Posted On 10 Μαρτίου 2017 By In BEHIND GREAT COVERS, Προτεινόμενα With 974 Views

The Joshua Tree: Όταν ένα ενδημικό δέντρο της ερήμου έδινε το όνομα του σε album των U2

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 οι U2 είχαν ήδη βγάλει τέσσερα albums και είχαν αποκτήσει ένα σεβαστό πλήθος οπαδών. Παρόλα αυτά ο Bono ένιωθε ότι κάτι έλειπε.

Μπορεί να ξεσήκωναν τον κόσμο στα live τους αλλά έπρεπε να τους δώσουν κάτι το οποίο θα  θυμούνται για καιρό.  Η συνεύρεση του επί σκηνής με τον Mick Jagger και τον Keith Richards σε μια φιλανθρωπική συναυλία, τον έκανε να συνειδητοποιήσει ότι οι U2, έβγαζαν τραγούδια από τα οποία έλειπε το παρελθόν, η παράδοση. Όπως οι Stones «πάτησαν» στα blues για να κάνουν μουσική, έτσι και οι U2 έπρεπε να βρουν αντίστοιχο «πάτημα». Η έμπνευση δεν άργησε να έρθει, η έκρυθμη κατάσταση στην Αμερική και η «ευερέθιστη»  συνείδηση των Ιρλανδών ήταν αρκετά για να τους βάλουν στο στούντιο, όπου μαζί με τον Brian Eno και τον Daniel Lanois δούλεψαν για περίπου μισό χρόνο  μέχρι τον Μάρτιο του 1987.

Το εξώφυλλο του δίσκου σχεδιάστηκε από τον Ιρλανδό καλλιτέχνη Steve Averill. Οι U2 ήθελαν το εξώφυλλο του δίσκου να αποτυπώνει το περιεχόμενο του. Ήταν η πρώτη φορά που η μπάντα στράφηκε στην αναζήτηση τοπίων εκτός Δουβλίνου για το artwork. Το δύσκολο έργο της αναζήτησης  της ιδανικής τοποθεσίας ανέλαβε ο μακροχρόνιος συνεργάτης τους Anton Corbijn ο οποίος σε συνεργασία με τον Averill ταξίδεψαν νωρίτερα στην Αμερική προκειμένου να συντάξουν μια λίστα με τις υποψήφιες τοποθεσίες.

Το group κατέφθασε μία εβδομάδα αργότερα, και από τις 14 ως τις 16 Δεκεμβρίου περιπλανιόταν όλοι μαζί στην έρημο Μοχάβε της Καλιφόρνιας. Η τριήμερη περιπλάνηση τους περιλάμβανε σταθμούς όπως η πόλη φάντασμα Bodie, το σημείο Zabriskie και άλλα στην Κοιλάδα του Θανάτου.  Ο Gorbijn ήθελε να «ενσωματώσει» τους Ιρλανδούς στο αμερικάνικο τοπίο. Για να επιτύχει το στόχο του, χρησιμοποιούσε πανοραμικό φακό στις φωτογραφίες του, με αποτέλεσμα να εστιάζει περισσότερο στο background και λιγότερο στα μέλη του συγκροτήματος.

TheJoshuaTreein

Το πρώτο απόγευμα της φωτογράφισης ο Corbijn ανέφερε ότι στα μέρη που τριγύριζαν φύεται ένα ενδημικό της ερήμου είδος δέντρου, το δέντρο του Joshnua ή όπως είναι η επιστημονική του ονομασία το Yucca brevifolia.  Ο Bono ενθουσιάστηκε με τον μύθο που συνοδεύει το δένδρο και λέει ότι  ονομάστηκε έτσι από μια ομάδα Μορμόνων προσκυνητών οι οποίοι διέσχιζαν την έρημο Μοχάβε στα μέσα του 19ου αιώνα. Το μοναδικά παράξενο σχήμα του δένδρου θύμισε στους προσκυνητές την Βιβλική ιστορία όπου ο Joshua (Ιησούς του Ναυή) απλώνει τα χέρια του προς τον ουρανό προσευχόμενος στον Θεό και δείχνοντας το δρόμο στους Ισραηλίτες προς την Γη της Επαγγελίας. Ο Ιησούς του Ναυή ήταν ο έμπιστος του Μωυσή, ο οποίος του εμπιστεύτηκε πριν πεθάνει να οδηγήσει τον εξόριστο λαό του Ισραήλ, πίσω στη γη που του υποσχέθηκε ο Θεός. Βάσει της ιστορίας αυτής έτσι και οι Μορμόνοι θεωρούσαν ότι τα  αυτά δένδρα στην έρημο τους δείχνουν το δρόμο στη δική τους «Γη της Επαγγελίας».  Μάλιστα ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που αποφάσισε να ονομαστεί έτσι και ο δίσκος (οι δύο άλλες εναλλακτικές ήταν «The Desert Songs» και «The Two Americas»).

Την μέρα που ο Bono αποφάσισε να ονομάσει το δίσκο «Joshua Tree» βρέθηκε και το κατάλληλο μοναχικό δέντρο, το οποίο ικανοποιούσε στο έπακρο αυτό που είχε φανταστεί ο Gorbijn. Η φωτογράφιση διήρκεσε περίπου 20 λεπτά σε όχι και τόσο «ερημικές» συνθήκες, καθώς η θερμοκρασία ήταν αρκετά χαμηλή, και όπως αναφέρει ο Bono, αναγκάστηκαν να βγάλουν τα πανωφόρια τους, για να φαίνεται στις φωτογραφίες ότι όντως βρίσκονται σε έρημο. Οι χαμηλές θερμοκρασίες είναι και εκείνες που στην πραγματικότητα προκαλούν αυτό το ζοφερό ύφος στα πρόσωπα των Ιρλανδών στις φωτογραφίες και όχι κάποιος βαθύς προβληματισμός για την κατάσταση στη χώρα (εκείνη τη στιγμή τουλάχιστον). Η αρχική ιδέα ήταν υπάρχει μια φωτογραφία στο εξώφυλλο μόνο με το δέντρο και στο οπισθόφυλλο η συνέχεια της με τη συμμετοχή της μπάντας. Παρόλα αυτά επιλέχθηκαν διαφορετικές φωτογραφίες, οι οποίες τραβήχτηκαν σε διαφορετικά σημεία. Στο εξώφυλλο φαίνονται τα μέλη του συγκροτήματος σε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε στο σημείο Zabriskie και στο οπισθόφυλλο φαίνεται το συγκρότημα και το δέντρο στο φόντο. Το περιοδικό «Rolling Stone» χαρακτήρισε το εξώφυλλο του δίσκου αλλά και τον ίδιο το δίσκο, σαν «ένα συνδυασμό της απόλυτης κοινωνικής και πολιτικής ερήμωσης, σαν ένα έργο γεμάτο θρησκευτικές εικόνες». Το ίδιο περιοδικό λίγα χρόνια μετά κατέταξε το εξώφυλλο ανάμεσα στα 100 καλύτερα όλων των εποχών.

30 χρόνια “The Joshua Tree”: Ο δίσκος που κάνει τους U2 πιο επίκαιρους από ποτέ

Το δέντρο της φωτογραφίας έγινε μνημείο λατρείας για τους φανατικούς οπαδούς της μπάντας και δέχτηκε χιλιάδες επισκέψεις. Οι κακές γλώσσες λένε ότι ένας από τους φανατικούς, ευθύνεται για την πτώση του γύρω στο 2000. Οι επιστήμονες ωστόσο λένε ότι το δέντρο γέρασε και έπεσε πιθανόν από κάποιο πολύ ισχυρό άνεμο. Μπορεί λοιπόν το αληθινό δέντρο να κείτεται στην Κοιλάδα του Θανάτου, το Joshua Tree των U2, στέκει ακμαίο και έτοιμο να ταξιδέψει στη χώρα που το γέννησε, την απέραντη Αμερική.

Tags :

ΜΑΡΙΑ ΝΤΙΝΤΗ

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Μένει στην Αθήνα τα τελευταία 14 χρόνια. Αγαπάει τα ξωτικά όλων των φυλών, τον Batman, τον Tarantino, τους Pink Floyd και τον Nick Cave. Στο Game of Thrones είναι με τους Stark και σίγουρα δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το θάνατο του Nedd Stark στον πρώτο κύκλο. Θα ήθελε να μένει στην άκρη μιας λίμνης σε ένα πέτρινο σπίτι στη Σκωτία.