ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ IN FOCUS

The Final Countdown: Από την ιδέα στο φαινόμενο 30 χρόνια μετά

Ένα μουσικό riff, γραμμένο από έναν πολύ ταλαντούχο σουηδό vocalist, περίπου 35 χρόνια πριν, έμελλε ν’ αλλάξει την πορεία τόσο ενος ανερχόμενου συγκροτήματος, όσο και την ιστορία των αγαπημένων 80s hairbands. Ο Joey Tempest με ένα δανεικό synthesizer, κάπου μεταξύ 1981-1982, γράφει ένα riff το οποίο προόριζε για εισαγωγή κατά…

Ένα μουσικό riff, γραμμένο από έναν πολύ ταλαντούχο σουηδό vocalist, περίπου 35 χρόνια πριν, έμελλε ν’ αλλάξει την πορεία τόσο ενος ανερχόμενου συγκροτήματος, όσο και την ιστορία των αγαπημένων 80s hairbands. Ο Joey Tempest με ένα δανεικό synthesizer, κάπου μεταξύ 1981-1982, γράφει ένα riff το οποίο προόριζε για εισαγωγή κατά την έναρξη συναυλιών. Ωστόσο το 1985, ο μπασίστας John Levén είχε την απαιτούμενη διορατικότητα και έπεισε τον Tempest να γράψει ένα τραγούδι πάνω σε αυτό το riff. Ο τελευταίος δεν δίστασε να το κάνει και έχοντας σαφείς επιρροές από το “Space Oddity” του David Bowie, γράφει ένα τραγούδι για την ανθρωπότητα που εγκαταλείπει τον πλανήτη γη. Το τραγούδι αυτό με τον ιδιαίτερο τίτλο, αποδείχθηκε πως ήταν ο πύραυλος που θα εκτόξευε τη μπάντα στον γαλαξία των Αθανάτων της rock. Πλέον, όλοι έμαθαν τους Europe και αναγνώριζαν το “The Final Countdown” από την πρώτη κιόλας νότα. Το κομμάτι έδωσε το όνομά του στο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι Europe στις 26 Μαϊου του 1986, εκτοπίζοντας την υποψηφιότητα της ήδη μεγάλης επιτυχίας “Rock the Night”.

thefinalcountdownin

Στο άλμπουμ αυτό το συγκρότημα έπαιξε τα ρέστα του και δικαιώθηκε. Το ήδη πετυχημένο “Rock the Night” πλαισιώθηκε από πολλά καινούρια, αλλά και re-mastered κομμάτια όπως το “On the Loose”. Τα ολόφρεσκα “Danger on the track” και “Ninja”, καθώς και η δυναμική μπαλάντα “Carrie”, ήταν από τα πιο δυνατα χαρτιά. Και αν αυτά δεν φαινόντουσαν αρκετά, μια μόλις εβδομάδα πριν την έναρξη των ηχογραφήσεων του άλμπουμ στην Ελβετία, ο Tempest παρουσιάζει και το “Cherokee”- ένα κομμάτι εμπνευσμένο από την ιστορία των ιθαγενών της Αμερικής. Πλέον το παζλ έμοιαζε συμπληρωμένο και με αιχμή του δόρατος -στη θέση Νο.1 του άλμπουμ- το “The Final Countdown”, οι Europe ήταν έτοιμοι να κάνουν το μεγάλο άλμα. Κάπως έτσι 30 ακριβώς χρόνια πριν, κυκλοφορούν έναν δίσκο που κατέκτησε τη διεθνή αγορά. Πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα διεθνώς και σκαρφάλωσαν στην κορυφή σε πολλές χώρες. Χαρακτηριστικός δυναμικός ρυθμός, άφθονες power chords, ροκ μέταλλο στη φωνή, αλλά και εκείνο το “ανήθικα ξεσηκωτικό” synthesizer, κατέστησαν το άλμπουμ μια πραγματική αποθέωση της 80s ροκ κουλτούρας.

Η διεθνής αποδοχή και επιτυχία του άλμπουμ είναι δεδομένη και θα ήταν άσκοπο να βγάλουμε τα τεφτέρια για να μετρήσουμε τις διακρίσεις του. Η πραγματική μαγεία του “The Final Countdown” βρίσκεται πολύ πέρα από τα βραβεία και έχει καθαρά κοινωνική διάσταση. Δεν είναι τυχαίο που παραμένει αναγνωρίσιμο από τα πρώτα δευτερόλεπτα ακόμα και σήμερα – 30 χρόνια μετα. Αυτή εξάλλου είναι και η δύναμη της μουσικής. Η ευχή και η κατάρα της, ίσως. Εμείς οι άνθρωποι ταυτίζουμε τη μουσική με γεγονότα, με εποχές και καταστάσεις. Αγαπάμε και μισούμε τραγούδια τα οποία στο άκουσμα και μόνο, μπορούν να χτυπήσουν ακόμα και τις πιο ευαίσθητες χορδές. Ένα ανέμελο καλοκαίρι -το τελευταίο ίσως με ολόκληρη την παλιοπαρέα, ένας απωθημένος έρωτας, ένα νοσταλγικό άρωμα ή εκείνο το ταξίδι, όπου πέρασες ώρες ατελείωτες στο τιμόνι. Όλα αυτα μπορουν να μεταφραστούν και να ξαναγραφτούν με νότες και ρυθμό στο υποσυνείδητο, αποτελώντας εκείνα τα τραγούδια που μας έμαθαν να αισθανόμαστε.

Στη δική μας περίπτωση του Ελληνικού μοντέλου κοινωνίας, το “Final Countdown” αγκαλιάστηκε θερμά και συνδέθηκε με μερικές από τις ενδοξότερες στιγμές εθνικής υπερηφάνειας. Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, η ροκ μουσική και οι “μαλλιάδες” που την εκπροσωπούσαν, έδιναν τη δική τους μάχη για να ξεπεράσουν τα ταμπού της σεμνοτυφίας και να κατακτήσουν το κοινό. Ένα κοινό ενθουσιώδες, με φρέσκιες κι επαναστατικές ιδέες που έβλεπε μέσα στη ροκ μουσική, εκείνη τη φωνή που ήθελε για χρόνια να φωνάξει. Με το έδαφος να είναι τόσο πρόσφορο, η μουσική έμελλε να βρει στον αθλητισμό εκείνη την ώθηση που χρειαζόταν, αποδεικνύοντας πόσο δυνατά μπορούν να ενώσουν διαφορετικούς ανθρώπους.

Έχοντας ήδη ένα χρόνο κυκλοφορίας, το κομμάτι “The Final Countdown” επιλέγεται να παίζει στα μεγάφωνα των γηπέδων του Ευρωμπάσκετ του ’87 προς τέρψιν των θεατών. Ο Ιούνιος του 1987 έμελλε να είναι από τους πιο ένδοξους του Ελληνικού αθλητισμού και η Ελλάδα, σκαλί-σκαλί ανηφόριζε προς την κορυφή, υπό τους ήχους των Europe. Κάθε νίκη ηταν η μεγαλύτερη μέχρι την επόμενη και οι θεατές ξεσηκώνονταν με το “Final Countdown”, το οποίο αποδείχτηκε πως τελικά ήταν η αντίστροφη μέτρηση μιας νεας διαστημικής εκτόξευσης. Αυτή τη φορα στην κορυφή της μπασκετικής Ευρώπης. Το τραγούδι αυτό συνδυάστηκε με ακόμα έναν σύγχρονο μύθο του Δαυίδ εναντίον του Γολιάθ. Και εκείνο το synthesizer συνόψιζε την έκσταση της σύγχρονης εποποιίας. Θέλοντας και μη, το κομμάτι αυτό χαρακτήρισε μια ολόκληρη γενιά και συνδυάστηκε σε βαθμό απόλυτο με το “Θαυμα του ’87”. Το “Final Countdown” για τον Έλληνα ήταν ο Νικ Γκάλης, ο Δράκος, ο Αγαθός Γίγαντας, ο Φασούλας και τ’ άλλα παιδιά. Ήταν το κομμάτι που έμαθε στον Έλληνα το μπάσκετ, που ξεσήκωσε τα πιτσιρίκια, τους νέους, τη νοικοκυρά. Το κομμάτι που δημιούργησε όνειρα και προσδοκίες και έβγαλε χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους τραγουδώντας.

Κάπως έτσι, λοιπόν, για πρώτη φορά στα ελληνικά δεδομένα, ένα κομμάτι, που προερχόταν από το αφορισμένο τρίπτυχο της “sex,drugs and rock ’n’ roll” κουλτούρας, κατάφερε να φέρει κοντά ανθρώπους εκ διαμέτρου αντίθετους. Έτσι εύκολα μέσα σ’ ενα καλοκαίρι οι Europe έγιναν συνώνυμο του θριάμβου και οι “μαλλιάδες” ακούγονταν παντού. Σήμερα, το riff αυτό, που κατέληξε στην κορυφή μέσα από τόσες συμπτώσεις, παραμένει ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους τόνους της παγκόσμιας μουσικής. Ένα κομμάτι που ακόμα δονεί τα πλήθη, όταν έστω και σπάνια, καποιος dj “τολμήσει” να το παίξει. Η συναρπαστική ιστορία της ροκ μουσικής είναι πλούσια σε απρόοπτα και “απροσδόκητες” συμπτώσεις. Βλέποντας τα αγαπημένα 80s hairbands να εξαφανίζονται το ένα μετά το άλλο, με μια μεγάλη δόση νοσταλγίας, αναζητούμε νέες μουσικές οάσεις. Μοιάζουν να παίρνουν μαζί τους εκείνη τη μυστική συνταγη της επιτυχίας. Εκείνο το μαγικό ραβδάκι που τους κάνει να είναι πάντα επίκαιροι και να γεμίζουν στάδια ακόμα και 30 ή 40 χρόνια μετά. Αλήθεια, πόσα από τα σημερινά κομμάτια θα τα συζητάμε στα γενέθλια τους 30 χρόνια μετά;

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αφού ξεπόρτισε από το σπίτι, πλέον θέλει να πιστεύει πως είναι πολίτης του κόσμου. Σπούδασε Ιατρική στην Αλεξανδρούπολη, αλλά το δικό του ιατρικό ήταν ανέκαθεν οι τέχνες. Λάτρης της κλασικής ροκ από το μπιμπερό, ηθοποιός με πλούσιο παλμαρέ, κιθαρίστας (ο θεός να τον κάνει!), λάτρης των ταξιδιών και των γεύσεων είναι μόνο μερικές από τις πτυχές του. Είχε την τιμή να εργαστεί ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο μεγαλύτερο ραδιοφωνικό σταθμό της Θράκης και έβαλε πεισματικά στόχο να επαναφέρει στα FM το παλιό καλό ραδιόφωνο. Σήμερα θα τον βρει κανείς κάπου εκεί γύρω από τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική να εργάζεται σαν ιατρός, αλλά και να ψάχνει πάντα αφορμές για να εκφράσει τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες.

Latest from IN FOCUS

Go to Top