ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ IN FOCUS

The Dirt: «It could have happened to anybody. But it didn’t. It happened to us…»

Προσοχή. Spoiler alert! Ο Nikki Sixx (τον υποδύεται σε μια αξιοπρεπέστατη performance ο Douglas Booth) σε βάζει κατευθείαν στο νόημα με το που ξεκινάει το trailer της ταινίας. Οι Motley έγιναν για μια περίοδο το μεγαλύτερο όνομα στην Αμερική, το μεγαλύτερο όνομα στον κόσμο. Η μουσική τους και το attitude…

Προσοχή. Spoiler alert! Ο Nikki Sixx (τον υποδύεται σε μια αξιοπρεπέστατη performance ο Douglas Booth) σε βάζει κατευθείαν στο νόημα με το που ξεκινάει το trailer της ταινίας. Οι Motley έγιναν για μια περίοδο το μεγαλύτερο όνομα στην Αμερική, το μεγαλύτερο όνομα στον κόσμο.

Η μουσική τους και το attitude ξεπέρασε τους εαυτούς τους και η χημεία των τεσσάρων έγινε αφορμή για το μεγαλύτερο rock n roll party που στήθηκε ποτέ. Επιτυχία, φήμη, άπειρα χρήματα, καταχρήσεις, party, groupies, υπερβολή και πολλά, πάρα πολλά, μα πάρα πολλά ναρκωτικά. Όλη αυτή η extravaganza που απομνημονεύτηκε στο βιβλίο «The Dirt» του 2001, έσκασε στις οθόνες μας χτες (23/3 γράφονται αυτές οι γραμμές) από το άγιο Netflix.

Τα συναισθήματα που μαζεύτηκαν, πολλά και διαφορετικά. Η συγκίνηση ακόμα μεγαλύτερη. Οπότε ταυτόχρονα η ανάγκη για μια πιο ψύχραιμη και αντικειμενική ματιά, επιτακτική. Όπως μπορεί να φανταστεί κανείς δε γινόταν να καλυφθεί ολόκληρη η περίοδος των τελευταίων 38 ετών και στο κάτω κάτω της γραφής δε θα ήταν αυτό το νόημα. Η ταινία καταπιάνεται με την εποχή με την οποία οι Motley και οι περιπέτειες τους έγιναν συνώνυμο. Τα θρυλικά 80s. Η δημιουργία του group μέσα από την πάλη και το όραμα ενός απόκληρου της ζωής, του Nikki. Η μετατροπή του Tommy Lee, από γόνο συντηρητικής οικογένειας με ελληνική αύρα (Ελληνίδα η μητέρα του, πρώην Miss Ελλάς), σε έναν από τους μεγαλύτερους αλητάμπουρες που ανέβηκαν ποτέ στη σκηνή. Η σωτηρία του τριαντάρη Mars που έχοντας ήδη δει την άσχημη πλευρά της ζωής, δίνει στον εαυτό του μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία. Και τα καταφέρνει. Και μετά ο Vince. Ένας γνήσιος Καλιφορνέζος που βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο, κι έτσι η ζωή του τα έδωσε όλα. Ακόμα και τον χειρότερο εφιάλτη του να χάνεις το ίδιο σου το παιδί.

Πολύ σωστά η ταινία προσπερνάει με συνοπτικές διαδικασίες την περίοδο John Corabi και επικεντρώνεται στο reunion και τον τρόπο με τον οποίο αυτό επετεύχθη. Οι Motley Crue ήταν σίγουρα πολλά περισσότερα από ένα συγκρότημα, ήταν μια συμμορία, ήταν μια οικογένεια. Για την ακρίβεια ήταν η μόνη οικογένεια που γνώρισε ο Nikki Sixx και δεν υπήρχε να την αφήσει να εξαφανιστεί. Ακόμα κι αν το ίδιο το group δεν ηχογραφούσε την παραμικρή extra νότα. Ακούστηκαν και οι γκρίνιες. Για τις ιστορίες με την Pamela Anderson και τα αντίστοιχα μπλεξίματα που είχε ο Tommy με το νόμο. Ίσως όμως να αποδόθηκε και δικαιοσύνη έτσι. Η κατά τα γνωστά και άλλα εκθαμβωτική Pamela ήταν η αφορμή για να γνωρίσει τους Crue το αδηφάγο κοινό της κλειδαρότρυπας. Τίποτα παραπάνω. Ναι, η Pamela Anderson δεν είχε θέση σε αυτό το αυτοβιογραφικό story. Ακόμα κι ο μακαρίτης Randy Castillo, που με μαεστρία ταλαιπώρησε τα τύμπανα στο εξαιρετικό «New Tattoo» του 2000 (τσεκάρετε το όσοι δεν) δεν αναφέρεται πουθενά, καθώς μόνο ένας κουτός δεν μπορεί να αντιληφθεί πως το φαινόμενο Crue ήταν ταυτόσημο με τη χημεία των τεσσάρων. Παρεμπιπτόντως, να πούμε πως το εξώφυλλο του New Tattoo ήταν εμπνευσμένο από το Tattoed Millionaire του Bruce Dickinson, του οποίου η σύζυγος, σύμφωνα με το The Dirt, είχε την περιπετειούλα της με το Nikki. Νομίζω πως κάτι τέτοιο θα μας αποτελείωνε εάν εμφανιζόταν στην ταινία οπότε πάλι καλά..

Το μεγάλο στοίχημα της κινηματογραφικής μεταφοράς του «The Dirt» ήταν φυσικά η προσομοίωση στη οθόνη των προβλημάτων και των εντάσεων, που οι Crue αντιμετώπισαν ουκ ολίγες φορές στην καριέρα τους, ειδικά στην ξέφρενη πρώτη δεκαετία αυτής. Από τον τραγικό θάνατο του Razzle των Hanoi Rocks, μέχρι τον πάτο που έπιασε ο Vince, τόσο με τη μπάντα αλλά κυρίως με το οικογενειακό του δράμα, η ταινία δεν αφήνει ούτε λεπτό να περάσει χωρίς να καταδείξει την επίδραση των τραγωδιών αυτών στο group καθεαυτό. Και το κάνει με εξαιρετικό τρόπο, ιδίως με την εξέλιξη των χαρακτήρων. Βλέπουμε το party animal που λέγεται Vince, από το «εδώ πατάω εκεί βρίσκομαι» των ημερών της Sunset Boulevard, να μετατρέπεται στον πιο στοργικό πατέρα και αντίστοιχα στην πιο τραγική ίσως φιγούρα της ταινίας προς το τέλος αυτής. Βλέπουμε το τρελοκομείο Tommy να έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεων του και να ωριμάζει, κυρίως μέσα από τη σχέση του με το συνοδοιπόρο Nikki.

Η ταινία, θα μπορούσε να πει κανείς, πως χωρίζεται σε δύο μέρη όπως κάποτε αντίστοιχα το Κουρδιστό Πορτοκάλι χωριζόταν στην ξέφρενη πρώτη ώρα των πολύχρωμων δισκοπωλείων και των ημερών της ultraviolence, με το δεύτερο μέρος να πραγματεύεται σε μουντά σκοτεινά χρώματα τη ζωή του Alex Delarge από τη φυλακή κι έπειτα. Έτσι κι εδώ έχουμε την πεμπτουσία ενός group όπως οι Crue στο πρώτο μέρος, δηλαδή όλη η extravaganza των 80s, με το δεύτερο μισό να σε καθηλώνει και να περιγράφει με τον πλέον αποστομωτικό τρόπο του τι σημαίνει να είσαι ένα τόσο επιτυχημένο συγκρότημα. Κυρίως όταν δεν ξεχνάς από που έχεις ξεκινήσει. Κατά την ταπεινή μου άποψη δε θα μπορούσε να γίνει εκτενής αναφορά στο «The Dirt» χωρίς τον θεούλη Iwan Rheon, τον μισητό Ramsay Bolton του Game of Thrones. Έχοντας τον αέρα της τεράστιας επιτυχία της σειράς, από υποκριτικής άποψης ο Rheon στέκεται ένα σκαλί παραπάνω από τους υπόλοιπους, υποδυόμενος με μαεστρία τον ώριμο, κατασταλαγμένο, και τραγική σε σημεία φιγούρα Mick Mars, παίρνοντας θα έλεγε κανείς αρκετές φορές την ταινία στους ώμους του. Οι Douglas Booth και Daniel Webber σε αξιοπρεπείς ερμηνείες των Nikki και Vince, ενώ ο rapper Machine Gun Kelly υποδύεται έναν πιο ανθρώπινο σε σημεία Tommy Lee, σε μια ερμηνεία που σε κάνει να αναρωτιέσαι πως αυτός ο άνθρωπος εξελίχθηκε στον πλέον διαβόητο παλαβό του κάθε λογής tabloid. Ειδική μνεία στον Tony Cavalero που υποδύεται τον Ozzy Osbourne σε μια σκηνή η οποία θα μνημονεύεται μεταξύ των ανά τον κόσμο σινεφίλ για πολλά χρόνια. Enough said. Τέλος, ο βετεράνος πλέον David Cosλέον διαβόητη rock μπάντα του πλανήτη, στέφεται με επιτυχία, μέσα από ένα συνδυασμό πολύ καλών ερμηνειών, εξαιρετικού σεναρίου με ροή και πολύ καλών σκηνικών. Οι ανά τον κόσμο οπαδοί τους εύχονται (ευχόμαστε) να είναι αυτή η ταινία αφορμή ώστε το group να ξαναγράψει πλήρη δίσκο (και όχι σαχλές διασκευές στη tabile (Breaking Bad, Suits κλπ) υποδύεται τον μεγάλο μάνατζερ Doc McGhee και προσθέτει άλλη μια εξαιρετική ερμηνεία στο πλούσιο βιογραφικό του.

Το The Dirt ήταν ένα στοίχημα το οποίο κερδήθηκε. Η προσπάθεια των δημιουργών (και του ίδιου του group) να περιγράψει με γλαφυρότητα, όλα εκείνα τα στοιχεία που εδραίωσαν τους Crue ως την πMadonna), να επαναδραστηριοποιηθεί, να μας θυμίσει τους χιλιάδες λόγους για τους οποίους ο κόσμος ταυτίστηκε μαζί τους. Motley forever, forever Motley.

Γεννήθηκε το 1980 κι ήταν πάντα μια αντίθεση. Γούσταρε το αστικό τοπίο, τα μεγάλα κτίρια, την πολυκοσμία, και τελικά πήγε σπούδασε Γεωπονική. Μέχρι σήμερα δεν έχει καταλήξει αν ανακάλυψε αυτός τις μουσικές του ή αυτές αυτόν. Του έχουν μιλήσει κατά καιρούς σε μια άλλη γλώσσα ο ΒΒ King, οι Rush, οι Skynyrd, οι Running Wild, οι Motley, οι Ratt, οι Dropkick Murphys κι αυτός τους είπε πολλά περισσότερα. Ιδεολόγος της ελευθερίας, θεωρεί πως τίποτα από όλα αυτά που περνάει η χώρα δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο παρά μόνο τη φαυλότητα ως παρονομαστή. Βρίσκει τέλος όλη τη γοητεία της μουσικής στον κοινωνικό της περίγυρο κι αυτόν προσπαθεί να αναδείξει γράφοντας.

Latest from IN FOCUS

Go to Top