Η δισκογραφία των New Model Army στο μικροσκόπιο

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Posted on Αύγουστος 26, 2018, 12:13 μμ
2 mins

Με τον Justin Sullivan με συνδέει μεγάλη λατρεία. Τον θεωρώ των Bob Dylan της γενιάς μου, μεγάλωσα μαζί του, ενώ και ο Ricky Warwick (The Almighty, Black Star Riders) πέρασε από τις τάξεις του σχήματος. Μου έχει συμπαρασταθεί μουσικά σε δύσκολες στιγμές της ζωής μου, όπως η συναυλία του 2013 μια μέρα μετά την απόλυσή μου, δείχνοντάς μου τον δρόμο να συνεχίσω ενώ η περσινή μου συνέντευξη μαζί του ήταν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες του rockyourlife.gr.

Λίγο πριν κηρύξει το Ευαγγέλιο των New Model Army από την σκηνή του Gagarin, επιχειρούμε μια βουτιά στην πλούσια δισκογραφία τους και περιμένουμε έναν από τους πιο πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες της Ευρώπης να μας θυμίσει τι εστί μουσική με άποψη.

High (2007)
Πρόκειται για το πιο «κουρασμένο» και αδιάφορο album των New Model Army. Το «High» μοιάζει να έχει τα σωστά συστατικά, την post punk αισθητική που χρειάζεται, όμως διακατέχεται από μια διεκπεραιωτική διάθεση που στοιχίζει στην μπάντα. Το «Bloodsports» αποτελεί την μοναδική αναλαμπή ενός δίσκου που κινείται σε ρηχά νερά και μας ξενερώνει εξαιτίας των απαιτήσεων που έχουμε από μια μπάντα στο βεληνεκές των New Model Army.

 

 

Eight (2000)
Οι New Model Army δεν έχουν κυκλοφορήσει ως σήμερα κακό album, όμως το «Eight» πλησιάζει επικίνδυνα στο να χαρακτηριστεί από -επιεικώς- αδιάφορο ως μέτριο. Εκνευριστικά επίπεδο, με έντονες folk ανησυχίες, «κουρασμένες» rock ιστορίες, διασώζεται οριακά χάρη στην στιχουργική ευφυΐα του Sullivan αλλά και τις εμπνεύσεις των «Someone Like Jesus» και «You Weren’t There».

 

 

Today Is A Good Day (2009)
Ακόμα μια δουλειά στο ύφος της μεσαίας περιόδου των New Model Army, με πιο σκληρό ήχο, μελωδίες αλλά και μέτριες συνθέσεις. Κομμάτια όπως το «Today Is A Good Day», «Ocean Rising», «Mambo Queen Of The Sandstone City» έχουν ένα παραπάνω ενδιαφέρον, με τον Sullivan να «ντύνει» με τους υπέροχους στίχους του τον δίσκο.

 

 

 

Carnival (2005)
Με την βοήθεια του παραγωγού Chris Tsangarides, κυκλοφορεί το Carnival στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας. Οι New Model Army αποδεικνύουν πως έχουν πράγματα να πουν με τα «Carlisle Road» και «Too Close To The Sun», με το συνθετική οίστρο του συγκροτήματος ωστόσο να βρίσκεται σε ύπνωση.

 

 

Between Wine And Blood (2014)
Η συνέχεια του «Between Dog And Wolf» με νέα τραγούδια και ζωντανές εκτελέσεις του album της περασμένης χρονιάς, μας πείθει ότι κάλο συμβαίνει και πάλι στο στρατόπεδο των New Model Army. Τα σημάδια ανάκαμψης είναι δυνατά και ο Sullivan δείχνει ξανά έτοιμος να οδηγήσει με ασφάλεια το πλοίο.

 

 

 

Between Dog And Wolf (2013)
Επιστροφή στην φόρμα θα πουν πολλοί και η αλήθεια είναι αυτή. Μια δουλειά με επίπεδο, έστω και αν η μπάντα δεν φτάνει στα επίπεδα του παρελθόντος. Με συνθέσεις όπως το «Seven Times» και το «Lean Back And Fall», ο δίσκος καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό να εκπληρώσει τις προσδοκίες, έστω και αν η πραγματικά μεγάλη στιγμή απουσιάζει. Ακόμα και έτσι όμως, μας κάνει να χαμογελάσουμε με τον έντονο αίσθημα ζωντάνιας και την ενέργεια. Κίνηση ματ και η προσθήκη του μπασίστα Ceri Monger, του οποίου η αγάπη για τον πιο σκληρό ήχο είναι η ένεση που θα ξυπνήσει το θηρίο.

 

Raw Melody Men (1991)
Μια ηχογράφηση από την εποχή που ο κέλτικος ήχος του βιολιού συναντούσε ακουστικά όργανα και τον ηλεκτρισμό σε συναυλίες, ακτιβιστικές και πολιτικές συγκεντρώσεις απέναντι σε κάθε λογής απολυταρχικό καθεστώς. Το «Raw Melody Men» είναι ένα ηχητικό ντοκουμέντο που δίνει μια καλή ιδέα του πως ήταν η εποχή που ο Sullivan μοίραζε απλόχερα την φλόγα της επανάστασης στην Ευρώπη των γιάπηδων και των βολεμένων αριστερών.

 

 

B-Sides & Abandoned Tracks (1994)
Όταν σε μια συλλογή υπάρχουν τραγούδια σαν τα «Marry The Sea», «Brave New World», «Trust», «Modern Times» καταλαβαίνεις την αξία του σχήματος που αφήνει τέτοια post punk, alt/rock διαμάντια εκτός της κύριας δισκογραφίας του. Δίσκος που φανερώνει την δαιμονιώδη κατάσταση στην οποία βρισκόταν τα προηγούμενα χρόνια η παρέα του Sullivan.

 

 

Lost Songs (2002)
Μόνο και μόνο για το «If You Can’t Save Me», αυτή η συλλογή με ακυκλοφόρητα τραγούδια αξίζει περισσότερο από αρκετά albums που κυκλοφόρησε τόσο το ίδιο το σχήμα στην κουρασμένη του περίοδο, όσο και το σύνολο -σχεδόν- της Brit pop και της σκηνής του Manchester.

 

 

 

 

Strange Brotherhood (1998)
Ο εκ των ιδρυτών του σχήματος Robert Heaton αποχαιρετά την μπάντα μετά από αυτό το album, πρώτο των New Model Army στην δική τους εταιρία. Πιο γλυκόπικρο, με τους ρυθμούς να έχουν πέσει και την ανάγκη της μπάντας να μιλήσει για όλα όσα δε λειτουργούν στον κόσμο αλλά και την ζωή του Sullivan, η κούραση και η τριβή από τις συνεχόμενες περιοδείες είναι εμφανής. Παρόλα αυτά, εδώ θα ακούσεις αρκετά μικρά κομψοτεχνήματα όπως τα «Wonderful Way To Go», «Queen Of My Heart», «Over The Wire» καθώς και το συναισθηματικά φορτισμένο «Lullaby».

 

No Rest For The Wicked (1985)
Η δεύτερη δουλειά των Βρετανών είναι η πιο σκληρή, πιο σκοτεινή και αυτή που αναδεικνύει περισσότερο το έντονο συναίσθημα της αδικίας και της ανάγκης απονομής δικαιοσύνης. Ένα ιδεολογικά κατευθυνόμενο album με το σχήμα να ψάχνει ακόμα τον ήχο του, με τα punk και new wave στοιχεία να «παλεύουν» με τις πιο παραδοσιακές rock φόρμες και δομές. Τα «Better Than Them», «No Rest» προεξοφλούν ότι κάτι μεγάλο όντως ετοιμάζεται, με την μεταμόρφωση της μπάντας από κάμπια σε πεταλούδα να ολοκληρώνεται στο επόμενο album.

 

 

Vengeance (1984)
Το ντεμπούτο των New Model Army αποτελεί μια μουσική επιλογή για γενναίους Μακριά από την ρομαντική pop και το νέο κύμα, δανειζόμενοι την μεταλλική επιθετικότητα αλλά και τον punk ενθουσιασμό, οι Άγγλοι δημιουργούν -ή αν προτιμάτε προσπαθούν να δημιουργήσουν- εξαρχής τον δικό τους ήχο. Εναλλακτικοί αλλά και σκληροί, οργισμένοι μα και ευαίσθητοι, μας σερβίρουν ένα πρωτόλειο album με τραγούδια γεμάτα κοινωνική ευαισθησία, όπως τα «Small Town England», «A Liberal Education» αλλά και το ομώνυμο. Η μουσική καταιγίδα των New Model Army που θα σαρώσει τα στεγανά ανάμεσα στα διάφορα μουσικά κινήματα και θα αφυπνίσει συνειδήσεις είχε μόλις ξεκινήσει.

The Love Of Hopeless Causes (1993)
Το τελευταίο άλμπουμ για πολύ καιρό, στο οποίο η κριτική ματιά του Sullivan θα συγκεραστεί με τους πολεμικούς παιάνες και τις ενδοσκοπήσεις οάσεις που μας είχε συνηθίσει. Σαφέστατα πιο σκληρό και λιγότερο λυρικό από την προηγούμενη δουλειά τους, ορίζει τον νέο τους ήχο. Τραγούδια σαν το ομώνυμο, το επικό αντιπολεμικό ύμνο «Here Comes The War», την κραυγή αγωνίας για την κοινωνία της ευμάρειας των 90s με το «Understand you» και το τραγούδι που μιλά με τον πιο λυρικό τρόπο για τη αποτυχία της κοινωνάς των μεγαλουπόλεων, το «Bad Old World», ένα ακόμη χαστούκι στα κινήματα των «δήθεν» που μόλις έχουν αρχίσει να πλημμυρίζουν Ευρώπη και ΗΠΑ, με τους αριστερούς με τις «δεξιές» τσέπες. Μελαγχολία, απογοήτευση αλλά και στράτευση στον αγώνα για ανθρώπινη κοινωνία, δίχως τον ολοκληρωτισμό και τις ακρότητες των αριστερών κινημάτων και την ιδεοληψία και τον ρατσισμό των ακροδεξιών, ενάντια στο κατεστημένο, με συστήματα αξιών ως πρόταση.

Impurity (1990)
Η συνέχεια του «Thunder And Consolation» σε ένα album εσωστρεφές γεμάτο από την επαφή του Sullivan με την trance/ambient σκηνή. Μια μίξη folk, εναλλακτικού rock, post punk και ηλεκτρονικών ήχων, σε ένα ταξίδι στοχασμού πάνω στις ανθρώπινες αξίες, με το μωβ και τα σκούρα χρώματα να δίνουν το στίγμα του album. Δώστε προσοχή στα υπέροχα «Vanity» και «Lust For Power». Με τον στίχο που σημάδεψε τις γενιές των 90s «When I was young they taught me well to always play to win, But they never said what happens when you’ve won the bloody game» του «Lurhstaap», αλλά και το ταξιδιάρικο «Space», το «Impurity» συναρπάζει, εκπλήσσει και σε προκαλεί για απαιτητικές ακροάσεις ακόμα και σήμερα.

Winter (2016)
Επιστρέφοντας από χρόνια μετριοτήτων και με έντονο το metal στοιχείο στον ήχο τους, οι New Model Army αποφασίζουν να μιλήσουν για το όνειρο της διαλυμένης Ευρώπης, για τους ανθρώπους που συνθλίβονται από τον κρατισμό των «σοσιαλιστικών» καθεστώτων και τον άκρατο καπιταλισμό των Δυτικών κοινωνιών, την αποξένωση και τον έρωτα που τσακίζεται στα βράχια του ατομισμού. Τους πρόσφυγες από τις εμπόλεμες ζώνες σε όλο τον κόσμο, και τις χαμένες ψεύτικες ελπίδες. Με μαεστρία, οι Βρετανοί καταφέρνουν να βάλουν φωτιά με την μουσική τους, καθώς το «Winter» σε «αφοπλίζει» με τραγούδια σαν το «Burn The Castle», το «Die Trying», το «Drifts» αλλά και το ομώνυμο. Οι New Model Army επανήλθαν με ξεκάθαρο όραμα, σε μια εποχή που τους έχουμε μεγάλη ανάγκη.

The Ghost Of Cain (1986)
Θα τοποθετούσα το «The Ghost Of Cain» στην κορυφή της δισκογραφίας των New Model Army, αλλά η διαφορά του με το «Thunder And Consolation» είναι η νεανική δύναμη, η ωμότητα και απολυτότητα της νεανικής επανάστασης που το διαφοροποιεί από την σαφή ωριμότητα του διαδόχου του. αδιαφορώντας για συμβάσεις και ωραιοποιήσεις, ο Sullivan ως γνήσιος ποιητής του δρόμου εκπλήσσει με την ωμή βία της αντεκδίκησης και της αυτοδικίας για την οποία τον αγαπήσαμε στο «The Hunt», συγκλονίζει με την ερωτική απόγνωση του «Lovesongs» και μιλά για τον εχθρό, σε μια εποχή ευμάρειας και σιωπής στον Δυτικό κόσμο στο «51st State». Κάθε τραγούδι σε αυτόν εδώ τον δίσκο είναι μαχαιριά στους απολυταρχικούς κυβερνώντες, ασχέτως χρώματος. Εκεί όπου η επανάσταση έχει πρόσωπο.

Thunder And Consolation (1989)
Το album που συνόψισε την ωριμότητα των Νew Μodel Αrmy. Μουσικά μια υπέροχη μίξη, post punk, metal, alternative rock, folk, punk και στιχουργικά ένα ακόμη ενδοσκοπικό δημιούργημα κριτικής σκέψης από τον Sullivan. Το ηλεκτρικό βιολί του Ed Alleyne-Johnson κάνει το punk/rock/heavy της μπάντας λίγο πιο Κέλτικο και σαφώς πιο σκεπτόμενο, προσθέτοντας και την απαραίτητη δόση μελαγχολίας. Μεταξύ ίσων θα ξεχωρίσω τα «I Love The World», «Stupid Questions» αλλά και τον ύμνο για την ζωή στην μικρή πόλη, το «Green And Grey». Αναμφίβολα ένα από τα albums που καθόρισαν το Βρετανικό rock για τον 20ο αιώνα, πολιτικοποιημένο, ευαίσθητο μα πάνω από όλα σκεπτόμενο.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.