ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ CRISIS POINT

The Mastermind of Dave Wyndorf

Με αφορμή την επιστροφή των Monster Magnet στη χώρα μας, το rockyourlife.gr ακούει ξανά τα albums της μπάντας. Οι Monster Magnet έρχονται ξανά στην Ελλάδα για δύο μοναδικές εμφανίσεις και ένα πολύ ιδιαίτερο setlist για τους fans τους. Εμείς ακούσαμε ξανά τα studio albums του Dave Wyndorf & Co. και…

Με αφορμή την επιστροφή των Monster Magnet στη χώρα μας, το rockyourlife.gr ακούει ξανά τα albums της μπάντας.

Οι Monster Magnet έρχονται ξανά στην Ελλάδα για δύο μοναδικές εμφανίσεις και ένα πολύ ιδιαίτερο setlist για τους fans τους. Εμείς ακούσαμε ξανά τα studio albums του Dave Wyndorf & Co. και τα βάζουμε σε σειρά προτίμησης από το λιγότερο καλό στο καλύτερο.

Από την αντίστροφη μέτρηση απουσιάζουν οι 2 τελευταίες κυκλοφορίες της μπάντας, τα επαναμιξαρισμένα «Milking The Stars: A Re-Imagining Of Last Patrol» και «Cobras & Fire (The Mastermind Redux), τα οποία αποτελούν re-makes των «Last Patrol» και «Mastermind» αντίστοιχα.

Monster_Magnet_4Way_Diablo_200

4-Way Diablo (2007)
Το album που ούτε ο ίδιος ο Dave Wyndorf δε θέλει να θυμάται. Βουτηγμένος στις καταχρήσεις και ανήμπορος να αντιδράσει μετά και τις εμπορικές απογοητεύσεις των «God Says No» και «Monolithic Baby!», με την έμπνευση να δείχνει πως τους έχει εγκαταλείψει, οι Magnet ρίχνουν στην αγορά έναν δίσκο επιεικώς μέτριο για τα δικά τους standards. Αν και το album ανοίγει με το αρκετά υποσχόμενο ομώνυμο κομμάτι, η συνέχεια δεν δικαιώνει τις προσδοκίες των fans που περίμεναν (;) πολλά περισσότερα από τον αγαπημένο τους rock ήρωα. Άνευρα κομμάτια (με χαρακτηριστικότερο όλων το εκνευριστικό «You’re Alive»), λιγοστά εμπνευσμένα riffs, επίπεδη παραγωγή είναι τα κύρια συστατικά που θα βρείτε στο «4-Way Diablo», το οποίο αποτυγχάνει παταγωδώς να ξεσηκώσει. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως στα shows που ακολούθησαν για τις ανάγκες προώθησης του, κανένα (!!!) από τα κομμάτια δε παίζεται ζωντανά. Ο Wyndorf χρόνια αργότερα έδωσε την εξήγησή, λέγοντας πως το «4-Way Diablo» έγινε για να εκπληρωθεί το δισκογραφικό συμβόλαιο με την SPV. Η διασκευή στο «2000 Years From Home» των Rolling Stones δε βοηθά καθόλου την κατάσταση και τελικά το album περνά δικαίως απαρατήρητο.

Monster_Magnet_God_Says_No_200

God Says No (2001)
Βρισκόμαστε στις αρχές των 00s με τους Monster Magnet να είναι πλέον τεράστιοι, μετά και την επιτυχία του μαγικού «Powertrip». Έχοντας πλέον -σχεδόν- εγκαταλείψει τις ψυχεδελικές και space αναφορές στη μουσική τους, το «God Says No» προσπαθεί να πατήσει στα βήματα του προκατόχου του, χωρίς όμως ανάλογη επιτυχία. Ο straight rock n roll χαρακτήρας, που υιοθέτησε στην δεύτερη περίοδό της η μπάντα, είναι μεν διάχυτος και το album έχει τσαμπουκά, με ένα μεγάλο όμως «αλλά» να πλανάται. Η έλλειψη φαντασίας και καλλιτεχνικής δημιουργικότητας όπως και η πεποίθηση πως η μπάντα «έκατσε» πάνω στις δάφνες του «Powertrip» καταδικάζουν το «God Says No» σε εμπορική αποτυχία. Τα σκόρπια αξιόλογα κιθαριστικά solos του Mundell, το ομώνυμο track καθώς και κάποιες όμορφες ιδέες εδώ και εκεί αποτελούν φωτεινές εξαιρέσεις σε ένα album που ξενερώνει απίστευτα τους fans. Απόρροια όλων αυτών είναι η αποχώρηση του rhythm section της μπάντας, με τον drummer Jon Kleiman και τον μπασίστα Joe Calandra να αναχωρούν για άλλες πολιτείες. Το χειρότερο όμως όλων είναι πως οι Monster Magnet δείχνουν να μην μπορούν να αντέξουν το βάρος της κορυφής…

Monster_Magnet_Monolithic_Baby_200

Monolithic Baby! (2004)
Ίσως ο πιο «in your face» Monster Magnet δίσκος από την εποχή του «Powertrip» και μετά. Ξεχάστε τον όρο stoner, ξεχάστε το fuzz και το space rock. Εδώ έχουμε να κάνουμε με καθαρό και θορυβώδες heavy rock n roll με τα περισσότερα κομμάτια να διαρκούν κοντά στα 4 λεπτά. Αν και σίγουρα δεν αγγίζει τις μνημειώδεις κυκλοφορίες του παρελθόντος, το «Monolithic Baby» ήταν από τα albums που απόλαυσα ιδιαίτερα όταν κυκλοφόρησε. Το «Supercruel» είναι από τα κομμάτια που πάντα θα σε κάνουν να χαϊδεύεις με το πόδι λίγο περισσότερο το γκάζι στο αυτοκίνητο σου, η διασκευή στο «There’s No Way Out Of Here» θα σε κερδίσει με την μελωδική του γραμμή και τα κιθαριστικά μέρη του Mundell, ενώ το «Monolithic» σίγουρα θα σε σπρώξει να παραγγείλεις άλλο ένα ποτό στο bar ακόμα και αν είσαι ήδη κόκκαλο. Με διάθεση επιστροφής στην κορυφή, ο Wyndorf επιχειρεί ένα restart στην καριέρα του, η οποία μετά την κυκλοφορία του «God Says No» έμοιαζε να ακολουθεί καθοδική πορεία. Δυστυχώς, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι…

Monster_Magnet_Mastermind_200

Mastermind (2010)
Γλυκόπικρη γεύση άφησε το «Mastermind» του 2010 καθώς ήταν το τελευταίο album των Magnet με τον Ed Mundell στις κιθάρες, κάτι που σίγουρα δυσαρέστησε αρκετούς. Από την άλλη, οι πιο παλιοί, ήδη με την κυκλοφορία του πρώτου single «Gods & Punks», δείχνουν ξανά ενδιαφέρον για την μπάντα και αυτό σχετίζεται με την μερική επιστροφή στον ήχο που την απογείωσε στις συνειδήσεις των fans στα μέσα των 90s. Οι space και ψυχεδελικές αναφορές είναι για πρώτη φορά μετά από 10 και πλέον χρόνια έντονες, ο Sabbathικός ήχος στις κιθάρες επιστρέφει πλέον καθαρά και επιτέλους… οι Monster Magnet δείχνουν να έχουν και πάλι σφυγμό. «100 Million Miles», «Dig That Hole», «Watch Me Fade» αλλά και το ομώνυμο track ανεβάζουν το θερμόμετρο στα ύψη και δημιουργούν έναν άκρως κιθαριστικό δίσκο με ατμόσφαιρα, ποιότητα και πολλά αξιομνημόνευτα riffs. Αν και -τότε- ήταν λίγο νωρίς να μιλήσουμε για «δεύτερη νεότητα», ο Dave Wyndorf έχει μια δεύτερη ευκαιρία και δεν δείχνει διατεθειμένος να την αφήσει να πάει χαμένη.

Monster_Magnet_Last_Patrol_200

Last Patrol (2013)
Η επιστροφή των Monster Magnet στο space/fuzz παρελθόν τους είναι πλέον γεγονός και το κοινό υποδέχεται το «Last Patrol» με θέρμη. Ο ζεστός ήχος που έχει το album αλλά και η έντονα νοσταλγική διάθεση, χωρίς ευτυχώς ο Wyndorf να αναλώνεται σε αυτή, αφήνει ένα θετικό πρόσημο με το group πλέον να δείχνει πως ξέρει τι ζητά. Τα ψυχεδελικά στοιχεία κυριαρχούν, τα περισσότερα κομμάτια ανεβάζουν ρυθμούς και εντάσεις σταδιακά, ενώ και η παραγωγή βοηθά στο να αναδειχτεί αυτή η 60s/70s ατμόσφαιρα. Πολλοί οπαδοί προσδιορίζουν τον δίσκο ως μια μίξη του «Spine Of God» και «Dopes To Infinity» και η αλήθεια είναι πως δεν έχουν άδικο. «End Of Time», «Mindless Ones» και «Paradise» μοιάζουν βγαλμένα από τις πιο ένδοξες μέρες του group και βάζουν ένα μεγάλο χαμόγελο στα πρόσωπα των φανατικών του συγκροτήματος. Οι Monster Magnet, για δεύτερη φορά μέσα στη δεκαετία που διανύουμε δείχνουν πως έχουν βρει τον τρόπο να διατηρούν το όνομα τους στο προσκήνιο και αυτό θα πρέπει να πιστωθεί στην ηγετική παρουσία του Wyndorf.

Monster_Magnet_Superjudge_200

Superjudge (1993)
Δυο χρόνια μετά το ντεμπούτο τους, οι Monster Magnet, έχοντας πλέον υπογράψει το πρώτο τους σημαντικό δισκογραφικό συμβόλαιο με την A&M, μπαίνουν στο φημισμένο The Magic Shop Recording Studio και κυκλοφορούν το «Superjudge». Αν υπάρχει ένα album στην ιστορία της μπάντας που δικαιούται να φέρει τον τίτλο του αδικημένου, αυτό είναι σίγουρα το «Superjudge» καθώς κυκλοφορεί ανάμεσα στο θρυλικό ντεμπούτο της και το εμβληματικό και αξεπέραστο «Dopes To Infinity», ενώ ταυτόχρονα έχει να αντιμετωπίσει και την άνοδο του grunge, το οποίο τότε μοιάζει να παίζει χωρίς αντίπαλο. Αν και εμπορικά πατώνει, το «Superjudge» έχει αρκετούς λόγους που μέχρι και σήμερα τοποθετείται ανάμεσα στις κορυφαίες δουλειές των Magnet. Από το εισαγωγικό ομώνυμο κομμάτι και το απίστευτα trippy «Elephant Bell», μέχρι τις διασκευές στα «Evil» (Willie Dixon) και «Brainstorm» (Hawkwind), οι οποίες αποδείχτηκαν εξαιρετικές επιλογές, ο δίσκος αποτελεί δείγμα της συνθετικής ευφυΐας του δημιουργού του. Φυσικά, εδώ έχουμε και το ντεμπούτο του Ed Mundell στις τάξεις της μπάντας, η οποία ετοιμαζόταν για την ουσιαστική απογείωση που θα ερχόταν τα επόμενα χρόνια.

Monster_Magnet_Powertrip_200

Powertrip (1998)
Αν το «Dopes To Infinity» ήταν το album που καθιέρωσε καλλιτεχνικά τους Magnet στις συνειδήσεις των περισσοτέρων, το «Powertrip» ήταν αυτό που γέμισε με αρκετά εκατομμύρια τους λογαριασμούς του Wyndorf και της παρέας του. Ακολουθώντας μια πιο rock n roll προσέγγιση σε συνθετικό και στιχουργικό επίπεδο και εκμεταλλευόμενοι το marketing με τον καλύτερο τρόπο, το album αποτελεί το ιδανικό «πάντρεμα» των δύο εποχών των Αμερικανών. Το ομώνυμο track μαζί με το «Space Lord» γράφουν ώρες ραδιοφωνικού airplay, τα «See You In Hell» και «19 Witches» λάμπουν επίσης, τα περιοδικά φιλοξενούν την μπάντα συνεχώς ανάμεσα σε (ημί)γυμνες υπάρξεις και ο Dave Wyndorf αναγκάζεται να παραδεχτεί πως το φαινόμενο Monster Magnet είναι.., «a giant cosmic joke coming true». Μπορεί η μετέπειτα πορεία της μπάντας να μην δικαίωσε τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν στο «Powertrip», όμως ο Wyndorf έστω και για λίγο ένιωσε το τι πάει να πει «rock n roll Θεός». Η τρανή απόδειξη του πως ένας ποιοτικός δίσκος μπορεί να σαρώσει και εμπορικά.

Monster_Magnet_Spine_Of_God_200

Spine Of God (1991)
Αν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τότε οι Monster Magnet στο ντεμπούτο τους έδειξαν πως είναι γεννημένοι πρωταγωνιστές. Παρόλο που το album ηχογραφήθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα και με πολύ περιορισμένο budget καθώς η μπάντα είχε στη διάθεσή της λιγότερα από $3,000 δολάρια -κάτι που αποτυπώθηκε και στον πρωτόγονο και τραχύ ήχο- τα στοιχεία που στις μελλοντικές κυκλοφορίες θα δώσουν αρκετά από τα αριστουργήματα του group έχουν τις ρίζες τους εδώ. Ο Wyndorf, ακομπλεξάριστος και σίγουρος για τον εαυτό του, με ύφος και look κλασικού rock star, βουτάει στο fuzz και το wah-wah τις συνθέσεις του album και επιπλέον χρησιμοποιεί κάθε λογής γνωστού και μη εφέ ώστε να κάνει το «Spine Of God» ακόμα πιο απόκοσμο και trippy. Το αποτέλεσμα είναι ένας ακατέργαστος space δυναμίτης και ένα από τα σημαντικότερα albums για τον ευρύτερο heavy rock ήχο των 90s. Ένα μεγάλο όνομα είχε μόλις σκάσει μύτη και οι μετέπειτα κυκλοφορίες του θα το αποδείκνυαν με τον πλέον εμφατικό τρόπο.

Monster_Magnet_Dopes_To_Infinity_200

Dopes To Infinity (1995)
Το απόλυτο αριστούργημα των Monster Magnet και ένα από τα albums που σημάδεψαν τα 90s. Τα πάντα εδώ μοιάζουν να είναι αξεπέραστα. Έχοντας ως αφετηρία τους Black Sabbath, τους Hawkwind και τους Captain Beyond, ο Wyndorf φτάνει χωρίς αμφιβολία στο καλλιτεχνικό του αποκορύφωμα, γνωρίζοντας πιθανότατα και ο ίδιος πως θα ήταν αδύνατο να επαναλάβει κάτι αντίστοιχο στο μέλλον. Απίστευτα heavy και τσαμπουκαλεμένο, με τις παραμορφώσεις να χτυπάνε κόκκινο, αλλά παράλληλα έχοντας στραμμένο το βλέμμα και στο garage rock των 60s, έχουμε στα χέρια μας έναν φοβερά μελωδικό και διαστημικό δίσκο με μαγική ατμόσφαιρα και φοβερά δουλεμένο ήχο. Αξεπέραστα riffs, refrains που τραγουδιούνται με σχεδόν γηπεδικό τρόπο, στίχοι που σε πάνε στο υπερπέραν. Το αποτύπωμα του «Dopes…» ήταν τέτοιο που το single «Negasonic Teenage Warhead» ενέπνευσε μέχρι και τους δημιουργούς της Marvel στο να δημιουργήσουν έναν νέο χαρακτήρα. Χωρίς καμία δόση υπερβολής, αν υπάρχει ένα album που να «μιλάει στους πλανήτες» πέρα από τον δικό μας γαλαξία, αυτός είναι το «Dopes To Infinity».

Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.

Latest from CRISIS POINT

Go to Top