ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ Category

Posted On Απρίλιος 26, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Deaf Radio – Alarm

Η ώρα για το πρώτο full length των Deaf Radio έφτασε και το «Alarm» είναι εδώ για να σου θυμίσει για ακόμα μια φορά το επίπεδο που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια η σκηνή της χώρας μας. Οι Αθηναίοι rockers έχουν κάνει από την αρχή της καριέρας τους σωστά και μελετημένα βήματα και στο «Alarm» δικαιώνουν τις προσδοκίες. Μέσα σε 40 λεπτά που διαρκεί ο δίσκος θα ακούσεις την rock μουσική που κυριαρχούσε στην Αμερική των 90s, είτε αυτό λέγεται desert rock της πρώιμης εποχής των Queens Of The Stone Age,Read More

Posted On Απρίλιος 26, 2017By ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Nightrage – The Venomous

Με τον Μάριο Ηλιόπουλο να κρατάει σταθερά τα ηνία της μπάντας, το «The Venomous» αποτελεί την έβδομη δουλειά του group, το οποίο εδώ και αρκετό καιρό έχει σαν βάση τη Σουηδία. Αυτό μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς το μελωδικό death metal τους, χρωστάει πολλά στη σκηνή του Gothenburg της δεκαετίας του 90. Η επιτυχία του «The Venomous» προσδιορίζεται στο γεγονός ότι έρχεται να καλύψει ένα κενό που έχουν αφήσει εδώ και χρόνια οι ιδρυτές του συγκεκριμένου ήχου (In Flames, Dark Tranquility). Αν και το «The Venomous» δεν φτάνειRead More

Posted On Απρίλιος 26, 2017By ΝΤΕΜΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Code – Lost Signal

Οι Code στο νέο τους πόνημα πήραν κομμάτια και από τις τέσσερις προηγούμενες δισκογραφικές τους δουλειές και αποφάσισαν να κλειστούν σε ένα studio του Λονδίνου και να πειραματιστούν πάνω σε αυτά. Το αποτέλεσμα αυτής της μουσικής περιπλάνησης ακούγεται στο «Lost Signal», με την επαναπροσέγγιση του υλικού να είναι μέσα από μια τελείως διαφορετική, αλλά σίγουρα ενδιαφέρουσα, οπτική γωνία. Ενδεχομένως κάποιοι να θεωρούν πως μια τέτοια κίνηση είναι μάλλον ανούσια στις μέρες μας, ωστόσο με τον τρόπο αυτό οι Code επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν τον ήχο τους και να κάνουν το επόμενοRead More

Posted On Απρίλιος 25, 2017By ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Danny Worsnop – The Long Road Home

Alert! Οι fans των Asking Alexandria θα πρέπει να γνωρίζουν πως η παρθενική προσωπική δουλειά του Danny Worsnop είναι τελείως μακριά από ό,τι κάνει με την μπάντα του. Για αυτό άλλωστε είναι και solo album. Ένα album γεμάτο ποιοτική country και southern rock με βιωματικούς στίχους αφιερωμένους στα μεγάλα προβλήματα που ταλάνισαν τη ζωή του νεαρού frontman. Βαθιά συναισθηματικό, το «The Long Road Home» προτιμά τις κλασικές νότιες εκφάνσεις μιλώντας για ναρκωτικά, αλκοόλ, τις προσωπικές ατυχίες αλλά και για τον Θεό. Όλα αυτά, με τρόπο πειστικό και αληθινό γεμάτο συναισθηματικήRead More

Posted On Απρίλιος 25, 2017By ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΛΟΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Persefone – Aathma

Οι Persefone μας έρχονται από την Ανδόρα και αποτελούν έναν πολύ σοβαρό λόγο για να ασχοληθεί κάποιος με το μικροσκοπικό κρατίδιο που είναι περισσότερο γνωστό ως φορολογικός παράδεισος. Το «Aathma» είναι αισίως το τέταρτο LP της μπάντας που μόλις ολοκλήρωσε την ευρωπαϊκή της περιοδεία με support τους δικούς μας Poem και αποτελεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πρόταση στον χώρο του progressive death metal. Σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές τους και κυρίως το «Spiritual Migration» του 2013, τα prog στοιχεία στη μουσική υπερισχύουν, ενώ τα ακραία ξεσπάσματα είναι ελαφρώς περιορισμένα. ΌλαRead More

Posted On Απρίλιος 24, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Duel – Witchbanger

Στο περσινό ντεμπούτο τους με τίτλο «Fears Of The Dead», οι Duel είχαν κερδίσει το ενδιαφέρον μου με την απλότητα και την αμεσότητα των συνθέσεών τους, κάτι που είχε επισημάνει και στη συνέντευξή του στο rockyourlife.gr ο τραγουδιστής/κιθαρίστας της μπάντας Tom Frank. Έναν χρόνο μετά, οι Αμερικανοί vintage rockers επιστρέφουν με την ίδια συνταγή παλιομοδίτικου rock/proto metal. Κλασική old-school προσέγγιση (τέσσερα κομμάτια σε κάθε πλευρά του βινυλίου), χωρίς fillers, με τσίτα τα γκάζια και αναλογικό ήχο, οι Duel σε αυτό το δεύτερο album τους προσεγγίζουν με παρόμοιο τρόπο τη μουσικήRead More

Posted On Απρίλιος 24, 2017By ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

One Desire – One Desire

Υπάρχει μια νοητή γραμμή που διαχωρίζει κάποια στυλ μουσικής, αν και σπάνια είναι ευδιάκριτη και απόλυτη. Στην περίπτωση του AOR, από τη μία υπάρχει το hard rock, και από την άλλη το εύπεπτο pop. Και οι One Desire, στο ντεμπούτο τους φλερτάρουν επικίνδυνα με πολλά pop στοιχεία. Είναι αυτό κάτι κακό; Όχι απαραίτητα, και ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που καταφέρνουν να το «μαζεύουν» και να σώζουν την κατάσταση. Στα θετικά, υπάρχουν κομμάτια που κρατάνε χαρακτήρα, και δε δείχνουν αποπροσανατολισμένα. «Hurt», «Turn Back Time», «Whenever I’m Dreaming», «Do You Believe» και «BuriedRead More

Posted On Απρίλιος 22, 2017By ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Bad Touch – Truth To Be Told

Από τη Μεγάλη Βρετανία έρχεται ακόμα ένα retro rock σχήμα με αγάπη για τους Led Zeppelin, τους Black Crowes, τους Lynyrd Skynyrd, τους πιο σύγχρονους The Answer αλλά και την sleaze σκηνή του Los Angeles. Όπως αντιλαμβάνεστε, εδώ έχουμε να κάνουμε με τσαμπουκαλεμένο, μπαρουτοκαπνισμένο κιθαριστικό rock n roll, με έμφαση στο ρυθμικό του μέρος, τα δυνατά riffs και την βρώμικη ατμόσφαιρα. Νοσταλγικό αλλά χωρίς να γίνεται γραφικό, το «Truth To Be Told» έρχεται με έντονες rock n roll δόσεις και έμπνευσης να σας τραβήξει την προσοχή. Πολλά υποσχόμενο σχήμα πουRead More

Posted On Απρίλιος 21, 2017By ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Night Ranger – Don’t Let Up

Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύεται κάποιος να δεχτεί ότι μια μπάντα των 80s, η οποία πλέον απαρτίζεται κυρίως από εξηντάρηδες, μπορεί να αποδίδει με πειστικό τρόπο το μελωδικό hard rock με το οποίο είχε γίνει γνωστή. Οι Night Ranger όμως τα καταφέρνουν περίφημα. Οι φωνητικές μελωδίες τους είναι εμπνευσμένες (έστω και αν πάντα θύμιζαν έντονα pop), η δουλειά που έχει γίνει στα δεύτερα φωνητικά ξεχωρίζει, και οι κιθάρες για τις οποίες πάντα φημίζονταν δίνουν και πάλι σεμινάρια. Σύμφωνοι, το «Don’t Let Up» δεν είναι η καλύτερη δουλειά τους, και κάποιαRead More

Posted On Απρίλιος 21, 2017By ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣIn ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Wolfbrigade – Run With The Hunted

Από τα μέσα των 90s όταν και ξεκίνησαν την ξέφρενη πορεία τους (τότε ως Wolfpack), οι Σουηδοί Wolfbrigade παραμένουν πιστοί στα «λυκανθρωπικά» ιδεώδη τους. Ακροβατώντας ανάμεσα στην πιο σκληρή πλευρά του punk και το hardcore και φτάνοντας μέχρι και το extreme metal, οι Σκανδιναβοί εξαπολύουν αισίως την ένατη full-length μουσική τους επίθεση. Στιχουργικά αιχμηροί και πανέξυπνοι, τα βάζουν με όλους και με όλα χωρίς ανούσιες υπερβολές. Ακραίοι μουσικά, με τις κιθάρες και την παραγωγή να έχουν μια ξεκάθαρη 80s προσέγγιση, θυμίζοντας περισσότερο τις δύο πρώτες τους δουλειές στις αρχές τωνRead More