Μιλήσαμε με το συγκρότημα λίγο πριν τις συναυλίες τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Ένα χρόνο μετά τις πολύ επιτυχημένες τους εμφανίσεις σε Θεσσαλονίκη (7 Φεβρουαρίου) και Αθήνα (8 Φεβρουαρίου), οι Δαιμονία Νύμφη επιστρέφουν για να παρουσιάσουν στο ελληνικό κοινό την μυστικιστική βακχική τους τελετουργία. Εμείς βρήκαμε την ευκαιρία για μια κουβέντα με τα μέλη του group, τα οποία μας μετέφεραν τις σκέψεις τους τόσο για τα επερχόμενα live shows τους, όσο και για την μουσική τους.

Σπύρο καλησπέρα, επιστρέφετε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για να δώσετε τα μεγαλύτερα shows σας επί Ελληνικού εδάφους. Πως νιώθετε για αυτό;
Έχουμε και πάλι την αίσθηση ότι πρέπει να ξανακερδίσουμε το στοίχημα! Πέρυσι είχαμε την τύχη να ζήσουμε δύο πολύ δυνατές συναυλίες, αλλά το κοινό δεν είναι ποτέ δεδομένο. Οπότε υπάρχει ενθουσιασμός και χαρά από τη μία αλλά και πίεση μεγάλη για να καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε τις συνθήκες που έχουμε θέσει σαν στόχο.

Η τελευταία σας δουλειά («Macbeth») θεωρείς πως άνοιξε δημιουργικούς δρόμους για εσάς, δεδομένου του ότι αρκετοί θα περίμεναν να μην ξεφύγετε θεματολογικά από το αρχαιοελληνικό στοιχείο;
Καταρχήν να διευκρινίσω ότι αυτή η δουλειά είναι μουσική που γράψαμε για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπως μας ζητήθηκε από την σκηνοθέτρια Αναστασία Ρεβή για το θεατρικό έργο «Μακμπέθ». Στην ουσία δηλαδή είναι μουσική για θέατρο και όχι ακριβώς η τελευταία μας δισκογραφική δουλειά, παρόλο που κυκλοφόρησε σε CD και στο Bandcamp. Παρόλαυτα, στις δισκογραφικές μας δουλειές, ακόμη και πριν από το «Μακμπέθ», υπήρχαν πάντα κομμάτια που θα έλεγα ότι δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το αρχαιοελληνικό στοιχείο.

Όπως;
Για παράδειγμα τα κομμάτια «Enchanting Oneiro», «Politeia Of The Unnamed», «Selene’s Awakening Horos», έχουν ένα ύφος που διαφοροποιείται πολύ σε σχέση με τον ήχο που μας χαρακτήριζε στο album «Ο Βακχικός Χορός Των Νυμφών» για παράδειγμα. Αν τώρα αυτά τα κομμάτια στα αυτιά κάποιων ακροατών ηχούν ως αρχαιοελληνικά, αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Όπως και να έχει, ένας μουσικός οφείλει να κάνει αυτό που του λέει η καρδιά του, είτε είναι το προσδοκώμενο, είτε όχι.

Αντλείτε καθόλου έμπνευση από τα σημερινά προβλήματα τόσο σε κοινωνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο; Θεωρείς πως είναι δυνατόν ένα συγκρότημα να είναι αποκομμένο από το σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι;
Όχι, θεωρώ πως δεν μπορεί να είναι αποκομμένο. Και φυσικά αντλούμε έμπνευση από το σύγχρονο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι και δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά, γιατί δεν θα είχε κανένα νόημα να παίζουμε μουσική που αφορά στο χθες και όχι στο σήμερα. Απλά ο τρόπος που διαλέγουμε να εκφραστούμε είναι μέσω μιας αλληγορίας, ενός παραμυθιού, μιας τελετουργίας.

Αλήθεια, όλη αυτή η σπουδή σας στα αρχαία όργανα πόσο χρόνο απαιτεί από εσάς σε επίπεδο μελέτης;
Τα αρχαία ελληνικά όργανα ήρθαν στα χέρια μας γύρω στο 2000, όταν ο Νίκος Μπρας, εξαιρετικός οργανοποιός και χρόνια μελετητής των αρχαίων οργάνων και της κατασκευής τους, άκουσε τη μουσική μας και μας τα εμπιστεύτηκε. Ο Νίκος είναι αρχικά αυτός που αφιέρωσε ατελείωτα χρόνια για να κατασκευάσει πραγματικά όργανα με ωραίο ήχο και διάρκεια ζωής. Εμείς από τη μεριά μας αφιερώσαμε πολύ χρόνο μέχρι να λύσουμε το πρόβλημα της εκτέλεσης κομματιών που δεν είχαν ηχογραφηθεί αρχικά πάνω σε αυτά τα όργανα. Από εκεί και μετά τα πράγματα ήταν πιο εύκολα και φυσικά βρήκαμε κι εμείς τον τρόπο να εντάξουμε τα όργανα αυτά στη μουσική μας με έναν τρόπο λειτουργικό. Αυτό ήταν το κυριότερο πρόβλημα και όχι τόσο η εκτέλεση των οργάνων.

Όμως από την στιγμή που δεν μπορούμε να αποτυπώσουμε ακριβώς το πώς μπορεί να ακουγόταν η μουσική στην αρχαία Ελλάδα, πως χτίζετε τις συνθέσεις σας προκειμένου να προσεγγίσετε τον συγκεκριμένο ήχο;
Χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να διευκρινίσω ότι δεν προσπαθούμε να προσεγγίσουμε τον αρχαίο ήχο. Η φιλοδοξία μας είναι να ζωντανέψουμε όργανα όπως η λύρα και η πανδούρα και να τους δώσουμε ισάξιο ρόλο με την κιθάρα και τα τύμπανα. Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια, τη «Σελήνη», το παίζουμε πια στις συναυλίες μας μόνο με μια αρχαία λύρα για αυτόν ακριβώς το λόγο και η ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκινητική. Οι συνθέσεις μας χτίζονται όπως ακριβώς χτίζεται ένα rock κομμάτι ή μια μπαλάντα.

Η μουσική παράσταση «Ψυχοστασία» ήταν σημαντική τόσο εκτελεστικά όσο και δημιουργικά για την εξέλιξη σας ως καλλιτέχνες. Όσο «στενάχωρο» και αν ακούγεται κάτι τέτοιο, θα αποδεχόσασταν ποτέ ότι ένα album του παρελθόντος σας αποτελεί την κορυφαία δημιουργική στιγμή της Δαιμονίας Νύμφης;
Σίγουρα όχι. Αν το αποδεχόμασταν αυτό θα ήταν σαν να πιστεύαμε ότι δεν έχουμε κανένα περιθώριο εξέλιξης και κανέναν ορίζοντα αλλαγής και τότε θα είχε έρθει η ώρα να τα παρατήσουμε και να ασχοληθούμε με κάτι άλλο.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πως μπάντες που κινούνται σε παράλληλους με εσάς χώρους όπως οι Wardruna, οι Heilung ή ακόμα και η Myrkur κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Αισθάνεστε δικαιωμένοι που παραμείνατε πιστοί στο μουσικό σας όραμα όταν οι εποχές ήταν διαφορετικές;
Σε έναν βαθμό ίσως ναι, αλλά στην πραγματικότητα δεν είχαμε και ποτέ συναισθήματα αδικημένου. Είναι πολύ ωραίο, όμως, που κατά κάποιον τρόπο έχει δημιουργηθεί μια σκηνή.

Θα συμφωνούσες στο ότι η μουσική σας αποδίδεται καλύτερα χωρίς την «βοήθεια» μικροφώνων και γενικά σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού;
Εξαρτάται. Πριν από χρόνια είχαμε δώσει μια συναυλία στο Gratz της Αυστρίας, σε έναν τεράστιο χώρο κλασικής μουσικής που είχε κατασκευαστεί με τέτοιες προδιαγραφές που δεν χρειαζόντουσαν μικρόφωνα. Ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία για εμάς, καθώς για πρώτη φορά είχαμε απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Φυσικά αυτή ήταν μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, τέτοιοι χώροι δεν υπάρχουν παντού. Αφού χρειαζόμαστε λοιπόν τον εξοπλισμό θα έλεγα ότι η μουσική μας αποδίδεται καλύτερα με τη βοήθεια του πιο σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού.

Θεωρείς πως υπάρχουν συγκεκριμένοι χώροι που η μουσική σας αποδίδεται στον μέγιστο βαθμό ή πιστεύεις πως αυτό δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο; Αν μπορούσες να διαλέξεις ένα οποιοδήποτε μέρος για να δώσεις μια παράσταση, ποιο θα ήταν αυτό;
Σε μια ζωντανή συναυλία όλα παίζουν ρόλο, ο χώρος, ο χρόνος, το τοπίο, η ψυχοσύνθεση και των δύο πλευρών, μουσικών και κοινού. Δεν είναι επομένως μόνο ο χώρος που παίζει καθοριστικό ρόλο, η μουσική είναι αυτή που είναι και αναδεικνύεται ή αδικείται ανάλογα με τις συνθήκες. Αν μπορούσαμε, βέβαια, να διαλέξουμε το χώρο, θα επιλέγαμε πρώτα τα αρχαία θέατρα. Είναι πάντα χτισμένα στα πιο όμορφα σημεία κι έχουν μια αύρα μυστηριακή που μας ταιριάζει.

Με τις ψηφιακές πλατφόρμες και τον τρόπο που πλέον οι περισσότεροι ακούν μουσική, θεωρείς πως ο χώρος για έργα όπως αυτά που παρουσιάζετε περιορίζεται;
Δεν νομίζω, οι Δαιμονία Νύμφη έχουν λογαριασμό στο Bandcamp, είναι στο Spotify και φυσικά βρίσκει κανείς τα πάντα στο YouTube και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.

Πότε μπορούμε να περιμένουμε νέο δίσκο από την Δαιμονία Νύμφη;
Έχουμε ήδη μαζέψει πάρα πολύ υλικό και έχουμε ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις εδώ και καιρό. Αλλά δεν έχω συγκεκριμένη απάντηση γιατί πραγματικά δεν έχω ιδέα πότε θα ολοκληρωθεί ο νέος δίσκος. Τον τελευταίο καιρό ασχοληθήκαμε με πολλά και διαφορετικά projects και δεν εξασφαλίσαμε το χρόνο που απαιτούνταν για να ολοκληρωθούν οι ηχογραφήσεις.

Τελευταία ερώτηση… Με ποιον καλλιτέχνη ή συγκρότημα θα ήθελε να συνεργαστεί δισκογραφικά ή επί σκηνής η Δαιμονία Νύμφη;
Είμαστε από τις μπάντες που αγαπούν τις συνεργασίες και είναι πολλοί οι καλλιτέχνες, γνωστοί και άγνωστοι, με τους οποίους θα θέλαμε να συνεργαστούμε, οπότε δεν θα είχε νόημα να τους απαριθμήσω.

Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη!

Οι Δαιμoνία Νύμφη στο Facebook
Το κανάλι του συγκροτήματος στο YouTube
Ακολουθήστε τους Δαιμονία Νύμφη στο Instagram
Οι Δαιμονία Νύμφη στο Twitter
Το προφίλ των Δαιμονία Νύμφη στο Bandcamp

 

 

Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.