτος είναι η μεγάλη συχνότητα με την οποία κυκλοφορεί δουλειές (είτε προσωπική, είτε με κάποιο project), καιRead More