Σαν σήμερα πριν από 25 χρόνια, ο πρώην τραγουδιστής των Mayhem Per Yngve Ohlin, κατά κόσμον «Dead», αυτοκτόνησε τινάζοντας τα μυαλά του στον αέρα, δίνοντας αφορμή για ένα από τα πιο ακραία και αμφιλεγόμενα εξώφυλλα στην Ιστορία της μουσικής.

«Συγχωρήστε με για το αίμα, αλλά έχω μια σχισμή στους καρπούς και στο λαιμό. Η πρόθεση μου ήταν να πεθάνω μέσα στο δάσος έτσι ώστε να χρειαστούν μερικές μέρες μέχρι να με βρουν. Ανήκω στο δάσος και έτσι ήμουν πάντα. Κανένας δεν θα καταλάβει τον λόγο που έγινε αυτό, έτσι και αλλιώς. Για να δώσω μια επιφανή εξήγηση, δεν είμαι άνθρωπος, αυτό είναι ένα όνειρο και σύντομα θα ξυπνήσω. Έκανε πολύ κρύο και το αίμα είχε παγώσει στο χρόνο, ενώ το καινούριο μου μαχαίρι είναι πολύ κοφτερό. Αν δε τα καταφέρω να πεθάνω με το μαχαίρι τότε θα τινάξω στο κρανίο μου στον αέρα. Ωστόσο δεν ξέρω ακόμα. Άφησα όλους τους στίχους μου «let the good times roll» συν το υπόλοιπο των χρημάτων μου. Όποιος τα βρει τα παίρνει. Ως τελευταίο χαιρετισμό θα ήθελα να παρουσιάσω την αιώνια ζωή (life eternal). Κάνετε ό,τι θέλετε με αυτό το γαμημένο πράγμα».
Pelle

Με αυτό το γράμμα ο Per Yngve Ohlin, κατά κόσμον «Dead», επέλεξε στις 8 Απριλίου του 1991 να χαιρετίσει τον μάταιο τούτο κόσμο και να δώσει τέλος στη ζωή του τινάζοντας τα μυαλά του στον αέρα με μια καραμπίνα. Αυτό το γεγονός υπήρξε η αφορμή για ένα από τα πιο ακραία εξώφυλλα δίσκων όλων των εποχών. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:

Μια σειρά γεγονότων σε μια ήδη ταραγμένη ζωή, προκύπτει, καθώς ξετυλίγουμε το κουβάρι της πορείας του «Dead».

Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη το 1969. Κλειστός στον εαυτό του, μελαγχολικός, είχε φτάσει κοντά στο θάνατο σε νεαρή ηλικία όταν και θεωρήθηκε κλινικά νεκρός. Ο λόγος ήταν ένας τραυματισμός που του προκάλεσε ρήξη σπληνος. Ο ίδιος ισχυρίστηκε πως τραυματίστηκε λόγω ενός ατυχήματος σε παγοδρόμιο. Ο αδερφός του, ωστόσο, σε μια μεταγενέστερη συνέντευξη, δήλωσε πως ο «Dead» είχε πέσει θύμα άγριου bullying στο σχολείο του. Τα χτυπήματα, όπως είπε, ήταν τόσο άγρια που προκάλεσαν ρήξη στο σπλήνα του Ohlin. Αφήνοντας πίσω τις περιπέτειες του, οι οποίες γέννησαν πολλές μαύρες σκέψεις στο μυαλό του, ο Dead αφοσιώνεται στη μουσική. Το 1986 ιδρύει τους Morbid, ένα back metal συγκρότημα το οποίο έφτασε σε τέλμα και τον ανάγκασε να ερθει σε επαφή με τους Mayhem.

deadin2
Ο μπασίστας και ο ντράμερ των Mayhem, γνωστοί και ως Necrobutcher και Hellhammer αντίστοιχα, μιλούσαν συχνά για την «αλλόκοτη» συμπεριφορά του. Νεκρά ποντίκια σε δέματα, απεργία πείνας με σκοπό την ταλαιπωρία του σώματος, νεκρά κοράκια, κοψίματα με σπασμένα μπουκάλια επί σκηνής ήταν μόνο μερικά από τα σημάδια που μαρτυρούσαν την κλειστή και σκοτεινή προσωπικότητά του. Αναφέρεται μάλιστα πως στις performances του, του άρεσε να βάφεται σαν νεκρός, αλλά με έναν τρόπο πολύ πιο διαφορετικό και ιδιαίτερο από αυτόν που λάνσαραν καλλιτέχνες όπως οι KISS ή ο Alice Cooper. Το έκανε γιατί ήθελε όντως να μοιάζει με πτώμα και όχι γιατί ήταν cool. Για την ακρίβεια, ο «Dead» έθαβε τα ρούχα του με σκοπό να σαπίζουν και να αλλοιώνονται, ενώ μία φορά είχε ζητήσει και ο ίδιος να θαφτεί ζωντανός για να βιώσει την εμπειρία της σήψης…

Αρκετά κοντά του φαίνεται να είχε έρθει ο κιθαρίστας του group, ο γνωστός σε όλους Euronymous. Ωστόσο ο Ohlin δεν άφηνε ποτέ κανέναν να έρθει ουσιαστικά κοντά του. Ένας δημοσιογράφος είχε γράψει ότι ο «Dead» πάσχει από μια ψυχική διαταραχή ονόματι σύνδρομο Cotard. Το σύνδρομο αυτό αποτελεί μια διαταραχή παραληρηματικού τύπου κατά την οποία ο ασθενής πιστεύει πως είναι νεκρός, αμφισβητώντας την ίδια του την ύπαρξη σαν κάτι το ψευδές. Η άποψη αυτή θα ενισχυθεί από τα επακόλουθα γεγονότα καθώς με το πέρασμα του χρόνου ο «Dead» Ohlin θα αποκτήσει εμμονικές ιδέες αναφορικά με τον θάνατο. Αυτό διαφαίνεται και στο αποχαιρετιστήριο σημείωμά του («Ως τελευταίο χαιρετισμό θα ήθελα να παρουσιάσω την αιώνια ζωή – life eternal»). Μέχρι το 1991 ένα ξύλινο σπίτι στο δάσος, κάπου στην πόλη Kråkstad, ήταν το άντρο των Dead, Hellammer και Euronymous. Εκεί έβρισκαν την απαραίτητη ησυχία και απομόνωση προκειμένου να γράφουν τραγούδια και να κάνουν πρόβες. Στις 8 Απριλίου 1991 ο Ohlin θα μείνει μόνος στο σπίτι και αποφασίζει να κάνει πράξη αυτό που σκεφτόταν τόσα χρόνια. Αφού είχε αρχικά κόψει το λαιμό και τους καρπούς του με μια λεπίδα, θα αποτελειώσει το «έργο» του, στρέφοντας μια καραμπίνα στο κεφάλι του. Ο Euronymous θα φτάσει πρώτος στον τόπο της τραγωδίας και πριν καν φωνάξει την αστυνομία, θα επωφεληθεί του γεγονότος, βγάζοντας φωτογραφίες τόσο του πτώματος όσο και του αποχαιρετιστήριου σημειώματος.

deadcover

Οι φωτογραφίες αυτές εμφανίστηκαν από τον Hellhammer και παρόλο που ο Euronymous δεσμεύτηκε να τις καταστρέψει, δεν το έπραξε ποτέ. Τις κράτησε στο προσωπικό του στούντιο. Αρχικά, ένα τμήμα από το αποχαιρετιστήριο γράμμα του «Dead» συνόδευε το επόμενο άλμπουμ των Mayhem με τίτλο «Live in Leipzig», προκαλώντας αντιδράσεις. Ο Euronymous έχασε, όπως ήταν λογικό, πολλούς φίλους και συνεργάτες, καθώς κατηγορήθηκε για την εμπορική εκμετάλλευση του θανάτου του πρώην φίλου και συνεργάτη του. Πολλοί μάλιστα έσπευσαν να πουν πως άφησε επίτηδες τον «Dead» μόνο του στο σπίτι, προκειμένου να πραγματοποιήσει ανενόχλητος τους αυτοκτονικούς του ιδεασμούς. Λέγεται μάλιστα πως κράτησε μικρά τμήματα του εγκεφάλου του Ohlin, κάνοντάς τα φυλαχτό για το λαιμό.

Το μεγάλο σοκ ωστόσο ήρθε λίγα χρόνια αργότερα, καθώς ο Euronymous φέρεται να είχε επιτρέψει τη διαρροή των φωτογραφιών με τον νεκρό Ohlin στην κολομβιανή δισκογραφική εταιρεία Warmaster Records. Η εν λόγω εταιρεία είχε αναλάβει την παραγωγή του νέου άλμπουμ των Mayhem, «Dawn of the Black Hearts». Κάπως έτσι, το 1995, κυκλοφόρησε ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα εξώφυλλα στην ιστορία της μουσικής, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων. Σε πρώτο πλάνο φιγουράριζε το πτώμα του Ohlin με τμήματα του εγκεφάλου του να βρίσκονται διασκορπισμένα σε όλο το δωμάτιο, ενώ στα χέρια του διακρίνονται η καραμπίνα και το μαχαίρι, με τα οποία έβαλε τέλος στη ζωή του.

Παρά τον ημιεπίσημο χαρακτήρα της κυκλοφορίας του, το άλμπουμ «Dawn of the Black Hearts», εμφανίζεται σαν κύρια δουλειά των Mayhem. Ψάχνοντας κανείς σε πολλές λίστες με αμφιλεγόμενα άλμπουμ, εύκολα θα το βρει να φιγουράρει στην κορυφή. Πίσω του κρύβει μια ιστορία τόσο σκοτεινή, όσο και ο πρωταγωνιστής της. Συνάδελφοι του τονίζουν πως ο «Dead» αυτοκτόνησε γιατί αισθανόταν και βίωνε το black metal σαν ιδέα σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους του που το αντιμετώπιζαν σαν ανερχόμενο trend. Αποτέλεσε μάλιστα πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες, όπως μουσικοί και ζωγράφοι.

Ένα άτομο με παιδικά τραύματα και αλλόκοτα βιώματα, ασταθή ψυχισμό και ζοφερές ιδέες που συχνά ξεπερνούσαν τα όρια του παραληρήματος, δίχασε όσο λίγοι – τόσο εν ζωή, όσο και μετά θάνατο. Σήμερα, 15 χρόνια μετά, η ιστορία αυτή συνεχίζει να προκαλεί αντιδράσεις και βρίσκεται γραμμένη στις πιο μαύρες σελίδες της μουσικής ανθολογίας.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΙΚΑΣ
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αφού ξεπόρτισε από το σπίτι, πλέον θέλει να πιστεύει πως είναι πολίτης του κόσμου. Σπούδασε Ιατρική στην Αλεξανδρούπολη, αλλά το δικό του ιατρικό ήταν ανέκαθεν οι τέχνες. Λάτρης της κλασικής ροκ από το μπιμπερό, ηθοποιός με πλούσιο παλμαρέ, κιθαρίστας (ο θεός να τον κάνει!), λάτρης των ταξιδιών και των γεύσεων είναι μόνο μερικές από τις πτυχές του. Είχε την τιμή να εργαστεί ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο μεγαλύτερο ραδιοφωνικό σταθμό της Θράκης και έβαλε πεισματικά στόχο να επαναφέρει στα FM το παλιό καλό ραδιόφωνο. Σήμερα θα τον βρει κανείς κάπου εκεί γύρω από τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική να εργάζεται σαν ιατρός, αλλά και να ψάχνει πάντα αφορμές για να εκφράσει τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες.