Ένα ζευγάρι αποφασίζει να αφήσει την Ελλάδα της κρίσης και να ανοίξει δισκάδικο στη Σόφια της Βουλγαρίας…

Ο Ηλίας και η Νέλυ είναι ένα από τα πολλά ζευγάρια που αποφάσισαν να φύγουν από την χώρα εν μέσω οικονομικής κρίσης και να αναζητήσουν αλλού μια καλύτερη τύχη.

Η αγάπη και των δυο για τα βινύλια και τη μουσική γενικότερα τους ώθησε να ανοίξουν το Threechords Records Store στην Σόφια Βουλγαρίας. Το rockyourlife.gr μίλησε με τον Ηλία για αυτή την επιχειρηματική προσπάθεια, την ανταπόκριση που βρίσκει στη γειτονική χώρα, τον θεσμό της Record Store Day ενώ του ζήτησε να μας δώσει και τις πέντε κυκλοφορίες που ξεχώρισε μέσα στο 2016.

Πότε και πως αποφάσισες να ανοίξεις ένα δισκάδικο στη Σόφια;
Καταρχήν να πω πως το δισκάδικο το διαχειριζόμαστε 2 άτομα, εγώ και η σύζυγος μου Νέλλυ, περίπου λοιπόν στα τέλη του 2013 – 2014, όταν και μετακομίσαμε στην Σόφια λόγω της κρίσης. Από την αρχή δεν ήξερα τι θα ακριβώς θα μπορούσα να κάνω εκεί αλλά ένα βράδυ που είχαμε βγει με φίλους, μετά από αρκετές μπύρες έπεσε για πλάκα η ιδέα του δισκάδικου. Το πρωί, μόλις καθάρισε λίγο το κεφάλι μου, κάτσαμε και τα συζητήσαμε με τη Νέλλυ και είπαμε: «Τι ξέρουμε να κάνουμε καλύτερα και τι είναι αυτό που μας κάνει χαρούμενους στην ζωή; Να αγοράζουμε βινύλια. Ας το κάνουμε δουλειά μας λοιπόν. Εδώ να πω πως όταν μέναμε Αθήνα και οι δυο είχαμε δουλέψει σε δισκάδικα (Μετρόπολις και Crossroad εγώ, 7+7 και Crossroad η Νέλλυ) και εγώ πέρασα και από την Hitch-Hyke Records, οπότε είχαμε μια εικόνα του τι και πως έπρεπε να κινηθούμε.

Φαντάζομαι σαν επιχειρηματική κίνηση τα πάντα ήταν πιο εύκολα στη Βουλγαρία σωστά; Αλήθεια μέσα σε πόσο διάστημα είχες την επιχείρηση σου έτοιμη;
Όσον αφορά την χαρτούρα, όλα τα κάναμε μόνοι μας και μέσα σε 20 μέρες περίπου (μαζί με την αναμονή) όλα ήταν έτοιμα. Το μεγάλο πρόβλημα ήταν ότι ξεκινήσαμε χωρίς κεφάλαιο και ουσιαστικά αρχίσαμε στην κυριολεξία από το μηδέν, δεν είχαμε απολύτως τίποτα εκτός από την πείρα μας. Αλλά ναι, μπορώ να πω πως όλα ήταν πολύ πιο εύκολα από ότι στην Ελλάδα, και σίγουρα πολύ πιο φθηνά.

Ποιος είναι ο ήχος στον οποίο έχει εξειδίκευση το Threechords Record Store;
Προσπαθούμε να μην συγκεκριμενοποιηθούμε, επειδή δισκάδικο στην Βουλγαρία, όπως τα ξέρουμε στην Ελλάδα δεν υπάρχουν. Ακούω βέβαια κάθε μέρα για πολλές ώρες καινούργιες κυκλοφορίες, και προσπαθώ να διαλέξω τα καλύτερα που κυκλοφορούν, ανεξαρτήτως είδους. Σίγουρα όμως η μεγαλύτερη γκάμα που έχουμε είναι μεταξύ New Psych και Stoner.

threecordsin
Ποιες είναι οι μπάντες που ο περισσότερος κόσμος ψάχνει περισσότερο στο Threechords Record Store;

Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο αλλά σίγουρα (και όχι επειδή είναι πολύ καλοί φίλοι) έχουμε δώσει άπειρα 1000mods σε όλο τον κόσμο. Από CD και βινύλιο στην Χιλή και Αυστραλία μέχρι Ρωσία, Αμερική και Ασία. Γενικά πάντως καταλαβαίνουμε στα φεστιβάλ όπου πάμε, με το κατάστημα, πως η Ελληνική rock σκηνή έχει εδραιωθεί πια ως ενδιαφέρουσα και ισχυρή στο εξωτερικό, καθώς όλοι γνωρίζουν τις μπάντες και πέφτουν με τα μούτρα να τις αγοράσουν.

Ζητάει ο κόσμος που μπαίνει στο μαγαζί σου την συμβουλή σου για κυκλοφορίες; Κάνεις προτάσεις ή προτιμάς να μην μπεις σε αυτή τη διαδικασία;
Γενικώς στην Βουλγαρία δεν δοκιμάζουν εύκολα καινούργια πράγματα, αλλά με τον καιρό κέρδισα την εμπιστοσύνη αρκετών και κάποιοι ήδη έχουν αρχίσει και με ακούνε για να αγοράσουν κυκλοφορία που τους έχω υποδείξει εγώ. Πάντως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να προτείνεις κάτι και μετά να σου πει ο πελάτης πως το γούσταρε τρελά.

Υπάρχουν σπάνιοι τίτλοι στο κατάστημα ή προτιμάς να γεμίζεις τα ράφια σου με καινούριες κυκλοφορίες;
Επειδή έχουμε καινούργιες κυκλοφορίες κυρίως και όχι second hand, δεν θα βρεις πρώτη αγγλική κόπια των Beatles, αλλά σίγουρα έχουμε και έχουν περάσει κάποια πράγματα που δύσκολα θα τα βρεις αλλού. Για παράδειγμα παίζει να είμαστε το μόνο μαγαζί στην Ευρώπη που έχει τις Αυστραλέζικες κόπιες των Seedy Jesus, επίσης το box set των Zeal and Ardor που ήταν μόνο 50 κόπιες. Μωρέ έχουμε κάποια διαμαντάκια (γέλια), αλλά στόχος μας σίγουρα δεν είναι να γίνουμε μαγαζί με συλλεκτικά.

Πόσο σημαντικές είναι οι διαδικτυακές πωλήσεις; Θεωρείς πως το μέλλον των δισκοπωλείων βρίσκεται σε πλατφόρμες όπως το Discogs;
Δυστυχώς ή ευτυχώς ζούμε σε ηλεκτρονική εποχή και το discogs είναι ο σημαντικότερος χώρος ανακάλυψης και πώλησης μουσικής. Εμείς ευχόμαστε αυτό να αλλάξει και να ξαναμάθει ο κόσμος να πηγαίνει στα δισκάδικα, γιατί για μένα τουλάχιστον δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο σαν την αίσθηση του crate digging. Η αίσθηση να πιάσεις αμέσως στα χέρια σου το βινύλιο που ψάχνεις καιρό, είναι ανεπανάληπτη. Ας είναι οι διαδικτυακές πωλήσεις πολύ σημαντικές, ας μην βλέπω να αλλάζει εύκολα αυτό, εγώ θα συνεχίζω να υποστηρίζω τα φυσικά κλασικά δισκάδικα.

threecordsin1
Μιλώντας για το Discogs, πως σου φαίνεται όλο αυτό το παιχνίδι με τις αγοραπωλησίες δίσκων στο internet; Οι τιμές συχνά ξεφεύγουν και κάποιοι πλουτίζουν από την αγάπη των πραγματικών φίλων της μουσικής.

Μα αυτό είναι το Discogs, ένα χρηματιστήριο μουσικής. Αυτό ίσχυε πάντα εξάλλου δεν είναι κάτι καινούριο. Εμείς από την πλευρά μας προσπαθούμε να κρατήσουμε τις τιμές σε όσο γίνεται πιο φυσιολογικά επίπεδα. Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο πολύς κόσμος είναι πως ενώ τα βινύλια είναι πολύ πιο ακριβά από ότι ήταν πριν 10-20 χρόνια, το δισκάδικο από την άλλη έχει πολύ μικρότερο κέρδος από την πώληση του. Μιλάω βέβαια πάντα για καινούριες κυκλοφορίες.

Θυμάσαι να μου πεις ποιο ήταν το μεγαλύτερο ποσό που έχει ξοδέψει κάποιος στο κατάστημά σας;
Το μεγαλύτερο ποσό διαδικτυακά ήταν 800 και κάτι ευρώ από έναν τύπο στην Ολλανδία, αν θυμάμαι καλά. Άλλο που μας έτυχε -στο Lake on Fire που πηγαίνουμε με το κατάστημα- έσκασε φίλος (τον οποίο γνωρίζαμε χρόνια μόνο από το Facebook, «φασαίος» και αυτός από το εξωτερικό) με μπίρα και εκείνο το πονηρό χαμόγελο του στυλ «σας τσάκωσα επιτέλους» και έδωσε στα χαλαρά 300 ευρώ, μετά το τέλος του φεστιβάλ του μείνανε λεφτά και ήρθε για να μας τα δώσει και αυτά. (Φυσικά έφυγε με αρκετά δωράκια από εμάς).

Εσύ είσαι συλλέκτης; θα έβαζες ποτέ κάποιο από τα αγαπημένα κομμάτια που έχεις στη δισκοθήκη σου στη βιτρίνα του Threechords Record Store για πώληση;
Θα σου πω μόνο πως σε όποια πόλη στο εξωτερικό και αν πάω, πρώτα θα ψάξω που βρίσκονται τα δισκάδικα και μετά θα κάτσω με τις ώρες, θα ψάξω, θα ακούσω μουσική, θα μιλήσω με κόσμο και πάντα θα φύγω με κάτι στο χέρι. Στην δεύτερη ερώτηση απαντάω με ένα ΟΧΙ, κάθετα και οριζόντια. To έχω κάνει μόνο μια φορά μέχρι τώρα και ελπίζω να μην το ξανακάνω. Είχα δυο κόπιες από ένα EP των Calexico και σκέφτηκα πως δεν υπάρχει λόγος να μην το πουλήσω και ήταν γενικώς η πρώτη μας πώληση σας μαγαζί. Ε, ακόμα το σκέφτομαι. Γενικά πάντως αν και ξέρω πως θα μπορούσα να δώσω κάποια πράγματα από την προσωπική μου συλλογή και να πιάσω πολύ καλά λεφτά, δεν φεύγει τίποτα από τα ράφια στο σπίτι.

threecordsin2
Πιστεύεις πως ο θεσμός της Record Store Day βοηθάει τελικά τη διάδοση του βινυλίου και τα ανεξάρτητα δισκοπωλεία ή πιστεύεις πως το πράγμα έχει ξεφύγει κάπως;

Για μένα ξεκίνησε σαν κάτι ωραίο, αλλά αυτή τι στιγμή έχει μετατραπεί σε ένα πανάκριβο εμπόριο, το οποίο ουσιαστικά παίζει με την αγάπη του κόσμου για την μουσική. Οι κυκλοφορίες είναι συνήθως 20% – 30% ακριβότερες από τις συνηθισμένες αλλά ο κόσμος τρέχει να τα αγοράσει (βάζω και τον εαυτό μου μέσα). Η αλήθεια είναι πάντως πως την συγκεκριμένη μέρα ο κόσμος ψωνίζει περισσότερο από το συνηθισμένο.

Μιας και φτάνουμε στο τέλος της χρονιάς, θα ήθελα να μου πεις πέντε φετινές κυκλοφορίες που θεωρείς ότι δεν πρέπει να λείπουν από καμία ενημερωμένη δισκοθήκη.
Zeal And Ardor – Devil Is Fine
1000mods – Repeated Εxposure To…
Swans – The Glowing Man
Woven Hand – Star Treatment
Child – Blueside

Κάτι για το τέλος…
Κλείνοντας θα θέλαμε να πούμε ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όσους μας έχουν βοηθήσει και στηρίξει όλο αυτόν το καιρό. Ξερετε ποιοί είστε. Επίσης υποσχόμαστε σε όλους και πρωτίστως στους εαυτούς μας πως θα συνεχίσουμε να είμαστε το WORKING HARD CREW που όλοι γνωρίσατε, όπου και όπως μπορούμε

Η σελίδα του Threechords Records Store στο Facebook
Το Threechords Records στο Discogs

 

Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.