ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ IN FOCUS

O Dave Grohl που ακόμα «την ψάχνει» και η σημαντικότητα του «Play»

Μέσα στην καλοκαιρινή ραστώνη κυκλοφόρησε τελικά το προσωπικό project που είχε ανακοινώσει ο Dave Grohl. Ένα 25λεπτο instrumental κομμάτι, στο οποίο ο ηγέτης των Foo Fighters θα παίζει όλα τα όργανα είναι ασφαλώς ένας καλός λόγος να διακόψεις για λίγο τα μπάνια σου και να κάνεις τον κόπο να του…

Μέσα στην καλοκαιρινή ραστώνη κυκλοφόρησε τελικά το προσωπικό project που είχε ανακοινώσει ο Dave Grohl. Ένα 25λεπτο instrumental κομμάτι, στο οποίο ο ηγέτης των Foo Fighters θα παίζει όλα τα όργανα είναι ασφαλώς ένας καλός λόγος να διακόψεις για λίγο τα μπάνια σου και να κάνεις τον κόπο να του αφιερώσεις μερικά ακούσματα.

Δεν θα το παίξω οπαδός του Grohl, ούτε θα προσποιηθώ ότι κατανοώ πλήρως τους λόγους για τους οποίους οι Foo Fighters είναι τόσο επιτυχημένοι. Αυτό που δεν αμφισβητείται όμως από κανέναν είναι πως πρόκειται για έναν καλλιτέχνη με μεγάλη επιδραστικότητα, αποτύπωμα, προσωπικότητα και προφανώς… περιουσία. Συνεπώς, ο Grohl ίσως και να μην είχε λόγο να προχωρήσει στο μουσικό εγχείρημα του «Play». Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε το ότι το κομμάτι δεν πρόκειται να κερδίσει airplay και δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο μιας solo περιοδείας που θα γεμίσει ακόμα περισσότερο τον ήδη φουσκωμένο τραπεζικό του λογαριασμό, αρκετοί fans ενδεχομένως να απορούν με αυτή την κίνηση.

Ο Grohl γνώριζε τα παραπάνω και ευτυχώς σκέφτηκε έξω από αυτό το πλαίσιο. Ενδεχομένως να ήταν σίγουρος πως τα καλλιτεχνικά και εμπορικά του οφέλη θα ήταν μικρότερα σε σχέση με το μουσικό του βεληνεκές. Όμως στο «Play» αποφάσισε να κινηθεί αντισυμβατικά και εδώ είναι που κερδίζει τον σεβασμό μου και ελπίζω και τον δικό σας. Προσέξτε, εδώ δεν εξετάζω εάν το κομμάτι καθαυτό είναι καλό, κακό ή αδιάφορο. Πιστέψτε με, αυτό δεν έχει σημασία και ο σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι αυτός.

Είναι φανερό πως εδώ ο Grohl κινείται ορμώμενος από την αγάπη του για την μουσική, την θέλησή του για εξέλιξη αλλά και την ανάγκη του για περισσότερη τριβή με το αντικείμενο το οποίο αγαπά. Όταν δήλωσε άλλωστε πως στα 49 του χρόνια επιθυμεί ακόμα να ψαχτεί μουσικά, να δημιουργήσει και να δώσει περισσότερο ενδιαφέρον σε αυτό που κάνει, τότε αυτή του η κίνηση γίνεται αυτομάτως ενδιαφέρουσα.

Είναι και κάτι άλλο όμως. Το «Play» έρχεται συμπτωματικά σε μια περίοδο όπου στο internet η κουβέντα περί βιωσιμότητας της rock μουσικής έχει ανάψει. Η συνταξιοδότηση και ο αναπόφευκτος θάνατος αρκετών rock θρύλων της αγαπημένης μας μουσικής έχει αφήσει κενό, το οποίο ο Grohl αλλά και ορισμένοι ακόμα rock εκπρόσωποι όπως για παράδειγμα ο Corey Taylor ή ο Chino Moreno δείχνουν να θέλουν να καλύψουν. Συνεπώς, δεν νομίζω πως χρειάζεται να αναλύσω περισσότερο τους λόγους που μια τέτοια κίνηση από έναν καλλιτέχνη που έχει πρόσβαση σε ένα τόσο μεγάλο ακροατήριο της λεγόμενης pop κουλτούρας είναι σημαντική.

Και κάπου εδώ έρχονται και οι haters… «Μα καλά, τον Grohl περιμένεις να σώσει το rock;», ακούω να φωνάζουν. Και επειδή δεν υπεκφεύγω, απαντώ… «Ναι, ο Grohl. Γιατί όχι αυτός; Έχετε κάποιον άλλον στο μυαλό σας;». Πριν απαντήσετε, μην ξεχνάτε ότι όσο μεγάλες και αν είναι μπάντες όπως οι Avenged Sevenfold ή οι Disturbed, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι δεν μπορούν να αποτελέσουν τον «δούρειο ίππο» που χρειάζεται το σκληρό rock για να «τρυπήσει» τα υπόλοιπα μουσικά είδη και να κερδίσει οπαδούς. Αρκεί μόνο να θυμηθείτε το γκελ που έκαναν οι Disturbed όταν διασκεύασαν το «The Sound Of Silence», για να αντιληφθείτε το πόσο σημαντικές είναι για την μουσική μας τέτοιες κινήσεις.

Η απάντηση του σκληροπυρηνικού metalhead είναι έτοιμη και μετά από ένα τέτοιο επιχείρημα. «Τι είναι αυτά; Τι Δούρειοι ίπποι και αηδίες; Η μουσική μας δεν έχει ανάγκη από αυτά τα πράγματα». Και εδώ είναι κατά την γνώμη μου το λάθος. Αναλογιστείτε πόσοι έφηβοι εκστασιάζονται με την γοητεία και το solo μιας παραμορφωμένης κιθάρας και πόσοι χοροπηδάνε στους ρυθμούς καλλιτεχνικών νάνων τύπου Drake, Beyoncé, Nicki Minaj και άλλων. Το πρόβλημα των τελευταίων πολλών ετών είναι ότι το rock/metal τυγχάνει ελάχιστης προσοχής από τα κανάλια προώθησης που φτάνουν στο ευρύτερο κοινό. Όσο υπερβολικό και αν φαίνεται αυτό σε εμάς, υπάρχουν νέοι που αγνοούν εντελώς το φάσμα του rock ήχου. Και επιτέλους καταλάβετε πως όσο μεγάλες και αν μας φαίνονται εταιρίες όπως η Nuclear Blast, η Metal Blade, η Napalm και η Frontiers, δεν μπορούν καν να κινηθούν και να συγκριθούν με μια Universal, μια Sony ή μια Warner.

Πηγαίνοντας πίσω στον Grohl, θεωρώ πως το «Play» αποτελεί το απόλυτο ερέθισμα και ίσως ένα έναυσμα έτσι ώστε περισσότερα παιδιά να πιάσουν στα χέρια τους μια κιθάρα, ένα μπάσο, ή να κάτσουν πίσω από ένα drum kit. Και είμαι σίγουρος πως αν περισσότεροι καλλιτέχνες τέτοιου βεληνεκούς δοκίμαζαν κάτι αντίστοιχο, η μουσική μας θα είχε εισχωρήσει σε ακόμα μεγαλύτερη μάζα. Πατήστε και απολαύστε το «Play» λοιπόν…

Αλλεργικός στους εγωκεντρικούς τύπους, τους ξερόλες και τους δήθεν, κοιτάζει μόνο τη δουλειά του, την οποία και επιθυμεί να κάνει όσο καλύτερα μπορεί. Προσέχει να μένει όσο μπορεί μακριά από οποιουδήποτε είδους φανατισμένους ανθρώπους, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη έλλειψης ευφυΐας αλλά και ανασφάλειας του ατόμου. Η σχέση του με τη μουσική μπορεί να χαρακτηριστεί εθιστική, μιας και η έλλειψη της μπορεί να προκαλέσει στερητικό σύνδρομο.

Latest from IN FOCUS

Go to Top