1977. Βράδυ. Κάπου σε μια pub στο Deptford του νότιου Λονδίνου καταφτάνει ανήσυχος ένας νεαρός, ονόματι Mark, μετά από μια κουραστική ημέρα. Ανάμεσα στη μυρωδιά ιρλανδέζικης ale και τη βαβούρα των εύθυμων θαμώνων, το αισθητήριο της ακοής του συλλαμβάνει μια ευχάριστη έκπληξη. Ήταν ο ήχος από την τρομπέτα μίας jazz μπάντας που μόλις έκλεινε το live πρόγραμμα της. “Σας ευχαριστούμε πολύ. Είμαστε οι Sultans of Swing! Καλή σας νύχτα!”, αναφώνησε ο leader της μπάντας αποχωρώντας.

Αυτή η τυχαία συνάντηση γέννησε πολλές σκέψεις στο μυαλό του Mark και έμελλε να του δώσει την έμπνευση για τη δημιουργία ενός από τα πλέον αναγνωρίσιμα κομμάτια στην ιστορία της κλασικής rock.

Πολλοί διακεκριμένοι μουσικοί, όπως ο Eric Clapton, συνεργάστηκαν μαζί του και τον χαρακτήρισαν ως έναν πραγματικό “guitar genius”.

Την ίδια χρονιά ο Mark μαζί με τον αδερφό του David, τον μπασίστα John Illsley και τον ντράμερ Pick Withers ιδρύουν την δική τους μπάντα. Το όνομά της: Dire Straits και παρόλο που αρχικά είχε punk rock βλέψεις, το μαγικό χέρι του Mark της έδωσε έναν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα, που κάποιοι ονόμασαν pub rock. Η μελωδική κιθάρα με τα απίστευτα solo και τη μελαγχολική φωνή άρχισαν να κάνουν γνωστό το συγκρότημα. Οι Dire Straits έφεραν κάτι το ιδιαίτερο στο προσκήνιο και από συγκρότημα που ξεκίνησε κάνοντας support στις περιοδείες των Talking Heads, άρχισαν να γράφουν τη δική τους ιστορία. Ο Mark εγινε γνωστός. Αυτή η κιθάρα και αυτή η φωνη. Με όνομα και επίθετο. Ήταν ο Mark Knopfler. Πολλοί διακεκριμένοι μουσικοί, όπως ο Eric Clapton, συνεργάστηκαν μαζί του και τον χαρακτήρισαν ως έναν πραγματικό “guitar genius”. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν διάφορα album.

Dire Straits (1978), Communiqué (1979), Making Movies (1980), Love over Gold (1982)

Μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν το «Sultans of Swing». Eνα τραγούδι που απέδιδε φόρο τιμής σε εκείνο το άσημο γρουπάκι που ενέπνευσε τον Mark εκείνο το βράδυ στην pub. Οι στίχοι του μάλιστα κατήγγειλαν την αδιαφορία του κόσμου απέναντι στο απειλούμενο είδος της pub/jazz μουσικής. (They don’t give a damn about any trumpet-playing band).

Ιδιαίτερα τιμητικό παράσημο για αυτή τη νέα δουλειά των Dire Straits ήταν η καταχώρηση του “Brothers in arms” στο Βιβλίο Guinness ως το πρώτο compact disc που κατάφερε να φτάσει το 1 εκατομμύριο αντίτυπα.

Παρά την αναγνώριση που άρχισαν να λαμβάνουν οι Dire Straits, δεν είχαν καταφέρει να κάνουν το μεγάλο βημα. Αυτό συνέβη το 1985 και συγκεκριμένα στις 13 Μαΐου. Αυτή ήταν και η ημερομηνία κυκλοφορίας της πιο πετυχημένης δουλειάς τους. Ο Mark Knopfler και η παρέα του συστήνουν στο κοινο το “Brothers in Arms”. Κομμάτια όπως το ομότιτλο “Brothers in arms”, το boogie “Walk of Life”, το μελωδικό “So far away” αλλά και το κορυφαίο με πιο σκληρο χαρακτήρα “Money for Nothing” έφεραν το album στην κορυφή. Πάτησε στο Νο.1 των charts και έμεινε εκεί για πολλές εβδομάδες σε πολλές χώρες παγκοσμίως – ανάμεσα σε αυτές ήταν και η Ελλάδα. Ιδιαίτερα τιμητικό παράσημο για αυτή τη νέα δουλειά των Dire Straits ήταν η καταχώρηση του “Brothers in arms” στο Βιβλίο Guinness ως το πρώτο compact disc που κατάφερε να φτάσει το 1 εκατομμύριο αντίτυπα. Αξίζει να σημειωθεί πως το αρχικό riff του “Money for Nothing”, το οποίο αποτελεί μια από τις πλέν διάσημες εισαγωγές, προέκυψε από ένα λάθος στην ρύθμιση των μικροφώνων κατα την ηχογράφηση του κομματιού. Ένα ξεχασμένο μικρόφωνο που κοιτούσε το πάτωμα απέδωσε, κατά το κούρδισμα της κιθάρας ,έναν ήχο που παρέπεμπε πολύ σε ZZ Top και φάνηκε ιδανικός για το κομμάτι.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει να γίνει μια ιδιαίτερη μνεία στο μεγάλο hit του άλμπουμ, “Money for Nothing”. Το κομμάτι αυτό περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία και γράφτηκε απο τον Mark Knopfler σαν καταγγελία απέναντι στη μουσική βιομηχανία, που προωθεί επιλεκτικά καλλιτέχνες με αυστηρό γνώμονα το κέρδος. Στο τραγούδι χλευάζονται τα “εμπορικά ονόματα” που φιγουράριζαν στο MTV και προωθούνταν με κάθε κόστος – ακόμα και με σεξουαλικό αντίτιμο από τους εκάστοτε παραγωγούς. Μάλιστα ο χαρακτηρισμός “faggot” προκάλεσε την προσωρινή απαγόρευση του κομματιού στον Καναδά διότι θεωρήθηκε προσβολή προς την LGBT κοινότητα. Ένας καναδέζικος ραδιοφωνικός σταθμός, θέλοντας να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτην την λογοκρισία, έπαιζε το κομμάτι ασταμάτητα στα FM επί μια ολόκληρη χώρα!

Επί της ουσίας, το “Money for Nothing” πέτυχε όλα όσα “έκραζε”!!

Και κάπου εδώ συμβαίνει το πλέον οξύμωρο: Μετά από όλο αυτο το “κατηγορώ” προς τη μουσική βιομηχανία, το music video του “Money for Nothing” γίνεται το πρώτο των Dire Straits που μεταδίδεται από το MTV. Επιπλέον το κομμάτι αυτό γίνεται το εμπορικότερο του συγκροτήματος, φέρνοντας μεγάλα κέρδη στη μπαντα. Μέχρι το 1996, το Brothers in arms ήταν ήδη 9 φορές πλατινένιο. Επι της ουσίας, το “Money for Nothing” πέτυχε όλα όσα “έκραζε”!!
Το album “Brothers in arms” ήταν η τελευταία δουλειά του συγκροτήματος μέχρι την αρχική τους διάλυση. Λίγα χρόνια αργότερα θα ξαναενώσουν τις δυνάμεις τους για να μας χαρίσουν και άλλα διαμάντια, όπως το “Calling Elvis”. Η best of συλλογή Private Investigations που κυκλοφόρησε το 2005 αποτελούσε μια εξαιρετική σταχυολόγηση από τη συνολική τους πορεία.

Η οριστική τους ρήξη το 1996, φαινόταν πλέον μονόδορμος μιας και ο Mark Knopfler θέλησε να κυνηγήσει μια καθαρά solo καριέρα. Δήλωσε – και το έπραξε – πως θα ξαναενωνόταν με τους Straits μόνο για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Πλέον ακολουθεί το δικό του μοναχικό δρόμο με μεγάλη επιτυχία έχοντας κυκλοφορήσει αρκετά albums. Φαίνεται πώς ο κύκλος του συγκροτήματος έκλεισε οριστικά, ωστόσο η μουσική τους φαντάζει αειθαλής. Το 2009 η βρετανική PRS for Music τους βράβευσε με το Herritage Award, ενω μια τιμητική πλακέτα τοποθετήθηκε σε μια συνοικία στο Deptford του Λονδίνου. Στο μέρος αυτό οπού οι Dire Straits έπαιξαν το πρώτο τους “gig” και στο οποίο γεννήθηκε η έμπνευση που τους ταξίδεψε τόσο μακριά.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αφού ξεπόρτισε από το σπίτι, πλέον θέλει να πιστεύει πως είναι πολίτης του κόσμου. Σπούδασε Ιατρική στην Αλεξανδρούπολη, αλλά το δικό του ιατρικό ήταν ανέκαθεν οι τέχνες. Λάτρης της κλασικής ροκ από το μπιμπερό, ηθοποιός με πλούσιο παλμαρέ, κιθαρίστας (ο θεός να τον κάνει!), λάτρης των ταξιδιών και των γεύσεων είναι μόνο μερικές από τις πτυχές του. Είχε την τιμή να εργαστεί ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο μεγαλύτερο ραδιοφωνικό σταθμό της Θράκης και έβαλε πεισματικά στόχο να επαναφέρει στα FM το παλιό καλό ραδιόφωνο. Σήμερα θα τον βρει κανείς κάπου εκεί γύρω από τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική να εργάζεται σαν ιατρός, αλλά και να ψάχνει πάντα αφορμές για να εκφράσει τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες.