Posted On 19 Απριλίου 2017 By In ΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣ With 551 Views

Deep Purple – Infinite

Κάθε κυκλοφορία των Βρετανών rockers έχει ειδικό βάρος, για λόγους οι οποίοι περιττεύουν να αναφερθούν. Όπως ήταν αναμενόμενο, το «Infinite» δεν είναι ο δίσκος που μπορεί να σταθεί πλάι στις δουλειές των βετεράνων rockers στα 70s, είναι όμως καλύτερο από το «Now What?» του 2013. Και νομίζω πως πλέον οι συγκρίσεις θα πρέπει να γίνονται σε αυτό το επίπεδο. Πιο απλά, το νέο album των βετεράνων rockers είναι πιο… Deep Purple από τον προκάτοχό του. Πιο βαρύ, πιο προοδευτικό, αλλά φυσικά και πιο νωχελικό σε σχέση με τα αριστουργήματα του παρελθόντος. Με την μπάντα πλέον απελευθερωμένη εδώ και χρόνια από το βάρος των κλασικών δισκογραφικών υποχρεώσεων που επιβάλουν οι εταιρίες, κυκλοφορούν χωρίς άγχος τη μουσική που γουστάρουν. Ειδική αναφορά σε Don Airey και Steve Morse. Η διασκευή πάντως στο «Roadhouse Blues» περνά μάλλον αδιάφορη.

Συγκρότημα: Deep Purple
Album: Infinite
Label: EarMusic
Ημ. Κυκλοφορίας: 07/04/2017

Κάθε κυκλοφορία των Βρετανών rockers έχει ειδικό βάρος, για λόγους οι οποίοι περιττεύουν να αναφερθούν. Όπως ήταν αναμενόμενο, το "Infinite" δεν είναι ο δίσκος που μπορεί να σταθεί πλάι στις δουλειές των βετεράνων rockers στα 70s, είναι όμως καλύτερο από το "Now What?" του 2013. Και νομίζω πως πλέον οι συγκρίσεις θα πρέπει να γίνονται σε αυτό το επίπεδο. Πιο απλά, το νέο album των βετεράνων rockers είναι πιο... Deep Purple από τον προκάτοχό του. Πιο βαρύ, πιο προοδευτικό, αλλά φυσικά και πιο νωχελικό σε σχέση με τα αριστουργήματα του παρελθόντος. Με την μπάντα πλέον απελευθερωμένη εδώ και χρόνια από το βάρος των κλασικών δισκογραφικών υποχρεώσεων που επιβάλουν οι εταιρίες, κυκλοφορούν χωρίς άγχος τη μουσική που γουστάρουν. Ειδική αναφορά σε Don Airey και Steve Morse. Η διασκευή πάντως στο "Roadhouse Blues" περνά μάλλον αδιάφορη. Συγκρότημα: Deep Purple Album: Infinite Label: EarMusic Ημ. Κυκλοφορίας: 07/04/2017
ΗΧΟΣ - 7
ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ - 6.5

6.8

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

7

Tags :

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ

Αλλεργικός στους εγωκεντρικούς τύπους, τους ξερόλες και τους δήθεν, κοιτάζει μόνο τη δουλειά του, την οποία και επιθυμεί να κάνει όσο καλύτερα μπορεί. Προσέχει να μένει όσο μπορεί μακριά από οποιουδήποτε είδους φανατισμένους ανθρώπους, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη έλλειψης ευφυΐας αλλά και ανασφάλειας του ατόμου. Η σχέση του με τη μουσική μπορεί να χαρακτηριστεί εθιστική, μιας και η έλλειψη της μπορεί να προκαλέσει στερητικό σύνδρομο.