Το rockyourlife.gr προτείνει αναγνώσματα και μουσικές δίχως ίχνος σοβαροφάνειας γι’ αυτό το καλοκαίρι

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Posted on Ιούλιος 30, 2018, 7:20 μμ
10 secs

Η ανάγνωση δεν χρειάζεται να λέγεται ευπώλητο, χαρτόδετο, βιβλίο  ή «για την παραλία». Με μια μικρή βόλτα στα βιβλιοπωλεία και σε ο,τι προλάβαμε να διαβάσουμε παρουσιάζουμε μια σειρά βιβλίων ου αξίζει να βουτήξετε για να ανακαλύψετε, την μαγεία της χαμένης τέχνης της γραφής…

 

Ερικ Λάρσον -«Βουβό κύμα- Το τελευταίο πέρασμα του Λουζιτάνια» (Ίκαρος)
 Η συναρπαστική ιστορία του ναυαγίου  του υπερωκεανίου Λουζιτάνια, γράφει το οπισθόφυλλο και είναι ίσως η πιο άτοπη και άδικη περιγραφή, για ένα όντως; συγκλονιστικό βιβλίο. Ο συγγραφέας Erik Larson  ασχολείται με αυτό που αποκαλούμαι ιστορικό μυθιστόρημα, έχοντας το εξαιρετικό χάρισμα της ανάπλασης της εποχής, με ρεαλιστικό και πολύ ζωντανό τρόπο. Η αναφορά μου στο παλιότερο βιβλίο του «Στον κήπο με τα θηρία» είναι ενδεικτική του πόσο εκτιμώ την πένα του. Στο «Βουβό κύμα» επιλέγει με τη βοήθεια υλικού από τους επιβάτες του Λουζιτάνια, να διηγηθεί την ιστορία ενός ναυαγίου ή καλύτερα της βύθισης ενός επιβατηγού πλοίου, μιας ουδέτερης χώρας από τα Γερμανικά υποβρύχια στον Α Παγκόσμιο πόλεμο.

Όμως το βιβλίο δεν είναι μια περιγραφή της βύθισης του Λουζιτάνια και μόνο. Ανατρέπει απόψεις, οτι η βύθιση του Λουζιτάνια οδήγησε τις ΗΠΑ στον πόλεμο, μιας και χρειαστήκαν δύο ακόμα χρόνια για να μπουν οι Αμερικανοί στον πόλεμο και αρκετές  Γερμανικές επιθετικές ενέργειες. Δίνει στοιχεία για την κλιμακούμενη επιθετικότητα των Γερμανών σε κάθε πολεμικό στόχο ουδέτερο ή μη. Αναφέρει την μεταφορά πυρομαχικών με το Λουζιτάνια δείχνοντας και την άλλη πλευρά. Την Βρετανική έλλειψη σεβασμού στους κανόνες του πολέμου, όταν χρησιμοποιούν ουδέτερα πλοία για μεταφορά , κρυφά  πυρομαχικών, πυροδοτώντας ανεξέλεγκτες καταστάσεις εναντίον των αμάχων. Πάνω από όλα όμως θέτει το Βρετανικό ναυαρχείο στην πραγματική θέση του, αυτή του ενόχου. Γιατί γνώριζε εξαρχής την κίνηση και την θέση του υποβρυχίου και δεν προσπάθησε οχι να αποτρέψει με την χορήγηση συνοδείας, αλλά ούτε με την αποστολή προειδοποίησης στο πλοίο για την παρουσία του υποβρυχίου στην περιοχή, διατηρώντας τα στοιχεία για χρόνια στην αφάνεια.

 

Ούρσουλα Λε Γκεν –«Τα χρονικά της Δυτικής Ακτής» «Το χάρισμα»/»Η φωνή»/ «Η δύναμη» Τριλογία (Parsec)
Με αφορμή τον θάνατο της μεγάλης συγγραφέας, οραματίστριας κάνουμε μια πρόταση για την τριλογία της που κυκλοφορεί όπως και άλλα βιβλία της από τις εκδόσεις Parsec. Μια συγγραφέας με το γράψιμο της να είναι βαθιά ποτισμένο από τις ανθρωπιστικές ιδέες του τέλους της δεκαετίας του 60, που ανέδειξε μια διαφορετική πλευρά της ε.φ, πολύ περισσότερο προσηλωμένοι στις κοινωνικές νόρμες και ανατροπές, την αποδοχή ή οχι της διαφορετικότητας παρά στην αναζήτησή απαντήσεων μέσα από την χρήση της τεχνολογίας ή την λατρεία των ηρώων της ανδροκρατούμενης «ηρωικής» φαντασίας»

Το Χάρισμα είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας Χρονικά της Δυτικής Ακτής και τοποθετείται στα υψίπεδα ενός φανταστικού και απομονωμένου κόσμου.
Ο Όρικ και η Γκράι έχουν μεγαλώσει μαζί σε γειτονικά φέουδα σχεδόν σε ημιάγρια κατάσταση. Οι άνθρωποι στα φέουδα είναι σαν τη γη τους: τραχείς, άγριοι και περήφανοι· σε μια διαρκή διαμάχη με τους γείτονές τους, κάνουν επιδρομές για ν’ αρπάξουν βοοειδή, να αιχμαλωτίσουν δουλοπάροικους ή να μεγαλώσουν την ιδιοκτησία τους.
Το μόνο που διατηρεί μια εύθραυστη ειρήνη μεταξύ τους είναι το «χάρισμα», άλλοτε καταστροφικό κι άλλοτε επικίνδυνο. Οι Μπαρ μπορούν να καλούν τα ζώα. Οι γυναίκες του Κόρντεμαντ μπορούν να τυφλώσουν κάποιον ή να τον κάνουν να χάσει την ακοή ή την ομιλία του. Ο μπράντορ Όγκι του Ντράμαντ έχει το χάρισμα του αργού μαρασμού. Το χάρισμα των Κάσπρο, όμως, είναι ταυτόχρονα το καλύτερο και το χειρότερο: το χάρισμα της εξολόθρευσης.
Ο Όρικ και η Γκράι αρνούνται να χρησιμοποιήσουν το χάρισμά τους για να βλάψουν τους άλλον με αποτέλεσμα την περιθωριοποίησή τους και την αναζήτηση της δικής τους μοναδικής πορείας μες στον κόσμο.
Σε αυτό το καλογραμμένο μυθιστόρημα η Ursula Le Guin μας μιλάει για την άγρια περηφάνια της δύναμης, τη σκληρότητα της ενηλικίωσης και τη δυσκολία να εντοπίσεις μες στο σκοτάδι του κόσμου το δώρο του φωτός.

Στη “Φωνή” η Άνσουλ ήταν κάποτε μια ειρηνική πόλη γεμάτη βιβλιοθήκες, σχολεία και ναούς. Αλλά αυτό συνέβαινε πολλά χρόνια πριν έρθουν οι Αλντ. Οι Αλντ πιστεύουν ότι μέσα στις λέξεις κρύβονται δαίμονες κι έτσι απαγορεύουν την ανάγνωση και τη γραφή, πράξεις που τώρα τιμωρούνται με θάνατο.
Τα λίγα βιβλία που έχουν σωθεί είναι κρυμμένα και περιφρουρούνται από τον σακατεμένο λόγω των βασανιστηρίων των Αλντ Κυβερνήτη Γκάλβα και την κόρη της καρδιάς του Μεμέρ.
Αλλά, τώρα, τα πράγματα αλλάζουν. Ο ποιητής από τα Ορεινά, ο Όρικ Κάσπρο και η γυναίκα του η Γκράι έχουν φτάσει στην Άνσουλ και η φωνή του γίνεται το εγερτήριο σάλπισμα που αφυπνίζει τον υπόδουλο λαό.

“Η Δύναμη” είναι το τρίτο βιβλίο των Χρονικών της Δυτικής Ακτής. Πρόκειται για μια επική ιστορία επιβίωσης και προσωπικής αναζήτησης του εαυτού σε ένα μέρος όπου δεν έχει υπάρξει ποτέ.

 

Ουίλιαμ Γκίμπσον –«Περιφερειακό» (Αίολος)
Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομα του με την πραγματική χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της πληροφορίας, σε πραγματικές συνθήκες, ως αξίες και μέσα για την δημιουργία ενός ζοφερού δυστοπικού μέλλοντος που βιώνουμε στο σήμερα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και παρακολούθησης, ο Ο.Γκίμπσον, πατέρας του κυβερνο πάνκ επιστρέφει με νέα δουλειά. Το «Περιφερειακό» είναι ένα ακόμη οξύ, έντονο και διεισδυτικό κοινωνικό σχόλιο, γραμμένο με την γλώσσα που θα ενθουσιάσει τον λάτρη της Ε.Φ αλλά και της τεχνολογίας.

Τοποθετημένο στον Αμερικάνικο Νότο του 2030, με μια κυβέρνηση πολύ κοντά στο σημερινό σύστημα της έλλειψης ανθρωπιστικών αξιών, ο Γκίμπσον μιλά για τους Φλιν Φίσερ και τον αδελφός της Μπάρτον. Τα αδέλφια ζουν σε μια απομακρυσμένη γωνιά του αμερικανικού Νότου, όπου κυριαρχούν η ανεργία και η παράνομη παρασκευή ναρκωτικών ουσιών.

Η Φλιν δουλεύει στο τοπικό κατάστημα τρισδιάστατων εκτυπώσεων. Ο Μπάρτον ζει με το επίδομα από την Υπηρεσία Βετεράνων λόγω νευρολογικών βλαβών που υπέστη όταν υπηρετούσε στην επίλεκτη Απτική Αναγνωριστική Μονάδα του Σώματος Πεζοναυτών, αλλά δουλεύει, κρυφά από τη Φλιν, στην ασφάλεια ενός διαδικτυακού παιχνιδιού, που εκτυλίσσεται σ’ έναν εικονικό κόσμο, μια παράξενη εκδοχή του Λονδίνου.

Ζητώντας από τη Φλιν να τον αντικαταστήσει, της αποκαλύπτει την αλήθεια, πληροφορώντας την ότι θα πρέπει απλώς να φυλάει την προβολή ενός κτιρίου και ν’ απωθεί πλάσματα που μοιάζουν με έντομα όταν θα πλησιάζουν. Αυτό, όμως, που θ’ αντικρίσει η Φλιν δεν ανταποκρίνεται σ’ αυτό που της είχε περιγράψει ο Μπάρτον. Μπορεί να πρόκειται για παιχνίδι, αλλά μπορεί να πρόκειται και για εγκληματική δραστηριότητα δολοφόνων… Ο Γκίμπσον είναι ακόμη μια φορά πιστός στο ρητό, «η φαντασία σπάνια μπορεί να μιμηθεί την πραγματικότητα» και μας θυμίζει τί σημαίνει να είσαι «καβαλάρης της κονσόλας»

 

Μίροσλαβ Πένκοφ- Το βουνό των πελαργών (Αντίποδες)
Η νέα δουλειά του μεγαλύτερου κατ εμέ σύγχρονου Βαλκάνιου συγγραφέα Μίροσλαβ Πένκοφ, είναι στα χέρια μας. Μια μίξη Ρέιμοντ Κάρβερ και Μυριβήλη, στο πρώτο του ολοκληρωμένο μυθιστόρημα. Έχει προηγηθεί μια μαγευτική συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Ανατολικά της Δύσης». Η μαγεία του Πένκοφ έγκειται στο οτι μιλά για καθημερινά ζητήματα , για ανθρώπους καθημερινούς, που μόνο τα τεχνητά σύνορα, τους χωρίζουν στα Βαλκάνια, που έχουν σφυρηλατηθεί δεσμοί αίματος, συγγένειας και αγάπης, με κοινά έθιμα, οικογενειακές φιλίες, πέρα από Κράτη και θρησκείες. Ίσως το καλύτερο αντίδοτο στους λανθασμένους εθνικισμούς, που αδυνατούν να κρατήσουν την εθνική ταυτότητα αλλά να δεχτούν, οτι τα Βαλκανικά Κράτη είναι αποτέλεσμα ζυμώσεων και επιμειξιών που λειτουργησαν για χρόνια και στάθηκε αδύνατον σταματήσει ο Κομμουνισμός, ο άκρατος Καπιταλισμός ή το φανταμενταλιστικό Ισλάμ. Βαθιά ανθρώπινο, μιλά σε κάθε έναν από εμας, που αναγνωρίζει στα βουνά της Ηπείρου, τον δωρικό τρόπο ζωής, με ρίζες στην μητέρα γη, πέρα από τους -ισμους που άλλαξαν την εθνική συνείδηση και την ανθρώπινη συμπεριφορά με τις αρχές του 20 ου αιώνα.

 

Joe Abercrombie-«Μισός πόλεμος»- (Μεταίχμιο)
Ένα βιβλίο ανατροπών, μαχών με όπλα, μυαλά σε όλους τους συνδυασμούς τους. Ένα βιβλίο για τη δύναμη της διαπραγμάτευσης και της εξαπάτησης επάνω στην ωμή δύναμη. Μια σύγκρουση θρησκειών, πολιτευμάτων, ανθρώπων, καθήκοντος και έρωτα, πίστης και προσωπικών επιλογών, παρελθόντος και μέλλοντος. Ο αδύναμος, μαθαίνει να επιβιώνει. Το νόμισμα της χειριστικότητας έχει δύο πλευρές. Ο γηραιός, βρίσκεται στο έλεος του νέου, ο άνδρας της γυναίκας,ο δυνατός στο έλεος του αδύνατου. Η κοινωνία,  επιστρέφει στην πρωταρχική της μορφή, μητριαρχική. Οι βασίλισσες, νέες και παλαιές,  οδηγουν τον κόσμο σε εποχές ευημερίας, βασιλεύοντας στα έθνη, που οι παλιοί βασιλιάδες, έχουν γίνει παρανάλωμα της νεκρικής πυράς, μαζί με τα σπαθιά και την φιλοπόλεμη ματαιοδοξία τους.

Με γλώσσα κοφτερή σαν καλό ακονισμένη λάμα, ο Joe Abercrombie πιστός στην παράδοση του Μούρκοκ παρουσιάζει ένα τέλος μιας τριλογίας, γεμάτο ανατροπές, δολοπλοκίες, ένταση και αδρά σκιαγραφημένους χαρακτήρες. Νέα πρόσωπα αναδύονται όπως αναδύεται και ένας νέος κόσμος, αφήνοντας μας στο τέλος του βιβλίου με την αίσθηση, ότι κάτι νέο θα ακολουθήσει.

Αναμένουμε, ξαναδιαβάζοντας και τα άλλα δύο βιβλία, μια νέα τριλογία που αναζωογονεί το ηρωικό μυθιστόρημα, πατώντας στο χθες, ατενίζοντας το αύριο.

 

Τζο Νέσμπο- «Μάκβεθ» (Μεταίχμιο)
Η νέα δουλειά του «ροκ» σταρ της Σκανδιναβικής λογοτεχνίας, αποτελεί μια παραλλαγή στον Σαιξπηρικό Μάκβεθ. Εδώ  έχει την μορφή ενός αστυνομικού διευθυντή που εχθρός του είναι η σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών. Η επιτυχία του θα του αποφέρει δόξα, χρήμα, εξουσία. Όμως η δίψα της εξουσίας τον κάνει αντίστοιχο όσων κυνηγά. Ένα ακόμα πυκνογραμμένο θρίλερ, με ψυχολογικές προεκτάσεις, που αναπλάθει τον Σαιξπηρικό ήρωα, κρατώντας την αγάπη για την δύναμη, την παράνοια του κυνηγιού της εξουσίας και την διάλυση της μοντέρνας Δυτικής κοινωνίας απο τα ναρκωτικά. Ξεχωρίζει, γιατί η γραφή του Νέσμπο, είναι έντονη, διεισδυτική και άμεση, κρατώντας κάτι που λείπει από την υπόλοιπη Σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία. Τν πυγμή και την μεταλλική αίσθηση του πιστολιού που αρπάζει τον αναγνώστη από το στόμα και τον υποχρεώνει σε μια άνευ όρων παράδοση, σε ένα ακόμα δυνατό, αμφίσημο και σκοτεινό αστυνομικό μυθιστόρημα.

 

Λεονάρδο Παδούρα- «Η διαφάνεια του χρόνου»  (Καστανιώτης)
Ο συγγραφέας των «Αιρετικών» επιστρέφει με ένα ακόμα  noirβιβλίο με επίκεντρο την αγαπημένη του Αβάνα αλλά και την ιστορία ,μέχρι τα χρόνια των Σταυροφοριών. Ο Μάριο Κόντε, καθώς πλησιάζει όλο και πιο πολύ τα εξήντα του χρόνια, αναζητεί τρόπους να ξεπεράσει την προσωπική κρίση που αντιμετωπίζει αλλά, συγχρόνως, ανησυχεί όλο και περισσότερο για την κατάσταση της χώρας του. Και τότε παρουσιάζεται μια απρόσμενη δουλειά: ένας παλιός συμμαθητής του, ο Μπόμπι, ζητάει τη βοήθειά του και του αναθέτει να ξαναβρεί το άγαλμα μιας Μαύρης Παρθένου που του έχουν κλέψει. Ο Κόντε ανακαλύπτει ότι το συγκεκριμένο άγαλμα μπορεί τελικά να είναι ακόμα πιο πολύτιμο απ’ ό,τι του έχουν πει. Με την έρευνά του θα οδηγηθεί στο μακρινό παρελθόν, θα μάθει ακόμα και για τον άνθρωπο που – προσπαθώντας να ξεφύγει απ’ τον Ισπανικό Εμφύλιο– ταξίδεψε ως λαθρεπιβάτης μέχρι την Κούβα, φέρνοντας την Μαύρη Παρθένο από τα Καταλανικά Πυρηναία.

Ο Κόντε σιγά σιγά καταδύεται στον υπόκοσμο μιας σκοτεινής Αβάνας που καταρρέει, πέφτει πάνω σε ύποπτους και πτώματα ενώ, την ίδια στιγμή, έρχεται σε επαφή με το απίστευτο κύκλωμα των εμπόρων και των συλλεκτών έργων τέχνης.

Βαθιά ανθρωποκεντρικός, ο Παδούρα ακόμη μια  φορά δομεί το μυθιστόρημα του, πάνω στην μεταλλασσόμενη Αβάνα, την Κούβα του σοσιαλιστικού Καπιταλισμού, των ανθρώπων που παλεύουν να επιβιώσουν και του ανθρώπινου αγώνα και αγωνίας, σε ένα ταξίδι στο χρόνο και τον χώρο. Ακόμα ένα «μεγάλο» αστυνομικό μυθιστόρημα, που μυρίζει ρούμι και βαρύ γεμάτο υγρασία αέρα, σε μια Αβάνα που αγαπά να σε συνθλίβει.

 

Χάνα Κεντ- «Οι καλοί» (Ίκαρος)
Μετά το συγκλονιστικό «Εθιμα ταφής» η Αυστραλέζα Χαν Κέντ, επιστρέφει με το «Οι καλοί». Βασισμένο  σε αληθινά γεγονότα από την Ιρλανδία του 19 ου αιώνα, είναι μία ιστορία για την δεισιδαιμονία, την προκατάληψη, την δύναμη της ανθρώπινης θέλησης, της αγάπης αλλά και του φόβου απέναντι στο άγνωστο, το διαφορετικό, το αδύναμο και τις κοινωνικές συμβάσεις. Χαρακτήρες που βασανίζονται μπροστά σε διλήμματα, που θα θέλαμε να μην αντιμετωπίσουμε ποτέ, αλλά δυστυχώς τέθηκαν σε κοινωνίες που η ανοχή ήταν μηδαμινή και αποτέλεσαν τις ρίζες του κόσμου που ζούμε σήμερα. Σε κάνει να απολαμβάνεις πολύ περισσότερο το πόσο έχουμε εξελιχθεί σε επίπεδο κοινωνικής πρόνοιας αλλά και πόσο στο βάθος, κρύβουμε ακόμη τον μικρό δεισιδαίμονα χωρικό, άνθρωπο που φοβάται το διαφορετικό και λατρεύει τον κεραυνό και τη φωτιά.

 

Όλιβιερ Γκουέζ- «Η εξαφάνιση του Γιόζεφ Μένγκελε» (Κριτική)
1949: Ο Γιόζεφ Μένγκελε φθάνει στην Αργεντινή. Χρησιμοποιώντας διάφορα ψευδώνυμα, ο πρώην βασανιστής γιατρός του Άουσβιτς, γνωστός ως Άγγελος του Θανάτου, πιστεύει ότι μπορεί να αρχίσει μια νέα ζωή στο Μπουένος Άιρες. Η Αργεντινή του Περόν είναι φιλόξενη και όλος ο κόσμος θέλει να ξεχάσει τα ναζιστικά εγκλήματα. Ωστόσο, η καταδίωξη για την απόδοση δικαιοσύνης εκ μέρος των θυμάτων δεν αργεί και ο γιατρός των SS αναγκάζεται να καταφύγει πρώτα στην Παραγουάη και έπειτα στη Βραζιλία. Μεταμφιεσμένος και κατατρεγμένος, περιπλανιέται από κρυψώνα σε κρυψώνα, ώσπου η διαρκής αγωνία του λαμβάνει τέλος με τον μυστηριώδη θάνατό του σε κάποια παραλία το 1979.

Πώς ο καταζητούμενος γενετιστής κατάφερε να ξεγλιστρήσει από τα δίχτυα της δικαιοσύνης επί τριάντα ολόκληρα χρόνια; Η εξαφάνιση του Γιόζεφ Μένγκελεεπιχειρεί μια άνευ προηγουμένου καταβύθιση στην καρδιά του σκότους. Πρώην ναζί, πράκτορες της Μοσάντ, άπληστες γυναίκες και φαιδροί δικτάτορες κινούνται σε έναν κόσμο διεφθαρμένο από τον φανατισμό, το χρήμα και τη φιλοδοξία. Το μυθιστόρημα στηρίζεται στα αληθινά γεγονότα Μετά τη σύλληψη του Αιχμαν ο Μένγκελε, γίνεται ένας φυγάς, που η δικαιοσύνη  αποτυγχάνει να συλλάβει , μέσα απο την κάλυψη ακροδεξιών κυβερνη΄σεων και πιθανώς και των ίδιων των Η.Π.Α. Ένα δυνατό μυθιστόρημα, για ένανα άνθρωπο, που η “ερευνητική” δουλειά του εκτιμήθηκε δεόντως απο τους επιστήμονες της Δύσης, αλλα τα θύματα του δεν θα ξεχάσουν ποτέ, ως την πραγματική μεταμόρφωση του κακού επί της γης. Αξίζει να συνοδεύσετε την ανάγνωση με την παρακολούθηση της ταινάις “Ο καλός γιατρός’” που πραγματεύεται το ίδιο θέμα, αλλά και την κάλυψη των Ναζι φυγάδων στις χώρες της Νοτίου Αμερικής.

 

Σαντιάγο Ρονκαλιόλο «Καρφίτσες στην άμμο» (Καστανιώτης)
Ίσως ο πιο αδικημένος συγγραφέας του Περού στην τελευταία του δουλειά. Το βιβλίο είναι τοποθετημένο στην γενέτειρα πόλη του,Λίμα, τη δεκαετία του 1990. Μια ταραγμένη εποχή για το Περού, με τη βία να έχει απλωθεί πέρα από την ύπαιθρο και να έχει φτάσει στις πόλεις και στην πρωτεύουσα, ακόμα και στις πλούσιες συνοικίες της. Βόμβες εκρήγνυνται, το ρεύμα κόβεται όταν οι αντάρτες ανατινάζουν τους πυλώνες του ηλεκτρικού, η αβεβαιότητα κυριαρχεί μέσα στο σκοτάδι. Σε αυτό το κλίμα της ανασφάλειας, τέσσερις φίλοι στην αρχή της εφηβείας τους, μαθητές σε σχολείο ιησουιτών, εμπλέκονται σταδιακά, σχεδόν ασυναίσθητα, σε μια περιπέτεια που αρχίζει σαν αταξία, τους οδηγεί όμως να σπάσουν κάθε φραγμό ανάμεσα στο καλό και στο κακό, πριν φτάσουν στο απόλυτο δράμα. Οι Καρφίτσες στην άμμοείναι μια ιστορία βίαιης ενηλικίωσης τεσσάρων παιδιών που βιώνουν με έναν σκληρό τρόπο τη φιλία και τη συντροφικότητα, το ξύπνημα της σεξουαλικότητας, την οικογενειακή καταπίεση, τα κόλπα της εξουσίας, αλλά συγχρόνως μαθαίνουν τον φόβο, την απελπισία, την οργή, την εκδίκηση. Το νέο μυθιστόρημα του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο περιγράφει ένα παιχνίδι που μετατρέπεται σε θρίλερ πριν καταλήξει σε τραγωδία, η οποία μπορεί να χάνεται μέσα στον ορυμαγδό που κυριεύει μια χώρα αλλά σημαδεύει για πάντα τους πρωταγωνιστές της.

 

Eric Burdon –“Don’t let me be misunderstood’ «Χωρίς παρεξήγηση» (Ηλέκτρα)
Η θρυλική φωνή των Animals σε μια χορταστική βιογραφία από τις εργατουπόλεις της Βορείου Αγγλίας στο Λος Αντζελες  και την έρημο. Γυναίκες, ναρκωτικά μηχανές η αγάπη για τις αχανείς εκτάσεις από την Καλιφόρνια ως το Ισραήλ, κοινός παρονομαστής όλων τα μπλουζ. Ο Μπάρντον δεν ξεχνά από που ξεκίνησε, απομυθοποιεί τα 60 και την όποια επανάσταση, μιλά με τρυφερό τόνο για τα ψυχοτρόπα ναρκωτικά και την ζωή στο μεταίχμιο. Ευχαριστεί τους γονείς του και τον θεό που είναι ακόμη ζωντανό για να θυμάται και να διηγείται. Μια βιογραφία με  χρονικά κενά αλλά και δυνατά σημεία, γύρω από έναν άνθρωπο που αγάπησε την μουσική κι αυτή του το ανταπέδωσε. Περνά σχετικά επιδερμικά την εκμετάλλευση από τις δισκογραφικές εταιρίες και τους μάνατζερς, αλλά είναι ορμητικός όπως η προσέγγιση του στα μπλουζ σε ένα βιβλίο τίμιο, από την γνωριμία του με τον Χέντριξ μέχρι τη συμμετοχή του στην ταινία για τους Doors. Αν τα 60ς και τα μπλουζ σας ενδιαφέρουν αξίζει να διαβάσετε ,την ιστορία του ανθρώπου που έκανε το “House of the rising sun”  επιτυχία για να μην πάρει τίποτα από τα δικαιώματα του, αιώνιο έφηβος, αφελής αλλά κι αξιαγάπητος, ασθματικός και μπλουζίστας.

 

Σκοτ Κέλι –«Αντοχή» (Εκδόσεις Ροπή)
Μια ακόμα πολύ καλή έκδοση , από έναν εκδοτικό οίκο που πραγματικά δίνει μαθήματα «εκλαϊκευμένης» επιστήμης και βιβλίων που απομυθοποιούν το «δύσκολο» των επιστημονικών βιβλίων, και βιογραφιών για το ευρύ κοινό.

Στο βιβλίο “ΑΝΤΟΧΗ”, ο  αστροναύτης Σκοτ Κέλι καταγράφει με αμεσότητα το συγκλονιστικό ταξίδι στο διάστημα, την επίπονη διαδρομή που προηγήθηκε, και τα καθοριστικά παιδικά του χρόνια.

Βετεράνος αστροναύτης τεσσάρων διαστημικών πτήσεων και ο Αμερικανός που διατηρεί το ρεκόρ της μεγαλύτερης συνεχόμενης παραμονής στο διάστημα, ο Σκοτ Κέλι έχει βιώσει καταστάσεις όπως ελάχιστοι. Μέσα από το βιβλίο του “ΑΝΤΟΧΗ” , μάς προσκαλεί να γνωρίσουμε την οικεία σφαίρα του, σε ένα περιβάλλον μου μοιάζει απόλυτα εχθρικό προς την ανθρώπινη ζωή.

Οι διαστημικές πτήσεις μακράς διάρκειας χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα απαιτητικές και επικίνδυνες και ο Κέλι περιγράφει παραστατικά όλες τις δυσκολίες με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπος. Σωματική καταπόνηση, ψυχολογική καταπόνηση, την απομόνωση από τα αγαπημένα του πρόσωπα, κινδύνους όπως οι ενδεχόμενες καταστροφικές συνέπειες της σύγκρουσης του ΔΔΣ με διαστημικά απορρίμματα ̇ και την εξαιρετικά δυσάρεστη εμπειρία του να νιωθεις ανήμπορος να βοηθήσεις όταν η οικογένειά σου βρισκεται σε κίνδυνο – μια αγωνιώδη κατάσταση στην οποία βρέθηκε ο Κέλι όταν η γυναίκα του δίδυμου αδελφού του, , έπεσε θύμα ένοπλης επίθεσης ενώ εκείνος διένυε τους πρώτους δύο μήνες σε προηγούμενη αποστολή του.

Ο  Κέλι, με το χιούμορ  αναπολεί την ιδιαίτερη παιδική του ηλικία στο Νιου Τζέρσεϊ και τη νεανική έμπνευση που πυροδότησε την σταδιοδρομία του, καθιστώντας σαφή την πεποίθησή του ότι ο Άρης αποτελεί τον επόμενο, πλέον απαιτητικό, σταθμό στην ιστορία των διαστημικών πτήσεων. Σε αυτό το βιβλίο, μέσω της προσωπικής του ιστορίας, γευόμαστε το θρίαμβο της ανθρώπινης ευρηματικότητας, τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης, και το ασύλληπτο θαύμα του Γαλαξία μας.Ένα βιβλίο που σε γεμίζει δύναμη και αισιοδοξία, οτι τα μικρά προβλήματα, είναι απλά κόκκοι αστικής σκόνης και μπροστά μας ανοίγεται το διάστημα, με τις άπειρες δυνατότητες να προχωρήσουμε στην αναγνώριση του.

 

Και το απαραίτητο μουσικό soundtrack  για αναγνώσεις με έντονες ηχητικές συγκινήσεις

  1. IMPERIAL STATE ELECTRIC – “Anywhere Loud”
  2. CIRCUS OF POWER- “4”
  3. AUDREY HORNE –“Blackout”
  4. LITTLE CAESAR- “Eight”
  5. JUDAS PRIEST- “Firepower”
  6. MONSTER MAGNET- “Mindfucker”
  7. TURBONEGRO- “Rock n roll machine”
  8. THE TEMPERANCE MOVEMENT- “A deeper cut”
  9. BLACK STONE CHERRY- “Family tree”
  • THE SWORD-“Used future”
  • JETBONE- «Come out and play»
  • ODYSSEY DESPERADO- “Don’t miss the sunset”
  • REEF- “Revelation”
  • Kris Barras- “The divine and dirty”
  • Willie Nelson- “Last man standing”
  • Brother Dege-“My fathers almanac”
  • IHSAHN – “Amn”
  • Roger Daltrey- “As log as I have you”
  • THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA- “Sometimes the world aint enough”
ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.