Οι διάσημοι παράνομοι πίσω από το «Desperado» των Eagles

ΜΑΡΙΑ ΝΤΙΝΤΗ
Posted on Νοέμβριος 20, 2018, 7:00 πμ
40 secs

Οι Αμερικανοί rockers στην «Άγρια Δύση».


Ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο άλμπουμ τους οι Eagles, θέλησαν να πλασάρουν στον κόσμο ένα πιο «σοβαρό» καλλιτεχνικό προφίλ. Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και τότε όποιος ήθελε να τον παίρνουν σοβαρά στη μουσική βιομηχανία έβγαζε ένα concept album. Βασικό συστατικό για να πετύχει η συνταγή για ένα τέτοιο album είναι η επιλογή του κατάλληλου «πιασάρικου» κεντρικού θέματος. Προσπαθώντας να αναμετρηθούν με τα τέρατα της progressive που έβγαζαν το ένα concept album μετά το άλλο, οι Eagles αφού έριξαν πολλή σκέψη επί του κεντρικού θέματος, κατέληξαν ότι το νέο τους δημιούργημα θα είναι μια ωδή στους αντιήρωες.

Πηγή έμπνευσης ήταν ένα βιβλίο που είχε στα χέρια του ο Jackson Browne το οποίο εξιστορούσε τις ιστορίες των διάσημων παρανόμων στην Αμερική του 19ου αιώνα και το πρώτο τραγούδι με τίτλο «Doolin Dalton» (εμπνευσμένο από την περιβόητη συμμορία) γεννήθηκε. Γρήγορα ακολούθησε ένα ακόμη κομμάτι με θέμα τον υπερδιάσημο αντιήρωα James Dean και οι ιδέες στέρεψαν. Πολύ σύντομα, η μπάντα άλλαξε κατεύθυνση και περιορίστηκε στους κλέφτες και αρματολούς καουμπόηδες της αμερικάνικης ιστορίας, για τους οποίους υπήρχε πολύ υλικό αραδιασμένο στις σελίδες του βιβλίου του Browne. Πολλοί κριτικοί πιστεύουν πως παρόλη τη συνοχή που παρουσιάζουν οι στίχοι του δίσκου, μουσικά τα κομμάτια διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους, οπότε το εγχείρημα του concept album δεν θεωρείται τόσο επιτυχημένο. Πέρα από αυτό, δεν θα μπορούσε κάποιος να πει ότι το «Desperado» είναι μια αποτυχημένη προσπάθεια στο σύνολο της. Οι Eagles επιστρατεύουν τη μαεστρία τους στα παραδοσιακά αμερικάνικα όργανα όπως το banjo και το dobro και το μουσικό αποτέλεσμα μεταφέρει τον ακροατή σε ένα saloon περιμένοντας να σκάσουν από μια γωνία οι αδερφοί Dalton έτοιμοι για καυγά.

Ίσως αυτή την ατμόσφαιρα ήθελαν να μεταφέρουν και οι ίδιοι σε οποίον αγόραζε το δίσκο τους. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Frey στον τύπο της εποχής, η δόξα που τους χάρισε το πρώτο album τους, τους έκανε να αισθάνονται τόσο ωραία που καταντούσε παράνομο. Σχετικά με το ίδιο θέμα, σε πιο χαμηλούς τόνους και ίσως λίγο πιο επαναστατικούς, ο Henley δήλωσε πως ο δίσκος ήταν μια μορφή διαμαρτυρίας ενάντια στις τακτικές της μουσικής βιομηχανίας, σχολιάζοντας με τον τρόπο αυτό, την πώληση της ανεξάρτητης δισκογραφικής Asylum που τους αντιπροσώπευε, στην Warner Communications, γεγονός που εμπόδισε την μετέπειτα διεθνή προώθηση του δίσκου τους.

Ταιριαστό με την αμερικάνικη άγρια δύση, έπρεπε να είναι και το artwork του δίσκου. Κύριος εμπνευστής του ήταν ο manager και παραγωγός David Geffen. Ο Geffen ζήτησε τη βοήθεια του φωτογράφου Henry Diltz, ο οποίος κατάφερε να αποδώσει στο album την ατμόσφαιρα της Άγριας Δύσης που είχε φανταστεί ο πρώτος. Ο Diltz παίρνοντας αγκαζέ τον καλλιτεχνικό διευθυντή Gary Burden από τη μία και την τετράδα των Eagles από την άλλη, νοίκιασαν τα απαραίτητα καουμπόικα ρούχα, αγόρασαν κάμποσα κούφια φυσίγγια και ψεύτικα όπλα και τράβηξαν για το Paramount Ranch, ένα κλασσικό location, για ταινίες western.

Στο αρχικό concept ήταν να υπάρχει μια φωτογραφία με τα μέλη της μπάντας να ποζάρουν στο εξώφυλλο, μία σκηνή ανταλλαγής πυρών μετά από ληστεία στο εσώφυλλο και στο οπισθόφυλλο τα μέλη της μπάντας «νεκρά», δεμένα χειροπόδαρα και από πάνω τους οι κυνηγοί κεφαλών που τους σκότωσαν. Για τη φωτογραφία του οπισθόφυλλου επιστρατεύτηκαν οι στενοί συνεργάτες της μπάντας, όπως ο παραγωγός Glyn Johns, οι manager John Hartmann και Tommy Nixon, ορισμένα μέλη του crew και ο καλλιτεχνικός διευθυντής Gary Burden, οι οποίοι ανέλαβαν τους ρόλους των κυνηγών κεφαλών. Η φωτογραφία του οπισθόφυλλου είναι ουσιαστικά μια αναπαράσταση της ιστορικής φωτογραφίας που απεικονίζει νεκρά τα μέλη της συμμορίας των Doolin Dalton ή αλλιώς The Wild Bunch, περιτριγυρισμένα από τους τιμωρούς τους.

Παράλληλα με τη φωτογράφιση γυρίστηκε και ένα διαφημιστικό φιλμάκι για την προώθηση του δίσκου, η επεξεργασία του οποίου ήταν τόσο επιτυχημένη που το έκανε να μοιάζει όντως αρχαίο. Ο Diltz σε δηλώσεις του, σχετικά με τη δημιουργία του artwork, είχε πει ότι κυριότερος λόγος για τον οποίο η δημιουργία της συνολικής εικόνας του «Desperado» πήγε τόσο καλά, ήταν επειδή οι Eagles αν ζούσαν 100 χρόνια πριν, θα μπορούσαν άνετα να είναι παράνομοι.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1973 χωρίς τη θεαματική κεντρική φωτογραφία με το πιστολίδι, μιας και ο Geffen αποφάσισε τελευταία στιγμή να την αφαιρέσει για οικονομικούς λόγους. Αν και σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά LPs της country rock, την εποχή της κυκλοφορίας του έφτασε μέχρι το νούμερο 41 του Billboard 200 και είναι ο δίσκος με τη χαμηλότερη θέση σε chart στην ιστορία του συγκροτήματος.

ΜΑΡΙΑ ΝΤΙΝΤΗ
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Μένει στην Αθήνα τα τελευταία 14 χρόνια. Αγαπάει τα ξωτικά όλων των φυλών, τον Batman, τον Tarantino, τους Pink Floyd και τον Nick Cave. Στο Game of Thrones είναι με τους Stark και σίγουρα δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το θάνατο του Nedd Stark στον πρώτο κύκλο. Θα ήθελε να μένει στην άκρη μιας λίμνης σε ένα πέτρινο σπίτι στη Σκωτία.