Το 2016 ήταν μια ιδιαίτερα δημιουργική χρονιά για τον Kristoffer Gildenlöw, καθώς κυκλοφόρησε το δεύτερο προσωπικό του album με τίτλο «The Rain», για το οποίο μάλιστα είχε μιλήσει και στο rockyourlife.gr.

Λίγες μέρες πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων, τον εντοπίσαμε και του ζητήσαμε να μας αποκαλύψει ποια είναι τα πέντε κομμάτια που τον σημάδεψαν ως άνθρωπο και ως μουσικό και ιδού τι μας απάντησε.

Comfortably NumbPink Floyd
Είναι ένα από τα κομμάτια που έχουν ασκήσει τη μεγαλύτερη επιρροή πάνω μου. Πρέπει να ήμουν περίπου 10 ετών. Ο αδερφός μου επρόκειτο να παρακολουθήσει την ταινία «The Wall» με κάποιον φίλο του και γκρίνιαξα αρκετά για να τους καταφέρω με πάρουν μαζί. Μου είπαν ότι η ταινία μπορεί να ήταν αρκετά δυνατή για έναν δεκάχρονο. Δεν είχαν άδικο, αλλά αποδείχτηκε ότι για μένα ήταν η ιδανική στιγμή. Ταινία και μουσική μίλησαν στην ψυχή και στην καρδιά μου. Και όταν ακούστηκε το «Comfortably Numb», πραγματικά τα έχασα. Τι εκπληκτικό τραγούδι και πόσο δυνατό είναι το σημείο αυτό στην ταινία. Μετά από λίγες μέρες πήγα και αγόρασα το άλμπουμ και αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι που έβαλα ν’ ακούσω. Δεν ήξερα καν πώς λεγόταν, απλά πέρασα τη βελόνα από κάθε κομμάτι μέχρι να ακούσω αυτές τις γνώριμες νότες. Το «The Wall» έγινε έκτοτε ένας από τους αγαπημένους μου δίσκους και με συνοδεύει σε διαφορετικές στιγμές της ζωής μου, παρηγορώντας με και ενθαρρύνοντάς με. Στην πορεία άρχισα να συλλέγω οτιδήποτε έχει σχέση με το album. Καταπληκτικό!

Suite Sister Mary – Queensrÿche
Ολόκληρο το album («Operation:Mindcrime») γενικότερα, αλλά κυρίως το συγκεκριμένο τραγούδι, ήταν για μένα το «διαβατήριο» για το progressive hard rock. Δεν το είχα στην κατοχή μου και μέχρι να το αποκτήσω δανειζόμουν από τον αδερφό μου κασέτες για να το ακούω (δεν με άφηνε ούτε καν να περνάω δίπλα από τη δισκοθήκη του).

Hey JoeJimi Hendrix
Κάποιοι φίλοι είχαν φτιάξει μια μπάντα στο σχολείο στην οποία εντάχθηκα κι εγώ. Ο δάσκαλος της μουσικής μας έμαθε να παίζουμε το «Hey Joe», το οποίο ήταν και το πρώτο τραγούδι που έπαιξα με κάποιο συγκρότημα ως μπασίστας (έκανα και τα φωνητικά). Κόλλησα αμέσως και άρχισα να αναζητώ ό,τι είχε σχέση με τη μουσική και τη ζωή του Hendrix και κυρίως το υπέροχο «Flower Power» και την επιρροή του στον τρόπο που πρέπει να παίζεται και να ακούγεται η κιθάρα. Όταν μάλιστα έμαθα ότι οι γονείς μου τον είχαν γνωρίσει όταν εκείνος έπαιξε στη Σουηδία, έκανε ακόμα πιο ισχυρό το δέσιμό μου μαζί του.

War of the Worlds – Jeff Wayne
Πραγματικά δυσκολεύομαι και θα ήταν άδικο να ξεχωρίσω κάποιο κομμάτι από αυτό το μοναδικό δημιούργημα. Υπέροχη ιστορία (HG Wells) και εκπληκτική μουσική. Οι ενορχηστρώσεις επηρέασαν βαθύτατα τον τρόπο που συνθέτω και εγώ τη μουσική μου. Είναι οι μικρές λεπτομέρειες, ο τρόπος που αναδεικνύονται οι ξεχωριστοί και διαφορετικοί ήχοι, οι φωνές και οι αρμονίες που διατρέχουν ολόκληρο το album. Είναι μοναδικός ο τρόπος που η ιστορία παίρνει σάρκα και οστά. Μπορώ να το ακούω ξανά και ξανά.

Brothers in ArmsDire Straits
Μπορεί να φαίνεται αρκετά κλισέ στους περισσότερους, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτό το κομμάτι με έχει σημαδέψει. Θυμάμαι όταν το άκουσα στην τηλεοπτική σειρά «Miami Vice» και πραγματικά σαγηνεύτηκα. Το βάθος, ο ήχος της κιθάρας, οι στίχοι, η δυναμική του τραγουδιού… Ακόμα και σήμερα, όταν παίζεται στο ραδιόφωνο σταματάω ό,τι κάνω και το ακούω. Και δεν είναι πολλά τα τραγούδια με τα οποία το κάνω αυτό.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΛΟΣ
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1973 δίνοντας ακόμα ένα λόγο για να ηχούν τη συγκεκριμένη μέρα τα κανόνια του Λυκαβηττού. Αφού έχασε μερικά χρόνια από τη ζωή του στη Γαλλική Φιλολογία της Αθήνας, έμπλεξε με τη δημοσιογρφία και ως Συντάκτης Υλης του αρέσει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Ονειρό του να βρεθεί κάποια στιγμή στο Wacken και να κάνει κατάδυση σε νερά με λευκούς καρχαρίες...