Οι Συριανοί Contra Limit εμφανίζονται στο Defcon Fest την Κυριακή 2 Οκτωβρίου και με αφορμή αυτό, συναντήσαμε στο Θησείο σύσσωμη την ομάδα για να μάθουμε όσο μπορούμε περισσότερα για αυτούς και την μουσική καθημερινότητά τους.

Μετά από μία σύντομη φωτογράφιση στα πέριξ, καθίσαμε σε ένα πεζούλι και εν μέσω καλού κλίματος, γέλιων και πειραγμάτων τους αφήσαμε να μοιραστούν μαζί μας μερικές πληροφορίες σε σχέση με τους ίδιους, τη μουσική σκηνή της Αθήνας αλλά και αυτή της Σύρου, τις επιδιώξεις τους για το μέλλον και άλλα άκρως ενδιαφέροντα ζητήματα που τους αφορούν. Με τον έναν να συμπληρώνει τα λεγόμενα του άλλου και τη συνέντευξη να παίρνει τη μορφή μιας ανοιχτής συζήτησης, προσπαθήσαμε να διατυπώσουμε τα όσα λέχθηκαν με τη μορφή ερωταπάντησης και ιδού το αποτέλεσμα.

Είστε από το νησί της Σύρου. Πώς μπορεί μία μπάντα σε μία επαρχία και πιο συγκεκριμένα ένα νησί (που εξ’ ορισμού είναι ένας πιο αποκομμένος τόπος από τα ελληνικά αστικά κέντρα) να βρει το κίνητρο να συνεχίσει να υπάρχει; Υπάρχουν δυσκολίες σε αυτό;
Από το 2008 που ξεκινήσαμε στη Σύρο σαν μαθητές μέχρι και το 2010 που είχαμε μόλις ανέβει στην Αθήνα σαν φοιτητές, μικρή διαφορά καταλάβαμε σε αυτό που συνέβαινε στη μπάντα. Δεν νομίζω πως σε αλλάζει το μέρος αν και σαφέστατα υπάρχουν γεωγραφικοί τόποι που σου δίνουν περισσότερες ευκαιρίες. Αυτό που ουσιαστικά θα σε αλλάξει είναι η δική σου προσπάθεια. Είναι γεγονός ωστόσο πως ο κόσμος που ασχολείται με αυτά τα μουσικά ιδιώματα στη Σύρο είναι λιγότερος απ’ ότι στην Αθήνα, παρά το ότι μιλάμε για ένα ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένο νησί. Οι ροκάδες του νησιού εν τω μεταξύ είναι λίγο πιο πίσω στα ακούσματά τους συνήθως. Θα τους πετύχεις να ακούνε κλασικό rock και heavy metal στην πλειοψηφία τους. Υπάρχουν βέβαια αρκετά παιδιά που ψάχνονται περισσότερο, όπως υπάρχουν και οι φοιτητές, από τους οποίους μάλιστα πηγάζουν και αρκετές συναυλιακές προσπάθειες στις σχολές. Φέτος ας πούμε θα γίνει για τρίτη φορά το Backyard Festival, που αποτελεί διοργάνωση μιας ομάδας φοιτητών στην οποία ανήκουν και κάποιοι από εμάς. Είναι μια ωραία απόπειρα αυτή που μέχρι στιγμής φαίνεται να αρέσει και πολύ στον κόσμο. Δεν είναι βέβαια η μοναδική προσπάθεια που έχει γίνει για να αποκτήσει η Σύρος συναυλιακά δρώμενα με rock περιεχόμενο. Απόπειρες έχουν υπάρξει πολλές. Άλλες γνώρισαν την επιτυχία και άλλες όχι. Συμπερασματικά η Σύρος βάζει ένα κάποιο ταβάνι στη μουσική προσπάθεια ενός ανερχόμενου σχήματος, αλλά είναι και ένα μέρος που συμβαίνουν αρκετά πράγματα που θα την ωφελήσουν. Γενικά είναι μια τοποθετσία που μπορείς να πετύχεις αρκετά μέχρι τα 18 σου, αλλά ίσως μετά θα πρέπει να φύγεις, αν θες να δεις και λίγο παραπέρα.

Γνωρίζω πως κάποια μέλη μένουν Αθήνα και κάποια στη Σύρο. Πώς δουλεύει αυτό; Πρόβες πώς κάνετε και πότε βρίσκεστε;
Εμείς πάντα είχαμε το θέμα της απόστασης. Κάποιοι από εμάς σπούδαζαν στη Χαλκίδα στο παρελθόν και ακόμη και τότε πηγαινοερχόμασταν όλοι για να μπορούμε να κάνουμε τις πρόβες μας. Μας παθιάζει καμιά φορά και η απόσταση, ειδικότερα όταν πρέπει να κάνουμε μουσική που όπως καταλαβαίνεις αποτελεί και την διέξοδο από τη δουλειά και την καθημερινότητά μας. Όσοι μένουμε Σύρο ερχόμαστε στην Αθήνα κατά κάποιον τρόπο για διακοπές. Από το να πάμε σε κάποιο νησί και να κάνουμε μπάνια, προτιμούμε να ασχοληθούμε με τη μουσική που είναι και η καύλα μας και η Αθήνα είναι το μέρος συνάντησής μας για αυτό. Υπάρχουν φορές που μετά από 15 ώρες δουλειάς, γυρνούν κάποιοι από εμάς 6 η ώρα το πρωί στο σπίτι και στις 10 πρέπει να πάμε για πρόβα. Είναι τόση η διάθεσή μας για αυτό όμως, που ξεπερνάμε το εμπόδιο της κούρασης.

contralimit3inside

Ποιος είναι λοιπόν ο κεντρικός στόχος πίσω από την ύπαρξη των Contra Limit;
Να περνάμε καλά, να μοιραζόμαστε τη μουσική μας με τον κόσμο, να ταξιδέψουμε όσο περισσότερο μπορούμε για να γνωστοποιήσουμε τη δουλειά μας σε όλες τις άκρες της Ελλάδας και έξω από αυτήν και να συνεχίσουμε να τα κάνουμε όλα αυτά, χωρίς σε καμία περίπτωση να μένουμε στάσιμοι.

Πλέον έχουν μπει και νεά μέλη στην μπάντα όπως μαθαίνω. Τι γίνεται όταν συμβαίνει αυτό; Είναι μια δύσκολη κατάσταση που μπορεί να δέσει ή και να διακόψει μια φιλία

H αλλαγή μελών είναι κάτι που μια μπάντα κάνει για να εξελιχτεί και να πάει όλο το πράγμα ένα βήμα παραπέρα. Όταν βλέπεις πως υπάρχουν κολλήματα στις πρόβες και στην καθημερινότητα ενός μουσικού σχήματος, με διαρκείς διαφωνίες, τσακωμούς κλπ, καταλαβαίνεις πως κάτι πρέπει να αλλάξει. Εκεί ίσως είναι μια καλή στιγμή να συμβεί μια τέτοια αλλαγή. Από την άλλη, φιλία και μπάντα δεν είναι κάτι που απαραίτητα πάει μαζί. Ίσως καμία φορά είναι καλύτερο όταν είσαι φίλος με τον άλλον, να μην είσαι μαζί του και σε μία μπάντα ή και το αντίθετο. Μπορείς εύκολα να μπουχτίσεις έτσι. Ωστόσο εμείς είμαστε μια πολύ καλή παρέα και περνάμε πολύ καλά όταν είμαστε μαζί, οπότε δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο προς το παρόν. Όλα δουλεύουν σωστά.

Υπάρχει σκηνή στη Σύρο ή είστε κάτι σαν τους τελευταίους των Μοϊκανών εκεί;
Υπάρχει σκηνή φυσικά, αλλά εμείς  είμαστε πιο ταυτισμένοι και ταιριαστοί με τη σκηνή της Αθήνας που είναι και πιο κοντά στον ήχο μας. Στην Αθήνα ανδρωθήκαμε μουσικά άλλωστε. Μπάντες όπως οι Beggars (που μάλιστα τους έχουμε σαν μπαμπάδες μας), 45 Rats, Cellar Dogs, Almost There και Breath After Coma είναι πολύ κοντά μας και έχουμε αναπτύξει πολύ καλές φιλικές σχέσεις μαζί τους. Μελανό σημείο της υπόθεσης αποτελεί το ότι δυστυχώς υπάρχουν και κάποιες κλίκες στην Αθήνα, αλλά δεν μου φαίνεται αυτό να επηρεάζει πολύ τον ρου της κατάστασης. Στην πραγματικότητα ο καθένας μας είναι μόνος του σε αυτό που κάνει ούτως ή άλλως. Όσο κάνεις κάτι ποιοτικό δισκογραφικά και συναυλιακά το κοινό σου αυξάνεται, αυτό δεν έχει σε καμία περίπτωση να κάνει με τις κλίκες και ούτε επηρεάζεται από αυτές. Στα θετικά της υπόθεσης, εμείς καθημερινά διαπιστώνουμε πως υπάρχει και αλληλεγγύη από πολλά μέλη αυτής της σκηνής και αυτό είναι κάτι πολύ ωραίο. Μοιραζόμαστε τη σκηνή συνέχεια με μπάντες που εκτιμάμε και έχουμε φιλικές σχέσεις μαζί τους, δανειζόμαστε εξοπλισμό από άλλες μπάντες, όπως π.χ. οι Godsleep που μας δάνεισαν τον ενισχυτή του μπάσου τους χωρίς καν να γνωριζόμαστε προσωπικά ή και οι Big Nose Attack που τους προσεγγίσαμε για να τους συμβουλευτούμε σχετικά με το μικρόφωνο φωνής που θα χρησιμοποιούσαμε στην ηχογράφησή μας. Δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις στο κάτω κάτω της γραφής πως κάποιοι γνωρίζουν κάτι περισσότερο από εσένα. Κι εμείς άλλωστε ότι μαθαίνουμε το μοιραζόμαστε με παιδιά που ακόμη δεν την έχουν ψάξει τόσο πολύ. Προσπαθούμε όσο μπορούμε να βοηθάμε μπάντες στο ξεκίνημά τους δίνοντάς τους συμβουλές και ως προς το πώς να περιοδεύσουν, με ποιους να επικοινωνήσουν για να το κάνουν αυτό κλπ. Αυτό είναι το νόημα.

contralimitinside2Σε μια πραγματικότητα που θέλει τις μπάντες να είναι managers του εαυτού τους και να τα κάνουν όλα μόνες τους, μπορεί να υπάρξει δημιουργία ή κάπου αυτή χάνεται μέσα στην καθημερινή ανάγκη να τα βγάλεις πέρα με τέτοια πιο τεχνικά θέματα;
Για να είμαι ειλικρινής θα προτιμούσαμε να μην ασχολούμαστε καθόλου με το πως θα κυκλοφορήσει το υλικό μας, πότε, πού και πως θα περιοδεύσουμε κλπ και να αφιερώνουμε πολύ περισσότερο χρόνο στη μουσική. Όλες αυτές οι διαδικασίες μπορούν να αποβούν πολύ κουραστικές αλλά και να σου αφαιρέσουν χρόνο από τη δημιουργική διαδιασία. Αυτόν τον καιρό που θέλουμε να γράψουμε νέο υλικό έχουμε λίγο αποτραβηχτεί από όλα αυτά. Ήρθε ο καιρός να μιλήσει η μουσική αν με αντιλαμβάνεσαι. Άσε που με το να πρέπει να τα διαχειριστείς όλα αυτά πέφτουν οι αντοχές σου. Ακόμη και στην πρόβα μπορεί να μην έχεις την απαραίτητη όρεξη για να δουλέψεις, να διαχειριστείς  ένα λάθος, έναν εκνευρισμό, μια ατυχία. Και μην ξεχνάμε πως δεν έχουμε μόνο τη μπάντα στη ζωή μας. Είναι και οι σχολές μας, οι δουλειές μας και κάπου πρέπει να χωρέσουν και όλα αυτά στην καθημερινότητά μας.

Οι περισσότερες μπάντες παραπονιούνται πως όχι μόνο δεν έχουν έσοδα από τη μουσική αλλά πολλές φορές δυσκολεύονται ακόμη και να βγάλουν τα έξοδά τους. Πώς μπορεί μια μπάντα να συνεχίζει μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα; Δεν είναι λίγο αποθαρρυντικό όλο αυτό;
Η μουσική είναι ένα ακριβό hobby, αυτή είναι η αλήθεια. Ακόμη και μια μικρή εισροή χρήματος που υπάρχει επανεπενδύεται πάντα στη μπάντα. Για την ακρίβεια θα έλεγα πως συνήθως χάνουμε χρήματα μέσα από τη διαδικασία. Γουστάρουμε να το κάνουμε αυτό όμως. Αποτελεί έναν τρόπος ζωής για εμάς. Και μόνο που πάμε σε μια πόλη που δεν έχουμε ξαναπάει, μοιραζόμαστε τη μουσική μας με κόσμο, τον βλέπουμε να γουστάρει και τον γνωρίζουμε μέσα από αυτό μας αποζημιώνει. Αν δεν παίζαμε μουσική θα είχαμε τρελαθεί. Θα είχαμε κατάθλιψη, είναι βέβαιο.

Η οικονομική κρίση πως έχει επηρεάσει την μουσική σας καθημερινότητα;
Προτιμάμε να μη φάμε προκειμένου να δώσουμε 5 ευρώ στη μπάντα και αυτό λέει πολλά από μόνο του. Νομίζω πάντως πως η κρίση επέδρασε και λίγο θετικά στις μουσικές προσπάθειες. Ξεφεύγεις τελείως από τα στεγανά της καθημερινότητας παίζοντας μουσική και τώρα που τα πράγματα έχουν ζορίσει το έχεις ανάγκη περισσότερο από ποτέ. Μπορεί να μην έχεις τίποτα και μόνο το ότι παίζεις μουσική να σου προσφέρει μία καλύτερη ζωή. Είναι από τα λίγα πράγματα που κάνοντάς τα μπορείς να περάσεις καλά και χωρίς να έχεις χρήματα στην τσέπη σου. Το θετικό μέσα σε όλα είναι πως αυτή τη στιγμή μπορείς να ακούσεις ό,τι θες και από το internet που είναι ένα φτηνό μέσο. Εν τω μεταξύ μέσα στην κρίση και τις οικονομικές δυσκολίες και οι προσδοκίες του κόσμου αλλάζουν. Έχει πάψει να είναι πολύ αυστηρός και δίνει πιο εύκολα περισσότερες ευκαιρίες. Οι δυσκολίες άλλωστε μας φέρνουν όλους πιο κοντά. Επίσης μέσα στην κρίση αυξήθηκαν οι μπάντες αλλά και η ποιότητά τους (τουλάχιστον στην Ελλάδα). Μάλλον αυτές είναι οι καταστάσεις που σε φτάνουν στο σημείο να πεις “Αφού δεν έχω τίποτα να χάσω, γιατί να μην ασχοληθώ με κάτι που μου αρέσει;”.

Έχει μεγαλώσει πολύ η σκηνή εδώ. Πώς το βλέπετε όλο αυτό;
Δεν είναι όλα ρόδινα στην ελληνική σκηνή αλλά η ποιότητα είναι εξαιρετική. Συνέχεια βγαίνουν μπάντες που αξίζουν και μάλιστα πολλές από αυτές το παλεύουν πολύ. Υπάρχουν και κάποιες μπάντες βέβαια που ενώ είναι πολύ ποιοτικές δεν είναι τόσο επιφανείς, λόγω ελλιπούς promotion, αλλά πιστεύω πως η ποιότητα κερδίζει και αργά ή γρήγορα αναδεικνύεται. Νομίζω πως έχουμε μια σκηνή αναγνωρίσιμη σε παγκόσμιο επίπεδο πλέον. Το λεγόμενο ελληνικό heavy rock. Είναι το ίδιο πράγμα σαν να λες “σουηδικό death metal”.

Την Κυριακή 2 Οκτωβρίου εμφανίζεστε στο Defcon Fest. Τι θα δούμε και ακούσουμε από εσάς εκεί;
Θα ακούσετε καινούρια τραγούδια και θα δείτε τη μπάντα με τα καινούρια της μέλη. Θα είναι το πρώτο μας live στην Αθήνα με το καινούριο line-up και χαιρόμαστε πολύ που θα το μοιραστούμε αυτό με τον κόσμο. Έχει κάποια νέα στοιχεία και ο ήχος μας εν τω μεταξύ αλλά όσοι γούσταραν τη μουσική των Contra Limit θα μας βρουν εκεί. Νομίζω περιμένουμε κι εμείς από το κοινό να μας πως του φαίνεται αυτή η νέα πραγματικότητα της μπάντας.

Ευχαριστώ πολύ για την συζήτηση παιδιά. Κλείστε όπως θέλετε.
Εύχομαι οι εγχώριες προσπάθειες και η σκηνή που προαναφέραμε να συνεχίσει να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται. Υπάρχουν πλέον μπάντες που γεμίζουν τεράστιους χώρους και ευχόμαστε αυτό να συνεχίσει να υπάρχει, όπως και να συνεχίσουν να υπάρχουν festivals σαν το Defcon Fest που είναι αφιερωμένα στην ελληνική underground σκηνή. Είναι καλές ευκαιρίες αυτές και είναι σημαντικό να υπάρχουν. Δεν μπορείς να τα κάνεις όλα μόνος σου άλλωστε, ενώ όλοι μαζί μπορούμε! Αλληλεγγύη και στήριξη απ’ όλους για να πάμε μπροστά! Τα λέμε στο Defcon Fest.

Κείμενο: Δημήτρης Κότσης
Φωτογραφίες: Αναστασία Παπαδάκη

 

R NEWS TEAM
ROCK YOUR LIFE NEWS TEAM - THE ROCK DAILY POST