Το θρυλικό ντεμπούτο συμπλήρωσε 30 χρόνια ζωής.

Το «Appetite For Destruction» εμφανίστηκε στις ζωές μας πριν τριάντα χρόνια και ήταν ακριβώς αυτό που οι δημοσιογράφοι των 80s θα χαρακτήριζαν «μεγάλο σουξέ». Ο τίτλος προμήνυε τις προθέσεις των πέντε μακρυμάλληδων με τα δερμάτινα από το Los Angeles και η μετέπειτα πορεία τους θα αποδείκνυε ότι δεν θα μπορούσαν να διαλέξουν πιο ταιριαστό τίτλο για τον πρώτο δίσκο τους.

Οι Gun N Roses μπήκαν στο στούντιο τον Ιανουάριο του 1987, αφού πρώτα είχαν απορρίψει κάμποσους μουσικούς παραγωγούς. Ανάμεσα τους και ο Paul Stanley των Kiss, ο οποίος δεν προτιμήθηκε επειδή πρότεινε να γίνουν μερικές αλλαγές στο σετ και στα τραγούδια. Υποψήφιος παραγωγός ήταν και ο Nikki Sixx των Motley Crue, ο οποίος ανέφερε στη βιογραφία του ότι τον παρακαλούσαν να αναλάβει τα ηνία, αλλά τους απέρριψε. Τελικά αποφάσισαν να προσλάβουν τον Mike Clink για να αναλάβει στην παραγωγή, και ξεκίνησαν την ηχογράφηση, η οποία κράτησε ένα εξάμηνο και κόστισε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια στη δισκογραφική. Οι κακές γλώσσες λένε πως η τελειομανία του Axl Rose ήταν υπεύθυνη για την μεγάλη καθυστέρηση, μιας και ο εκκεντρικός frontman ήθελε η ερμηνεία του να είναι αψεγάδιαστη, οπότε κατέληγε να ηχογραφεί ελάχιστα κάθε μέρα. Για να πετύχει την τελειότητα απαιτούσε μην υπάρχουν περισπασμοί στο στούντιο οπότε συνήθως ηχογραφούσε μόνος του στο τέλος της ημέρας αφού όλοι οι υπόλοιποι είχαν φύγει.

Η μπάντα ήταν γνωστή για την ταχύτητα με την οποία έγραφε τα τραγούδια της. Ο Slash ισχυρίζεται ότι το «Welcome To The Jungle» (το οποίο απεικονίζει την αντίληψη του Axl Rose για το Los Angeles) χρειάστηκε μόνο τρεις ώρες για να ολοκληρωθεί και το «Mr. Brownstone» γράφτηκε πάνω σε μια χάρτινη σακούλα παντοπωλείου. Οι Guns είχαν ετοιμάσει πολλά κομμάτια όσο ακόμη ήταν μια άσημη μπάντα, από τα οποία επέλεξαν μερικά για τον πρώτο τους δίσκο και αλλά τα άφησαν στην άκρη για μελλοντική χρήση, όπως το «You Could Be Mine», «Don’t Cry», «Back Off Bitch» και φυσικά το σπουδαίο «November rain». Ειδικότερα το τελευταίο απορρίφθηκε επειδή είχαν ήδη αποφασίσει να μπει το «Sweet Child O’ Mine», και σκέφτηκαν ότι ο δίσκος θα είχε πολλές μπαλάντες, οπότε το άφησαν για το μεταγενέστερο «Use Υour Illusion I».

Διαβάζοντας όλα αυτά, αναρωτιέται κάποιος πόσο πολύ διαφορετικός θα ήταν ο δίσκος αν αποφάσιζαν να συμπεριλάβουν άλλα κομμάτια, ή πόσο πιο άδειος θα ήταν αν έθαβαν μια για πάντα το «Sweet Child O’ Mine», το οποίο ευθαρσώς δηλώνουν ότι μισούν και απλά το έβαλαν στο δίσκο για να γεμίσουν το χώρο.

Έχοντας στα χέρια τους έτοιμο το υλικό οι Guns N Roses χώρισαν τα τραγούδια τους σε δύο πλευρές, όχι τις συνηθισμένες Πλευρά Α και Πλευρά Β, αλλά τις G και R. Όπου G βάλε Guns και περιλαμβάνει κομμάτια που έχουν σαν θέμα τους τη βία, τα ναρκωτικά, και την ακολασία γενικότερα («Paradise City») και R για τα Roses και περιέχει τραγούδια με βασικό θέμα τους την αγάπη και τον έρωτα («Sweet child O’ Mine»). Πλέον έλειπε μόνο ο τίτλος και το εξώφυλλο για να παραδώσουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο. Οι πληροφορίες για το πώς η μπάντα επέλεξε τίτλο και εξώφυλλο είναι διφορούμενες. Ο βιογράφος των Guns N Roses Danny Sugerman αναφέρει πως ο Axl Rose είχε δει κάποτε μια καρτ ποστάλ στην οποία φαινόταν το φουτουριστικό καρτουνίστικο έργο του Robert Williams με τίτλο «Appetite For Destruction» και αποφάσισε πως τόσο η ζωγραφιά όσο και ο τίτλος ήταν ακριβώς ότι ήθελε για να μπει στο εξώφυλλο.

Ο Robert Williams είχε μαθητεύσει δίπλα στον διάσημο καρτουνίστα και εικονογράφο Ed «Big Daddy» Roth, πνευματικό πατέρα του Rat Fink, που ήταν το κακό alter ego του Mickey Mouse και μεσουρανούσε στα 80s. Οι εικονογραφήσεις του Williams, χαρακτηρίζονται από μια ατμόσφαιρα παρακμής, έναν κόσμο στον οποίο βασιλεύουν οι κακές μηχανές και οι άνθρωποι είναι ανήμποροι απέναντι τους. Στον πίνακα του με τίτλο «Appetite For Destruction», ο οποίος χρονολογείται από το 1979, απεικονίζεται μία νεαρή κοπέλα η οποία πουλάει στο δρόμο ρομποτάκια με το όνομα «Mr Mini-Mite». Το κορίτσι φαίνεται να κείτεται αναίσθητο και μισόγυμνο στο πεζοδρόμιο. Από πάνω της στέκεται απειλητικά ένα ρομπότ το οποίο έχει διαλύσει με τις μεταλλικές δαγκάνες του το εμπόρευμα της νεαρής κοπέλας και ετοιμάζεται να τη βιάσει. Την όλη σκηνή παρακολουθεί από ψηλά ένα κατακόκκινο τέρας, που έχει στιλέτα αντί για δόντια σε στάση έτοιμη να χιμήξει στο αφηνιασμένο robot για να αποδώσει επιτέλους τη δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στη βιογραφία του συγκροτήματος ο Axl Rose διάλεξε τον συγκεκριμένο πίνακα καθώς πίστευε ότι τίποτα άλλο δεν θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει καλύτερα την παρακμή της πνευματικότητας της σύγχρονης κοινωνίας.

Για τον Rose το βίαιο robot αντιπροσώπευε την πρόοδο του Δυτικού Κόσμου, η οποία γινόταν τόσο γρήγορα που ο άνθρωπος έστεκε ανήμπορος να την ακολουθήσει πνευματικά και συναισθηματικά. Βέβαια μερικά χρόνια μετά ο ίδιος ο Axl Rose δήλωσε πως αρχικά, και αφού είχαν καταλήξει στον τίτλο, ήθελε να μπει στο εξώφυλλο του δίσκου η φωτογραφία που έδειχνε την έκρηξη του διαστημικού λεωφορείου Challenger, αλλά η εταιρεία του την απέρριψε οπότε ο ίδιος πρότεινε τον πίνακα του Williams σαν εναλλακτική λύση.

Η Geffen Records φοβήθηκε την κοινωνική κατακραυγή και απόκλεισε και την εναλλακτική του Williams, προτείνοντας να στραφούν σε κάτι πιο ουδέτερο και να βάλουν τον πίνακα στο εσώφυλλο. Τελικά ο δίσκος κυκλοφόρησε με ένα πιο «ήσυχο» εξώφυλλο, όπου τον προκλητικό πίνακα του Williams αντικατέστησε ένα σχέδιο το οποίο προοριζόταν αρχικά για tattoo, σχεδιασμένο από τον Billy White Jr. Στο ολόμαυρο εξώφυλλο φαίνεται ένας κέλτικος σταυρός, στις άκρες και στο κέντρο του οποίου φιγουράρει κάθε μέλος ζωγραφισμένο σαν νεκροκεφαλή (ο Izzy Stradlin είναι στην κορυφή, ο Steven Adler στα αριστερά, ο Axl Rose στο κέντρο, ο Duff McKagan στα δεξιά, και ο Slash στο κάτω άκρο). Οι περίτεχνοι κόμποι που διακοσμούν το σταυρό είναι μια σιωπηλή αναφορά στους αγαπημένους των Rose και White, Thin Lizzy.

Στις 21 Ιουλίου, το εξώφυλλο του Appetite for Destruction φιγουράρει στα ράφια των δισκοπωλείων, με την Geffen Records να σκέφτεται ότι αν ο δίσκος δεν πουλήσει πάνω από 200.000 αντίτυπα, θα διακόψει κάθε συνεργασία με τους GNR. Όμως οι πέντε τους είχαν έρθει με όρεξη για να μείνουν. Ο δίσκος μέχρι και σήμερα έχει πουλήσει περίπου 30 εκατομμύρια αντίτυπα και θεωρείται το πιο επιτυχημένο ντεμπούτο album όλων των εποχών.

ΜΑΡΙΑ ΝΤΙΝΤΗ
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Μένει στην Αθήνα τα τελευταία 14 χρόνια. Αγαπάει τα ξωτικά όλων των φυλών, τον Batman, τον Tarantino, τους Pink Floyd και τον Nick Cave. Στο Game of Thrones είναι με τους Stark και σίγουρα δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το θάνατο του Nedd Stark στον πρώτο κύκλο. Θα ήθελε να μένει στην άκρη μιας λίμνης σε ένα πέτρινο σπίτι στη Σκωτία.