Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύεται κάποιος να δεχτεί ότι μια μπάντα των 80s, η οποία πλέον απαρτίζεται κυρίως από εξηντάρηδες, μπορεί να αποδίδει με πειστικό τρόπο το μελωδικό hard rock με το οποίο είχε γίνει γνωστή. Οι Night Ranger όμως τα καταφέρνουν περίφημα. Οι φωνητικές μελωδίες τους είναι εμπνευσμένες (έστω και αν πάντα θύμιζαν έντονα pop), η δουλειά που έχει γίνει στα δεύτερα φωνητικά ξεχωρίζει, και οι κιθάρες για τις οποίες πάντα φημίζονταν δίνουν και πάλι σεμινάρια. Σύμφωνοι, το «Don’t Let Up» δεν είναι η καλύτερη δουλειά τους, και κάποια κομμάτια μπορούν να θεωρηθούν fillers. Όμως και σε αυτά, πάντα θα υπάρχει κάτι που θα μαρτυράει την εξαιρετικά προσεγμένη προσέγγιση που είχε η μπάντα ακόμα και στις λιγότερο εμπνευσμένες συνθέσεις της. Το album σίγουρα αξίζει μια προσεκτική ακρόαση, αλλά δεν είμαι σίγουρος από πόσους θα την κερδίσει. Πάντως μόνο και μόνο για τις υποδειγματικά δουλεμένες ενορχηστρώσεις τους, εδώ θα κερδίσουν ένα βαθμό παραπάνω!

Συγκρότημα: Night Ranger
Album: Don’t Let Up
Label: Frontiers
Ημ. Κυκλοφορίας: 24/03/2017

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ
Αλλεργικός στους εγωκεντρικούς τύπους, τους ξερόλες και τους δήθεν, κοιτάζει μόνο τη δουλειά του, την οποία και επιθυμεί να κάνει όσο καλύτερα μπορεί. Προσέχει να μένει όσο μπορεί μακριά από οποιουδήποτε είδους φανατισμένους ανθρώπους, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη έλλειψης ευφυΐας αλλά και ανασφάλειας του ατόμου. Η σχέση του με τη μουσική μπορεί να χαρακτηριστεί εθιστική, μιας και η έλλειψη της μπορεί να προκαλέσει στερητικό σύνδρομο.