Ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασες και πότε;
Ήταν το 1985 ένα best of των Scorpions, που περιείχε 11 τραγούδια από τα ‘Lovedrive’, ‘Animal Magnetism’, ‘Blackout’ και ‘Love At First Sting’. Μία ελληνική παραγωγή με επιλογές που είχαν κάνει ο Γιάννης Κουτουβός και ο Mάνος Ξυδούς και πάντα μου έκανε εντύπωση που δεν περιείχε το τραγούδι ‘Blackout’.Τι να πρωτοβάλουν θα μου πεις…

Ποιος είναι ο δίσκος που είσαι πιο συναισθηματικά δεμένος μαζί του και γιατί;
Μιλώντας για μουσική και χωρίς δεύτερη σκέψη θα έλεγα τα ‘Sad Wings Of Destiny’, ‘The Number of the Beast’ και ‘Into Glory Ride’. Είναι τα album που καθόρισαν το μουσικό μου γούστο. Σαν αντικείμενα τώρα, 2 album που μου φέρνουν δυνατές μνήμες είναι μία κόπια του ‘Angels Cry’ των Angra που μου την έστειλε ο Andre Matos χωρίς να το περιμένω και η έκπληξη ήταν μεγάλη, όπως και η κόπια μου του ‘Draconian Times’ των Paradise Lost όπου το ένα από δύο βινύλια της έκδοσης είναι σπασμένο. Ειχε έρθει μία φορά στο σπίτι μου ο αρχισυντάκτης μας στο Metal Hammer o Χάρης και πήγε να βάλει το album στο πικάπ κάνοντας μία άγαρμπη κίνηση με αποτέλεσμα να σπάσει το βινύλιο. Οι P.Lost ήταν μία από τις 3 αγαπημένες του μπάντες και ο Χάρης δεν είναι πια μαζί μας, οπότε κάθε φορά που βλέπω αυτό το δίσκο έχω δεκάδες συνειρμούς.»

Υπάρχει κάποιος δίσκος που αγόρασες με μεγάλες προσδοκίες, αλλά μόλις τον άκουσες, ξεχάστηκε κάπου στη δισκοθήκη σου;
Δεκάδες Το μεγαλύτερο ξενέρωμα ήταν το ‘Hear In The Now frontier’ των Queensryche. Δεν υπήρχε κανένα σημάδι παρακμής. Ερχόντουσαν από έναν τέλειο δίσκο, μία εκπληκτική περιοδεία και χωρίς αλλαγές στο line up. Ήμουν νέος τότε και πραγματικά είχα θυμώσει…»

Υπάρχουν album στη δισκοθήκη σου, που δεν έχεις ακούσει ποτέ;
Λίγα, κυρίως κάποια δείγματα που έφταναν στα χέρια μου από συγκροτήματα που δεν με αφορούσαν. Υπάρχουν όμως αρκετοί δίσκοι που τους έχω ακούσει μόνο μία φορά και στη μουσική το ‘μία ίσον καμία’ ισχύει πολύ συχνά. Είναι πολλά τα συγκροτήματα που ακολουθώ κάθε τους δισκογραφικό βήμα ανεξάρτητα από το αν είναι καλό ή όχι και εκεί ορισμένες φορές δεν υπάρχει ενδιαφέρον.

Ποια περίοδο της ζωής σου απέκτησες το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής σου;
Θα έλεγα από το 1995 μέχρι το 2005 τόσο σε cd όσο και σε βινύλιο. Ήταν μία εποχή που μπορούσαμε και κάναμε με φίλους αρκετά ταξίδια στο εξωτερικό όπου μπαίναμε σε δισκάδικα, στην Αγγλία και τη Γερμανία κυρίως και τα ‘μαδούσαμε’.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο ποσό που έχεις ξοδέψει για ένα album;
Είχα δώσει αρκετές δραχμές, λίρες για την ακρίβεια, για το soundhouse tapes των maiden, κάτι παραπάνω από 350 λίρες το 1996 ενώ έχω ‘δαπανήσει’ αρκετές φορές 10χίλιαρα (δραχμές) για διάφορα κομμάτια, κυρίως NWOBHM και US metal. Πρέπει όμως να σου πω, πως δεν θεωρώ τον εαυτό μου συλλέκτη. Ποτέ δεν πρόκειται να πάρω κάτι επειδή είναι σπάνιο ή επειδή μπορεί να έχει μεγάλη αξία μεταπώλησης. Δεν με αφορά αυτό. Έχει τύχει μέσα στα χρόνια να δω μπροστά μου σπάνιους δίσκους σε χαμηλές τιμές αλλά δεν ασχολήθηκα, ούτε για να τους έχω στη συλλογή μου, ούτε για να τους ανταλλάξω. Αγοράζω δίσκους που μου αρέσουν ή που πιστεύω πως θα μου αρέσουν. Έχω αγοράσει πολλές φορές δίσκο από ένστικτο χωρίς να ξέρω το περιεχόμενο. Επειδή μου αρέσει το εξώφυλλο ή επειδή έχω καλή διαίσθηση. Άλλοτε βγήκαν καλές περιπτώσεις και άλλοτε όχι. Ακόμα, μου αρέσει να έχω την αυθεντική έκδοση κάθε κυκλοφορίας. Το ‘APSOG’ των Fates ας πούμε αρχικά είχε βγει μόνο σε CD και μετά από χρόνια σε δίσκο. Το βινύλιο αυτό δεν το θέλω, ενώ δεν μου αρέσουν και τα remixed remastered κλπ γιατί πιστεύω πως κάθε album είναι ένα αποτύπωμα στο χρόνο. Είναι σαν να αλλοιώνεις την ιστορία.

Αν έμενες από χρήματα, θα πουλούσες κομμάτια της συλλογής σου;
Πιστεύω πως ναι. Για να παραφράσω και τον Σωτηρακάπουλο, ‘η μουσική είναι το καλύτερο δευτερεύον πράγμα στη ζωή’. Μπορεί να ασχολούμαι όλη μέρα με αυτήν αλλά παραμένει δευτερεύουσα. Οπότε αν κάποιο από τα πρωτεύοντα, υγεία / οικογένεια, χρειαστεί κάτι θα πουλήσω χωρίς δεύτερη σκέψη. Μέχρι στιγμής, ευτυχώς, δεν έχω πουλήσει ποτέ δίσκους. Έχω ανταλλάξει κάποιες φορές όπως και έχω χαρίσει. Να πουλήσω όμως, ποτέ.

Για ποιο album της δισκοθήκης σου είσαι περήφανος που έχεις;
Αγαπώ τους δίσκους μου και χαίρομαι πάρα πολύ που τους έχω αλλά δεν νομίζω πως η λέξη περηφάνια περιγράφει το συναίσθημα . Περήφανος είμαι όταν η κόρη μου μού φέρνει καλούς ελέγχους από το σχολείο, όχι ξέρω ‘γω γιατί έχω 500 κομμάτια maiden στη συλλογή μου.

Αν σου ζητούσα να πετάξεις ένα album από τη συλλογή σου, ποιο θα σου ερχόταν πρώτα στο μυαλό;
Χαχα, όταν οι Dream Theater είχαν βγάλει το Change of Seasons EP, έπαιζαν μέσα και κάποια τραγούδια του Elton John τα οποία μου άρεσαν πολύ. Πήγα λοιπόν σε πρώτη φάση και πήρα το album του ‘Goodbye Yellow Brick Road’ από το οποίο και προέρχονταν αυτά τα τραγούδια. Ενθουσιάστηκα, έτσι μερικές μέρες μετά αργότερα κατέβηκα στο μοναστηράκι και πήρα 4-5 δίσκους του Elton John όπως το ‘Leather jackets’ και το ‘Breaking Hearts’ χωρίς να έχω ιδέα για το αν είναι καλοί ή όχι. Μιλάμε για τραγωδία, μεγάλο χάλι. Αυτά τα δισκάκια άνετα θα ξεφορτωνόμουν…

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου τα 5 album που δεν πρέπει να λείπουν από καμία rock/metal δισκοθήκη;
Το ‘The Number of The Beast’ των Iron Maiden, το ‘Sad Wings of Destiny’ των Priest, το ‘A Night At The Opera’ των Queen, το ‘2112’ των Rush και το ‘Master of Puppets’ των Metallica.

hakos1 hakos2 hakos3hakos4 hakos5hakos6
ΣΑΒΒΑΣ ΣΤΑΝΗΣ
Υπεύθυνος Σύνταξης

Ο Σάββας Στανής μεγάλωσε στην Κομοτηνή και είναι δημιουργός του επίσημου ελληνικού FC των Dream Theater, βραβευμένο από τη Warner music και την ifpi για τις πωλήσεις του συγκροτήματος στην Ελλάδα. Έχει περάσει από τα μουσικά περιοδικά Rock On και Rock Hard ενώ βρέθηκε πίσω από την κονσόλα του Atlantis 105,2. Λατρεύει το φαγητό με αδυναμία στα burger και ζει με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα γνωρίσει από κοντά τον Antony Bourdain.

Leave a Reply

  • (not be published)