Posted On 29 Ιουλίου 2017 By In ΒΙΒΛΙΟ, Προτεινόμενα With 1309 Views

Το καλοκαίρι του rockyourlife.gr με επιλεγμένα βιβλία και μουσικές

Πιστοί στο ραντεβού των καλοκαιρινών προτάσεων εδώ στο rockyourlife, θα προτείνουμε μερικά βιβλία κύρια από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή, με το σκεπτικό ότι δύο εβδομάδες διακοπών, ισοδυναμούν με το διάβασμα περίπου τεσσάρων βιβλίων. Αν είμαστε πιο δυνατοί αναγνώστες θα πάμε στα έξι και να έχουμε περισσότερο χρόνο στις διακοπές μας θα αγγίξουμε τον μαγικό αριθμό του δέκα, της αριστείας. Προτείνουμε δεκαεννιά, για να έχετε επιλογές. Το εικοστό είναι καθαρά δικό σας θέμα. Διαβάστε ελεύθερα, ακούστε δίχως άγχος, ό,τι σας χαρίζει όμορφες στιγμές, σας ταξιδεύει η σας κάνει να σκέφτεστε και απολαύστε εντός ή εκτός των τειχών, την καλοκαιρινή ραστώνη…

Ο Αϊνστάιν στην παραλία – Μαρκ Λεσέζ Ρει (Ροπή)
Μια «εκλαϊκευμένη» προσέγγιση σε ένα μεγάλο φυσικό, αλλά και στοχαστή, που αποκαθηλώνει σκέψεις και εικόνες που έχουμε προ πολλού σχηματίσει για τον πατέρα της θεωρίας της σχετικότητας, ξεναγώντας μας ταυτόχρονα στην πιο προσιτή επιστημονικά πλευρά του. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, παρακολουθούμε την εντυπω-σιακή εξέλιξη της σύγχρονης φυσικής και της σχετικιστικής κοσμολογίας αλλά και τα ανοιχτά ερωτήματα που αφήνουν για τη σύγχρονη έρευνα. Εκεί που η επιστήμη γίνεται αναγκαιότητα και ταυτόχρονα κομμάτι της καθημερινότητας μας, με απλές, αλλά όχι απλοϊκές εξηγήσεις από τον Marc Lachièze-Rey.

Φαμπέρ ο καταστροφέας – Garcia, Tristan (Πόλις)
Όταν επιστρέφει στο Μορναί, τη μικρή επαρχιακή πόλη όπου μεγάλωσε, είναι τριάντα χρονών και ξοφλημένος. Είναι ο Φαμπέρ, «εκείνος που υπήρξε το καλύτερο παιδί, ο καλύτερος έφηβος που είδε το φως σ’ αυτή την πόλη. Ο βασιλιάς της! Εκείνος που το όνομά του ήταν η υπόσχεση για κάτι μεγάλο». Οι αχώριστοι φίλοι του των παιδικών και των πρώτων εφηβικών χρόνων, η Μαντλέν και ο Μπαζίλ, έχουν αποδεχτεί την «απόλυτη ουσία της επαρχίας. Το ‘μέτριο’ σε όλα τα πράγματα. Αυτό που είναι καθησυχαστικό και καταπιεστικό συγχρόνως». Ο Φαμπέρ, όμως, όχι. Ευφυΐα που παραδέρνει αρνούμενη κάθε όριο, εκπεσών άγγελος, ενσαρκώνει με συναρπαστικό τρόπο τα χαμένα όνειρα των εικοσάρηδων της δεκαετίας του 2000, οι οποίοι, στην εποχή της κρίσης, υπέκυψαν στον πειρασμό του δαίμονα της ριζοσπαστικότητας. Αυτά τα παιδιά γεννήθηκαν πολύ αργά για την Ιστορία. Η Generation x του 21ου αιώνα σε ένα δυνατό Ευρωπαϊκό μυθιστόρημα, για τους επαναστάτες των ΒΠ και ΝΠ που διαδηλώνουν και καταστρέφουν βγάζοντας selfie , φορώντας επώνυμα σπορ ρούχα, με κινητά των 600 ευρώ (για να μιλήσουμε για την Ελληνική πραγματικότητα) αλλά και τους φιλόσοφους του καναπέ και του διαδικτύου.
Ωστόσο, ο συγγραφέας δηλώνει: «Αν το μυθιστόρημα είναι πετυχημένο, στο τέλος ο αναγνώστης θα θέλει να σώσει κάτι από τον Φαμπέρ». «Ήμαστε παιδιά της μεσαίας τάξης μιας μεσαίας χώρας της Δύσης, δυο γενιές μετά από έναν πόλεμο κερδισμένο, μια γενιά μετά από μια επανάσταση χαμένη. Δεν ήμαστε ούτε φτωχοί ούτε πλούσιοι, δεν νοσταλγούσαμε την αριστοκρατία, δεν ονειρευόμαστε καμιά ουτοπία και η δημοκρατία μάς ήταν αδιάφορη. Μας μόρφωσαν και μας διαμόρφωσαν τα βιβλία, οι ταινίες, τα τραγούδια – η υπόσχεση ότι θα γίνουμε αυτόνομα άτομα. Νομίζω ότι είχαμε το δικαίωμα να περιμένουμε μια ζωή διαφορετική. Όμως για να επιβιώσουμε όπως όλος ο κόσμος, όταν ενηλικιωθήκαμε, καταλάβαμε ότι επρόκειτο απλώς να δουλέψουμε κι εμείς, όπως οι προηγούμενοι».
Ένα μυθιστόρημα που θέτει το αιώνιο ερώτημα που αντιμετωπίζει από τα πρωτόγονα χρόνια ο νέος άνθρωπο, αυτό της ενηλικίωσης και ωρίμανσης, σε ένα κόσμο που δεν του ανήκει, αλλά που οφείλει να προσαρμοστεί και να τον προσαρμόσει στις δυνατότητες του και τις ανάγκες του. Εκεί που τα όνειρα της εφηβείας γίνονται μυλόπετρα που συνθλίβει την αθωότητα και οδηγεί στον στέρεο ρεαλισμό του ενήλικα, που δημιουργεί με τα μέσα που του προσφέρονται και όσα αποκτά ή του ενήλικα που μοιρολατρικά αναπολεί όσα ποτέ δεν υπήρξαν, πέραν των θεωρητικών ψευδαισθήσεων των κομματικών τσιτάτων και της άρνησης του να δουλέψει για να υλοποιήσει μια πραγματικότητα, στα πλαίσια πρώτα του μικρόκοσμου του και αργότερα σε ένα μεγαλύτερο πλάνο. Η ένταξη των νέων στην κοινωνία, στις μέρες της αφθονίας αλλά και της επίπλαστης προσφοράς και η επανάσταση του εφήβου, που δεν έχει τίποτα να κερδίσει, αλλά αρνείται πεισματικά να αποδεχτεί την εποχή του, να την κατανοήσει, για να μπορέσει μαζί της να αλλάξουν , γιατί αρνείται ότι η αλλαγή είναι διαδικασία προσπάθειας επίπονης, δουλειάς και όχι αναγκαστικά εξασφαλισμένου κέρδους και απόδοσης. Αρνείται την νεότητα του και την αγάπη για το άγνωστο, όντας πιο συντηρητικός από τους γονείς του, όταν η αλλαγή περιλαμβάνει προσωπικό αγώνα και απώλειες, όσων η κοινωνία της αφθονίας του παρείχε ως κεκτημένα και τις περισσότερες φορές δωρεάν μόρφωση, τροφή, στέγη, μουσική, κινηματογράφο, διασκέδαση.

Amy – Η κόρη μου – Mitch Winehouse (Ροπή)
Μόλις κυκλοφόρησε , μεταφρασμένη, η γραμμένη από τον πατέρα της τραγουδίστριας Μιτς Γουαινχάουζ, βιογραφία της μεγάλης αλλά άτυχης αυτής τραγουδίστριας. Ο ίδιος δήλωσε «Είχα την ανάγκη να γράψω το βιβλίο που έχετε στα χέρια σας γιατί ένιωσα ότι έπρεπε να μοιραστώ μαζί σας την αληθινή ιστορία για τη ζωή της Έιμι».Οι μουσικές βιογραφίες συνήθως βασανίζονται από τις μεταφράσεις, από ανθρώπους που η μουσική τους είναι επί της ουσίας ξένη. Η βιογραφία της ταραγμένης προσωπικότητας αλλά μεγάλης καλλιτέχνιδας Αmy γραμμένη με οδυνηρό τρόπο από τον πατέρα της, βρίσκει στο πρόσωπο της Αφροδίτης Γεωργαλιού, τον άνθρωπο που με ευαισθησία και μεράκι μεταδίδει την ιστορία μίας γυναίκας που συγκλόνισε τα πλήθη με την φωνή της και τις καταχρήσεις της και έδωσε στην οικογένεια της το πικρό ποτήρι του θανάτου και της παραίτησης από τη ζωή, για να το γευτεί ως την τελευταία σταγόνα. Η μουσική της είναι πλέον σύμβολο όσων προσπαθούν να διαφύγουν, κάνοντας την το αντίστοιχο της Τζόπλιν για τον 21 αιώνα.

Μπομπ Ντύλαν – Η ζωή μου (Μεταίχμιο)
Η αυτοβιογραφία του βραβευμένου με Νόμπελ Μπομπ Ντύλαν είναι ένα επίκαιρο ανάγνωσμα και η μετάφραση της Χίλντας Παπαδημητρίου την κάνει ακόμη πιο βατή στον Έλληνα αναγνώστη, που θα γνωρίσει τα καφέ του Βίλατζ ως τις εσχατιές των Η.Π.Α. , μέσα από τις αναζητήσεις ενός μουσικού φιλόσοφου, που θα μετουσιώσει τις αναζητήσεις του στα πιο μεστά τραγούδια διαμαρτυρίας και ενδοσκόπησης της δεκαετίας του 60 και του 70.

Από το Λένιν στο Λένον – Ντέιβιντ Γκούρεβιτς (Μελάνι)
Την χρονιά της 50ης επετείου από την κυκλοφορία του Sgt Peppers, μια αναφορά στην επίδραση των Beatles στην πλέον συντηρητική κοινωνία του 20ου αιώνα την Σοβιετική, είναι ένα γεγονός άξιο παρατήρησης. Η επανάσταση στη μουσική βιομηχανία που επέφεραν στη Δύση, ήταν μια πολύ μικρότερη σε σχέση αυτής σε πολιτιστικό επίπεδο που επέφεραν στην κλειδωμένη πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα στην Ανατολική Ευρώπη. Άλλοι καιροί άλλα ήθη.

Ready steady go – Shawn Levy (Κουκκίδα)
Το περίφημο swinging London των 60ς, από το 61 ως το 69. Η μητέρα της ποπ κουλτούρας, σε μουσική, κινηματογράφο, τέχνη. Ένα μωσαϊκό εμπειριών, ανακαλύψεων, εξερευνήσεων σε κάθε επίπεδο, από καλλιτέχνες αλλά και ανθρώπους που έψαξαν για το νόημα της τέχνης μέσα στην καθημερινότητα. Ένα βιβλίο ζωντανό, σαν το μωσαϊκό της εποχής που περιγράφει σε πολύ ωραία μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά, σε ένα βιβλίο γεμάτο νοηματικές παγίδες. Αναγκαίο για κάθε μουσικόφιλο.

Φόνος στο πίσω κάθισμα – Ευτυχία Γιαννάκη (Ίκαρος)
Το πρώτο μέρος της τριλογίας, μιας νέας αλλά πολλά υποσχόμενης Ελληνίδας συγγραφέως αστυνομικών μυθιστορημάτων, τοποθετημένων στην Αθήνα, την Ελλάδα της κρίσης. “Κι αυτό γιατί όταν ξεκινούσα να γράφω το Πίσω Κάθισμα ένας από τους βασικούς στόχους μου ήταν να αποτυπώσω μια τοιχογραφία των κατοίκων της σημερινής Αθήνας και κυρίως πως αυτοί εσωτερικεύουν τις ιδιαίτερες συνθήκες αστάθειας των τελευταίων χρόνων, καθώς και το παρελθόν τόσο το προσωπικό τους, όσο και το συλλογικό, το παρελθόν της πόλης”
Πηγή: «Στο πίσω κάθισμα» με την Ευτυχία Γιαννάκη | iefimerida.gr

Ξαφνικός Θάνατος – Φίλιπ Κερρ (Κέδρος)
Η πρώτη εμφάνιση του προπονητή ντετέκτιβ Σκοτ Μάνσον στην λογοτεχνία, γίνεται με επιτυχία στον «Ξαφνικό θάνατο». Η σκιαγράφηση του πρώην ποδοσφαιριστή, νυν προπονητή, με τις πανεπιστημιακές σπουδές, την εξασφαλισμένη οικονομικά από την οικογενειακή αθλητική επιχείρηση ζωή και το παρελθόν της άδικης φυλάκισης για βιασμό, γίνεται με μαεστρία. Ο Κερρ, γνώστης του ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι, θίγει με εξυπνάδα και λεπτότητα, αρκετά «καυτά» θέματα στον κόσμο του σύγχρονου επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Ιάκωβος – Κωσταντίνος Χατζηνικολάου (Αντίποδες)
Η σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, σε αντιστοιχία με τον ελληνικό κινηματογράφο, ακολουθεί μια γραφή, αχρονική, διαπροσωπική, θίγοντας βαθύτερα υπαρξιακά θέματα, άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε πιο αποστειρωμένα.
Το «Ιάκωβος» η πρώτη προσπάθεια του Κ. Χατζηνικολάου αποτελεί ένα ενδιαφέρον πόνημα, γύρω από τον υπαρξισμό, σε μια πόλη, όπου ο χρόνος και ο τόπος συγχέονται, σε ένα χωροχρονικό ασταθές, με στοιχεία που φέρνουν στον νου τη Ζατέλη, αλλά και τον Καμύ. Ένα βιβλίο γκρίζο σαν πατημένο χιόνι, δυνατό σαν μέγκενη, σε αρπάζει από τα εσώψυχα σου και σε τραβάει στο δρόμο με το χαλίκι, σέρνοντας σε μέχρις να γίνεις μέρος της ιστορίας. Δίχως απαντήσεις, δίχως λύσεις, δίχως συμβολισμούς.
Μια κατάβαση στην μοναξιά της αιώνιας επαρχίας, εκεί που οι θεσμοί οριοθετούν τη ζωή, χρόνια πριν ο ηλεκτρισμός και το αυτοκίνητο φέρουν την «πρόοδο». Ένα ταξίδι στον κόσμο του πουθενά.

Νυχτερινές ικεσίες – Σαντιάγκο Γκαμπόα (Πόλις)
Λατινοαμερικάνικο άρωμα, στις “Νυχτερινές Ικεσίες” . Ο κατηγορούμενος για κατοχή ναρκωτικών και προφυλακισμένος στην Μπανγκόκ, ο Μανουέλ Μανρίκε, Κολομβιανός φοιτητής φιλοσοφίας, κινδυνεύει να καταδικαστεί σε θάνατο, αν δεν παραδεχτεί στο δικαστήριο την ενοχή του. Θα εμπιστευτεί την ιστορία του στον πρόξενο της Κολομβίας που έχει αναλάβει να χειριστεί την υπόθεσή του, θα του εξομολογηθεί τη μοναχική ζωή του και τη φυγή από την αβάσταχτη καθημερινότητα μέσα από τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, που του αποκαλύπτουν ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι σαν κι αυτόν, «μοναχικοί μέσα σε πόλεις-φαντάσματα, άνθρωποι εύθραυστοι σε λεωφόρους και καφετέριες, με μια τεράστια ανάγκη να επινοούν κίνητρα για να συνεχίζουν να ζουν και με την αίσθηση πως έχουν χάσει πριν καν μπουν στο παιχνίδι, ότι κάτι πήγε εντελώς λάθος ευθύς εξαρχής». Ένα ακόμα ταξίδι εμπνευσμένο από τον Μάρκεζ και τον Πάραμο, σε μια υφήλιο που στην εποχή της τεχνολογικής αλλοτρίωσης, δημιουργεί όλο και περισσότερους μισάνθρωπους, που αναζητούν στα στοιχειώδη της Δυτικής κουλτούρας (Λογοτεχνία, κινηματογράφο, μουσική) τα καύσιμα για να συνεχίσουν την πορεία τους, τους λόγους ύπαρξης σε μια κοινωνία, που απομυζεί την μονάδα που αρνείται την ομαδοποίηση. Ίσως το βιβλίο απάντηση στο φαινόμενο τηλεοπτικών παιχνιδιών τύπου “Survivor”

Λίγη ζωή – Hanya Yanagihara (Μεταίχμιο)
H ζωή και η ενηλικίωση μίας παρέας φίλων στη Νέα Υόρκη. Με άξονα την καλλιτεχνική ζωή στη Νέα Υόρκη και την σημασία της απόκτησης προσωπικής στέγης, τέσσερις φίλοι, από το κολέγιο, μας εισάγουν σε μια ιστορία, γεμάτη προσωπικά βιώματα και εφιάλτες του κεντρικού ήρωα Τζούντ, που υπονομεύουν την φιλία, την αποδοχή, την ευτυχία και την ενηλικίωση και των τεσσάρων.
Οι προβληματισμοί, η ανέλιξη, η ωρίμανση των τεσσάρων νέων, δύο εξ αυτών στον καλλιτεχνικό χώρο, των άλλων δύο στην δικηγορία και την αρχιτεκτονική, εμπλέκονται σαν περικοκλάδες κισσού, σε μια ιστορία που θα θυμίσει σε πολλούς, που το έχουν διαβάσει το «Πάτι και Ρόμπερτ» της Πάτι Σμιθ. Η καλλιτεχνική ζωή της Νέας Υόρκης, με τα μικρά χαρακτηριστικά στηρίγματα της, την ομοφυλοφιλία, τον σνομπισμό, τον εστετισμό, το κυνήγι της επιτυχίας και τον εύκολο εντυπωσιασμό, μαζί με το παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων, θα χτίσουν τα πρώτα χρόνια των ηρώων ως την Τρίτη δεκαετία της ζωής τους. Η ενηλικίωση, που έρχεται με την επαγγελματική καταστάλαξη, θα φέρει την αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τη ζωή, τις προσωπικές και τις φιλικές σχέσεις. Τα μυστικά του κεντρικού ήρωα και ενός εκ των μη καλλιτεχνών Τζουντ, θα πυροδοτήσουν το κομμάτι που τα σαράντα είναι σύνορο, ο Ρουβίκωνας των τεσσάρων ηρώων. Βιβλίο, ογκώδες, γεμάτο περιγραφές, σχέσεων, καταστάσεων, με δευτερεύοντες χαρακτήρες που χάνονται και επανέρχονται σε κομβικά σημεία, για να χαρακτηρίσουν μια παρέα που ξεκινά γεμάτη νεανική αφέλεια, δοκιμάζεται και συνεχίζει με γνώμονα, σχέσεις που σφυρηλατήθηκαν στο χρόνο. Κύριος σκοπός και κινητήρια δύναμη του καθενός αποδεικνύεται περισσότερο από την ανάγκη της επιτυχία, η ανάγκη της αγάπης, της αποδοχής από τον/την σύντροφο της φιλάς και των βαθύτερων ανθρώπινων συναισθημάτων που κάνουν την μοναξιά υποφερτή. Δυνατό, ευαίσθητο και συγκινητικά εύστοχο, στους λάθος στόχους που μαθαίνουμε να βάζουμε σε έναν κόσμο που τα πάντα δεν μετρώνται με το χρήμα και την αναγνωρισιμότητα όταν κλείσουν τα φώτα της σκηνής. Βιωματικό, ογκώδες, μυθιστόρημα ενηλικίωσης, όταν έρχεται η ώρα να αντιμετωπίσεις τους δαίμονες του παρελθόντος . Ένα μυθιστόρημα, ύμνος στην έννοια της αληθινής φιλίας.

Η ξάγρυπνη πόλη – Η Νέα Υόρκη, ο ‘Ολιβερ Σακς και εγώ – Μπίλι Χεις (Ροπή)
Ένα βιβλίο για τις τελευταίες μέρες του μεγάλου ψυχίατρου Όλιβερ Σακς και την αγαπημένη του Νέα Υόρκη, μέσα από τα μάτια του τελευταίου συντρόφου του, φωτογράφου Μπίλι Χέις. Η ιστορική βιογραφία στην πλέον ανθρώπινη μορφή της, για έναν μεγάλο στοχαστή. Ο Bill Hayes, σε αυτό το σπαρακτικό χρονικό της ερωτικής του σχέσης με τον σπουδαίο επιστήμονα, της ασθένειας του Σακς και των τελευταίων χρόνων της ζωής του, αποτίει τιμή στον ιδιοφυή, χαρισματικό και βασανισμένο σύντροφό του. Ταυτόχρονα αποδίδει τιμή στη Νέα Υόρκη, στη δύναμη του ανθρώπου να αντέχει απώλειες και να ανακαλύπτει την ομορφιά, και στη γοητεία του διαφορετικού, του ξένου.

Η μελαγχολία της αντίστασης” – Krasznahorkai, Laszlo (Πόλις)
Υπάρχει άραγε δυνατότητα αντίστασης, στο πεπρωμένο, την εξουσία, το άγνωστο, την αλλαγή, που έρχεται άθελα μας, ή ηθελημένα γιατί το Σύμπαν είναι καταδικασμένο από την Φυσική να αλλάζει, να προσαρμόζεται και ενίοτε να εξελίσσεται? Σε ένα μυθιστόρημα παραβολών ο Ούγγρος Krasznahorkai, Laszlo προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που θα φέρουν στο νου την Ευρώπη του Μεσοπολέμου αλλά και των χρόνων ανόδου των ακροδεξιών κινημάτων πριν τον ΒΠΠ, όπως και την Ευρώπη μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου αλλά και την Ευρώπη των εμφυλίων του σήμερα, την Ευρώπη του Ουκρανικού εμφυλίου, του Γιουγκοσλάβικου εμφυλίου, την Ευρώπη της Συριακής κρίσης, την Ευρώπη, των λαθρομεταναστών, των προσφύγων, των ακραίων μουσουλμανικών και ακροδεξιών στοιχείων, την Ευρώπη του θρησκευτικού μεσαίων, του πολιτικού απολυταρχισμού και της ευθυνοφοβίας των αστικών δημοκρατιών, να λειτουργήσουν προστατεύοντας τους πολίτες τους γηγενείς και ξένους.

Σε μια μικρή και λησμονημένη από τον Θεό πόλη της Ουγγαρίας, χαμένη μέσα στην ομιχλώδη και παγωμένη λεκάνη των Καρπαθίων, πλανάται η απροσδιόριστη απειλή μιας επικείμενης καταστροφής. Η απειλή, που δεν κατονομάζεται ποτέ, επιτείνεται όταν καταφτάνει στην πόλη ένα μυστηριώδες τσίρκο που κουβαλάει μαζί του μια γιγαντιαία φάλαινα και επιδεικνύει τον παράδοξο «Πρίγκιπα» με τα τρία μάτια. Οι τρομαγμένοι πολίτες νιώθουν πως πρέπει να αντιδράσουν και καταφεύγουν σε οτιδήποτε νομίζουν πως μπορεί να δαμάσει το χάος, από τη μουσική ώς τον φασισμό. Και ανάμεσα στους μοχθηρούς ή άβουλους κατοίκους της πόλης ξεχωρίζει ο αλαφροΐσκιωτος Βάλουσκα, ο τρυφερός ήρωας του βιβλίου, η μοναδική αγνή και ευγενική ψυχή.

Με άκρως διεισδυτική ματιά, ο συγγραφέας περιγράφει την ανθρώπινη κατάσταση στις σύγχρονες κοινωνίες μας, στις οποίες τα άτομα, έρμαια του φόβου και των δεισιδαιμονιών τους, μάταια αγωνίζονται ενάντια στην κατάσταση της διάλυσης και του χάους που, κατά την άποψη του συγγραφέα, είναι η φυσική κατάσταση του κόσμου’.

Ένα βιβλίο σκοτεινό, γοτθικό , μελαγχολικό. Είναι η αντίσταση είναι ανώφελη, αφού η προσπάθεια να αλλάξει η υπάρχουσα κατάσταση οδηγεί την πόλη σε ένα αυταρχικό καθεστώς; Το ερώτημα της προσωπικής στάσης, μπροστά στο φόβο της αλλαγής και την αποδοχή της νέας ζοφερής κατάστασης, το ερώτημα μπροστά στις ηθικές αναστολές αλλά και ηθικές επιταγές, που έθεσε ο Σωκράτης, επικαιροποιείται εδώ από τον Laszlo Η μόνη χαραμάδα φωτός είναι η αποδοχή της ανθρώπινης κατάστασής μας και η αλλαγή στάσης απέναντι στη ζωή και στον συνάνθρωπό μας», παρατηρεί η μεταφράστρια του βιβλίου Ιωάννα Αβραμίδου. Η επιλογή να μην κάνει κανείς τίποτα ή να δοκιμάσει να αλλάξει τα πάντα, με σκοπό να μην αφήσει το σκοτάδι και την ομίχλη να τυλίξει τη ζωή του, είναι δικαίωμα και επιλογή, τόσο όσο και η αποδοχή του πεπρωμένου, μοιρολατρικά. Σε κάθε περίπτωση είμαστε θεατές αλλά και ηθοποιοί στο έργο της ζωής μας. Οι ευθύνες των επιλογών μας είναι απόλυτα δικές μας, όχι όμως και του αποτελέσματος.

Τα αυτόματα – Κώστας Περούλης (Αντίποδες)
Μια συλλογή δέκα διηγημάτων με θέμα την εργασία. Δέκα διαφορετικές προσεγγίσεις σε δέκα διαφορετικά επαγγέλματα από τη μεριά του εργαζόμενου. Με μια προσέγγιση βαθιά ανθρώπινη, ξεγυμνωμένη από συνδικαλιστικά τσιτάτα και θεωρίες που άνθισαν με τον διαφωτισμό, ο Περούλης πεζογραφεί γύρω από την ουσιαστική αίσθηση της εργασίας. Τέμνει εις βάθος την καθημερινότητα, την ανάγκη για εργασία, γιατί αυτή αποτελεί πρώτα παράγοντα επιβίωσης αλλά και διαβίωσης και μετά μια ακόμη συνήθεια, μια νόρμα παραγωγής προσαρμοσμένη στην κοινωνική συνθήκη και σε άλλες χώρες δικαίωμα, που αποτελεί η εργασία. Εστιάζεται εύστοχα στις κοινωνικές συμβάσεις που καθορίζουν την εργασία, την αποδοχή ή ευτελισμό του κάθε επαγγέλματος και τις επί μέρους περιγραφές της Ελληνικής κοινωνίας, όπως αλληλεπιδρούν με κάθε επάγγελμα, τον ρατσισμό, την ομοφοβία, την ομερτά των συνδικάτων, την εχθρότητα και απαξίωση όσων δουλεύουν στα Σώματα Ασφαλείας , ένα μωσαϊκό χαρακτήρων και επαγγελμάτων που αναδύεται μόνο του από το κοχλάζον καζάνι της Ελλάδας του σήμερα, άλλοτε με μυρωδιές μπαχαρικών και άλλοτε δύσοσμο και βορβορώδες, ανάλογα με τα συστατικά του.

Παγανιστικές δοξασίες της θεσσαλικής επαρχίας- Χρυσόστομος Τσαπραϊλης (Αντίποδες)
Ο Χρυσόστομος Τσαπραΐλης επιχειρεί στις “Παγανιστικές δοξασίες” ένα τολμηρό παιχνίδι συνδυάζοντας υλικό της λαογραφικής παράδοσης με τη λογοτεχνία τρόμου. Μια πρωτότυπη μίξη, παρελθόντος (Δοξασίες) και παρόντος, η εισαγωγή/αποδοχή τους στην καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου, που δυναμιτίζει την ασφάλεια του ανθρώπου που ζει αποκομμένος από το παρελθόν του, στους ίδιους χώρους, τα ίδια χώματα, που έθρεψαν θεούς και δαίμονες, για χιλιάδες χρόνια. Με μια ιδιάζουσα εφευρετικότητα στη γλώσσα και τις εικόνες κατασκευάζει ένα σώμα επινοημένων παραδόσεων που μοιάζουν αυθεντικές αλλά είναι μπολιασμένες με ένα απόλυτα σύγχρονο αίσθημα.

Little steps to hell – Melissa Harlloween και Francine Queen (Λυκόφως)
Σκοτεινά διηγήματα εμπνευσμένα από τα θανάσιμα αμαρτήματα περιλαμβάνει η συλλογή «Little steps to hell». Τα διηγήματα φέρουν τις υπογραφές της Melissa Harlloween (ψευδώνυμο της Μαρίας Ροδοπούλου) και της “δικής μας” Francine Queen (ψευδώνυμο της Φράνσης Παπουτσάκη), που συνεργάστηκαν ή καλύτερα συν τελετούργησαν για τη συγγραφή τους. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό των διηγημάτων, το αιώνιο σκοτάδι, τα πάθη και οι δαίμονες, εξωτερικοί και εσωτερικοί που πυροδοτούν το πέρασμα μας σε καταστάσεις που η παράδοση αποτελεί αποδοχή της αιώνιας λήθης στον κόσμο της τιμωρίας, για τα πάθη που κυριάρχησαν. Τα αμαρτήματα είναι θανάσιμα, γιατί καραδοκούν πυρακτωμένα να κάψουν τον ίδιο τον φορέα τους. Και αυτά μένουν αιωνίως ζωντανά, γελώντας υποχθόνια και παρακολουθώντας, με τα σατανικά τους μάτια, τους ανυποψίαστους να διαβαίνουν αμέριμνοι. Η λογοτεχνία του τρόμου σε στιγμές ανάγνωσης που θα νοσταλγήσετε το φως.

Ο μισός βασιλιάς – Τα χρονικά της τσακισμένης θάλασσας – Joe Abercrombie (Μεταίχμιο)
Στο πρώτο μέρος της τριλογίας του με τίτλο «Τα χρονικά της τσακισμένης θάλασσας» ο Joe Abercrombie δημιουργεί ένα βιβλίο στην παράδοση των Ρ.Ε. Χάουαρντ, Μ.Μούρκοκ, με μια ουσιαστική διαφορά. Ο ήρωας δεν είναι γεμάτος μυς και πάθος για εκδίκηση, είναι γεμάτος ατέλειες , ένα εκ γενετής παραμορφωμένο άκρο, μια συνεχή, δια βίου, όπως λέμε στις μέρες του διαφωτισμού επιθυμία για μάθηση, δυνατό μυαλό, ίσως ο πιο γυμνασμένος μυς του και μια απέχθεια για την συμβατικότητα και τον κόσμο.
Στην ηρωική/επική φαντασία, ο κεντρικός ήρωας εξυψώνεται μέσα από τις συνθήκες και το περιβάλλον, τους εξωγενείς παράγοντες. Στον “Μισό βασιλιά” ο ήρωας, ξεκινά ένα ταξίδι στην αυτογνωσία και τα προσωπικά όρια. Η ιστορία του είναι ένα σχόλιο πάνω στην έννοια της δύναμης, του κράτους, των θεσμών, της υποταγής στο πεπρωμένο. Μια ιστορία με πλοκή, δράση, χαρακτήρες που σου μεταφέρουν την αίσθηση της ανάγκης και του καθήκοντος της αφοσίωσης, στην οικογένεια αλλά και τον διακαή πόθο για επιβίωση και ελευθερία, μέσα από μια σειρά γεγονότων, ελάχιστα ηρωικών αλλά σημαντικών για την καθημερινή επιβίωση.

Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις 1821-2016 – Δερτιλής Γεώργιος (Πόλις)
Μια εμπεριστατωμένη πραγματεία που αναλύει τα αίτια πολιτικά, κοινωνικά, στρατιωτικά, που οδήγησαν την Ελλάδα, να χρεοκοπήσει επτά φορές από την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης, χάρη στην αγάπη των Ελλήνων στο χρήματα δάνεια, τον εύκολο πλουτισμό, το υπερμεγέθες κράτος και την αγάπη για μια θέση στο δημόσιο αλλά και την από αρχαιοτάτων χρόνων κακή συνήθεια του εμφυλίου πολέμου. Ο Δερτιλής δεν φείδεται στοιχείων, για να εκθέσει πρόσωπα και καταστάσεις και να αναθεωρήσει την ωραιοποιημένη ιστορία ενός νεότευκτου κράτους, που θεωρεί την ανεξαρτησία του δεδομένη, βασισμένο στους προ αιώνων αρχαίους προγόνους του και το χρέος του πολιτισμένου κόσμου απέναντι του, αιώνιο. Αρνούμενοι να ενταχθούμε σε μια διαδικασία δημιουργίας ενός κράτους δικαίου, με τον πολίτη να φορολογείται για να αποδέχεται αντίστοιχες της συμμετοχής του στα κρατικά έσοδα υπηρεσιών, παρακολουθούμε μια Ελλάδα να βουλιάζει στον ραγιαδισμό και την ευνοιοκρατία, διχασμένη από την ίδια την αρχή της επανάστασης. Έρμαιο των ξένων, που με τον ευκολότερο τρόπο την κρατάνε υπόδουλη, με δάνεια που οικειοθελώς συνάπτουμε και μοιράζουμε αντί να δημιουργήσουμε τις πηγές εσόδων που θα ζήσουν αυτό το κράτος.

Illska- το κακό – Norodahl, Eirikur Orn (Πόλις)
Η Άγκνες, νεαρή ιστορικός, γράφει τη διπλωματική της με αντικείμενο την άνοδο των ακροδεξιών ρευμάτων στην Ισλανδία και την Ευρώπη. Για τις ανάγκες της έρευνάς της, συναντά τον Άρνορ, έναν νεοναζί διανοούμενο, και τον ερωτεύεται, παρά τη λιθουανοεβραϊκή της καταγωγή. Ο σύντροφός της, ο Όμαρ βάζει φωτιά στο σπίτι τους, όταν διαπιστώνει την απιστία της Άγκνες. Θα μπορούσε να είναι ένα συνηθισμένο ερωτικό τρίγωνο, κάπως προκλητικό ίσως (Eβραία συνάπτει ερωτική σχέση με ναζί). Το «Illska» (Το Κακό ) είναι, όμως, κάτι πολύ περισσότερο. Κάνει μια βουτιά στην ιστορική μνήμη, στην κατάκτηση της Λιθουανίας από τους Γερμανούς και τη μαζική εξόντωση των Εβραίων της χώρας, που διεξάγεται με την ενεργό συνεργασία μερίδας του ντόπιου πληθυσμού.
Κύριο θέμα αυτής της αριστοτεχνικής, ιλιγγιώδους, πολυφωνικής και πολυπρισματικής αφήγησης είναι το Ολοκαύτωμα και το επίμονο ερώτημα που θέτει: Πώς μπόρεσε να συμβεί αυτό το απόλυτο κακό; Πώς δεν θα επαναληφθεί; Πώς ο σύγχρονος φασισμός, ο οποίος σταδιακά μετατρέπεται σε «κανονικό» φαινόμενο, είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί;
Στην Ευρώπη του 21ου αιώνα, οι ιστορικές αλήθειες έχουν αμβλυνθεί. Ο μουσουλμανικός επεκτατισμός του 13ου- 16ου αιώνα τείνει να ξεχαστεί, με τον ίδιο τρόπο που δεν έχει γίνει αντιληπτό, πως ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας έγινε συνεργός στην εξόντωση εκατομμυρίων Εβραίων στη διάρκεια του ΒΠΠ, αλλά και εκατομμυρίων αντιφρονούντων στην ΕΣΔΔ την ίδια εποχή και μετά τον πόλεμο. Η τύχη των Γερμανών αιχμαλώτων πολέμου με τη λήξη του ΒΠΠ ειδικά στις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ και ειδικότερα στην ΕΣΣΔ, δείχνουν οτι ο φασισμός και η μισανθρωπία, δεν έχουν χρώμα. Στο «Κακό», γίνεται μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια να αντιμετωπιστεί ορθολογικά, πως ο φίλος και γείτονας έγινε καταδότης, δολοφόνος ,για την Λιθουανική κοινότητα των Εβραίων. Καλογραμμένο βιβλίο προσπαθεί να προσεγγίσει, ένα φαινόμενο που οι ψυχολόγοι ακόμη έχουν υπό εξέταση και φέρνει στο νου την εξόντωση της πολυπληθούς κοινότητας Εβραίων της Θεσσαλονίκης και τις πορείες θανάτου των αντιφρονούντων που διοργάνωσε το ΕΑΜ για όσους συνέλαβε στα Δεκεμβριανά, δυο ιστορίες που η Ελληνική ιστορική κοινότητα δεν έχει τολμήσει να αντιμετωπίσει ως σήμερα. Τροφή για σκέψη σε μια Ευρώπη, που ο φανατισμός περιμένει μια μικρή σπίθα για να ανάψει.

Το ιδανικό soundtrack των διακοπών (κατά Στέλιο Μπασμπαγιάννη)
Ή αλλιώς δεκαεννιά βιβλία ζητάνε την μουσική τους επένδυση

1. PAIN OF SALVATION- “ The light of day”
2. Scott H Biram- “Bad testament”
3. BLACK STAR RIDERS- “Heavy fire”
4. Danko Jones- ‘Wild cat”
5. Mike Tramp- “Maybe tomorrow”
6. Danny Worsnop- The long way home
7. Me and that man- Songs of love and death
8. MY DYNAMITE- Otherside
9. BAD TOUCH- Truth to be told
10. MASTODON- Emperor of sand
11. Aaron Keylock- Cut against the grain
12. DEEP PURPLE- Infinite
13. Ritchie Kotzen- Salting earth
14. BROKEN TEETH- 4 on the floor
15. JUNKYARD- High water
16. HALF GRAM OF SOMA- “Groove is back”
17. MR BIG- “Defying gravity”
18. Govt Mule- “Revolution come…revolution go”
19. INGLORIOUS- II

 

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.