ΜΟΥΣΙΚΗ Category

Posted On Ιούλιος 21, 2017By Στέλιος ΒογιατζάκηςIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Future Islands – The Far Field

Αν οι New Order της δεκαετίας του 1980 είχαν γκρίζους κροτάφους, περισσότερη αυτοσυγκράτηση και καμία επαφή με τον ηδονικό κόσμο της Hacienda θα έμοιαζαν αρκετά με τους Future Islands. To συγκρότημα από τη Βαλτιμόρη συνεχίζει να εντυπωσιάζει με την ώριμη synth pop του, και με τον πέμπτο δίσκο του δημιουργεί άλλο ένα ενδοσκοπικό κομψοτέχνημα που δεν αναζητά τη λάμψη αλλά βρίσκει την ουσία. Ο Samuel Herring γράφει για τις χαμένες σχέσεις και τις τύψεις με την εμπειρία του ανθρώπου που έχει βιώσει την αποτυχία και δεν τυφλώνεται από την ξαφνικήRead More

Posted On Ιούλιος 21, 2017By ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Iced Earth – Incorruptible

    Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι ο Stu Block αποτέλεσε πηγή ζωής για την πολυαγαπημένη μπάντα του Ελληνικού metal κοινού. Το «Incorruptible» αποτελεί την τρίτη studio δουλειά του group με τον Stu στο μικρόφωνο, και μετά από αρκετές ακροάσεις θεωρώ ότι ίσως και να είναι η καλύτερη δουλειά των Αμερικανών με τον πιο πρόσφατο τραγουδιστή τους. Τα καλύτερα σημεία αυτής της δουλειάς βρίσκονται στις στιγμές μεσαίων και χαμηλών ταχυτήτων (και ευτυχώς είναι αρκετές). Δεν ξέρω γιατί, απλά έχω πολλά χρόνια να ακούσω ένα πραγματικά καλό γρήγοροRead More

Posted On Ιούλιος 21, 2017By ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Black Cage – Excess All Areas

Μοντέρνο και θορυβώδες sleaze rock με εμφανείς επιρροές και ομοιότητες με παλιά και νεότερα μεγαθήρια του είδους, όπως οι Halestorm, The Darkness, Foo Fighters, Alter Bridge, Joan Jett και Guns N Roses. Οι Black Cage έχουν δυνατές κιθάρες (στοιχείο που τονίζουν στα τραγούδια τους), τσαμπουκά και πάθος που απαιτεί το ιδίωμα, βασίζοντας τις συνθέσεις τους στο 12μετρο rock n roll με γυναικεία φωνητικά. Το «Excess All Areas» δε θα σας σοκάρει, αλλά θα σας διασκεδάσει και θα σας ικανοποιήσει, ιδιαίτερα στις πιο σκληρές του στιγμές. Το γεγονός πως εδώ έχουμεRead More

Posted On Ιούλιος 21, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Brume – Rooster

Αν και δε δίνω σχεδόν ποτέ σημασία στο artwork ενός album, το εξώφυλλο στο ντεμπούτο album των Brume με προϊδέασε θετικά. Το μονολιθικό και επαναλαμβανόμενο μοτίβο πάνω στο οποίο χτίζονται οι μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις των Brume σε υπνωτίζει, με τα φωνητικά της Susie McMullin να κλέβουν τις εντυπώσεις και να χρωματίζουν το ηχητικό τείχος των Αμερικανών. Το όνομα του Billy Anderson πίσω από την κονσόλα αποτελεί εγγύηση τόσο για τον ήχο όσο και για την ποιότητα των συνθέσεων των Brume, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν τον πιο αυθεντικόRead More

Posted On Ιούλιος 20, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

From Oceans To Autumn – Ether/Return To Earth

Στο νέο τους album, οι From Oceans To Autumn συνεχίζουν να εξερευνούν τις σκοτεινές γωνίες του ambient/post rock βάζοντας στην εξίσωση και κάποιες drone και sludge πινελιές. Αν και πολλοί βρίσκουν αρκετά κοινά με τους Jakob, η πιο σκληρή πλευρά των Αμερικανών θα σου θυμίσει και κάτι από Isis αλλά και Sun O))). Η διαφορά σε σχέση με το «A Perfect Dawn» του 2013 είναι πως εδώ οι From Oceans To Autumn παρουσιάζουν ακόμα πιο ατμοσφαιρικές και αιθέριες συνθέσεις. Τα samples και τα πλήκτρα αποτελούν το βασικό συστατικό στη μουσικήRead More

Posted On Ιούλιος 20, 2017By ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Dead South Dealers – Walk Through The Line

Ειδική περίπτωση σχήματος που φέρνει τους βάλτους της Λουϊζιάνας στην Αθήνα, όταν δεν αναπολεί τις heavy/speed καταβολές του. Οι Corrosion Of Conformity, Pantera και Down έχουν αφήσει το σημάδι τους, όπως και οι Obsessed, Trouble, ZZ Top και Lynyrd Skynyrd. Οι Dead South Dealers  διαθέτουν τον όγκο στις κιθάρες, το γρέζι στα φωνητικά, τις ταχύτητες, ικανοποιητική παραγωγή μα πάνω από όλα αξιόλογες συνθέσεις όπως τα «Wrong Cargo», «Note To Self», «Fairies Of The Swamp» και «Vinnie The Vet». Το μόνο που θα ήθελα παραπάνω είναι λίγο περισσότερη βρωμιά, ένταση καιRead More

Posted On Ιούλιος 20, 2017By Στέλιος ΒογιατζάκηςIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Feral Ohms – Feral Ohms

Ο πρώτος δίσκος του project στο οποίο ηγείται ο Ethan Miller των Comets On Fire, των Heron Oblivion και των Howlin Rain δεν έχει ούτε ψυχεδελικά ταξίδια ούτε μακροσκελείς συνθέσεις, ούτε οτιδήποτε άλλο που μπορεί να χαρακτηριστεί διακοσμητικό. Είναι ένα θορυβώδες punk album με την ένταση στο κόκκινο, που παραπέμπει στους MC5 και τους Stooges και βρίσκει τον Miller να φτύνει τα σωθικά του σε τραγούδια όπως το «Teenage God Born To Die» και το «The Glow». Μόνο οι πιστοί οπαδοί αυτού του ξεσαλωμένου ήχου θα προτιμήσουν τους Feral OhmsRead More

Posted On Ιούλιος 20, 2017By ΝΤΕΜΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Vulpus – Certitude

Το post black των Πορτογάλων Vulpus προσπαθεί να διαφοροποιηθεί κυρίως μέσω της ατμόσφαιρας και των μελωδικών κιθαριστικών leads. Ακολουθώντας μια μοντέρνα προσέγγιση στον τομέα της παραγωγής αλλά και της σύνθεσης, το «Certitude» προσφέρει ποικιλία στον ήχο με drone, post rock και ambient σημεία, ενώ και κάποια «καθαρά» φωνητικά λειτουργούν λυτρωτικά για τον ακροατή δημιουργώντας μια εντελώς απόκοσμη και σε σημεία κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Η εναλλαγή των ακραίων blasts με τα απαγγελτικά φωνητικά είναι ένα από τα δυνατά σημεία των Vulpus, με το album να μην αποφεύγει κάποια κλισέ, αλλά να παραμένειRead More
Οι τελευταίες εβδομάδες δεν είναι καλές για τον Donald Trump. Η μυστική συνάντηση του γιου του με μια Ρωσίδα δικηγόρο, η οποία του είχε υποσχεθεί στοιχεία σε βάρος της Hillary Clinton, έχει προκαλέσει σεισμό στις ΗΠΑ και πλέον κανένας δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πως θα τελειώσει η ιστορία της παρέμβασης των Ρώσων στις πρόσφατες αμερικάνικες εκλογές.Read More

Posted On Ιούλιος 19, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Melvins – A Walk With Love And Death

Στο πρώτο διπλό album της πλούσιας και άκρως περιπετειώδους καριέρας τους, οι Melvins τεστάρουν τις αντοχές των ακροατών τους. Από τη μια («Death») έχουμε να κάνουμε με ένα «κλασικό» Melvins album, με όλες τις μουσικές ακροβασίες που έκαναν την μπάντα γνωστή στο κοινό της. Ένα φανταστικό album που αναδεικνύει τη μουσική ιδιοφυία του Buzz Osborne. Από το instant classic «Black Heath», στο punk όργιο του «What’s Wrong With You?» και από εκεί στο «Euthanasia», το οποίο σε πάει πίσω στις πρώτες μέρες του συγκροτήματος, το «Death» είναι ο δίσκος πουRead More