Sadhus (The Smoking Community): «Το riff, οι ιδέες και το ίδιο το κομμάτι είναι αυτά που μας καθοδηγούν»

ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣ
Posted on Δεκέμβριος 04, 2018, 7:00 πμ
47 secs

Οι Sadhus (The Smoking Community) μόλις κυκλοφόρησαν το δεύτερο album τους «Big Fish», με την μπάντα να ετοιμάζεται να το παρουσιάσει ζωντανά για πρώτη φορά το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου στο Temple Athens.

Ο Νίκος (μπάσο) δέχθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις μας για τα νέα κομμάτια της μπάντας, την φιλοσοφία γύρω από το community, την Ελληνική σκηνή αλλά και το όραμα του group.

Πριν ξεκινήσουμε τις ερωτήσεις, θέλω να μάθω ποιος ευθύνεται για αυτά τα μυθικά δελτία τύπου που συνοδεύουν τις κυκλοφορίες σας…
Κάποια από αυτά έχουν γραφτεί από εμάς αλλά αυτός ο οποίος σε έκανε να διατυπώσεις τη συγκεκριμένη ερώτηση στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ο Κωστής από τους Last Rizla.

«Big Fish» λοιπόν. Πως προέκυψε ο τίτλος του δίσκου και τι θέλετε να πείτε με αυτό;
Ουσιαστικά προέκυψε αρχικά ως ο τίτλος του ομώνυμου κομματιού και έπειτα όταν ήρθε η ώρα για να ονομάσουμε την ολότητα του album και στην θέα του εξωφύλλου θεωρήσαμε ότι ήταν ο πιο ταιριαστός ώστε να περιγράψει τον δίσκο. Το «μεγάλο ψάρι» είναι μια φράση παρμένη από το ζωικό βασίλειο που ακουμπάει τις περισσότερες εκφάνσεις των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και εξηγεί τη νομοτέλεια των φαινομένων και την εξέλιξη τους. Μας φάνηκε αρκετά ταιριαστός σε σχέση και με το concept του εξωφύλλου με τα μικρά ψάρια να συνυπάρχουν σε μια κατάσταση ανυποψίαστα για το μεγάλο ψάρι το οποίο στην περίπτωση μας έχει ανθρώπινη μορφή.

Πάμε λοιπόν στο artowork… Όπως και στο ντεμπούτο σας, έτσι και εδώ, η δουλειά είναι εξαιρετική. Θέλεις να μου μιλήσεις για αυτό;
Είχαμε την ιδέα να συνεχίσουμε με το concept με τα ζώα και τη φύση αλλά να μεταφέρουμε το σκηνικό αυτή την φορά στο υγρό στοιχείο. Για άλλη μια φορά την δουλειά ανέλαβαν τα παιδιά από την Blackspace όπως είχε συμβεί και στο πρώτο μας album και μπορούμε να πούμε ότι είμαστε απολύτως ικανοποιημένοι για άλλη μια φορά απ’ τη συνεργασία μας.

Έχει κοινωνικές/πολιτικές προεκτάσεις ο τίτλος του δίσκου;
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αφορά πολλές εκφάνσεις της κοινωνικής πραγματικότητας. Αφορά τα μεγάλα ψάρια του ανθρώπινου είδους τα οποία ζουν και κινούνται χρησιμοποιώντας και «καταβροχθίζοντας» τα μικρότερα. Μια νομοτέλεια της φύσης η οποία δυστυχώς εφαρμόζεται και στα υποτιθέμενα ευφυή ανθρώπινα όντα και δημιουργεί ανισότητες και περιθωριοποίηση κοινωνικών μαζών. Μια νομοτέλεια που επίσης έχει εφαρμογή και στη σχέση του ανθρώπου με το ζωικό βασίλειο, ο οποίος όντας κατά τα φαινόμενα το κυρίαρχο είδος εκμεταλλεύεται και κακομεταχειρίζεται τα πλάσματα της φύσης.

Υπήρχε καθόλου άγχος για το τελικό αποτέλεσμα, δεδομένης της πίεσης που έχει κάθε μπάντα στο «σημαντικό δεύτερο album»;
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρξε κάποιο άγχος σε σχέση με την κυκλοφορία αυτή. Υπήρξε ίσως μια δημιουργική ανησυχία αλλά εν τέλει προέκυψε φυσικά και με την πάροδο των χρόνων ως ένα συνονθύλευμα των όσων έχουν εκφραστικά ανησυχήσει την μπάντα τα τελευταία χρόνια.

Το «High Roller» που ανοίγει τον δίσκο εκπλήσσει με την ταχύτητά του. Γενικά φαίνεται πως εδώ δεν κολλήσατε σε ένα είδος και ύφος.
Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν ενδιαφέρον να ξεκινήσει ο δίσκος με ένα γρήγορο και δυναμικό κομμάτι. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν κολλάμε στο είδος που πρέπει να ακολουθήσουμε δημιουργώντας. Το riff, οι ιδέες και το ίδιο το κομμάτι είναι αυτά που μας καθοδηγούν. Είμαστε ανοιχτοί σε οτιδήποτε προκύπτει και υπηρετεί την ατμόσφαιρα και συμβάλλει στην ολοκλήρωση μιας σύνθεσης.

Θα συμφωνούσες πως ο δίσκος έχει έντονο blues άρωμα;
Θα συμφωνούσα ότι ακολουθεί ενίοτε πιο κλασσικές rock δομές, πιο κοντά ίσως στο rock n roll. Οι επιρροές μας κουβαλάνε σε ένα βαθμό και τα blues και είναι μάλλον φυσικό να προκύπτουν ως αίσθηση ή άγγιγμα στην εξέλιξη ενός κομματιού.

Η ενασχόλησή σας στα διάφορα groups του community σας, πόσο έχει επηρεάσει τον ήχο των Sadhus;
Πιστεύω πως σίγουρα κάθε εμπειρία που ζεις μεταφέρεται και στον τρόπο που εκφράζεσαι. Στην περίπτωση των Sadhus μετά από 10 ενεργά χρόνια η μπάντα έχει αποκτήσει ιδιαίτερους κώδικες στο κομμάτι της σύνθεσης, ενώ ο ήχος είναι ένα πεδίο που εξερευνάται αδιάκοπα και στο οποίο προσπαθούμε να εξελισσόμαστε. Κάθε επιρροή είναι ευπρόσδεκτη αρκεί να υπηρετεί τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του group.

Πόσο διαφορετική ήταν η προσέγγιση στην σύνθεση και την ηχογράφηση του «Big Fish» σε σχέση με το ντεμπούτο σας;
Νομίζω ότι αυτήν την φορά ασχοληθήκαμε περισσότερο με το στήσιμο σε ενορχηστρωτικό επίπεδο των κομματιών. Αφουγκραστήκαμε τα κομμάτια λίγο πιο πολύ ώστε να αποδώσουμε καλύτερα την ατμόσφαιρα τους. Δουλέψαμε επίσης αρκετά και στο κομμάτι του pre-production παίρνοντας μια καλή γεύση από τις δυνατότητες του δίσκου. Έπειτα η διαδικασία ηχογράφησης είχε πιο ομαλή ροή από την αντίστοιχη πρώτη. Είχαμε περισσότερες μέρες και ώρες στη διάθεση μας να αναζητήσουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Ηχογραφήσαμε live τη βάση των κομματιών και έπειτα βάλαμε τις τελευταίες πινελιές. Στο τελευταίο στάδιο των ηχογραφήσεων καθίσαμε με τον Γιώργο τον Λεοδή και βρήκαμε την ισορροπία των ήχων και μετά τη διαδικασία μίξης και το mastering καταλήξαμε στο αποτέλεσμα που ακούτε.

Θεωρείς πως ακόμα οι Sadhus ψάχνονται ηχητικά; Το «Sobbing Children» ας πούμε, είναι πιο κοντά στο κλασικό heavy rock, παρά στον sludge ήχο όπου και ανήκετε.
Πιστεύουμε πως η διαδικασία εξέλιξης του ήχου δεν σταματάει ποτέ για μια μπάντα η οποία θα ήθελε να θεωρείται υγιής και προοδευτική. Εξάλλου ο sludge ήχος εμπεριέχει το heavy rock μέσα του αρκετά συχνά αν και αυτό συνήθως φιλτράρεται με πιο λασπωμένο άγγιγμα στις περισσότερες των περιπτώσεων. Το ζήτημα ίσως είναι να μην διαταράσσεται ο χαρακτήρας και το ύφος του συγκροτήματος και όλα τα καινούρια στοιχεία να ενσωματώνονται ομαλά στη μουσική του.

Η κλασική δύσκολη ερώτηση. Ποιο είναι το αγαπημένο κομμάτι σας από το «Big Fish» και ποιο αυτό που γουστάρετε περισσότερο να παίζετε ζωντανά;
Θα απαντήσουμε αρχικά το κλασσικό περί παιδιών μας και της δυσκολίας που έχουμε να ξεχωρίσουμε κάποιο από αυτά. Κάθε ένα περιέχει στοιχεία με τα οποία έχουμε δεθεί ή μας φτιάχνουν όταν τα παίζουμε ή τα ακούμε. Αν θες ένα κομμάτι που μας «έκατσε» εξαρχής και πήγε απο την αρχή καλά στα live αυτό θα ήταν μάλλον το «Lazarus».

Ο δίσκος σας κυκλοφορεί από το παιδί σας, την Fuzz Ink Records. Πόσο σημαντικό είναι για τους Sadhus αλλά και για το ευρύτερο community σας η DIY αισθητική;
Η Fuzz ink Records είναι πολύ σημαντική για εμάς καθώς εξαρχής έχει αναλάβει το νευραλγικό κομμάτι της προώθησης και της παραγωγής των artwork, της τύπωσης και κυκλοφορίας των προϊόντων μας, και της προώθησης και προετοιμασίας των συναυλιών μας ή των tours. Είναι βέβαια πολύ σημαντικό να έχουμε στον οργανισμό του community τους δικούς μας ανθρώπους οι οποίοι συμμετέχουν παράλληλα και στις μπάντες. Σημαντικό βέβαια γιατί δεν παρεμβάλλονται τρίτοι ενδιάμεσοι στην επίτευξη του οράματος της μπάντας και γιατί λόγω αυτού υπάρχει ελευθερία να εκφράσουμε τις αισθητικές και καλλιτεχνικές μας ανησυχίες με πιο άμεσο τρόπο.

Πλέον ως μουσικοί έχετε αποκτήσει εμπειρία και από συναυλίες στο εξωτερικό. Τι είναι αυτό που θεωρείς πως θα έπρεπε να αλλάξει στον συναυλιακό χάρτη της χώρα μας;
Ισχύει ότι κάποιοι από εμάς έχουν παίξει στο εξωτερικό αλλά σαν Sadhus δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να βγούμε περιοδεία έξω. Είναι στα άμεσα σχέδια μας βέβαια και κάτι ετοιμάζεται ήδη αλλά ακόμα δεν μπορούμε να πούμε λεπτομέρειες. Απο όσα έχουμε παρατηρήσει βέβαια το επίπεδο των shows στην Ελλάδα είναι καλό και ίσως καλύτερο σε ορισμένες περιπτώσεις από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά, ενώ σιγά σιγά βελτιώνεται ακόμα περισσότερο με την προσθήκη νέων συναυλιακών χώρων καθώς και ανθρώπων που «τρέχουν» τις διοργανώσεις. Κάτι που θα θέλαμε να αλλάξει είναι η αντιμετώπιση προς τις καινούριες ελληνικές μπάντες, η οποία μερικές φορές δεν είναι η αρμόζουσα και απογοητεύει τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική.

Είστε από τις μπάντες που δίνετε πολύ συχνά το παρόν σε συναυλίες ως θεατές. Πόσο σημαντικό πιστεύεις πως είναι αυτό για έναν μουσικό και πως αυτό τον βοηθά να εξελίσσεται και ο ίδιος;
Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει αρχικά για τη δική μας ευχαρίστηση καθώς είμαστε μουσικόφιλοι και απολαμβάνουμε πάντα μια ωραία συναυλία. Είναι κάτι που κάναμε από μικροί, συνεχίζει να συμβαίνει και μάλλον δεν θα αλλάξει με τον καιρό. Φυσικά είναι και βοηθητικό για κάθε καλλιτέχνη να παρατηρεί πως εκφράζονται άλλοι που βρίσκονται σε παρόμοιες καταστάσεις με αυτόν, να ανακαλύπτει νέους ήχους και συμπεριφορές επί σκηνής. Ένα άλλο ζήτημα στο οποίο βοηθάει η παρουσία ενός μουσικού στις συναυλίες είναι και το θέμα της συσπείρωσης και ανάπτυξης της τοπικής ή εγχώριας σκηνής, κομμάτι σημαντικό για την ευρύτερη ντόπια μουσική πρόοδο.

Στο παρελθόν έχετε παρουσιάσει ορισμένα εξαιρετικά visuals στα live σας. Έχετε ετοιμάσει κάτι νέο για τα live προώθησης του «Big Fish»;
Γενικά ο φωτισμός και τα visuals είναι ένα αρκετά σημαντικό κομμάτι στην επίτευξη μιας ατμόσφαιρας στα live και ειδικά σε μπάντες σαν εμάς με ένα μαζικό και μεγάλο ήχο δίνει μια ξεχωριστή πινελιά. Συγκεκριμένα για το release live μας θα έχουμε ειδικό καλεσμένο φωτιστή με τον οποίο ήδη δουλεύουμε στην ενότητα του show μας. Γενικά όταν μας δίνεται η δυνατότητα και από τα μαγαζιά προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε το φωτισμό ή κάποιον projector ώστε να δέσουμε το οπτικό και το ακουστικό κομμάτι και είναι κάτι που θα συνεχίσουμε να κάνουμε.

Στις 8 Δεκεμβρίου παρουσιάζετε ζωντανά το «Big Fish». Θέλω να μου πεις τι θα δει κάποιος που θα έρθει για πρώτη φορά σε ένα live των Sadhus.
Είμαστε μπάντα που θα τα δώσει όλα σε ένα live, θα σπαταλήσουμε όση ενέργεια έχουμε ακόμα και αν έπειτα πρέπει να μαζέψουμε όλη τη σκηνή και να την επιστρέψουμε στο στούντιο μας πράγμα που συνήθως συμβαίνει καθώς κουβαλάμε πάντα τον εξοπλισμό μας ο οποίος είναι αρκετά «heavy». Κάποιος που δε μας έχει δει να περιμένει ένα πολύ μαζικό και τεράστιο ήχο, τραγούδια από όλη τη δισκογραφία μας, φωτισμό ειδικά στημένο για το εν λόγω live και εν τέλει κοντά στη μιάμιση ώρα show.

Αυτά από μένα… ο επίλογος δικός σας.
Να σαι καλά για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις σου. Ευχόμαστε ο κόσμος να ακούει καλή μουσική και να τη στηρίζει γιατί είναι από τα λίγα αληθινά και πηγαία πράγματα στη ζωή.

ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣ
Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.