Posted On 21 Αυγούστου 2017 By In ΖΩΗ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ With 1136 Views

Σκέψεις Καλοκαιριού

Ωραίο το Καλοκαίρι σε τούτο το χωράφι που μας έλαχε να κατοικούμε. Κάθε φορά που ταξιδεύω, σκέφτομαι τι όμορφο που είναι αυτό το κομμάτι γης και πόσο άσχημα του φερόμαστε. Όχι όλοι, όχι παντού. Αλλά συχνά.


Ταξίδι στα νησιά κοντά στην Τουρκία και το ραδιόφωνο πιάνει μόνο Τούρκικα. Ή Ελληνικά που είναι σαν Τούρκικα. Έλληνες που φωνάζουν, αγνοούν τελείως τον διπλανό τους, κάθονται σχεδόν πάνω στην πετσέτα του άλλου στην παραλία χωρίς καμία αναστολή. Αλλά και Έλληνες που έχουν ευγένεια, που φροντίζουν τα ζώα, που χαμογελούν. Γιατί προφανώς το θέμα δεν είναι η φυλή, είναι ο άνθρωπος. Απ’όπου κι αν προέρχεται. Οικογένεια απολαμβάνει το μπάνιο της και για 3 τουλάχιστον ώρες, το κουταβάκι τους είναι δεμένο σ’ένα δέντρο 100 μέτρα μακριά. Κανείς μας δεν είχε καταλάβει ότι ανήκε κάπου και του πήγαμε νερό, φαγητό, άλλος πήρε την αστυνομία… Όπου γύρισε η κυρία τελικά και μας ρώτησε ποιο είναι το πρόβλημα μας! Εγώ ξέρω ότι όσοι αγαπούν τα ζώα, δεν είναι απαραιτήτως καλοί άνθρωποι, αλλά όσοι τα βασανίζουν, είναι σίγουρα κακοί. Γιατί αυτό που κάνεις στο ανυπεράσπιστο ζωντανό, θα το κάνεις και σε άνθρωπο, σίγουρα.


Αύγουστος και δεν υπάρχουν ειδήσεις, λέει. Μάλλον δημοσιογράφοι δεν υπάρχουν, λόγω αδειών. Και όσοι μένουν, προσπαθούν να καλύψουν τα έκτακτα. Με το φανάρι ψάχνεις τον σωστό δημοσιογράφο. Ολόκληρη την μπάντα του ραδιοφώνου πίσω μπρος για να βρεις μια εκπομπή ειδήσεων! Εκπομπή ειδήσεων, όχι προσωπικής γνώμης του κάθε πικραμένου/οργισμένου/ειδικού. Γιατί εκτός απ’τα μπάνια του λαού και τους πισινούς στις παραλίες, έσκασε η Βαρκελώνη, έσκασαν οι φωτιές, έσκασαν δικοί μας θάνατοι, της Αρλέτας, της Αριστούλας, της Ζωής…

Ο πατέρας μου έκλεισε ουσιαστικά τον διακόπτη της ζωής του, Αύγουστο. Και ζήσαμε στο πετσί μας το «δεν υπάρχουν νέα, ας στηθούμε σαν τα κοράκια ένα γύρο». Κοριτσάκια που δεν ήξεραν αν επρόκειτο για ηθοποιό ή τραγουδιστή, έκαναν ανόητες ερωτήσεις και άστοχες παρατηρήσεις. Τα ίδια που ακούω τώρα για τη Ζωή. Και τώρα έχουμε και το fb, όπου όλοι τοποθετούνται για όλα. Ένα σωρό άνθρωποι που πιθανόν δεν έχουν πάει ποτέ τους στο θέατρο, διατυπώνουν εμπεριστατωμένη γνώμη για την ποιότητα της ως θεατρικής ηθοποιού!!! Γιατί άραγε είναι απαραίτητο να εκφράσουμε τη γνώμη μας για όλα και για όλους; Γιατί δεν περιοριζόμαστε σ’αυτά που γνωρίζουμε; Και πάντα λυμένο το ζωνάρι για καυγά. Διαβάζω ότι στην Ισπανία, όλοι οι πολιτικοί στάθηκαν ενωμένοι μπροστά στο τρομοκρατικό χτύπημα. Φαντάσου-Θου κύριε- να είχε γίνει εδώ. Ο ένας θα έριχνε τις ευθύνες στον άλλον του τύπου «Στις μέρες σας έγιναν χειρότερα»! Προφανώς αυτό πουλάει, αυτό φέρνει ψήφους. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Θάμουνα 12-13 χρονών και ο πατέρας μου έλεγε «Ωχ, άρεσε το έργο στη Ζωή; Άπατο θα πάει» Διότι καμία σχέση με την πλειοψηφία από πιτσιρίκι. Ούτε πολιτικά, ούτε καλλιτεχνικά, ούτε αθλητικά. Τώρα πια, σχεδόν ανέστια.

Καλό Καλοκαίρι (συνεχίζεται)

ΖΩΗ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ζωή Ρηγοπούλου είναι ηθοποιός, απόφοιτος της σχολής Κατσέλη, και πτυχιούχος του Παντείου Πανεπιστημίου στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών. Εργάζεται στο θέατρο και στην τηλεόραση ως ηθοποιός καθώς και στο ραδιόφωνο ως μουσικός παραγωγός. Διδάσκει υποκριτική σε Δραματικές σχολές της Αθήνας και μεταφράζει από τα Αγγλικά για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Γράφει για καλλιτεχνικά και μουσικά sites.