Posted On 25 Ιουλίου 2017 By In SONG CONFESSIONS, Προτεινόμενα With 1020 Views

Μάνος Καρακατσάνης (Mani Deum): 5 τραγούδια που δεν θα βαρεθώ ποτέ

Ο κιθαρίστας/τραγουδιστής των Mani Deum, Μάνος Καρακατσάνης, αποκαλύπτει στο rockyourlife.gr τα πέντε τραγούδια που ποτέ του δε θα βαρεθεί να ακούει.

Faith No More – «Ashes To Ashes»
«Smiling with the mouth of the ocean
And I’ll wave to you with the arms of the mountain
I’ll see you…»

Αυτό το refrain… στιχουργικά, ερμηνευτικά, μουσικοσυνθετικά και αισθητικά θα έπρεπε να διδάσκεται στα ωδεία στο μάθημα «πώς να γράψω σοβαρή μουσική». Δεν υπάρχει τέτοιο μάθημα; Κρίμα. Υπάρχουν οι Faith No More όμως.

Mad Season – «Wake Up»
«Wake up young man, it’s time to wake up
Your love affair has got to go
For 10 long years, for 10 long years
The leaves to rake up…»

Εθισμός, αργός θάνατος, απορείς αν ζεις τελικά. Μήπως απλά πρέπει να ξυπνήσεις ;
Φυσικά δεν υπήρξε ποτέ στους αιώνες καταλληλότερος ποιητής από τον Layne Staley να ερμηνεύσει αυτούς τους στίχους, σε ένα από τα αγαπημένα μου albums όλων των εποχών και με μια all star μπάντα. Μέσα μου θα ζει για πάντα.

Νick Cave and the Bad Seeds – «Brother My Cup is Empty»
«I am the captain of my pain
Tis the bit, the bridle,
The thrashing cane
The stirrup, the harness,
The whipping mane
The pickled eye
The shrinking brain…»

Kλασσικό δείγμα του απίστευτου storytelling του Nick Cave, κατά την άποψη μου πιθανότατα ο μεγαλύτερος εν ζωή στιχουργός και σίγουρα ο αγαπημένος μου. Η βία να μπερδεύεται με τον έρωτα, ο φόνος με την αγάπη και όλα αυτά μαζί να οδηγούν σε μια λύτρωση; Μπορεί ναι μπορεί και όχι. Από μικρός, όταν αγόραζα ένα δίσκο του Nick Cave δεν χόρταινα να τον διαβάζω.

Pj Harvey – «The Dancer»
«He came riding fast like a phoenix outta fire flames
He came dressed in black with a cross bearing my name
He came bathed in light and splendor and glory
I can’t believe what the Lord has finally sent me…»

Δεν έχει περιγράψει κανείς, μα κανείς, τον θάνατο καλύτερα. Τον ουσιαστικό εσώτερο πόνο. Κανείς. Τραγούδι που γκρεμίζει κόσμους, κανονικά.

Screaming Trees – «Witness»
«Shine your lonely light on me
I’ll be there to hold the mirror
I can take you down with me
Show you lonely, lonely, lonely..»

Μάλλον όλη μου η εφηβική μοναξιά, στο δωμάτιο μου να ακούω δίσκους είναι κλεισμένη σε αυτό το τραγούδι. Οι Screaming Trees και ο Mark Lanegan παρουσιάζουν ένα δείγμα υψηλής αισθητικής και γραφής. Κάτι που συνεχίζει ο Lanegan και μόνος του μέχρι σήμερα.

ΦΡΑΝΣΗ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ

Η Φράνση Παπουτσάκη γεννήθηκε το 1976 στη Νεάπολη Εξαρχείων, κάτω από τον αστερισμό του Σκορπιού. Ως φύση αντικοινωνική σπούδασε Κοινωνιολογία. Όταν δεν γράφει, αρθρογραφεί. Όταν δεν αρθρογραφεί, μεταφράζει την γραφή της Francine Queen. Τα μεγάλα της πάθη εκτός από την πένα της είναι η κιθάρα της, η blues μουσική, ο βωβός, ο retro και ο cult κινηματογράφος, οι πολεμικές τέχνες και η yoga πρακτική την οποία βιώνει και διδάσκει κι έτσι σώζεται ο κόσμος από την οργή της.