Posted On 8 Φεβρουαρίου 2017 By In CRISIS POINT, Προτεινόμενα With 750 Views

H δισκογραφία των Fates Warning στο μικροσκόπιο του rockyourlife.gr

Λίγες μέρες πριν οι Fates Warning βρεθούν για ακόμη μια φορά ενώπιον του αγαπημένου τους ελληνικού κοινού, με support τους Need, το rockyourlife.gr βρίσκει την ευκαιρία να κάνει μια αναδρομή στη δισκογραφία τους κατατάσσοντας τα albums τους από το λιγότερο καλό (γιατί κακό ΔΕΝ υπάρχει) προς το καλύτερο.

Fates_Warning_Night_On_Broken_200Night on Bröcken (1984)
Ψυχραιμία. Το ντεμπούτο των Fates δεν βρίσκεται σε αυτή τη θέση επειδή είναι ένας κακός δίσκος. Στην πραγματικότητα δεν είναι καν μέτριος. Ακόμα κι αν σήμερα ακούγεται κάπως… out of date, θα ήταν άδικο να κριθεί υπό αυτό το πρίσμα. Βρίσκεται εδώ γιατί πολύ απλά αυτή είναι η μοίρα του πρώτου album μιας μπάντας που με κάθε επόμενη δουλειά της πήγαινε ένα βήμα πιο μπροστά. Με εμφανείς επιρροές από τη NWOBHM σκηνή και κυρίως από Maiden, το «Night On Bröcken» κυκλοφόρησε σε μια περίοδο που το αμερικάνικο power metal πρόσφερε το ένα διαμάντι πίσω από το άλλο και κατάφερε να ξεχωρίσει. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς με κομμάτια όπως το ομώνυμο, το «Misfit», το «Damnation» και το «Soldier Boy»…

Fates_Warning_The_Spectre_Within_200The Spectre Within (1985)
Εντάξει το παραδέχομαι, δεν είμαι και ο μεγαλύτερος fan του John Arch. Στην πραγματικότητα, τον βαριέμαι αφάνταστα. Ωστόσο σε αυτό το album (το δεύτερο της πρώτης περιόδου των Fates) είναι ο βασικός υπεύθυνος που το συγκρότημα καταφέρνει να βγάλει από πάνω του την ετικέτα «κλώνοι των Iron Maiden» που τους κόλλησαν κάποιοι μετά την κυκλοφορία του «Night on Bröcken». Η απλοϊκή δομή των κομματιών του προκατόχου του έχει δώσει τη θέση της σε πιο πολύπλοκες και πολυεπίπεδες συνθέσεις, με το τρίπτυχο «The Apparition», «Kyrie Eleison» και «Epitaph» να σηματοδοτούν ουσιαστικά το πρώτο φλερτ με το progressive.

Fates_Warning_FWX_200FWX (2004)
Θα έλεγε κανείς ότι το «FWX» είναι ο μοναδικός δίσκος της «σύγχρονης» περιόδου των Fates που πέρασε και δεν ακούμπησε. Ίσως επειδή είναι λιγότερο πειραματικός από οτιδήποτε είχαν παρουσιάσει μέχρι τότε. Ίσως επειδή ο πήχης είναι πλέον πολύ ψηλά μετά από μια σειρά ξεχωριστών και διαφορετικών μεταξύ τους albums. Ομολογώ ότι η δέκατη δουλειά των Fates Warning, η τελευταία με τον Mark Zonder πίσω από το drum kit, είναι και αυτή στην οποία έχω αφιερώσει λιγότερο χρόνο από οποιαδήποτε άλλη κυκλοφορία τους. Όμως ακούγοντάς την έχεις την αίσθηση ότι το ίδιο ακριβώς έκανε και το ίδιο το συγκρότημα. Κομμάτια όπως το «Simple Human», «Another Perfect Day» και «A Handful Of Doubt» θα χωρούσαν σε οποιοδήποτε album τους, όμως δεν είναι από μόνα τους αρκετά για να σώσουν την παρτίδα.

Fates_Warning_No_Exit_200No Exit (1988)
Θα πέσει φωτιά να μας κάψει! Μπορεί να είναι τόσο χαμηλά το album που περιλαμβάνει το magnum opus των Fates Warning; Κι όμως. Ο John Arch έχει αντικατασταθεί από τον Ray Alder, τον πρώτο από τους δύο μουσικούς που επρόκειτο να αλλάξουν… τη μοίρα των Fates τα επόμενα χρόνια και το συγκρότημα φαίνεται σαν να ψάχνει να βρει τα πατήματά του ανάμεσα στην προηγούμενη και την επόμενη μέρα και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που έδινε μια προσθήκη όπως αυτή του Alder. Το «No Exit» όχι μόνο δεν οδηγούσε σε κάποιο αδιέξοδο, αλλά άνοιξε την πόρτα για τα μεγαλειώδη album που επρόκειτο να το διαδεχτούν. Ωστόσο κρίνοντάς το όμως σε σχέση με ό,τι είχε προηγηθεί και (κυρίως) με ό,τι ακολούθησε, είναι ίσως το λιγότερο αντιπροσωπευτικό τους δείγμα.

Fates_Warning_Inside_Out_200Inside Out (1994)
Το album που είχε την… ατυχία να διαδεχτεί το «Parallels», για το οποίο, όπως καταλαβαίνετε, θα μιλήσουμε (πολύ) παρακάτω. Το «Inside Out» ακολουθεί τα χνάρια των προκατόχων του, όμως ακούγεται πιο αδύναμο και σίγουρα οι συνθέσεις δεν είναι στο ίδιο επίπεδο, με εξαίρεση τα «Pale Fire» και «Monument». Επιπλέον, είναι η πρώτη φορά που οι Fates δεν δείχνουν διάθεση να προσθέσουν ή να αλλάξουν κάτι στον ήχο τους. Και γιατί να το κάνουν άλλωστε, θα πει κάποιος,  όταν η επιτυχία και η αναγνωρισιμότητα που είχαν κερδίσει  με το «Parallels» ήταν τόσο μεγάλη. Όμως, η ψυχρή υποδοχή του «Inside Out» θα τους κάνει να το ξανασκεφτούν και το αποτέλεσμα είναι αυτό που θα ακολουθούσε τρια χρόνια μετά.

Fates_Warning_Darkness_In_A_Different_Light_200Darkness In A Different Light (2013)
Η… ενδέκατη ώρα είχε σημάνει για τους Fates, οι οποίοι κυκλοφορούν το 11o album τους, το πρώτο στην μετά Zonder εποχή και στο οποίο το δίδυμο Matheos – Aresti είναι και πάλι μαζί. Στο «Darkness In A Different Light» δεν φαίνεται να υπάρχει ιδιαίτερη διάθεση για πειραματισμούς, όμως το άλμπουμ περιέχει τραγούδια που έκαναν αμέσως κλικ στον κόσμο («Firefly», «Into The Black» και φυσικά το …»And Yet it Moves») που είχε ανάγκη να ακούσει νέο υλικό, καθώς εννιά χρόνια μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ήταν πολλά για ένα συγκρότημα που από την προηγούμενη δουλειά του («FWX», 2004) έδινε μόνο κάποιες σποραδικές συναυλίες και εμφανιζόταν σε tribute albums.

Fates_Warning_Disconnected_200Disconnected (2000)
Έχοντας πλέον κατοχυρωθεί στη συνείδηση του κοινού ως ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του progressive metal,  οι Fates Warning κυκλοφορούν τον διάδοχο του καταπληκτικού «A Pleasant Shade of Grey». Η αέναη διάθεση να παρουσιάσουν κάτι καινούριο έχει αυτή τη φορά να κάνει με την ένταξη και κάποιων alternative στοιχείων στον ήχο τους, σε μια περίοδο που τόσο ο Matheos όσο και ο Alder ασχολούνται παράλληλα και με άλλα projects (OSI και Engine αντίστοιχα). Ακόμα πιο μελαγχολικό και ψυχεδελικό, αλλά και πιο heavy από τον προκάτοχό του, το «Disconnected» αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο στην πορεία των Fates, με τα «One» και «Still Remains» να αποτελούν σημεία αναφοράς για το συγκρότημα.

Fates_Warning_Theories_Of_Flight_200Theories of Flight (2016)
To «Theories Of Flight» δεν είναι απλά εδώ και μερικούς μήνες στα ράφια των δισκοπωλείων, αλλά διεκδικεί επάξια μια θέση μεταξύ των κορυφαίων album στην ιστορία Fates Warning. Ο δεύτερος δίσκος μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια, είναι απλά ό,τι καλύτερο και ό,τι πιο… Fates έχουν κυκλοφορήσει από την εποχή του «Parallels» και μετά. Μια κυκλοφορία με την οποία οι Αμερικανοί έστειλαν μήνυμα σε όσους… εποφθαλμιούν τη θέση τους στην «Αγία Τριάδα» του prog, ότι αν μη τι άλλο πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο.

Fates_Warning_Perfect_Symmetry_200Perfect Symmetry (1989)
Αν το εναρκτήριο «Part Of The Machine» αποτελεί τη γέφυρα με το παρελθόν, το «Through Different Eyes» «φωνάζει» ότι από εδώ και μπρος τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο. Οι ταχύτητες και ο όγκος έχουν μειωθεί αισθητά δίνοντας περισσότερο χώρο στο συναίσθημα. Παράλληλα, δημιουργούν το ιδανικό υπόβαθρο για να ξεδιπλώσει ο χαρισματικός  Alder τις φωνητικές αρετές του, ενώ η προσθήκη του Mark Zonder δίνει στον Matheos τη δυνατότητα να πειραματιστεί περισσότερο στρέφοντας τη μπάντα σε ακόμα πιο προοδευτικά μονοπάτια. Το «Perfect Symmetry» είναι το album με το οποίο οι Fates ολοκληρώνουν τη μουσική και στιχουργική μετάβαση στη νέα εποχή, προετοιμάζοντας το έδαφος για αυτό που θα ακολουθούσε.

Fates_Warning_A_Pleasant_Shade_Of_Gray_200A Pleasant Shade Of Gray (1997)
Ανήκω στην κατηγορία των fans που μπορούν να ακούνε το συγκεκριμένο album κάθε μέρα. Από την άλλη, υπάρχουν και εκείνοι που το βαριούνται αφάνταστα. Ακόμα κι αν αδυνατώ να το συλλάβω, δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός ότι το «A Pleasant Shade of Gray» είναι ένα άκρως πειραματικό και ατμοσφαιρικό album που, καλώς ή κακώς, δίχασε. Κάτι που αποτυπώθηκε και στη συναυλία που έδωσαν τον Οκτώβριο του 1999 στο ΡΟΔΟΝ, όπου εκτός από αυτούς που παρακολουθούσαμε εκστασιασμένοι τη ζωντανή απόδοση του album, υπήρχαν και αρκετοί που περίμεναν πώς και πώς να τελειώσει για να ακούσουν υλικό από την υπόλοιπη δισκογραφία τους. Αυτός ο διχασμός είναι και ο μοναδικός λόγος που το πρώτο και τελευταίο μέχρι σήμερα θεματικό πόνημα των Fates δεν τοποθετείται (τουλάχιστον) μια θέση πιο ψηλά.

Fates_Warning_Awaken_The_Guardian_200Awaken The Guardian (1986)
O απόλυτος εκπρόσωπος του US metal της δεκαετίας του ’80. Από τις πρώτες νότες του «The Sorceress» μέχρι… την εξόδιο ακολουθία του επικού «Exodus», το συγκρότημα παραδίδει μαθήματα μουσικής αντίληψης, φαντασίας και πολύπλευρης προσέγγισης και κυκλοφορεί ένα album που μαζί με το «Graceful Inheritance» των Heir Apparent αποτελούν ίσως τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα του αμερικάνικου power metal. Συνεχείς εναλλαγές ρυθμών, υπέροχες μελωδίες, σκοτεινή ατμόσφαιρα και ένας John Arch που στο «κύκνειο άσμα» του με τους Fates Warning ακουγόταν πιο ώριμος και πιο κατάλληλος από ποτέ. Δεν είναι τυχαίο το «Awaken the Guardian» είναι το ένα από τα δύο LPs για χάρη των οποίων το τότε line up του συγκροτήματος ξανασυναντήθηκε (το 2016) για να γιορτάσει την επέτειο της κυκλοφορίας του. Όσο για το δεύτερο, δεν ήταν άλλο από το…

Fates_Warning_Parallels_200Parallels (1991)
Αλήθεια, πόσα είναι τα albums που ακούγονται το ίδιο φρέσκα μετά από 26 χρόνια; Πόσα είναι τα albums στα οποία δεν χρειάζεται να σηκώσεις ούτε μία φορά τη βελόνα του πικάπ ή να πατήσεις το skip στο cd player; Το «Parallels» είναι ένας δίσκος σταθμός, όχι μόνο για τους Fates αλλά για το progressive metal γενικότερα και μάλιστα σε μια περίοδο που το είδος είχε αρχίσει να προσφέρει διαμάντια. Προοδευτικό και ταυτόχρονα εύπεπτο, με μελωδίες που σου γίνονται βίωμα από το πρώτο άκουσμα, το «Parallels» είναι ο δίσκος με τον οποίο οι Fates συνέχισαν από εκεί που σταμάτησε το «Perfect Symmetry» και ξεκίνησαν να χτίζουν τον μύθο του συγκροτήματος που πλέον δεν θα εμπνεόταν αλλά θα ενέπνεε, αλλά και ταυτόχρονα αυτό που τους ενέταξε στην Αγία Τριάδα του prog, δίπλα στους Queensrÿche και τους Dream Theater. Με τη διαφορά ότι οι Fates δεν είχαν την ίδια εμπορική τύχη, αν και για πολλούς μπορεί να την άξιζαν περισσότερο.

Tags :

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΛΟΣ

Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1973 δίνοντας ακόμα ένα λόγο για να ηχούν τη συγκεκριμένη μέρα τα κανόνια του Λυκαβηττού. Αφού έχασε μερικά χρόνια από τη ζωή του στη Γαλλική Φιλολογία της Αθήνας, βρέθηκε στο «Εθνος» και ως Συντάκτης Υλης του αρέσει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Ονειρό του να βρεθεί κάποια στιγμή στο Wacken και να κάνει κατάδυση σε νερά με λευκούς καρχαρίες. Αντε βγάλε άκρη...