Το συγκρότημα μιλάει στο rockyourlife για το «The Death Of All Religions».

Λίγες μέρες πριν από την παρουσίαση του «The Death of All Religions» στο six d.o.g.s. οι Hypnotic Nausea μίλησαν στο rockyourlife για τις θρησκευτικές ανησυχίες του διαδόχου του «Hypnosis», αλλά και για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια μπάντα, τα μέλη της οποίας συγκεντρώνονται από τρία διαφορετικά σημεία της Ελλάδας (Αγρίνιο, Αθήνα και… Σαντορίνη) μόνο και μόνο για να κάνουν αυτό που αγαπούν.

Έχοντας την τύχη να διαθέτουν δικό τους χώρο στο Αγρίνιο, όπου και συγκεντρώνονται για τις πρόβες εν όψει και του live, τα τέσσερα μέλη των Hypnotic Nausea (Γιώργος, Νίκος, Φώτης και Monkey) ξέκλεψαν λίγο από τον υπερπολύτιμο -έτσι όπως έχουν εξελιχθεί για αυτούς τα πράγματα- χρόνο τους προκειμένου να απαντήσουν στις ερωτήσεις μας.

Το studio των Hypnotic Nausea

«Πριν από δυο χρόνια βάση μας ήταν η Αθήνα, η ζωή και οι δουλειές όμως τα έφεραν αλλιώς. Έχουμε τις δουλειές μας για να μπορούμε να τρέχουμε, ακόμη και κάτω από αυτές τις αντίξοες συνθήκες, την μπάντα όπως ονειρευόμαστε», λέει ο Γιώργος (κιθάρα, φωνητικά), ο δάσκαλος της παρέας, περιγράφοντας μια τυπική μέρα στην όχι και τόσο συνηθισμένη καθημερινότητα του συγκροτήματος. «Μια τυπική ημέρα στο House(studio) ξεκινάει με τζαμάρισμα και soundcheck. Όταν όλα είναι έτοιμα από εμάς είναι σειρά του Φώτη να σετάρει προβολές και φώτα. Ύστερα προβάρουμε σε συνθήκες κανονικού live. Συνήθως το βιντεοσκοπούμε και μετά παρατηρούμε αν όλα λειτούργησαν σωστά. Τέλος για αποφόρτιση αράζουμε ακούγοντας αγαπημένα δισκάκια και κουβεντιάζοντας».

Οι Hypnotic Nausea μπήκαν δισκογραφικά στη ζωή μας το 2015, όταν και κυκλοφόρησαν το «Hypnosis» και παρά την εμφανώς πιο πειραματική προσέγγισή τους χαρακτηρίστηκαν ως μια stoner μπάντα, κάτι που οι ίδιοι μάλλον αποποιούνται. Για τον Νίκο, drummer του συγκροτήματος, «αυτό που μας διαφοροποιεί είναι η θέληση και διάθεση για πειραματισμό. Από τους πρώτους στόχους που θέσαμε ως μπάντα ήταν η μουσική ελευθερία και ποικιλομορφία των συνθέσεών μας. Να μην κάνουμε ποτέ παικτικά ή ηχητικά τον έναν δίσκο ίδιο με τον άλλον», με τον Monkey να συμπληρώνει ότι «το πιο εύκολο πράγμα για εμάς θα ήταν να κυκλοφορήσουμε ένα δεύτερο «Hypnosis». Χωρίς αλλαγή και ξεβόλεμα δεν υπάρχει εξέλιξη».

Ο Γιώργος από την πλευρά του εκτιμά ότι το timing ήταν εκείνο που συνετέλεσε ώστε οι Hypnotic Nausea να προσδιοριστούν ως κάτι που δεν τους αντιπροσωπεύει 100%. «Πιστεύω πως επειδή κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας album το 2015, που ήταν σε άνθηση το stoner, ίσως μερικοί προσπάθησαν να μας κολλήσουν αυτή την ταμπέλα. Όποια μπάντα έπαιζε βαριά riffs κατηγοριοποιούταν αυτόματα ως stoner από τους ταμπελάκηδες. Προσωπικά θεωρώ πως η βάση μας είναι η ισορροπία ανάμεσα στο hard rock και στο soundtrack».

Δεν μας νοιάζει η ύπαρξη ή όχι μιας ανώτερης θεϊκής δύναμης, αλλά η πλήρης και απόλυτη απουσία της από τις ζωές των ανθρώπων.

Με δεδομένο ότι τo «The Death Of All Religions» έχει κυκλοφορήσει εδώ και αρκετούς μήνες και συζητιέται ήδη αρκετά, εύλογα γεννάται η απορία γιατί το συγκρότημα δεν επέλεξε έναν μεγαλύτερο χώρο για να το παρουσιάσει. Η απάντηση του Φώτη, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την οπτικοακουστική μεταφορά του concept (φώτα και προβολές) είναι χαρακτηριστική της φιλοσοφίας τους: «Εμείς θέλουμε να προχωράμε με αργά και σταθερά βήματα κάθε φορά. Θεωρώ πως το six d.o.g.s είναι ένα εκπληκτικό και ζεστό venue που μας ταιριάζει και ως μέγεθος και που μας δίνει τη δυνατότητα να υποστηρίξουμε εκεί τα show μας, όπως για παράδειγμα με τη χρήση video wall».

Οι Hypnotic Nausea στο studio

Στην τελευταία τους δουλειά οι Hypnotic Nausea καταπιάνονται με ένα ευαίσθητο ζήτημα, αυτό της πίστης και τον τρόπο με τον οποίο οι οργανωμένες θρησκείες χρησιμοποιούν/εκμεταλλεύονται την απαίδευτη μάζα. Διαβάζοντας κανείς τους στίχους αυτό που αναρωτιέται είναι αν το album προσπαθεί να απομυθοποιήσει το ρόλο και τη σημασία της πίστης ή να αναδείξει την αέναη εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου να αναζητά καταφύγιο σε αυτήν. Ο Γιώργος είναι σαφής: «Η πίστη δεν είναι κάτι το κατακριτέο. Είναι μια ανθρώπινη ανάγκη. Το να την αναζητάς, όμως, σε λάθος μέρη μπορεί να αποβεί μοιραίο και καταστροφικό».

Οι τελευταίοι στίχοι που ακούγονται στο άλμπουμ είναι από τον «Νυκτερινό Επισκέπτη» του Τάσου Λειβαδίτη (με αφηγητή τον Ravaya από τους Need): «Αιώνες τώρα χτυπάω τον τοίχο, μα κανείς δεν απαντάει. Όμως εγώ ξέρω πώς πίσω απ’ τον τοίχο είναι ο Θεός. Γιατί μόνον Εκείνος δεν απαντάει». Για τον Γιώργο, στους στίχους αυτούς συμπυκνώνεται και όλο το concept του «The Death of All Religions»: «Θέλαμε να δείξουμε πως δεν μας νοιάζει η ύπαρξη ή όχι μιας ανώτερης θεϊκής δύναμης, αλλά η πλήρης και απόλυτη απουσία της από τις ζωές των ανθρώπων».

Δεν είναι όμως μόνο η ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη που επιστρατεύτηκε για να υποστηριχθεί το concept, καθώς στον δίσκο ακούγονται και αποσπάσματα από την ιστορική ομιλία του Martin Luther King, στις 28 Αυγούστου 1963 στην Ουάσιγκτον ενώπιον 200.000 ανθρώπων που διαδήλωναν υπέρ της κατάργησης των φυλετικών διακρίσεων: «Έχουμε πει και στο παρελθόν πως τα samples που χρησιμοποιούμε λειτουργούν ως συνέχεια των στίχων μας. Πέρα από το βαθύτερο νόημα αυτών που δηλώνουν, δημιουργούν και ηχοτοπία ταιριαστά με την κάθε περίσταση».

Ο Monkey και ο Φώτης προσθέτουν ότι όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή που η μουσική έχει τη δυνατότητα να βάζει τον ακροατή να σκέφτεται και κυρίως να εμβαθύνει σε ζητήματα όπως η θρησκεία και η ελευθερία της σκέψης: «Η μουσική είναι ένα ακόμη μέσο διάδοσης και ανταλλαγής μηνυμάτων, σκέψεων και προβληματισμών. Αν δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα δεν θα μας ενδιέφερε τόσο πολύ να κάνουμε ένα concept album».

Δεν είδαμε όσους συμμετείχαν στο άλμπουμ ως guests αλλά σαν μέλη της μπάντας. Το «The Death of All Religions» είναι και δικός τους δίσκος.

Σε κάθε περίπτωση το «The Death Of All Religions» αποτελεί μια ακόμα προσθήκη στον μακρύ κατάλογο με εξαιρετικές δουλειές που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια η ελληνική σκηνή. Τι γίνεται όμως όταν έρθει η δύσκολη ώρα που θα σου ζητήσει κάποιος να ξεχωρίσεις κάποιες από αυτές; Σε αντίθεση με πολλούς «διπλωμάτες» που για να βγουν από τη δύσκολη θέση γυρνώντας το χρόνο πίσω εκθειάζοντας το «666» των Aphrodite’s Child και το «Phos» των Socrates, τα μέλη των Hypnotic Nausea ήταν ξεκάθαρα: «Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια αυτά θα ήταν το «Super Van Vacation» των 1000mods και το «Great Hallucinations» των Nightstalker», λέει ο Monkey με τον Γιώργο να διευρύνει ακόμα περισσότερο το πεδίο των επιλογών: «Το «Archetypes» των Cyanna Mercury, το «Those Wids» των Stonebringer, το «Hegaiamas» των Need, το «#Grief» των Made By Grey και το «Speaking Of Chaos & Relative Peace» των Spineless». Ο Νίκος από την πλευρά του υπογραμμίζει ότι «η ελληνική σκηνή ανέκαθεν έκρυβε διαμάντια ιδιαίτερα στον σκληρό ήχο, του οποίου είμαι λάτρης. Την τελευταία δεκαετία, βέβαια, είδαμε μεγάλη άνθιση σε αρκετά είδη» και πηγαίνει σε πιο heavy (τουλάχιστον) επιλογές: «Το «Titans» από Septic Flesh, τα δύο τελευταία των Sacral Rage και το «The Second Fall» των Mahakala», ενώ ο Φώτης εστίασε σε πιο post/prog/extreme ακούσματα ξεχωρίζοντας «το «Human» των Mother Of Millions, το «Sorge» των Mock The Mankind, το «Change» των Universe217, αλλά και το «The Heretics» των Rotting Christ».

Για τον Monkey «η επικοινωνία, η ανταλλαγή ενέργειας και πνεύματος αποτελεί βασικό συστατικό της ελληνικής σκηνής», κάτι που αποτυπώνεται και στο «The Death Of All Religions». Πόσο πιο «σοφούς» όμως έκανε τους Hypnotic Nausea η συνεργασία με τα παιδιά από τους Need και τους Mother of Millions που εμφανίζονται στο album; Υπάρχουν στοιχεία που έβαλαν και που εμείς δεν μπορούμε να δούμε ή να ακούσουμε; Σύμφωνα με τον Νίκο, «η συνεργασία με τα παιδιά ήταν από τις καλύτερες στιγμές αυτού του δίσκου. Δεν τους είδαμε ως απλούς guests αλλά σαν μέλη της μπάντας. Από την βοήθεια του Ravaya στην εξέλιξη της ιστορίας μέχρι και διάφορα takes του παραγωγού μας Hector D, όλοι λειτούργησαν ως ομάδα. Είναι και δικός τους δίσκος».

Η πρώτη έκδοση του «The Death Of All Religions» έχει ήδη εξαντληθεί

Λίγες μέρες λοιπόν πριν από το live και με τη φυσική κόπια να έχει εξαντληθεί από νωρίς εύλογα γεννάται η απορία αν το συγκρότημα θα μπει διαδικασία επανατύπωσης, δεδομένης και της διαφαινόμενης τάσης για επιστροφή στο βινύλιο ή αν θα στηριχτεί στην σύγχρονη «αγία τριάδα» likes – views – streams. Ο Monkey μας ενημερώνει ότι «είμαστε ήδη σε συζητήσεις με την εταιρία μας, την Ikaros Records, καθώς κανείς δεν περίμενε ένα τόσο γρήγορο sold out της έτσι κι αλλιώς περιορισμένης έκδοσης».

Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι με μια τέτοια κίνηση αποσκοπούν σε ιδιαίτερο οικονομικό όφελος. Άλλωστε, όπως λέει κατηγορηματικά ο Γιώργος, κανείς από τους Hypnotic Nausea δεν μπορεί να φανταστεί το συγκρότημα να ζει αποκλειστικά από τη μουσική. «Δεν θέλουμε να δηλητηριάσουμε με οικονομικές απολαβές την σχέση μας με την μουσική. Γνωρίζουμε πως αυτή η κατάσταση θα μας φέρει αργά η γρήγορα στο να κάνουμε εκπτώσεις πάνω σε αυτό που αγαπάμε. Είναι η φύση του χρήματος τέτοια. Δεν μας ταιριάζει…»

INFO:
Οι Hypnotic Nausea θα εμφανιστούν το Σάββατο 9 Νοεμβρίου στο Six D.o.g.s. με special guests τους Nochnoy Dozor.
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00

Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1973 δίνοντας ακόμα ένα λόγο για να ηχούν τη συγκεκριμένη μέρα τα κανόνια του Λυκαβηττού. Αφού έχασε μερικά χρόνια από τη ζωή του στη Γαλλική Φιλολογία της Αθήνας, έμπλεξε με τη δημοσιογρφία και ως Συντάκτης Υλης του αρέσει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Ονειρό του να βρεθεί κάποια στιγμή στο Wacken και να κάνει κατάδυση σε νερά με λευκούς καρχαρίες...