Ο Rik Jackson σκοτώνει στο χαρτί φανταστικούς rock stars και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.

ΣΑΒΒΑΣ ΣΤΑΝΗΣ
Posted on Οκτώβριος 26, 2017, 9:00 πμ
48 secs

Το Rock in Purgatory είναι αυτοτελείς, μονοσέλιδες, ιστορίες φανταστικών rock stars που ο Rick Jackson αποφασίζει να σκοτώσει με τον τρόπο που τους ταιριάζει. Οι ιστορίες τους δημοσιεύονται στο περιοδικό τρόμου Popcorn Horror αλλά ο Rik προσπαθεί μέσω μιας καμπάνιας που ξεκίνησε στο kickstarter να τις εκδώσει και σε ξεχωριστό βιβλίο. Εμείς μιλήσαμε μαζί του για να μάθουμε περισσότερα για το περίεργο αυτό concept…

Πως ξεκίνησες με τα comics και γιατί;
Είμαι εικονογράφος εδώ και μερικά χρόνια, δουλεύοντας κυρίως στο ύφος του comic book αλλά πάντα ήθελα να κάνω κανονικά comics. Το πρόβλημα μου ήταν το ότι δεν είχα ιδέες για το πως θα μπορούσε να είναι η ιστορία τους ή και το ότι αυτές που είχα δεν ήταν ιδιαιτέρως καλές. Ο φίλος μου Craig Jex (συγγραφέας ιστοριών τρόμου) ήθελε ένα νέο σενάριο για να δουλέψει και έτσι αποφασίσαμε να συνεργαστούμε. Εγώ συνήθιζα να σχεδιάζω πολλά pinup girls από ευχαρίστηση και κολλήσαμε στην ιδέα να δώσουμε σε κάθε μία από αυτές ένα δολοφονικό παρελθόν. Αυτό έχει σταδιακά το concept του πρώτου μου comic “Brutal Bombshells”, το οποίο έγραψε ο Craig και σχεδίασα εγώ. Περάσαμε τόσο καλά και αυτό ήταν και το σκαλοπάτι που με ανέβασε στον κόσμο των comics.

Όσο σκεφτόμουν το πλήθος των αστικών μύθων και τον τρόπου που έζησαν πολλά συγκροτήματα, ήταν πολύ εύκολο να μου έρθουν ιδέες σε κωμικό ύφος για το πως όλα θα μπορούσαν να πάνε στραβά

Σχεδίαζες comics όταν ήσουν μικρός; Πότε συνειδητοποίησες ότι έχεις το χάρισμα;
Είμαι οπαδός των comics από πολύ μικρός. Ήμουν συλλέκτης των Transformers και του He-Man στα μέσα της δεκαετίας του 80 ενώ στη συνέχεια πέρασα στον Batman και τον Green Lantern σας έφηβος. Συνήθιζα να σχεδιάζω τους αγαπημένους μου ήρωες και να πλάθω ιστορίες με αυτούς. Να φανταστείς, σχεδίασα ένα χαρακτήρα επηρεασμένο από τον Batman για να περάσω τις τελικές εξετάσεις πάνω στο σχέδιο.

Μπορείς να θυμηθείς ποια ήταν η πρώτη σου δουλειά που σ’ εντυπωσίασε;
Τα πρώτα κομμάτια που θυμάμαι ως καλλιτεχνικό δημιούργημα και όχι σαν σκόρπιες ζωγραφιές ήταν η πρώτες δουλειές πάνω σε καμβά γύρω στα 11. Ο πατέρας μου ο οποίος είναι ζωγράφος και drummer μου έδωσε την παλιά του παλέτα όταν είδε πως δείχνω ενδιαφέρον για τη ζωγραφική. Ήταν κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Όχι μόνο γιατί μου την έδωσε ο πατέρας μου αλλά γιατί κουβαλούσε πολύ ιστορία πάνω της. Φυσικά αυτά τα έργα είναι πολύ μακριά από αυτό που κάνω σήμερα αλλά είμαι σίγουρος ότι οι γονείς μου τα έχουν κάπου κρατημένα, πράγμα που με κάνει περήφανο.

Πως προέκυψε η ιδέα για τους θανάτους Rock Stars πάνω στο χαρτί;
Πριν αρκετά χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζει ένα περιοδικό που είχε σε μια σελίδα την ιστορία του θανάτου του Cliff Burton σχεδιασμένη σε comic. Δεν ήξερα πως να το πάρω. Μου φάνηκε τόσο φθηνοδουλειά που θεώρησα πως δεν έδινε τον απαραίτητο σεβασμό στον Cliff. Η ιδέα κόλλησε μέσα μου και μόλις τελείωσα με το “Brutal Bombshells” επανήλθε ξανά. Όσο σκεφτόμουν το πλήθος των αστικών μύθων και τον τρόπου που έζησαν πολλά συγκροτήματα, ήταν πολύ εύκολο να μου έρθουν ιδέες σε κωμικό ύφος για το πως όλα θα μπορούσαν να πάνε στραβά. Έτσι πήρα πολλά από τα κλισέ που λέγονται ότι κάνει ένας Rock Star και τα έκανα όσο πιο υπερβολικά μπορούσα. Τα αποτελέσματα περιλάμβαναν μια μπάντα που κάλεσε τον διάβολο με τον διάβολο να τους σκοτώνει όλους, καταστροφή δωματίων ξενοδοχείων χωρίς να ληφθεί υπόψιν η έλλειψη ασφάλειας, ένας τραγουδιστής που κοιμήθηκε με τη λάθος groupie κ.α.

Σκέφτηκε ποτέ να μεταφέρεις στο χαρτί πραγματικούς θανάτους καλλιτεχνών;
Σίγουρα όχι από την άποψη της βιογραφικής πλευράς. Όπως είπα και προηγούμενος το παράδειγμα με τον Cliff Burton δεν μ’ έκανε να αισθανθώ καλά. Από την άλλη όμως πιστεύω ότι θα ήταν πολύ διασκεδαστικό να κάνω ένα φανταστικό comic με τα μέλη όμως μιας πραγματικής μπάντας. Θα ήταν σπουδαίο να συνεργαζόμουν με μια από τις αγαπημένες μου μπάντες και να σκοτώνω στο χαρτί κάποιο από τα μέλη τους με ένα γελοίο τρόπο. Οι Dillinger Escape Plan θα ήταν καλή περίπτωση όπως επίσης και ο Andrew W.K. Ίσως του ζητήσω να συνεργαστούμε στο μέλλον.

Να υποθέσω ότι έχεις και κάτι άλλο στα σκαριά, έτσι δεν είναι;
Έχω πολλές ιδέες αλλά μάλλον θα πρέπει να προσέξω για το τι θα πω. Ετοιμάζω το Rock in Purgatory σε μια τυπωμένη συλλογή αλλά θα συνεχίσω το concept. Επίσης, σχεδιάζω ένα sci-fi comic με έναν ιδιωτικό ντεντέκτιβ εδώ και καιρό. Ονομάζεται HEADZ και πρόκειται για κάτι ανάμεσα στον Dick Tracy και Eerie Indiana, Mars Attacks και X-Files. Το HEADZ θα έχει έχει πάντως πολλές επιρροές από τη rock μουσική σε πολλές από τις σκηνές του.

Έχω βρεθεί σε διάφορα στάδια της επιτυχίας αλλά στο τέλος της ημέρας το σημαντικό είναι να έχεις πέσει στην αντίληψη κάποιων σωστών ανθρώπων τη σωστή στιγμή.

Μιας και συνδυάζεις τη μουσική με τα comic θα μπορούσες να μου πεις τη γνώμη σου για τους Dethklok και για μπάντες όπως οι Gorrilaz;
Για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω πολλά για τους Dethklok. Ένας φίλος μου τους ανέφερε πριν από έξι περίπου μήνες αλλά όταν το είδα μπορώ να πω ότι δεν ήταν κάτι που κράτησε το ενδιαφέρον. Ήταν αστείο αλλά μέχρι εκεί. Βέβαια έχουν πολλά σημεία που είναι πανέξυπνα αλλά εγώ προτιμώ άλλου είδους comics που έχουν σχέση με τη μουσική. Όπως ας πούμε αυτά που έβγαλε ο Alice Cooper τη δεκαετία του 90’, αυτά των Kiss από την Dynamite Comics. Επίσης υπάρχει ένα καινούριο από τους Gwar αλλά δεν έχω καταφέρει να το διαβάσω ακόμα.

Αλήθεια, πόσο εύκολο είναι να ζήσει κάποιος από τη δουλειά που κάνεις;
Εύκολη απάντηση. Δεν είναι. Θα ήθελα να είναι το μοναδικό πράγμα που κάνω αλλά δεν είναι εύκολο. Αν αποσπάσεις την προσοχή κάποιου μεγάλου εκδότη έχεις περισσότερες πιθανότητες να πετύχεις αλλά και πάλι δε νομίζω ότι θα είναι για πολύ. Στα ανεξάρτητα comics είναι δύσκολο να βγάλεις χρήματα οπότε πρέπει να το κάνεις βασιζόμενος στην αγάπη σου να σχεδιάζεις και να λες ιστορίες . Φυσικά δεν λέω ότι είναι απίθανο να πετύχεις. Ξέρω ανθρώπους μέσα από μικρές σκηνές όπως ο Matt Garvey και ο Dan Butcher που τα πάνε πολύ καλά. Υπάρχουν αρκετά “Success Stories” που μπορώ να σου πω, όπως ας πούμε ο Chris Wildgoose που από τις δικές του ανεξάρτητες δουλειές επιλέχθηκε από την DC για να κάνει το Batgirl. Είναι το ίδιο με το να έχεις ένα συγκρότημα. Είμαι κιθαρίστας και τραγουδιστής και παίζω εδώ και πολλά χρόνια σε συγκροτήματα. Έχω βρεθεί σε διάφορα στάδια της επιτυχίας αλλά στο τέλος της ημέρας το σημαντικό είναι να έχεις πέσει στην αντίληψη κάποιων σωστών ανθρώπων τη σωστή στιγμή. Πρέπει να βγεις εκεί έξω. Κανένας δεν πρόκειται να σε προσέξει αν δεν βγεις έξω και δείξεις αυτό που κάνεις.

Η σελίδα του Rock In Purgatory στο kickstarter

ΣΑΒΒΑΣ ΣΤΑΝΗΣ
Υπεύθυνος Σύνταξης

Ο Σάββας Στανής μεγάλωσε στην Κομοτηνή και είναι δημιουργός του επίσημου ελληνικού FC των Dream Theater, βραβευμένο από τη Warner music και την ifpi για τις πωλήσεις του συγκροτήματος στην Ελλάδα. Έχει περάσει από τα μουσικά περιοδικά Rock On και Rock Hard ενώ βρέθηκε πίσω από την κονσόλα του Atlantis 105,2. Λατρεύει το φαγητό με αδυναμία στα burger και ζει με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα γνωρίσει από κοντά τον Antony Bourdain.