Το κινητό φεστιβάλ «March Of The Savages» μπήκε «απότομα» στη ζωή μας τον περασμένο μήνα και το rockyourlife.gr συζητά με έναν απο τους εμπνευστές του τις προθέσεις και τα όνειρα του πιο ταξιδιάρικου μουσικού εγχειρήματος.

Η λογική είναι πολύ απλή… 3 μπάντες μέσα σε van ή αυτοκίνητα οργώνουν τη χώρα και παίζουν όπου μπορούν, μοιράζοντας τη μουσική τους με το διψασμένο κοινό. Το rockyourlife.gr συζητά με τον Στέφανο Δήμου απο τους Purple Dino, έναν απο τους εμπνευστές, δημιουργούς και πρωτεργάτες του πολύ φιλόδοξου αυτού project, την Ελληνική underground σκηνή και για το πόσο μακριά σκοπεύει να πάει η βαλίτσα των… Savages.

Στέφανε καλησπέρα! Αρχικά πες μου ποιο πιστεύεις πως είναι το κενό που καλύπτει το March Of The Savages, δεδομένου του ότι πλέον οι μπάντες βρίσκουν τρόπο να επικοινωνούν ζωντανά τη μουσική τους.
Θεωρούμε ότι γενικά υπάρχει η όρεξη και το υλικό να γίνουν πάρα πολλά όμορφα πράγματα σε αυτή τη χώρα. Πολλές φορές κάτι λείπει. Είτε από άποψη διοργάνωσης, είτε από άποψη αισθητικής, είτε από επικοινωνιακής άποψης. Και όχι άδικα. Μια μπάντα για να φτάσει να βγει στο δρόμο πρέπει να συνθέσει, πρέπει να γράψει, να προβάρει και μετά από όλα αυτά να αφιερώσει κόπο και χρόνο ώστε να βγάλει τη μουσική της εκεί έξω. Αυτό που θέλουμε είναι να αφήνουμε τους μουσικούς να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα (να συνθέτουν, και να παρουσιάζουν το υλικό τους δηλαδή), κι εμείς από τη μεριά μας να βάζουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε να βγει αυτό το πράγμα όμορφα προς τα έξω.

Το πρώτο March Of The Savages είχε μεγάλη επιτυχία και ο κόσμος έδειξε να γουστάρει. Πες μας εσύ τις εντυπώσεις σου ως μέλος των Purple Dino και όχι ως εμπνευστής και διοργανωτής του εγχειρήματος.
Ήταν ξεκάθαρα μια μοναδική εμπειρία, γι αυτό και αποφάσισα να το συνεχίσω με τον τρόπο αυτό. Εγώ προσωπικά, και πρώτα απο όλα, έκανα καινούριους, καλούς φίλους. Δούλεψα με ανθρώπους που ενδεχομένως να μην είχα την ευκαιρία να δουλέψω. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι πας και παίζεις παρέα με κάποιον. Όταν έχεις 2,3,4 συναυλίες στη σειρά, σίγουρα θα προκύψουν τεχνικά ζητήματα, και ο καθένας έχει διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης, οπότε υπάρχει και η ανταλλαγή γνώσεων. Θεωρώ ότι το March of the Savages με τους Fuel Eater και τους Cellar Dogs ήταν ένα μικρό «σεμινάριο». Εκτός από αυτό όμως, κάθε συναυλία ήταν πραγματικά ξεχωριστή. Ένα μεγάλο πάρτι. Το μυστικό ήταν ότι σε καμία πόλη δεν ανακοινώσαμε εξ αρχής ποια θα είναι η σειρά εμφάνισης, οπότε ο κόσμος έσκαγε σχετικά νωρίς και αυτό βγήκε σε καλό για όλους.

Η λογική του φεστιβάλ είναι πως θα συμμετέχουν underground μπάντες. Πως ορίζεις εσύ το underground;
Είναι πολύ αόριστη και γενική έννοια το underground. Και κυρίως υποκειμενική. Για μένα προσωπικά οτιδήποτε δεν είναι mainstream, οτιδήποτε δεν ακούγεται στο εμπορικό κέντρο της πόλης σου, ή στην πλειοψηφία των ραδιοφώνων ή των μαγαζιών, είναι underground. Η πρώτη ερώτηση που θα κάνουμε πηγαίνοντας σε μια πόλη είναι αν υπάρχει κάνα ροκάδικο. Άρα για μένα γενικά το rock είναι underground. Δεν θα το ακούσεις παντού, θα πρέπει να το ψάξεις. Κανείς ποτέ δεν ρώτησε αν υπάρχει μαγαζί που να παίζει ελληνικά λαικά ή ξένη pop, γιατί ξέρεις ότι ΣΙΓΟΥΡΑ είναι η πλειοψηφία.

Την ίδια άποψη έχουν και οι υπόλοιποι συνοδοιπόροι σου στο March Of The Savages;
Έκανα κουβέντα με φίλους για το τι είναι underground. Απ τις καλύτερες απαντήσεις που πήρα ήταν η εξής: underground είναι η μουσική που για να την ακούσεις κατεβαίνεις σε ένα υπόγειο, και άμα γουστάρεις ανεβαίνεις πάνω στο stage δίνεις και μια σφαλιάρα στον τραγουδιστή, και ή θα τις φας από τον ίδιο, ή δε θα σου πει κανείς τίποτα. Είναι κι αυτό μια λογική. Ανέβα στην σκηνή, «κούμπωσε» στον ενισχυτή και παίξε. Αν δεν παίζει ο ενισχυτής κλώτσα τον και θα στρώσει. Και στο τέλος του σετ σου άσε το όργανό σου στην άκρη, και πήδα μέσα στον κόσμο με μια μπύρα στο χέρι. Αυτό είναι underground.

logo by Motor Twohead

Ποιες είναι οι μπάντες που μπορούν να συμμετέχουν στο March Of The Savages; Σε ποια μουσικά είδη είστε ανοιχτοί; Είστε ανοιχτοί σε προτάσεις ή επιλέγετε εσείς τα συγκροτήματα;
Οτιδήποτε γύρω από την γενικότερη έννοια του rock, θα είναι ευπρόσδεκτο στο March Of The Savages. Σκέφτομαι ήδη ένα από τα επόμενα volumes να είναι πιο σκοτεινό, σε πιο doom μονοπάτια. Στόχος είναι κάθε εκδοχή να έχει να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο. Να ξέρει αυτός που θα πάει να το παρακολουθήσει πως είτε ξέρει τις μπάντες που θα παίξουν, είτε όχι, θα είναι σίγουρα κάτι ποιοτικό. Πάντοτε είμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις, και συνήθως αυτές είναι που μας ανοίγουν τους μουσικούς μας ορίζοντες. Το μοναδικό κριτήριο που έχει το φεστιβάλ για την ώρα είναι απλά να έχουμε δει την μπάντα ζωντανά, και να μας άρεσε. Και ήδη είναι πραγματικά πάρα πολλές αυτές οι μπάντες με τις οποίες θέλουμε να συνεργαστούμε στο μέλλον!

Το κινητό μουσικό φεστιβάλ θα λαμβάνει χώρα 1-2 φορές τον χρόνο ή παραπάνω;
Στόχος είναι να γίνεται 3-4 φορές. Αντικειμενικά κάτι τέτοιο θέλει μια οργάνωση τουλάχιστον 2-3 μηνών. Πρέπει να συντονιστούν πάρα πολλά άτομα, με διαφορετικά προγράμματα, διαφορετικές πόλεις, μαγαζιά κλπ. Θεωρώ ότι το ιδανικότερο είναι να γίνεται όσο πιο συχνά γίνεται, χωρίς όμως να κουράζει με την παρουσία του. Αν και μάλλον το να κουράσει είναι σχετικά δύσκολο. Εδώ δεν ξέρουμε καλά καλά εμείς σε ποιες πόλεις θα γίνεται κάθε φορά!

Περιέγραψε μου σε παρακαλώ τη διαδικασία… 3 μπάντες μπαίνουν σε ένα van και οργώνουν την χώρα;
Το van δεν είναι καν απαραίτητο. Οι εποχές είναι δύσκολες, τα οικονομικά ακόμα περισσότερο, και το van ανεβάζει πολύ το κόστος. Οπότε για την ώρα είμαστε στο ένα αμάξι ανά μπάντα, και φύγαμε. Εξοπλισμός πάνω, κάτω, αριστερά, δεξιά, και λίγο κάτω απο το κάθισμα του συνοδηγού. Προσωπικά έχω βάλει και μπαγκαζιέρα στο αμάξι εδώ και χρόνια για να εξυπηρετούνται οι ανάγκες της μπάντας μου, και το αμάξι μου θα το διαθέσω όπως φαίνεται σίγουρα και στο volume II και στο volume III. Μπαίνουμε στο αμάξι, τρώμε τα χιλιόμετρα, φτάνουμε, στήνουμε ό,τι έχει ο καθένας, κάνουμε soundcheck και ξεκινάμε να πίνουμε. Πρέπει να μεθύσουμε νωρίς, για να πάμε για ύπνο νωρίς, μιας και την επόμενη έχει και άλλα χιλιόμετρα, κι άλλο soundcheck, κι άλλο πάρτι. Και το βράδυ θα κοιμηθούμε όπου βρούμε. Σε φίλους, σε φίλους φίλων, στο αμάξι..

Στις ΗΠΑ ανάλογες προσπάθειες είναι αρκετά διαδεδομένες. Έχετε ζητήσει απο εκεί πληροφορίες για θέματα τεχνογνωσίας και διοργάνωσης;
Η αλήθεια είναι ότι από κει και από ανάλογες δράσεις στην Ευρώπη πήραμε την ιδέα (βλέπε Up In Smoke Roadfestival). Αλλά όχι δεν έχουμε συζητήσει τίποτα με κανέναν. Η εμπειρία έρχεται μέσα από παλαιότερες διοργανώσεις, ή ακόμα και από συναυλίες που πάμε σαν θεατές. Όπου πηγαίνουμε, είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό κοιτάμε πως μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Σαν promoters, σαν διοργανωτές, σαν παίχτες. Το παν είναι να απορροφάς πληροφορίες μέρα με τη μέρα, με όποιον τρόπο μπορείς. Να συζητάς με τους γύρω σου καλοπροέρετα, για να βελτιωθείς ο ίδιος, όχι να εύχεσαι να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα.

Να υποθέσω σε κάθε βόλτα σας θα υπάρχουν εμφανίσεις σε 3 – 4 πόλεις ή στο μέλλον θα επιχειρήσετε και κάτι πιο μεγάλο;
Το δύσκολο στην διοργάνωση ενός tour, λέει η σύντομη εμπειρία μου, είναι οι «νεκρές» μέρες. Ειδικά στην επαρχία είναι πολύ δύσκολο να στήσεις μια συναυλία Τρίτη, ή Τετάρτη. Για αρχή θα μείνουμε στις 3-4 πόλεις, για να γίνεται όλο αυτό μέσα σε ένα Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο. Άντε το πολύ πολύ και μια Πέμπτη. Αλλά αν υπάρξει η πρόταση να προσθέσουμε και άλλη μέρα από κάπου, γιατί όχι! Όσο αντέχουν αυτοί που παίζουν, και όσο έχουμε βενζίνη στα αμάξια, πηγαίνουμε!

Υπάρχουν σκέψεις να βγάλετε το φεστιβάλ και στις γειτονικές μας χώρες έτσι ώστε οι μπάντες να αποκτήσουν προβολή και στο εξωτερικό;
Η αλήθεια είναι πως μας πέρασε από το μυαλό. Δεν είναι ούτε δύσκολο, ούτε ακραίο σαν σενάριο, και ίσως το επιχειρήσουμε μέσα στο 2017. Ειδικά στην Βουλγαρία τα τελευταία 2-3 χρόνια έχει γίνει πάρα πολύ σημαντική δουλειά στον ήχο που κυμαίνεται το φεστιβάλ. Τα παιδιά εκεί από το Wrong Fest έχουν στήσει με πάρα πολύ κόπο κάτι όμορφο, που όσο πάει και μεγαλώνει. Η σκηνή στη Σόφια ειδικά αναπτύσσεται γοργά και με μπάντες (βλέπε Sativa, Comasummer, Brond κλπ), και οι άνθρωποι που τους πλαισιώνουν προσπαθούν τα μέγιστα και κάνουν εξαιρετική δουλειά (να μου επιτραπεί να αναφέρω και τα παιδιά απ το Threechords Record Store, που μας έχουν φιλοξενήσει και βοηθήσει πολλάκις, και όχι μόνο εμάς, αλλά και οποιαδήποτε μπάντα περνάει από Σόφια και το έχει ανάγκη).

Μια τελευταία ερώτηση. Το πρώτο March Of The Savages πέρασε και ένα κοινωνικό μήνυμα με τη συλλογή πολύτιμων αγαθών για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Θα επιχειρήσετε ανάλογες δράσεις σε κάθε σας «βόλτα»;
Όπως θα έχετε καταλάβει, το γενικότερο πλαίσιο του March of the Savages, πέραν της ποιοτικής rock μουσικής, είναι η αλληλεγγύη και η συνεργασία σε αρμονία. Σε αυτή τη βάση λοιπόν, είναι αδύνατον να εθελοτυφλούμε στα προβλήματα της εποχής, και να μην βοηθήσουμε με οποιονδήποτε τρόπο μπορούμε. Είμαστε πάνω απ όλα άνθρωποι, και υπάρχουν φορές που το ξεχνάμε αυτό όλοι μας. Φανταστείτε τι θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, αν ο καθένας που ερχόταν σε μια συναυλία του March Of The Savages έφερνε ένα κουτάκι φάρμακα. Και ελπίζουμε ότι έτσι θα γίνει. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τρομερή. Και δεν θέλω να πάρουμε εμείς τα εύσημα για αυτήν την ιδέα. Η αρχική ιδέα ήταν των Cellar Dogs, και φυσικά στηρίχτηκε από όλους. Και έτσι θα συνεχίσουμε.

Savagesbandsinside

Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.