Steve Perry – Traces

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ
Posted on Δεκέμβριος 05, 2018, 9:57 πμ
21 secs

Όταν ένας θρυλικός καλλιτέχνης του βεληνεκούς του Steve Perry αποφασίζει να επαναδραστηριοποιηθεί μετά από είκοσι και πλέον χρόνια, είναι σίγουρα είδηση. Το «No Erasin'» που ακούσαμε πριν την επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του album μας άνοιξε την όρεξη, καθώς σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα αξιόλογο κομμάτι μελωδικού rock, με πολλά στοιχεία που θύμισαν τις παλιές καλές στιγμές του δημιουργού του. Ακούγοντας ολόκληρο το album όμως, αντιλαμβάνεσαι εύκολα πως ο Perry απευθύνεται αποκλειστικά στους φανατικούς φίλους της μουσικής του, οι οποίοι δεν θα δυσανασχετήσουν με τον καταιγισμό από μπαλάντες που υπάρχουν στον δίσκο. Σύμφωνοι, κανείς δεν περίμενε να ακούσει ένα ατόφιο hard rock album από έναν, εβδομηντάχρονο πλέον, παλαίμαχο μουσικό ο οποίος μάλιστα απουσίαζε από τα δρώμενα για χρόνια, ειδικά μάλιστα όταν γνωρίζαμε πως αρέσκεται σε τέτοιου είδους συνθέσεις. Σκεφτείτε άλλωστε πως αυτός ήταν και ο λόγος σύγκρουσης με τον Neal Schon, κιθαρίστα και φυσικό ηγέτη των Journey. Τελικώς, μόνο δύο κομμάτια μέσα από το «Traces» παρουσιάζουν rock χροιά. Αν κάποιος πάντως παραβλέψει τα παραπάνω, θα νιώσει τον Perry να καταθέτει ψυχή. Με πιο βραχνή και χαμηλή φωνή σε σχέση με τις ημέρες δόξας του (λογικό και επόμενο), ο Perry παρουσιάζει εδώ μια τίμια προσπάθεια, έστω και αν σε αρκετά της σημεία καταντά μονότονη.

Καλλιτέχνης: Steve Perry
Album: Traces
Label: Fantasy
Ημ. Κυκλοφορίας: 05/10/2018

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ
Αλλεργικός στους εγωκεντρικούς τύπους, τους ξερόλες και τους δήθεν, κοιτάζει μόνο τη δουλειά του, την οποία και επιθυμεί να κάνει όσο καλύτερα μπορεί. Προσέχει να μένει όσο μπορεί μακριά από οποιουδήποτε είδους φανατισμένους ανθρώπους, καθώς πιστεύει ότι αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη έλλειψης ευφυΐας αλλά και ανασφάλειας του ατόμου. Η σχέση του με τη μουσική μπορεί να χαρακτηριστεί εθιστική, μιας και η έλλειψη της μπορεί να προκαλέσει στερητικό σύνδρομο.