Ο Edward Banchs πριν ένα χρόνο περίπου κατάφερε να εκδώσει το βιβλίο του σχετικά με τη σκηνή του heavy metal στην Αφρική. Ο ίδιος με master στις Αφρικανικές σπουδές προσπάθησε να συνδυάσει την αγάπη του για τη σκληρή μουσική με το ενδιαφέρον του για μια σκηνή που είναι έτοιμη, όπως υποστηρίζει, να ανοίξει τα φτερά της προς τον υπόλοιπο κόσμο.

Αν παρακολουθείτε τη μεταλλική σκηνή και ενημερώνεστε τακτικά, θα έχετε παρατηρήσει ότι όλο και περισσότερα μέσα προβάλουν τη μέχρι σήμερα παραγκωνισμένη heavy metal σκηνή της Αφρικής. Μέσα όπως το CNN, ο Guardian και το BBC κάνουν εκτενή αφιερώματα ενώ οι Metallica στην τελευταία επίσκεψη τους επέλεξαν ένα ντόπιο συγκρότημα να ανοίξει τη συναυλία τους.

Μαθαίνοντας λοιπόν για το συγκεκριμένο βιβλίο έψαξα να βρω τον Edward πράγμα που δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο. Μάλιστα με το που μπήκα στη σελίδα του στο facebook παρατήρησα μια φωτογραφία που ανέβασε στην Αθήνα πριν από μόλις δύο μέρες. Σύντομα όλα πήραν τον δρόμο τους…

«Τα κεφάλαια που παρουσιάζονται σ’ αυτό το βιβλίο είναι αποσπάσματα από τα μέρη που επισκέφθηκα σε κάθε χώρα της Αφρικής, εστιάζοντας στις καλύτερες και χειρότερες στιγμές που έζησα στη συγκεκριμένη ήπειρο τα τελευταία πέντε χρόνια. Το “Heavy Metal Africa” είναι μια ξεχωριστή ιστορία και είμαι περήφανος που θα σας παρουσιάσω μερικούς εκπληκτικούς αφρικανούς μουσικούς και οπαδούς που είναι παθιασμένοι με το heavy metal».
Edward Banchs

Οι Last Year’s Tragedy από την Κένυα

Από που πηγάζει η αγάπη σου για την Αφρική;
Ερωτεύτηκα την Αφρική όταν ήμουν περίπου 20 ετών. Ήταν κάποια στιγμή της ζωής μου που συνειδητοποίησα πως δεν ξέρω πολλά για τον υπόλοιπο κόσμο και ήθελα να μάθω περισσότερα. Όσο ήμουν παιδί, ότι μάθαινα γύρω από τη συγκεκριμένη ήπειρο ήταν η πείνα και ο πόλεμος αλλά μεγαλώνοντας αντιλήφθηκα ότι ήταν κάτι πολύ παραπάνω από αυτό. Γύρω στα 25 αποφάσισα να ασχοληθώ με τις Αφρικανικές σπουδές και εν τέλει να αποκτήσω master σ’ αυτές.

Ποιες περιοχές της Αφρικής έχεις επισκεφθεί;
Για το βιβλίο μου επισκέφθηκα τη Νότια Αφρική, την Μποτσουάνα, την Κένυα, τη Μαγαδασκάρη, τη Ζιμπάμπουε, τον Μαυρίκιο και τη Ρεϋνιόν. Έχω πάει και σε άλλες περιοχές αλλά σ’ αυτές επικεντρώθηκα για τη σκηνή του heavy metal.

Τι ήταν αυτό που σ’ έκανε να γράψεις  ένα βιβλίο για το heavy metal στην Αφρική;
Εγώ κατάγομαι από τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά έκανα Αφρικανικές σπουδές στο Λονδίνο. Όπως προφανώς ξέρεις  το Λονδίνο έχει μια εκπληκτική σκηνή όσον αφορά το heavy metal και εγώ είμαι ένθερμος οπαδός του συγκεκριμένου είδους. Συχνά με ρωτούσαν οι φίλοι για τη metal σκηνή στην Αφρική λόγω των σπουδών μου αλλά δεν ήξερα τι να απαντήσω και η αλήθεια είναι ότι αυτό μ’ απογοήτευσε. Ήξερα διάσπαρτα κάποιες μπάντες αλλά έβαλα στόχο να εντρυφήσω όσο το δυνατόν περισσότερο πάνω στο θέμα. Μετά από λίγο καιρό εντυπωσιάστηκα για το πόσα δεν ήξερα.

Ποιο είναι το επίπεδο των συγκροτημάτων εκεί;
Φανταστικό. Τα στάνταρτ έχουν αυξηθεί μιας και τα συγκροτήματα έχουν αρχίσει να παίρνουν στα σοβαρά αυτό που κάνουν. Αλλά υπάρχουν συγκροτήματα που έχουν κυκλοφορήσει album εκπληκτικής ποιότητας εδώ και δεκαετίες. Το πνεύμα του heavy metal υπήρχε έντονο σε χώρες όπως η Νότια Αφρική, η Ζιμπάμπουε, ο Μαυρίκιος όσο και στη Δύση.

Μπάντες όπως οι Voice of Destruction και οι Groinchum από τη Νότια Αφρική κυκλοφόρησαν  album από Γερμανική δισκογραφική τη δεκαετία του 90 ενώ κάποιες άλλες έκαναν περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική.  Μάλιστα, πριν από λίγες ημέρες ήμουν στην Αθήνα, πηγαίνοντας στη Γερμανία για να μιλήσω σ’ ένα πανεπιστήμιο και να συνοδεύσω ένα συγκρότημα από την Μποτσουάνα με όνομα Overstrust για μερικές συναυλίες εκεί. Παίζουν εκπληκτικό death metal.

Αλήθεια, γίνονται συχνά συναυλίες;
Ναι γίνονται πολλές. Κάθε μπάντα που έχω συναντήσει έχει έτοιμο ένα setlist για να βγει στο δρόμο. Φυσικά σε κάποια μέρη που δεν υπάρχουν συναυλιακοί χώροι η σκηνή είναι αδύναμη. Σε χώρες όμως όπως η Κένυα και η Νότια Αφρική υπάρχει ενεργή σκηνή και γίνονται συνεχώς live. Ειδικά στη Νότια Αφρική υπάρχει συναυλιακή κουλτούρα όπως και στη Δύση. Μπάντες περιοδεύουν σε ολόκληρη την Αφρική. Άλλωστε είναι μια τεράστια ήπειρος που μπορείς να κάνεις promotion τη δουλειά σου. Τώρα τελευταία μάλιστα οι μπάντες που έρχονται από το εξωτερικό επιλέγουν ντόπια συγκροτήματα για να ανοίξουν τις συναυλίες τους. Το έκαναν και οι Metallica. Μάλιστα και οι δικοί σας Rotting Christ και Septic Flesh επέλεξαν ντόπιους για support.  Στην Κένυα μάλιστα τα τελευταία χρόνια πραγματοποιούνται και ολοήμερα φεστιβάλ.

Ποια είναι τα καλύτερα συγκροτήματα που έχεις ακούσει από την Αφρικανική Ήπειρο;
Μισώ αυτή την ερώτηση αλλά την λατρεύω ταυτόχρονα (γέλια). Δεν είμαι σίγουρος από πού να ξεκινήσω. The Drift, Juggernaught, Wildernessking, Facing The
Gallows, Zombies Ate My Girlfriend, Truth And Its Burden από τη Νότια Αφρική. Wrust και Overthrust από την Μποτσουάνα. Last Year’s Tragedy από την Κένυα, Behind The Mask, Set, οι Soradra από την Μαγαδασκάρη, και μια καινούρια μπάντα με όνομα Behind Out Reflections από τη Ρεϋνιόν.

Για την ώρα όμως αγαπημένοι μου όλων είναι οι Wildernessking από το Cape Town. Αύριο ίσως αλλάξω γνώμη.

Ο Edward σε συνέντευξη έχοντας μαζί του μεταφραστή με τους Sasamaso από τη Μαγαδασκάρη

Ο Σάββας Στανής γεννήθηκε στην Κομοτηνή την χρονιά που οι AC/DC κυκλοφόρησαν το Back in Black και από τότε η σχέση του με την rock μουσική είναι μια σχέση εξάρτησης. Είναι δημιουργός του επίσημου ελληνικού fan club των Dream Theater “Infinite Dreams” (1999), βραβευμένο από την Warner Music και από την ifpi για την αύξηση των πωλήσεων του συγκροτήματος στην Ελλάδα. Υπήρξε συντάκτης των περιοδικών Rock On και Rock Hard με μόνιμες στήλες, συνεντεύξεις και studio reports συγκροτημάτων στο εξωτερικό. Έχει καθίσει πίσω από την κονσόλα του Atlantis Fm 105,2, αυτοαποκαλείται foodie και λατρεύει να αξιολογεί burger οπουδήποτε ανακαλύπτει ότι τα σερβίρουν. Αποκαλεί Άγιο τον Anthony Bourdain και θεωρεί τεράστιο πλήγμα που δεν κατάφερε να τον γνωρίσει από κοντά.