Λίγες μέρες πριν ανέβει στη σκηνή του Desertfest Athens για ακόμα ένα rock n roll party με τους Beggars, ο Γιάννης Πασσάς εξομολογείται στο rockyourlife.gr πέντε κομμάτια που τον σημάδεψαν στην παιδική και εφηβική του ηλικία και τον έκαναν να θέλει να πιάσει κιθάρα στα χέρια του.


The Beatles – «Eleanor Rigby»
Είχα την τύχη να μου αφήσει ο πατέρας μου κάποια βινύλια τα οποία και ξεκίνησα να ακούω καθημερινά όταν ακόμα ήμουν μαθητής στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Το «Revolver» των Beatles ήταν ένα από αυτά και το «Eleanor Rigby» ήταν το τραγούδι που με συγκίνησε ιδιαίτερα τότε, χωρίς καν να γνωρίζω καν ποιά όργανα έβγαζαν αυτόν τον ήχο. Φυσικά ξεχώρισα το βιολοντσέλο αλλά και τα υπόλοιπα έγχορδα που έπαιζαν «πίσω» αλλά και την καταπληκτική μελωδική γραμμή του Paul McCartney. Το «Eleanor Rigby» με συγκινεί ακόμα και σήμερα και θα συνεχίζει να με συγκινεί και για το υπόλοιπο της ζωής μου με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως όταν το πρωτοάκουσα.

Wishbone Ash – Sometime World
Στην ίδια κατηγορία βινυλίων που ανέφερα παραπάνω ήταν και το «Argus» των Wishbone Ash. Από αυτόν τον δίσκο ξεχωρίζω το «Sometime World» και ειδικά το δεύτερο μέρος του, από εκεί που κάνει μια παύση η μπάντα και υπάρχει ένα σολιστικό μέρος του μπάσου, το οποίο ανεβάζει το τέμπο. Θυμάμαι πως έψαχνα με τη βελόνα στο πικ-απ να βρω αυτό το συγκεκριμένο σημείο και άκουγα ξανά και ξανά το κομμάτι μέχρι το τέλος του. Πρέπει να ήμουν στην Τρίτη Δημοτικού όταν άκουσα το τραγούδι πρώτη φορά και καλά – καλά δεν ήξερα τι σημαίνει κιθάρα, μπάσο και drums.

Pink Floyd – Welcome To The Machine
Το επόμενο κομμάτι σε αυτήν εδώ τη συλλογή το άκουσα για πρώτη φορά σε κασέτα και όχι σε βινύλιο. Θυμάμαι μάλιστα πως είχε κίτρινο αυτοκόλλητο και γράμματα γραφομηχανής. Πρόκειται για το «Wish You Were Here» των Pink Floyd και ο μεγάλος μου έρωτας ήταν το «Welcome To The Machine». Αυτό που με συνεπήρε από την πρώτη στιγμή ήταν το μέρος με το Hammond και ίσως και οι «ανάποδες» κιθάρες της κλασική του David Gilmour. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο…

Led Zeppelin – Kashmir
Το επόμενο σοκ, πάντα στη rock μουσική, το έπαθα με το «Kashmir» των Led Zeppelin. Όπως και στους Pink Floyd παραπάνω, έτσι και εδώ, υπάρχει πάλι ένα ορχηστρικό μέρος. Προσωπικά θεωρώ το «Kashmir» το μεγαλύτερο rock κομμάτι όλων των εποχών. Είναι το κομμάτι που ενώνει Δύση και Ανατολή και αυτό που ενώνει την κλασική με την rock μουσική. Μιλάμε για ένα τραγούδι με μια ασύλληπτη μελωδική γραμμή στα φωνητικά και ένα κομμάτι που προσωπικά πιστεύω πως δε θα μπορούσε ποτέ να επαναληφθεί με τέτοιο μεγαλείο.

Guns N Roses – Paradise City
Όλα τα προηγούμενα κομμάτια έκαναν την προεργασία και αρκετά χρόνια μετά, κάπου στα 13 – 14 χρόνια μου, ο πολύ καλός μου φίλος Σάκης Φράγκος που έβαλε σε μια σχολική εκδρομή στη γαλαρία ενός πούλμαν ένα κομμάτι από τους Guns N Roses. Θυμάμαι καθόταν δυο θέσεις πιο μπροστά και του είπα να έρθει να έρθει να κάτσει πίσω μαζί μου. Τότε οι Guns N Roses ήταν σχετικά καινούρια μπάντα και το κομμάτι στο οποίο αναφέρομαι ήταν το «Paradise City». Θυμάμαι πως το περιστατικό αυτό συνέβη στην επιστροφή μας, από την Αράχοβα αν θυμάμαι καλά, και σχεδόν σε όλη την επιστροφή το υπόλοιπο πούλμαν με έβριζε επειδή έπαιζα συνεχώς στο κασετόφωνο την εισαγωγή του τραγουδιού, αυτό  χαρακτηριστικό intro…

R NEWS TEAM
ROCK YOUR LIFE NEWS TEAM - THE ROCK DAILY POST