Η ιστορία με τις «Σιαμαίες» πίσω από το «Siamese Dream» των Smashing Pumpkins

ΜΑΡΙΑ ΝΤΙΝΤΗ
Posted on Μάρτιος 07, 2018, 9:06 πμ
58 secs

Στις αρχές Φεβρουαρίου ο Billy Corgan ανακοίνωσε πως οι The Smashing Pumpkins θα γιορτάσουν τα τριακοστά τους γενέθλια με μια παναμερικάνικη περιοδεία. Η ηλιόλουστη και τόσο λαμπερή («Shiny And Oh so Bright Tour») επερχόμενη περιοδεία τους δεν υπόσχεται στους θαυμαστές φρέσκο υλικό, αλλά μια αναδρομή στο παρελθόν και πιο συγκεκριμένα στα πρώτα χρόνια, όταν οι εναλλακτικοί rockers Smashing Pumpkins από το Chicago, κόντραραν στα ίσα τους grunge Pearl Jam από το Seattle.

Τότε στις αρχές του 90 που το grunge ήταν στις δόξες τους, ήταν πολύ δύσκολο για μια αμερικάνικη alternative μπάντα, να ξεχωρίσει από μεγαθήρια όπως οι Nirvana και οι Pearl Jam. Το εισιτήριο των Smashing Pumpkins για τα μεγάλα σαλόνια ήρθε το 1993 με το δεύτερο studio album τους «Siamese Dream». Πριν τον δίσκο είχε προηγηθεί μια πολύ επιτυχημένη περιοδεία, όπου οι Pumpkins έπαιζαν support για τους Jane’s Addiction, Guns N’ Roses, και Red Hot Chili Peppers, και μέσω της περιοδείας αυτής ουσιαστικά συστήθηκαν στο αμερικάνικο κοινό. Όπως γίνεται σχεδόν σε κάθε περιοδεία, και αφορά κάθε rock μπάντα, μετά το τέλος της μετριούνται οι απώλειες. Οι The Smashing Pumpkins κατέγραψαν, έναν άσχημο χωρισμό ανάμεσα στον κιθαρίστα James Iha και την μπασίστρια D’arcy Wretzky, τον drummer τους Jimmy Chamberlin να κατρακυλά στα ναρκωτικά, και τον frontman Billy Corgan να κάνει ολοένα και στενότερη παρέα με την κατάθλιψη. Παρόλη τη μαυρίλα, κάποιος σκέφτηκε λογικά, και οι Pumpkins αγκαζέ με τον παραγωγό τους Butch Vig, μετακόμισαν από το Chicago στην Georgia, αποσκοπώντας κυρίως να κόψουν τον Chamberlin από τις «κακές παρέες».

Παρόλες τις προσπάθειες, το κλίμα στο στούντιο δεν ήταν ευχάριστο. Η πίεση που τους ασκούσε η ήδη μεγάλη αναγνώριση που τους εξασφάλισε η περιοδεία ήταν τεράστια. Η μουσική βιομηχανία περίμενε να αναδείξει «τους νέους Pearl Jam» και οι εύθραυστοι Smashing Pumpkins στεκόντουσαν όρθιοι μετά βίας. Υπό το βάρος της πίεσης αυτής, ο Vig αποφάσισε πως ο Corgan έπρεπε να παίζει το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής, παραγκωνίζοντας τους Iha και Wretzky. Η κίνηση αυτή μπορεί να φάνηκε καλή στον παραγωγό, από τεχνικής άποψης, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν βοήθησε στην διαμόρφωση όμορφου κλίματος ανάμεσα στα μέλη της μπάντας. Ο επιρρεπής στην κατάθλιψη Corgan, υπό την πίεση της άριστης απόδοσης, σε συνδυασμό με τις φήμες που τον παρουσίαζαν σαν ένα αλαζονικό τύπο ο οποίος συμπεριφέρεται σαν η μπάντα να του ανήκει και τις ατελείωτες ώρες εγκλεισμού στο studio αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Εκτός από την απόπειρα αυτοκτονίας του frontman, το συγκρότημα είχε να αντιμετωπίσει τον Chamberlin, ο οποίος δεν άργησε να βρει νέους φίλους στη Georgia με τους οποίους χανόταν για μέρες, και το ψυχρό κλίμα ανάμεσα στους δύο πρώην εραστές.

Οι Pumpkins κατάφεραν να ξεπεράσουν τα προβλήματα, και τελικά κυκλοφόρησαν το δίσκο, η ηχογράφηση του οποίου διήρκεσε τέσσερεις μήνες, κόστισε στην δισκογραφική 250.000 δολάρια, και καθιέρωσε το συγκρότημα. Η κακή φήμη δεν πτόησε την αμερικάνικη αγορά, η οποία έστειλε το «Siamese Dream» κατευθείαν στο νούμερο 10, του Billboard 200 (πούλησε 4 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στην Αμερική, τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του), και έδωσε στο group το χρίσμα της σούπερ επιτυχημένης εμπορικά μπάντας. Ο διαφορετικό ήχος τους κέρδισε την εύνοια των κριτικών, οι οποίοι έγραψαν τα καλύτερα για το «Siamese Dream» το οποίο σήμερα απολαμβάνει το χαρακτηρισμό «κλασικό δείγμα της μουσικής του 90». Όπως όλα τα κλασικά έτσι και αυτό, οφείλει να διατηρεί ένα μυστήριο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το μυστήριο είχε να κάνει με το εξώφυλλο του.

Το εξώφυλλο του «Siamese Dream» δεν έχει φωτογραφηθεί από κάποιον μεγάλο φωτογράφο, ούτε τα χαμογελαστά κοριτσάκια ήταν ή έγιναν (πολύ) διάσημα μετά από αυτό. Το όλο μυστήριο έχει να κάνει με το γεγονός ότι πολλοί ήταν εκείνοι (παρασυρόμενοι ίσως από τον τίτλο) οι οποίοι νόμιζαν πως τα κοριτσάκια ήταν ενωμένα στην πραγματικότητα. Λάδι στη φωτιά έριξε και ο ίδιος ο Corgan το 2007, όταν ανακοίνωσε ότι ψάχνουν τις μικρές του εξωφύλλου οι οποίες από όσο γνωρίζανε δεν ήταν ενωμένες πια. Βασικά δεν ήταν ποτέ ενωμένες, καθώς η μία από τις δύο (αυτή στα δεξιά), δεν έχει καν αδέρφια. Η Ali Laenger όπως είναι το όνομα της, είναι μοναχοπαίδι και αυτή τη στιγμή κάνει καριέρα στην Αμερική ως μοντέλο και σχεδιάστρια. Μερικά χρόνια μετά την ανακοίνωση αυτή, πάλι ο Corgan , τουίταρε συγκινημένος, πως η τότε μπασίστρια τους Nicole Fiorentino τους εκμυστηρεύτηκε ότι είναι η μία από τις χαμογελαστές «σιαμαίες». Μέχρι τότε το όνομα του κοριτσιού στα αριστερά παρέμενε άγνωστο, οπότε για τους δικούς της λόγους η Fiorentino αποφάσισε να πει ότι ήταν εκείνη η άγνωστη μικρή «πεταλουδίτσα». Η φήμη δεν άργησε να διαλυθεί, καθώς η Ali Laenger σχεδόν αμέσως βγήκε και διέψευσε τα λεγόμενα της, λέγοντας πως η Fiorentino είναι πολύ μεγαλύτερη σε ηλικία, οπότε δεν θα μπορούσε να είναι εκείνη που ποζάρει στο εξώφυλλο. Σύμμαχος της Laenger ήταν και το Rolling Stone το οποίο ανέφερε πως η φωτογραφία ήταν τραβηγμένη αποκλειστικά για να μπει στο εξώφυλλο του δίσκου, και δεν ήταν κάποια αυθόρμητη λήψη από κάποια γιορτή όπως υποστήριζε η Fiorentino.

Το μυστήριο με το άλλο κοριτσάκι της φωτογραφίας, λύθηκε πριν λίγες ημέρες. Η LySandra Roberts, όπως είναι το όνομα της, ξαναβρέθηκε με την «σιαμαία» της Ali Laenger 23 χρόνια μετά, έβαλαν τα ψεύτικα φτερά τους στην πλάτη και γύρισαν το promo video για την επερχόμενη περιοδεία των SP, γεμίζοντας νοσταλγία τα παιδιά της δεκαετία του ΄90. Ο Corgan ευχαρίστησε δημόσια τα κορίτσια, για το εξώφυλλο για το οποίο πόζαραν 23 χρόνια πριν, και το οποίο ακόμη γεμίζει τις καρδιές των ανθρώπων που το βλέπουν με τη γλυκιά μελαγχολία που φέρνει μια παλιά φωτογραφία η οποία ξεθάβεται τυχαία και πλημμυρίζει το μυαλό ευχάριστες αναμνήσεις.
https://www.instagram.com/p/BfRhkAZH4Dt/?utm_source=ig_embed

ΜΑΡΙΑ ΝΤΙΝΤΗ
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Μένει στην Αθήνα τα τελευταία 14 χρόνια. Αγαπάει τα ξωτικά όλων των φυλών, τον Batman, τον Tarantino, τους Pink Floyd και τον Nick Cave. Στο Game of Thrones είναι με τους Stark και σίγουρα δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το θάνατο του Nedd Stark στον πρώτο κύκλο. Θα ήθελε να μένει στην άκρη μιας λίμνης σε ένα πέτρινο σπίτι στη Σκωτία.