Posted On 12 Μαΐου 2017 By In BEHIND GREAT COVERS, Προτεινόμενα With 837 Views

«Διαβάζουμε» την εφημερίδα του «Thick As A Brick»

Τον Μάρτιο του 1972 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η εφημερίδα «The St. Cleve Chronicle and Linwell Advertiser», η οποία παρουσίαζε τα γεγονότα της τυπικής μικρής Αγγλικής πόλης St Cleve. Το παράδοξο με την εφημερίδα αυτή ήταν ότι κυκλοφόρησε μόνο στα ράφια των δισκοπωλείων, αφού δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να μπει στο εξώφυλλο του καινούργιου, τότε, album των Jethro Tull «Thick as a Brick».

Η εποχή εκείνη, δηλαδή τα τέλη της δεκαετίας του 60 και τα πρώτα χρόνια του 70, γέννησε μερικά από τα τέρατα της progressive σκηνής, όπως οι Pink Floyd, οι King Crimson, οι ELP κ.ά. Το «κακό» με τους περισσότερους από αυτούς ήταν ότι παίρνανε τον εαυτό τους πολύ στα σοβαρά (τάδε έφη ο Ian Anderson σε συνέντευξη του) και κάθε δίσκος τους ήταν και ένα  project πειραματισμών με διαφορετικά μουσικά είδη, όργανα, samples κτλ.

Οι Jethro Tull δεν παρασύρθηκαν από τη μόδα της εποχής, και σίγουρα δεν ήθελαν να αποδείξουν ότι και αυτοί μπορούν να δέσουν άψογα την rock με τη jazz ή οποιοδήποτε άλλο είδος

Αφού λοιπόν όλοι οι progressive rockers βγάζανε και από ένα concept album, έπρεπε να ακολουθήσουν το συρμό και οι Jethro Tull. Αν και πολλοί ειδήμονες χαρακτηρίζουν το «Aqualung», προκάτοχο του «Thick As A Brick», σαν concept album, ο Ian Anderson απορρίπτει το χαρακτηρισμό, με το επιχείρημα ότι απλά έτυχε να περιέχει μερικά κομμάτια που μιλάνε για το ίδιο θέμα.

Το Δεκέμβριο του 1971 οι Jethro Tull, πέρασαν την πόρτα των Morgan Studios στο Λονδίνο αποφασισμένοι να ηχογραφήσουν το υπέρτατο concept album. Όχι δεν παρασύρθηκαν από τη μόδα της εποχής, και σίγουρα δεν ήθελαν να αποδείξουν ότι και αυτοί μπορούν να δέσουν άψογα την rock με τη jazz ή οποιοδήποτε άλλο είδος. Αυτό που ήθελαν ήταν να βγάλουν τη γλώσσα στους «ψαγμένους» συναδέλφους τους. Τι άλλο θα μπορούσε να περιμένει άλλωστε κάποιος από μια παρέα Βρετανών, φανατικών των Monty Python;

Το αποτέλεσμα του εγχειρήματος ήταν σίγουρα ριζοσπαστικό. Το «Thick As Brick», ικανοποιούσε όλες τις προϋποθέσεις ενός concept LP. Εξαιρετικές, ιδιοφυείς και πομπώδεις συνθέσεις άψογα δεμένες μεταξύ τους, μελωδίες που «μένουν», πιασάρικοι στίχοι και ένα συγκεκριμένο ενιαίο θέμα το οποίο παρουσιάζεται και στο εξώφυλλο του, το οποίο είναι ουσιαστικά μια παρωδία των τοπικών εφημερίδων της αγγλικής επαρχίας, και της κακής δημοσιογραφίας που τις χαρακτήριζε.

Οι περισσότερες ειδήσεις είχαν καθαρά χιουμοριστικό χαρακτήρα. Για να γίνουν πιο αληθοφανείς επιστρατεύτηκαν τα μέλη του συνεργείου τους, τα οποία πόζαραν για τις φωτογραφίες που συνόδευαν τα άρθρα.

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας παρουσιάζει τον  οχτάχρονο ποιητή Gerald Bostock, αποκύημα της φαντασίας του Ian Anderson. Ο Bostock χαρακτηρίζεται από τον αρθρογράφο ως ένας μικρός Μίλτωνας – παιδί θαύμα της τοπικής κοινωνίας της φανταστικής πόλης St Cleve, ο οποίος μόλις κέρδισε έναν πολύ σπουδαίο διαγωνισμό ποίησης με το επικών διαστάσεων ποίημα του «Thick Αs Α Brick». Το ποίημα αυτό, όπως αναφέρει η εφημερίδα, ήταν η πηγή της έμπνευσης για τον καινούργιο δίσκο των Jethro Tull, τον οποίο δίσκο σχολιάζει ο κριτικός μουσικής Julian Stone-Mason (ψευδώνυμο του Ian Anderson).

Δυστυχώς όμως ο μικρός ποιητής Gerald Bostock χάνει το βραβείο του, εξαιτίας της ανάρμοστης συμπεριφοράς που επέδειξε όταν απήγγειλε το ποίημα του στο BBC, προκαλώντας την αντίδραση της κοινής γνώμης. Η αποκλίνουσα συμπεριφορά του ήταν και εκείνη που γέννησε υποψίες ότι ο Bostock ήταν ο πατέρας του παιδιού της δεκατετράχρονης Julia Fealey (η οποία φαίνεται στη φωτογραφία του εξωφύλλου δίπλα του), ωστόσο το άρθρο συνεχίζει με τις δηλώσεις του γιατρού ο οποίος πιστεύει ότι το κορίτσι ψεύδεται για να προστατεύσει τον πραγματικό πατέρα του παιδιού της. Η ιστορία της εγκυμοσύνης εμφανίζεται στο εσώφυλλο του δίσκου, μαζί με άλλες μικρότερες ιστορίες τις οποίες έγραψε ο Anderson, μαζί με άλλα δύο μέλη της μπάντας,  τους John Evan και Jeffrey Hammond. Οι περισσότερες ειδήσεις είχαν καθαρά χιουμοριστικό χαρακτήρα. Για να γίνουν πιο αληθοφανείς επιστρατεύτηκαν τα μέλη του συνεργείου τους, τα οποία πόζαραν για τις φωτογραφίες που συνόδευαν τα άρθρα.  Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Roy Eldridge, σχεδιαστή στη δισκογραφική Chrysalis, του οποίου η προηγούμενη καριέρα ως δημοσιογράφος βοήθησε πάρα πολύ στο όλο στήσιμο.

Ο Ian Anderson, δήλωσε κάποτε πως το εξώφυλλο χρειάστηκε περισσότερο χρόνο να φτιαχτεί από ότι ο δίσκος για να ολοκληρωθεί. Αν οι Jethro Tull υπέκυπταν στις επιταγές της Chrysalis Records το εξώφυλλο θα ήταν ένα συνηθισμένο, παρόμοιο ίσως με κάποιο από τα προηγούμενα τους. Ένα συνηθισμένο εξώφυλλο ωστόσο δεν θα μπορούσε να τελειοποιήσει την έννοια του concept album, το οποίο πρέπει να είναι άψογο και λεπτομερώς δουλεμένο  από όλες τις απόψεις, μουσικά, στιχουργικά και καλλιτεχνικά. Ευτυχώς λοιπόν που δεν υπέκυψαν και επιστράτευσαν τη φαντασία τους, μαζί με  το Βρετανικό τους χιούμορ και τις θαυμαστές μουσικές τους ικανότητες χαρίζοντας στον κόσμο ένα από τα καλύτερα προοδεύτικά δημιουργήματα, όχι μόνο στον χώρο της rock, αλλά και της μουσικής γενικότερα.

Tags :

ΜΑΡΙΑ ΝΤΙΝΤΗ

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Μένει στην Αθήνα τα τελευταία 14 χρόνια. Αγαπάει τα ξωτικά όλων των φυλών, τον Batman, τον Tarantino, τους Pink Floyd και τον Nick Cave. Στο Game of Thrones είναι με τους Stark και σίγουρα δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το θάνατο του Nedd Stark στον πρώτο κύκλο. Θα ήθελε να μένει στην άκρη μιας λίμνης σε ένα πέτρινο σπίτι στη Σκωτία.